ଏକ ସଂସ୍କାର ଓ ପୂଜାର ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଋଷିମାନେ ଏବଂ ଉପାସକମାନେ ନିଜ ଜୀବନ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଜାତନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କ ନିକଟେ ଅନେକ ମଧୁର କାମନା କରିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ: “ଆମେ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଖିପାରିବା, ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚିପାରିବା, ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଗାର ରହିପାରିବା। ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉନ୍ନତି କରିପାରିବା, ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୋଷଣ ଲାଭ କରିପାରିବା, ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇପାରିବା, ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫୁଲିଉଠିପାରିବା। ଆମେ ଏହି ଶତ ବର୍ଷ ଠାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବା।" ଏହି କାମନାର ପରେ, ଋଷି କହିଲେ, “ଅବିଧା ଓ ବିଧା ଉଭୟ ସହ ମୁଁ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଚିହ୍ନ ଖୋଲିବି; ଉଭୟ ଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ଆଣି, ଆମେ ବିଧିବତ୍ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା।" ଏବେ ସମସ୍ତେ ଜୀବନ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ: “ବଞ୍ଚ, ଜୀବନ୍ତ ରୁହ; ମୁଁ ମୋ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ଜୀବନ କରିପାରିବି। ଆମେ ସହଯୋଗରେ ବଞ୍ଚିବା, ଆମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେବା, ଏବଂ ମୁଁ ମୋ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବି।" ତାପରେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ କହିଲେ: “ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବଞ୍ଚ; ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ବଞ୍ଚ; ଦେବଗଣ ବଞ୍ଚ; ମୁଁ ବଞ୍ଚ; ମୁଁ ମୋ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ଜୀବନ କରିପାରିବି।" ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ ପରେ, ଋଷି ଆଉ ଏକ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ: “ଯିଏ କି ଦାତା, ଯିଏ କି ବେଦମାତା, ଯିଏ ମୋ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ, ସେଇ ସଂସ୍କାରିତ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ। ସେ ଆମକୁ ଆୟୁଷ୍ୟ, ପ୍ରାଣ, ସନ୍ତାନ, ଧନ-ଧାନ୍ୟ, କୀର୍ତ୍ତି, ସମ୍ପତ୍ତି ଓ ବ୍ରହ୍ମତେଜ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏ ସମସ୍ତ ଦାନ କରି, ସେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଉନ୍ତୁ।" ଏପରେ ସେମାନେ କହିଲେ: “ଯେ ପାତ୍ରରୁ ଆମେ ବେଦ ଉନ୍ମୋଚନ କରିଥିଲୁ, ସେହି ପାତ୍ରକୁ ପୁଣି ସେଇ ବେଦକୁ ରଖିଦେଉ। ଏହି ଯଜ୍ଞ୍ୟ ବିଦ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ସଫଳ ହୋଇଛି—ଏହି ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ଆମଠାରେ କ୍ରୋଧିତ ନ ହେଉନ୍ତୁ।" ଏହି ପରେ, ଏକ ବିଶେଷ ଯଜ୍ଞ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ: “ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ, ବଳିଶାଳୀ ବୃଷଭକୁ, ସୋମ ଚାପିବା ବେଳେ ଡାକୁଛୁ। ସୋମର ମାଧୁର୍ଯ୍ୟରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।" ଏହି ଘରେ, ମହାନ ମାରୁତମାନେ ଅବସ୍ଥାନ କରନ୍ତି, ତେଣୁ ସେଠାରେ ଥିବା ଲୋକ ସବୁଠାରୁ ଭଲ ରକ୍ଷିତ। ଏଠି, ବୃଷ ଓ ଗାଈ ମାଂସ ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ସୋମ ଚିହ୍ନିତ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ଦେଉଛୁ। ତାପରେ ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କ ପାତ୍ରରୁ, ଅଗ୍ନି ଅଗ୍ନିଧ୍ର ପାତ୍ରରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ପାତ୍ରରୁ, ଏବଂ ଦ୍ରବିଣୋଦ ଚାକ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପାତ୍ରରୁ, ସୁକ୍ତୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ, ପ୍ରଭା ଓ ଋତୁଅନୁସାରେ ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ। ଏହିପରି ଯଜ୍ଞ୍ୟରେ, ଋଷିମାନେ ପୁନି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ: “ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ, ଏହି ସୋମ ପିଉ; ତୁମ ପାଇଁ କୁଶାସନ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ତୁମର ଦୁଇ ଦୁମୁହା ଘୋଡ଼ା, ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ, ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ଆମ ପାଠ ଶୁଣ। ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ, ସୋମ ପିଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଡାକୁଛୁ।" “ହେ ସୋମପାନୀ, ଆମ ପ୍ରଶଂସିତ ଅର୍ପଣକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ମଧୁର ସୋମ ପିଉ, ହେ ସୁନ୍ଦର କେଶଧାରୀ। ଏହାକୁ ତୁମ ଗଭାଗୁଡିକୁ ଢାଳୁଛି; ତୁମ ଅଂଗରେ ଏହା ବହିଯାଉ; ତୁମ ଜିହ୍ୱାରେ ମଧୁ ଧର। ଏହି ମଧୁର, ସୁଧା ପରି ଚାଲିଥିବା ସୋମ ତୁମ ଦେହକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁ; ସୋମ ତୁମ ହୃଦୟକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅ।" ଏହି ସମୟରେ, ସୋମ ଚାପି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି ହେଉଛି, ଯେପରି ଜନନୀ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଯାଆନ୍ତି। ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଖକୁ ବହିଯାଉ, ଇନ୍ଦ୍ର। ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଣ୍ଠ, ମଜବୁତ ପେଟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ପାଖରେ ବସିଛନ୍ତି; ସେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦେଖିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ନାଥ ଭାବେ ଆଗକୁ ବଢ଼; ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କର। ତୁମର ଦଣ୍ଡ ଦୀର୍ଘ ହେଉ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସୋମ ଅର୍ପଣକାରୀକୁ ଧନ ଦିଅ। ଏହି ସୋମ, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ର, କୁଶାସନ ଉପରେ ରଖାଯାଇଛି; ଆସ, ତୁରନ୍ତ ଏଠାରେ ଆସ, ଏହା ପିଉ। ଏହି ସୋମ ତୁମ ଆନନ୍ଦ, ପ୍ରଶଂସା ଓ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି; ଆଖଣ୍ଡଳ, ତୁମେ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଆସ। ଯାହାର ଶିଙ୍ଗାଳି ବୃଷ, ସନ୍ତାନ ଓ କୁଣ୍ଡପାୟ୍ୟ ତୁମର—ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ମନ ଦେଇଛ।" ଏହିପରି ଉତ୍ସବ ଓ ଯଜ୍ଞ୍ୟର ମଧ୍ୟରେ, ଋଷିମାନେ ପୁନି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ: “ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ, ବୃଷଭକୁ, ସୋମ ଚାପିବା ବେଳେ ଡାକୁଛୁ; ଏହି ସୋମ ରସର ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ଉପଭୋଗ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଅ, ଉଦ୍ଦିପ୍ତ ମନ, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ; ପିଉ, ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ, ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ଅନୁଭୂତି କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଆମ ପ୍ରେରିତ ଯଜ୍ଞ୍ୟକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅ; ପ୍ରଶଂସିତ, ଜନସମୂହର ନାଥ, ଏହି ଯଜ୍ଞ୍ୟକୁ ସଫଳ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମବିନ୍ଦୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଉଛି; ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ।" ଏଭଳି ଭାବରେ, ଋଷିମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ଜୀବନ, ଆୟୁଷ୍ୟ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ବିଧିବତ୍ ପୂଜା, ହୋମ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ସମସ୍ତ କାମନା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରି, ସେମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞ୍ୟକୁ ଶୁଭ ଓ ଶାନ୍ତିମୟ ଭାବେ ସମାପ୍ତ କଲେ।