ଏହି କଥାରେ ଅନ୍ଧାରୀ ରାତିଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ରକ୍ଷା ଦାୟିତ୍ୱ, ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ଏବଂ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ ଇଚ୍ଛା ଏହି ସବୁ ଅନୁଭୂତିମୟ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। କେହି ମଧ୍ୟ ଏହି ରାତିର ଦୂର ସୀମାକୁ ଦେଖିପାରିନାହାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଯୁବା ରୂପ ଅଦୃଶ୍ୟ। ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କରେ ଲୀନ ହୁଅନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ ଚଳନ୍ତି। ଏହି ଅନ୍ଧାରୀ ରାତି, ଆମେ ତୁମର ଶୁଭ ସୀମାକୁ ଅକ୍ଷତ ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ରାତିର ଏହି ଦୃଷ୍ଟାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ ମନୁଷ୍ୟ, ସେମାନେ ନବତି ନଉଜଣ, ଅସୀ ଅଠଜଣ ଏବଂ ସାତ ସାତ ଜଣ। ଏହି ନବ୍ବେ ଛଅ, ପଞ୍ଚପନ୍ଚାଶି, ଚଉଁଚାଳିସ୍, ତେଇଁତିନି ଏହି ସମସ୍ତେ ରାତିଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଚିହ୍ନ। ଏହି ଦୁଇଦଶ ଏବଂ ଏକଦଶ ରାତିଙ୍କ ଅନ୍ତିମ ରକ୍ଷକ, ଏହି ସମସ୍ତ ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ସହିତ ରାତି, ସ୍ୱର୍ଗକନ୍ୟା ଆମକୁ ଏବେ ରକ୍ଷା କର। ଆମକୁ ଅପକାମୀ, ଦୁର୍ଭାବନା ଥିବା, ଚୋର, ମେଷୀ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ନରାଧମ ଉପରେ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇବାକୁ ଦିଅନି। ଘୋଡ଼ା ଚୋର, ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଷ୍ଟ, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୂରେ ଚାଲିଯିବାକୁ ପ୍ରେରଣା କର, ଅନ୍ୟେ ଦ୍ୱାରା ଦିଆ ଦୂର୍ବଳତା ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ଦିଅ, ଦୁଷ୍ଟକୁ ଅନ୍ୟ ପଥରେ ପଠାଇ ଦିଅ। ତିନି ପଙ୍କ ଥିବା, ମୁଣ୍ଡ ନଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ସାପକୁ ଅଶକ୍ତ କର, ମେଷୀର ମୁହଁକୁ ଶାନ୍ତ କର, ଜଙ୍ଗଲରେ ଚୋରକୁ ଦଳି ଦିଅ। ଏହି ରାତିରେ ଆମେ ବସିଛୁ, ଏହି ରାତିରେ ଆମେ ଶୁଅଛୁ—ତୁମେ ଜାଗିଥିବା, ଆମ ଗାଁ, ଘୋଡ଼ା, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଯେଉଁ ସମସ୍ତ କିଛି ବାହାରେ ଅଛି, ଯେଉଁ ସମସ୍ତ କିଛି ଭିତରେ ଅଛି—ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଚାରିପଟେ ଆବୃତ କର, ତୁମକୁ ଆମେ ସମର୍ପଣ କରୁଛୁ। ରାତି, ମାଆ, ପ୍ରଭାତ ପାଇଁ ଆମକୁ ଆବୃତ କର; ପ୍ରଭାତ ଆମକୁ ଦିନ ପାଇଁ ଆବୃତ କର—ଉଜ୍ୱଳ ରାତି, ତୁମର ହାତରେ। ଏଠାରେ ଯାହା ଉଡ଼ୁଛି, ଯାହା ରେଙ୍ଗୁଛି, ପାହାଡ଼ରେ ଯେଉଁ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଅଛି—ସେମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର, ରାତି। ପଛରୁ, ସାମ୍ନାରୁ, ଉତ୍ତର ଓ ତଳ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର, ଉଜ୍ୱଳ ରାତି, କାରଣ ଆମେ ତୁମର ଗାୟକ। ଯେଉଁମାନେ ରାତିରେ ଜାଗିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଗୋ-ଧନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି—ସେମାନେ ଆମ ଜୀବନ ଓ ଧନ ଉପରେ ଜାଗିଛନ୍ତି। ସତ୍ୟ, ରାତି, ତୁମର ନାମ ଘୃତାଙ୍ଗିତା, ଏହି ନାମକୁ ଭରଦ୍ୱାଜ ଜାଣନ୍ତି—ସେ, ଜ୍ଞାନି, ଆମ ଧନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି କ୍ରିୟାଶୀଳ, ଯୁବତୀ, ନିୟମିତ ରାତି, ସବିତା ଓ ଭାଗ ଦେବତାଙ୍କର, ଅଶ୍ୱ ଭଳି ଉଜ୍ୱଳ, ଶୋଭା ଭରିଥିବା, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ଗଭୀର, ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ, ଯାହାକୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିନାହାନ୍ତି। ଉଜ୍ୱଳ ରାତି ଦୟାବାନ୍, ମିତ୍ରଙ୍କ ନୀତି ଭଳି ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ। ମୁଁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୁଭ, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଥିବା ରାତିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ମୋ ମନ ଶୁଭ ହେଉ। ମନୁଷ୍ୟ, ପଶୁ, ସମୃଦ୍ଧି