ଏକ ପବିତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଏକ ଉପାସକ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛନ୍ତି—“ମୋର ଉରୁଦ୍ୱୟରେ ଶକ୍ତି ରହୁ, ଶିରାମାନେ ଦ୍ରୁତ ହେଉ, ମୋର ପାଦ ଦୃଢ଼ ହେଉ। ମୋର ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଅକ୍ଷତ ଓ ସ୍ୱସ୍ଥ ରହୁ। ମୋର ଶରୀର ଏକତ୍ୱ ରଖୁ, ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଲାଭ କରିବି। ଓ ପବିତ୍ରକର୍ତ୍ତା, ମୋ ପାଇଁ ସୁଖରେ ବସ, ଆକାଶ ଲୋକରେ ମୋତେ ପ୍ରଚୁରତା ଦିଅ।” ଉପାସକ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି କହିଲେ—“ମୋତେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟ କର, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟ କର, ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡ଼ୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଆର୍ୟ ଉଭୟଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ କର।” ଏହାପରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ—“ଉଠ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି; ବଳିଦାନ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଜାଗ୍ରତ କର। ଉପାସକଙ୍କ ଜୀବନ, ପ୍ରାଣ, ସନ୍ତାନ, ଗୋ-ଧନ, କୀର୍ତି ଏବଂ ଉପାସନା ବଢ଼ାଇଦିଅ।” ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସେ କହିଲେ—“ମୁଁ ମହା ଜାତବେଦାସ୍ ପାଇଁ ଅରଣୀ ଆଣିଛି। ଜାତବେଦାସ୍ ମୋତେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ। ଅରଣୀ ଓ ଇନ୍ଦନ ଦେଇ ଆମେ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇଛୁ, ତୁମେ ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଓ ଧନରେ ବଢ଼ାଇଦିଅ। ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ସମସ୍ତ କାଠ ଆମେ ତୁମପରେ ରଖୁଛୁ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ କର; ଏହା ଗ୍ରହଣ କର, ଏ ଅତି କମ୍ ଜନ୍ମିତ। ଏହି ଅର୍ପଣଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଇଁ; ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଇ, ଅରଣୀ ହେଉ। ଅଧ୍ୟାପକ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ଅମରତ୍ୱ ଦିଅ।” ଏହାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି—“ପିତଳୀ ରଙ୍ଗର ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କ ଶିଖା ସହ ଆକାଶକୁ ଉଠିଛନ୍ତି; ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ୁଥିବା ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ଜାତବେଦାସ୍, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ସେମାନେକୁ ତଳେ ପକାଇଦିଅ। ଦୀପ୍ତିମାନ ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନି ଆକାଶକୁ ଉଠିଲେ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ।” ଏହାପରେ ଅପସମ୍ପାତ ଏବଂ ମାୟାବୀ ଦାନବମାନେ ବିଷୟରେ କହାଯାଇଛି—“ଏହି ଲୋହା ଫାନ୍ଦ ସହିତ ଚିହ୍ନିତ ଚତୁର ଦାନବମାନେ, ହେ ଜାତବେଦାସ୍, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ସେମାନେକୁ ବାନ୍ଧିବି। ହେ ହଜାର କିରଣମୟ, ହେ ବଜ୍ର, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କରି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।” ଉପାସକ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛନ୍ତି—“ମୁଁ ଶତ ବସନ୍ତ ଦେଖିବି, ଶତ ବସନ୍ତ ଜୀବିବି, ଶତ ବସନ୍ତ ଜାଗିବି, ଶତ ବସନ୍ତ ଉନ୍ନତି କରିବି, ଶତ ବସନ୍ତ ପୋଷଣ ହେବି, ଶତ ବସନ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ହେବି, ଶତ ବସନ୍ତ ଫଳିବି, ଏବଂ ଶତ ବସନ୍ତରୁ ଅଧିକ ଜୀବିବି।” ସେ ବିଦ୍ୟା ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନର ବିଷୟରେ କହିଲେ—“ଅବଦ୍ଧ ଓ ବଦ୍ଧ ସହିତ, ମୁଁ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଚିଦ୍ର ଖୋଲିବି; ଉଭୟ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନ ଉତ୍ତଳନ କରି, ତାପରେ ଆମେ କ୍ରିୟା କରିବାକୁ ଯାଉଛୁ।” ଏହାପରେ ଆୟୁ ଉପରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯାଇଛି—“ଜୀବ, ଜୀବନ୍ତୁ; ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁ ଜୀବିବି। ଜୀବିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁ ଜୀବିବି। ସମସ୍ତେ ଏକସାଥି ଜୀବିବି, ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁ ଜୀବିବି। ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦିଅ, ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁ ଜୀବିବି।” ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କହାଯାଇଛି—“ଇନ୍ଦ୍ର, ଜୀବ; ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜୀବ; ଦେବତାମାନେ, ଜୀବ; ମୁଁ ଜୀବିବି; ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁ ଜୀବିବି।” ଏହାପରେ ସେ ଦୟାମୟ ଦାତା, ବେଦର ମାତା, ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜିତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି କହିଲେ—“ମୋ ପ୍ରଶଂସାରେ ପ୍ରେରିତ ହେବା, ପବିତ୍ର ଦ୍ୱିଜମାନେକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ଆମକୁ ଜୀବନ, ପ୍ରାଣ, ସନ୍ତାନ, ଗୋ-ଧନ, କୀର୍ତି, ଧନ ଓ ବିଦ୍ୟାର ତେଜ ଦିଅ; ଏହା ଦେଇ, ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଉ।” ଅନୁଷ୍ଠାନ ଶେଷରେ, ଉପାସକ କହିଲେ—“ଯେ ଦେଉଳରୁ ଆମେ ବେଦ ଉତ୍ତଳନ କରିଥିଲୁ, ସେଉଁଥିରେ ଆମେ ପୁନଃ ଏହାକୁ ରଖିବା; ବେଦ ଶକ୍ତିରେ ବଳିଦାନ ସଫଳ ହେଇଛି—ଏହି ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ଆମପ୍ରତି କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ।” ଏବେ ଉପାସକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ—“ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ତୁମକୁ ସୋମ ଚାପିବା ସମୟରେ ବୁଲ୍ ଭାବେ ଡାକୁଛି; ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ମଧୁର ସୋମ ପାନ କରି।