ଏହି କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏକ ନିବେଦନରେ—ଗୋପାଳନ ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଅଧିପତିଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ଏକତ୍ରିତ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ଏହି ଗୋଖାଟି ଆମକୁ ପୋଷଣ କରୁ, ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିର ଅଧିକ୍ୟରେ ଆମେ ବଢ଼ିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ ଆମେ ତୁମ ସହ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁ। ପରେ, ଆମେ ବ୍ୟାପାରରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା—ତାଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁତା ଓ ଚୋରି ଦୂର କରି, ଧନର ଦାତା ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଆମର କରିବା ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅନେକ ପଥ, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଚଳାଚଳ କରେ, ସେମାନେ ମୋତେ ଦୁଧ ଓ ଘୃତ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ବ୍ୟାପାର କରି ଧନ ଆଣିପାରିବା। ଆମେ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ଇଛା କରି, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରୁଛୁ, ଶକ୍ତି ଓ ଶୀଘ୍ରତା ପାଇଁ; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତି ଅଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଶତଗୁଣ ଲାଭ ପାଇଁ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ପଠାଉଛି। ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଭାବେ ଦେଖାଯିବ, ଯାହା ଦୂର ଗମନରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ। ବ୍ୟାପାର ଓ ବିକ୍ରୟ ସଫଳ ହେଉ, ଆମର ଲେନଦେନ ଫଳଦାୟକ ହେଉ। ଆଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଆମ ଉଦ୍ୟମ ସଫଳ ହେଉ। ଯେ ଧନରେ ଆମେ ବ୍ୟାପାର କରୁଛୁ, ସେଇ ଧନ ଆମପାଇଁ ଅଧିକ ହେଉ, କମ୍ ନ ହେଉ। ଆଗ୍ନି, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଦେବମାନେ ଏହି ହୋମରେ ବସନ୍ତୁ। ଏହି ଧନ ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଜାପତି, ସବିତା, ସୋମ, ଓ ଆଗ୍ନିଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ହେଉ। ଆମେ ହୋତା, ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପ୍ରଣାମ କରୁ, ସ୍ତୁତି କରୁ। ସନ୍ତାନ, ଆମ ଦେହ, ଗୋଧନ ଓ ଜୀବନରେ ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଜାତବେଦା, ସମସ୍ତ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ତୁମପାଖରେ ଦୃଢ଼ ରହୁ, ଘୋଡ଼ା ଭଳି ନିଶ୍ଚଳ ରୁହୁ। ଆମେ ସମସ୍ତେ ଧନର ଆନନ୍ଦରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ; ପଡ଼ୋଶୀ ଦ୍ୱାରା କେବେ ଅପକାର ନ ହେଉ, ଆଗ୍ନି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପ୍ରଭାତରେ ଆମେ ଆଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ଡାକୁ, ପୁନି ଭଗ, ପୂଷଣ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାତରେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ଭଗଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିଜୟୀ, ଅଦିତିପୁତ୍ର, ବଣ୍ଟନକାରୀ; ଦୁଃଖୀ, ଶୀଘ୍ର, ରାଜା—ସମସ୍ତେ କହନ୍ତି, “ଭଗ ହେଉଛନ୍ତି ଅଂଶଦାନକାରୀ।” ଭଗ, ଆମକୁ ପଥ ଦେଖାଅ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ, ଭଲ ବିଚାର ଦିଅ, ଗୋଧନ ଓ ଘୋଡ଼ା ଦିଅ, ଆମେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଷ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ ହେଉ। ଆମେ ଏବେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେଉ, ଦିନର ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷରେ ଭଲ ହେଉ; ଦାନଶୀଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ ଦେବମାନେ ଆମ ପ୍ରସନ୍ନ ରହନ୍ତୁ। ଭଗ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମର ଅଂଶ କର; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେଉ। ଭଗ, ତୁମକୁ ହୃଦୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଡାକୁଛି, ଆମ ନେତୃତ୍ୱ କର। ଯଜ୍ଞରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଷାମାନେ ଧନର ଦାତା ଭଗଙ୍କୁ ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ, ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ଭଳି ନିକଟକୁ ଆସୁନ୍ତୁ। ଘୋଡ଼ା, ଗୋଧନ, ପୁତ୍ର-ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇ ଉଷାମାନେ ସଦା ଆମ ପାଇଁ ଉଦୟ ହେଉ, ଶୁଭ ହେଉ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘୃତ ଦେଉଥିବା ଉଷାମାନେ ଆମକୁ ସ୍ୱସ୍ଥ୍ୟତାରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ହଳ ଜୋତନ୍ତି, ଯୋକ୍ ଲଗାନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ନିଜ ହଳରେ; ଚିନ୍ତାଶୀଳ ଲୋକେ ଦେବମାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହିଁଥାନ୍ତି। ହଳ ଜୋତ, ଯୋକ୍ ଲଗା, ଏଠାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ମାଟିରେ ବିଆ ପକା। ହଳ, ଦାନା, ହଳର ଫାଳ, ଓ ଦଳା ଆମର ହେଉ; ସମ୍ନିକଟ ମାଟି ଆମକୁ ପକ୍ୱ ଧାନ ଦିଅ। ଭଲ ତିଆରି ହଳ ଫାଳ ସହିତ ମାଟି ଚିରିଦିଅ, ଗୋଧନ ଓ ଧନ ଉପରେ ଉଠିଅ, ଦଳା ଚାଲିଯାଉ, ହଳ ଫାଳ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଶୀତା ଉପରେ ଅଧିକାର କରନ୍ତୁ, ପୂଷଣ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର ଶୀତା ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଆମକୁ ଅନେକ ଫଳ ଦିଅ। ହଳଚାଳିଆ ଭଲ ଚାଷ କରନ୍ତୁ, କୃଷକମାନେ ଦଳାର ପଛେ ପଛେ ଚାଲନ୍ତୁ; ହଳ, ଯୋକ୍ ଓ ଫସଲ ଅର୍ପଣରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ, ମୃଦା ଫସଲ ଦିଅ। ଦଳା, ଲୋକ, ହଳ ସମୃଦ୍ଧି ହେଉ; ପଟି ଭଲ ଭାବେ ବାନ୍ଧିଅ, ଅଙ୍କୁଶ ଉପରେ ଉଠିଥାଉ। ହଳ ଓ ଯୋକ୍, ତୁମେ ଆମପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ; ଆକାଶରେ ଯେ ଦୁଧ ତୁମେ ତିଆରି କରିଛ, ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଝରିଯାଉ। ଶୀତା, ଆମେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରୁ, ଦୟାଳୁ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ; ଯେପରି ଆମେ ତୁମପ୍ରତି ଦୟାଳୁ, ସେପରି ତୁମେ ଆମପ୍ରତି ଫଳବତୀ ହୁଅ। ଘୃତ ଓ ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ଶୀତା, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ମାରୁତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରମାଣିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଘୃତରେ ପ୍ରଚୁର, ନିତ୍ୟ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଦୁଧ ଆମକୁ ଦିଅ। ପରେ, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଔଷଧି ଉପରେ ମାଟି ଖୋଦାଯାଉଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବିରୋଧିନୀ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଦୂର କରାଯାଏ, ପତି ଲାଭ ହୁଏ। ଉତ୍ତାନପର୍ଣୀ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୋର ସଉତୁକୁ ଦୂର କର; ପତିକୁ ମୋର କର। ତୁମ ନାମ ନ ନିଆଯାଇଛି, ତୁମେ ଏହି ପତିରେ ଆନନ୍ଦ ନ ପାଉଛ; ଚଳ, ସଉତୁକୁ ଦୂର ଦେଶକୁ ପଠାଇବା। ମୁଁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋପରି; ମୋ ସଉତ୍ ସବୁଠୁ ନିମ୍ନ, ଅତି ନିମ୍ନ। ମୁଁ ବିଜୟୀ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ବିଜୟୀ; ଦୁଇଁଜଣେ ମିଶି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ସଉତୁକୁ ଜୟ କରିବା। ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ, ବିଜୟୀ ପାଖକୁ ଆସୁଛି; ତୁମ ମନ ମୋ ପଛେ ନ ଚାଲୁ, ଗାଈ ମାଝିର ପଛେ ଚାଲିବା ପରି, ଜଳ ନିଜ ମାର୍ଗରେ ବହିଯିବା ପରି। ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ତୀକ୍ଷ୍ଣ; ଅଜର ରାଜଶ୍ରୀ ତୀକ୍ଷ୍ଣ; ମୁଁ, ତାଙ୍କ ପୁରୋହିତ, ବିଜୟୀ ହେଉ। ଶାସନ, ଶକ୍ତି, ପ୍ରଭାବରେ ସମାନ ହେଉ; ଏହି ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଶକ୍ତି କମାଏ। ଯେମାନେ ଆମ ଦାନଶୀଳ ନାୟକଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନମ୍ର ହେଉ, ତଳେ ରୁହନ୍ତୁ; ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେ କମିଯାଉ, ନିଜ ଲୋକ ଉପରେ ଉଠନ୍ତୁ। ଆମ ପାଇଁ ତୀକ୍ଷ୍ଣତା କୁହାଯାଏ, କୁହାଯାଏ କୁଠାର, ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ରର ବଜ୍ର ଠାରୁ ଅଧିକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଯେଉଁମାନେ ମୋ ପୁରୋହିତତ୍ୱ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ; ସେମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ରାଜଶ୍ରୀ ଅଜର, ବିଜୟୀ ହେଉ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କ ମନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।