ଉପଜିବା ଦୁର୍ଗତି ଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ରାତି ଦ୍ରୁତ ଶକ୍ତି, ବାଘ, ଚିତା, ଗୋଧା ଓ ଘୋଡ଼ାର ଧଳା, ପୁରୁଷର ଶକ୍ତି ନେଇଛନ୍ତି, ପ୍ରଭାତେ ନବ ରୂପ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ଶୁଭ ରାତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନୁସରଣ କର, ଶୀତ ମାଆ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପାଳୁ ହେଉ। ଏହି ସ୍ତୁତି ସହିତ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି। ଉଜ୍ୱଳ ରାତି, ରାଜା ଭଳି ତୁମେ ଆମ ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ, ଆମେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିଜୟୀ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରୀ ହେଉ। ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ 'ଶାନ୍ତ' ନାମ ଧାରଣ କରିଛ, ଯେଉଁମାନେ ମୋ ଧନ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର, ଅନିଦ୍ରା ରାତି, ଯେଉଁଠାରେ ଚୋର ମିଳେନାହିଁ। ଶୁଭ ରାତି, ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ପାତ୍ର ଭଳି, ତୁମେ ପଶୁର ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କର, ଶୋଭାମୟ ରୂପ ରଖ, ଆକାଶ ଭଳି ପୃଥିବୀକୁ କେବେ ଛାଡ଼ନାହାଁ। ଯେଉଁ ଆଜି ଚୋର, ଦୁଷ୍ଟ, ଶତ୍ରୁ—ରାତି ତାଙ୍କ ସିର ଓ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଆଘାତ କରନ୍ତୁ। ତାଙ୍କ ପାଦ ଚାଲିପାରିବେନି, ହାତ ଚାହିଁଲେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପହଞ୍ଚିପାରିବେନି; ଯେଉଁ ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଦଳିଯାଉ, ଶୁଷ୍କ କାଠରେ ଦଢ଼ିଯାଉ। ଏବେ ରାତି, ତିନିଧୁଆଁ, ମୁଣ୍ଡହୀନ ସାପକୁ ଅଶକ୍ତ କର, ମେଷୀର ଦ୍ୱନି ଭାଙ୍ଗିଦିଅ, ଜଙ୍ଗଲରେ ଚୋରକୁ ଦଳିଦିଅ। ରାତି, ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶିଙ୍ଗ ଓ ଦାନ୍ତ ଥିବା ବୃଷମାନେ, ଏହି ଦିନ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ। ରାତି ପରେ ରାତି, ଆମେ ଅକ୍ଷତ ଶରୀର ସହିତ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯେପରି ଅବିନଶୀ ମାନେ ଗଭୀର ଜଳ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ଏହିପରି ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେନି। ଯେପରି ଶୁଷ୍କ ଗଛ ଭୁଇଁପଡ଼ିଲେ ବାୟୁ ତା' ପଛରେ ଯାଏନାହିଁ, ଏହିପରି ରାତି, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେମାନେ ଅପସାରିଯାଉ। ଚୋର, ଗୋ-ଚୋର, ଦସ୍ୟୁମାନେ ଦୂରେ ଯାଉ, ଘୋଡ଼ାର ମୁଣ୍ଡ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୂର କର। ଏହି ଦିନ, ରାତି, ଯେପରି ଧନ ବଣ୍ଟିତ ହେଉଛି, ଯେଉଁ ଆହାର ଆମକୁ ଦେଉଛ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଉଛ—ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମ ପାଇଁ ଦୟାକରି ଦିଅ। ରାତି, ଆମକୁ ପ୍ରଭାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅକ୍ଷତ ରଖ, ପ୍ରଭାତ ଆମ ପାଇଁ ଦିନକୁ ବଣ୍ଟିଦିଅ, କାରଣ ତୁମର ହାତ ନାହିଁ। ମୁଁ ଦଶହଜାର, ମୋ ଆତ୍ମା ଦଶହଜାର, ମୋ ଚକ୍ଷୁ, କନ୍ନ, ପ୍ରାଣ, ନିଶ୍ୱାସ, ଦଶହଜାର; ମୁଁ ସମସ୍ତ, ଦଶହଜାର। ମୁଁ ତୁମକୁ ଧରୁଛି, ଦିବ୍ୟ ସବିତାର ଚେତନାରୁ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ହାତ ଓ ପୁଷଣର ହସ୍ତ ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଇଚ୍ଛା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ମନର ପ୍ରଥମ ବୀଜ। ହେଇଛ, ମହାଇଚ୍ଛା ସହିତ ଏକ ଗର୍ଭରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ। ଏହି ଇଚ୍ଛା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପିତ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ, ମିତ୍ରଙ୍କ ମିତ୍ର। ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ଦୂରରୁ ଆଶା କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଚାହାଁନ୍ତି, ଅକ୍ଷୟ, ସେମାନଙ୍କ ଆଶା ଇଚ୍ଛା ସହିତ ନିଜ ଆଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି।