ଏକ ଶିଶୁ ପ୍ରଭାତର ଅନୁରୋଧରେ ରାତି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ଦେଇଦିଅ, ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭାତ ଆମ ପାଇଁ ଦିନକୁ ବଣ୍ଟନ କରୁ, କାରଣ ତୁମେ ହସ୍ତହୀନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଦୟାମୟ ଅଛ। ଏଠିରେ ଏକ ଅସୀମ ଶକ୍ତିର ଅନୁଭବ ହେଉଛି—ମୁଁ ଦଶ ହଜାର, ମୋର ଆତ୍ମା ଦଶ ହଜାର, ମୋର ଚକ୍ଷୁ ଦଶ ହଜାର, ମୋର କାନ ଦଶ ହଜାର; ମୋର ଶ୍ୱାସ, ମୋର ବାହାର ଶ୍ୱାସ, ମୋର ବିସ୍ତାରିତ ଶ୍ୱାସ ଦଶ ହଜାର; ମୁଁ ସବୁ, ଦଶ ହଜାର। ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ମୁଁ ଧରିଛି, ଦିବ୍ୟ ସବିତାର ଉଦ୍ଭବ ଚେତନାରୁ, ଅଶ୍ୱିନୀର ଭାରୀ ହାତରୁ, ପୁଷଣଙ୍କର ହସ୍ତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ଆରମ୍ଭରେ ଇଚ୍ଛା ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ମନର ପ୍ରଥମ ମୂଳ ବିଜ; ଏହି ମହା ଇଚ୍ଛା ସହିତ ଏକତାରେ ଅନ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ଏକ ଗର୍ଭରୁ ଉଦ୍ଭବ, ଉପାସକଙ୍କୁ ଶ୍ରୀ ଓ ଧନ ଦିଅ। ଇଚ୍ଛା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଅନେକ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ, ମିତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମିତ୍ର; ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉପାସକଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଦୂରରୁ ଆଶା କରୁଥିବା, ଖୋଜୁଥିବା, ଅକ୍ଷୟ ଆଶାବାନ ପାଇଁ—ସେମାନେ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ନିଜ ଆଲୋକ ଉତ୍ପାଦନ କରିଛନ୍ତି। ଇଚ୍ଛା ହୃଦୟରୁ ହୃଦୟକୁ ଆସୁ, ଏଠିରେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ଉତ୍ସାହ କିମ୍ବା ଚିନ୍ତା ଅଛି, ସେମାନେ ମୋ ପାଖରେ ଆସୁ। ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଆମେ ଏଠି କରୁଛୁ, ଇଚ୍ଛାକୁ ଚାହିଁ, ଏହା ତୁମର ଅର୍ପଣ; ଏହି ସବୁ ଆମ ପାଇଁ ଫଳବାନ୍ ହେଉ, ଏବଂ ତୁମେ ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର—ସ୍ୱାହା। ଏଠି ସମୟ ଏକ ସପ୍ତରଶ୍ମି ଘୋଡା ଭଳି ସମସ୍ତକୁ ବହନ କରେ; ଏହି ଘୋଡା ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଅଜର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଉଠାଇ ଚଲେ। ଜ୍ଞାନୀ ଏହାରେ ଆସନ କରନ୍ତି; ଏହାର ଚକା ସମସ୍ତ ଜଗତ। ଏହି ସମୟର ସପ୍ତ ଚକା, ସପ୍ତ ମୁଖ, ନାଭି ଅମୃତ, ଧୁର୍ବା ନିତ୍ୟ; ସମୟ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଚଳାଇ, ପ୍ରଥମ ଦେବତା ଭାବରେ ଆଗେଇଯାଉଛି। ସମୟ ଉପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଡ଼ି ରଖାଯାଇଛି; ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ରୂପରେ ଦେଖୁଛୁ। ସମୟ ଜଗତକୁ ଚଳାଇ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଦିଗ୍ଧିକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରାଯାଉଛି। ସମୟ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି; ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପରିଭ୍ରମଣ କରିଛି। ସେ ଏହି ଜଗତର ପିତା ଓ ପୁତ୍ର ହେଇଛି; ଏହିଠାରେ ସେଠାରୁ ଉପରେ କୌଣସି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ନାହିଁ। ସମୟ ଏହି ଆକାଶକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି; ସମୟ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି। ସମୟରେ ଅତୀତ, ଭବିଷ୍ୟତ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦୃଢ଼ ଅଛି। ସମୟ ଜୀବକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି; ସମୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜଳିଛି। ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଅଛି; ସମୟରେ ଚକ୍ଷୁ ଦେଖିଥାଏ। ସମୟରେ ମନ, ସମୟରେ ଶ୍ୱାସ, ସମୟରେ ଏକତ୍ରିତ ନାମ; ସମୟ ଆସିଲେ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ସମୟରେ ତପ, ସମୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା, ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମାନ୍; ସମୟ ସମସ୍ତର ନାଥ, ପ୍ରଜାପତିର ପିତା ହେବାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି। ସମସ୍ତ କିଛି ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ, ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ, ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ; ସମୟ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ହୋଇ, ପରମ ନାଥକୁ ଧାରଣ କରିଛି। ସମୟ ଜୀବକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି; ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ସମୟ ପ୍ରଜାପତିକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି। ସ୍ଵୟଂଭୁ କଶ୍ୟପ ସମୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ତପ ମଧ୍ୟ ସମୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ସମୟରୁ ଜଳ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସମୟରୁ ବ୍ରହ୍ମାନ୍, ତପ, ଦିଗ୍ଗୁଡିକ; ସମୟ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ, ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସେ ପୁନଃ ସେତ। ସମୟ ଦ୍ୱାରା ପବନ ବହିଥାଏ, ସମୟ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ପୃଥିବୀ ଦୃଢ଼; ବଡ଼ ଆକାଶ ସମୟରେ ନିର୍ମିତ। ସମୟ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଉତ୍ପନ୍ନ; ସମୟରୁ ଋଚ୍ଛ ଶ୍ଲୋକ, ସମୟରୁ ଯଜୁସ୍ ଉତ୍ପନ୍ନ। ସମୟ ବିଧିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରି, ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ଅଂଶ ଦେଇଛନ୍ତି; ସମୟରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରା, ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ସ୍ଥିର। ସମୟରେ ଦେବତା ଅଙ୍ଗିରାସ ଓ ଅଥର୍ବଣ ଅଛନ୍ତି; ଏହି ଜଗତ, ଉଚ୍ଚତମ ଜଗତ, ଶୁଭ ଜଗତ ଓ ତାଙ୍କର ଆଧାର, ସମୟ ଧାରଣ କରିଛି; ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ସହିତ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଜିତି, ସମୟ ପରମ ଦେବତା ଭାବରେ ଆଗେଇଯାଉଛି। ରାତି ପରେ ରାତି, ଅନବରତ ଯାତ୍ରୀକୁ ବହନ କରି, ଘୋଡା ଭଳି ତାଙ୍କୁ ଚାରା ଦେଇ ଦଢ଼ ହୋଇ ଦାଉଛି; ଧନ ଓ ଖାଦ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରି, ଅଗ୍ନି, ଆମ ଗୃହରେ କୌଣସି କ୍ଷତି ନ ହେଉ। ବାୟୁ, ତୁମର ଧନର ବାଣ—ସେ ତୁମର ହେଉ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଦୟା କର; ଧନ ଓ ଖାଦ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରି, ଅଗ୍ନି, ଆମ ଗୃହରେ କୌଣସି କ୍ଷତି ନ ହେଉ। ସନ୍ଧ୍ୟା ପରେ ସନ୍ଧ୍ୟା, ଅଗ୍ନି ଗୃହପତି ମାନେ ଆମ; ପ୍ରଭାତ ପରେ ପ୍ରଭାତ, ଶୁଭ ମନ ଦେବାରେ; ଧନ ଦେବାରେ ଉତ୍ତମ ଦାତା ହୁଅ; ଆମ ଉପଜ୍ଞାତାମାନେ ଶରୀରରେ ଫଳବାନ୍ ହେଉ। ପ୍ରଭାତ ପରେ ପ୍ରଭାତ, ଅଗ୍ନି ଗୃହପତି ମାନେ ଆମ; ସନ୍ଧ୍ୟା ପରେ ସନ୍ଧ୍ୟା, ଶୁଭ ମନ ଦେବାରେ; ଧନ ଦେବାରେ ଉତ୍ତମ ଦାତା ହୁଅ; ଆମ ଉପଜ୍ଞାତାମାନେ ଶତ ଶୀତ ମୌସମ ଅଧିକ ରହିବା। ମୁଁ ପଛରେ ଜଳିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଗ କରିବା ନ ହେଉ; ଖାଦ୍ୟଦାତା, ଖାଦ୍ୟର ନାଥ, ରୁଦ୍ର, ଅଗ୍ନିକୁ ନମସ୍କାର; ସଭା, ମୋର ସଭାକୁ ରକ୍ଷା କର, ଏବଂ ସଭାସଦସ୍ୟମାନେ ସଭାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ବହୁବାର ଆହ୍ୱାନିତ, ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ବ୍ୟାପ୍ତ; ଦିନ ପରେ ଦିନ, ମାପିଥିବା ଅଂଶ ବହନ କରି, ଘୋଡା ଭଳି ତୁମେ ଚାରା ଦେଇ ଦଢ଼ ହୋଇ ଦାଉଛ; ଅଗ୍ନି। ଏଠି ଆମେ ଦେଖୁଛୁ, ଯମର ଲୋକରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଆନନ୍ଦିତ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମରଣାଧୀନ ଜନଙ୍କୁ ଏକତ୍ରିତ କରି, ଏକାକି ତୁମର ରଥରେ ଯାତ୍ରା କର, ଜାଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗର୍ଭରେ ଶୟନକୁ ମାପି। ପ୍ରଥମେ, ବନ୍ଧନକାରୀ ତୁମକୁ ଦେଖିଥିଲେ, ରାତି ପୂର୍ବରୁ, ଦିନର ଜନ୍ମରେ; ପରେ, ଶୟନ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଚିକିତ୍ସକଙ୍କୁ ତୁମର ରୂପ ଲୁଚାଇ। ବଡ଼ ଗାଈ ମହାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେବମାନେ ଦିଗ, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଚାହିଁ; ଏହି ଶୟନକୁ ତିରିଶି ଦେବତା, ଦିବି ନାଥମାନେ, ଅଧିକାର ଦେଇଛନ୍ତି। ପିତୃମାନେ, ଦେବମାନେ ଏହି ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ମୁତ୍ତର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଚଳି; ମାନବ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ବରୁଣଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ତ୍ରିତାରେ ଶୟନକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ଯାହାର କଠୋର ଅଂଶ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ବଣ୍ଟିଥିଲେ, ଭଲମାନେ ନିଦ୍ରାହୀନ ଅବସ୍ଥାରେ ଶୁଭ ଜୀବନ ପାଇଛନ୍ତି; ତୁମେ ଉଚ୍ଚତମ ବନ୍ଧନର ଆନନ୍ଦ, ଦୁଃଖିତ ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।