ଏକ ପବିତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଋଷିମାନେ ଅଥର୍ୱଣ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରମାଳାର ଉପାସନା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଚାରିଟି ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଅଥର୍ୱଣ୍ୟଙ୍କୁ ହବି ଦେଲେ—ସ୍ୱାହା। ପରେ ପଞ୍ଚ ଶ୍ଲୋକର ଅଥର୍ୱଣ୍ୟଙ୍କୁ, ତାପରେ ଛଅ, ସାତ, ଆଠ, ନଅ ଓ ଦଶ ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଅଥର୍ୱଣ୍ୟଙ୍କୁ ଏକ ଏକ କରି ହବି ଦେଲେ। ଏହିପରି ଏକାଦଶ ଥରୁ ଶୋଳୋ ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରମାଳା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହବି ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ। ତାପରେ ସତର, ଅଠର, ଏବଂ ଊଣିଶ ଓ କୁଡ଼ି ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରମାଳାକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱାହା କହି ଅର୍ପଣ କଲେ। ବଡ଼ ମନ୍ତ୍ରମାଳାକୁ, ତିନି ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରମାଳାକୁ, ଏବଂ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରମାଳାକୁ ମଧ୍ୟ ହବି ଦେଲେ। ଛୋଟ ମନ୍ତ୍ରମାଳା, ଏକ-ଶ୍ଲୋକ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତ୍ରମାଳା, ଲାଲ ମନ୍ତ୍ରମାଳା, ଦୁଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବ୍ରାତ୍ୟମାନେ, ପ୍ରଜାପତିମାନେ, ବିଷାସହ୍ୟ, ମଙ୍ଗଳିକମାନେ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏକ ଏକ କରି ହବି ଦେଲେ—ସ୍ୱାହା। ଏହି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମାନ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାଳା ବ୍ରହ୍ମାରେ ପ୍ରଥମେ ସଂଗ୍ରହିତ ହୋଇଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଆଦିକାଳରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତୁଳନୀୟ? ଏହିପରି ପୂଜାରେ ଋଷିମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ସବିତା ଦେବଙ୍କୁ ଉତ୍ତୋଳିତ କରିଥିଲେ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଆବୃତ କର। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ବଡ଼ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଦେଉ, ଯେଉଁଠାରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ତାଙ୍କୁ ଦଳିନପାରିବ ନାହିଁ, ସେ ସଦା ସଚେତନ ରୁହନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ଶ୍ରବଣ ଶକ୍ତି ଦେଉ, ଯେଉଁଠାରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ତାଙ୍କୁ ଦଳିନପାରିବ ନାହିଁ, ସେ ସଦା ଜାଗ୍ରତ ରୁହନ୍ତୁ। ଏହିପରି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଋଷିମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—ଆମକୁ ତେଜସ୍ୱୀ କର, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂରେ ହଟା, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ। ବୃହସ୍ପତି ଏହି ଉତ୍ତରୀୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ଏହି ଉତ୍ତରୀୟ ସୋମ ରାଜାଙ୍କୁ ଆବୃତ କରିବା ପାଇଁ ଅର୍ପିତ। ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଦୂରେ ଯାଅ, ଏହି ଉତ୍ତରୀୟ ପିନ୍ଧ, ଗୃହମାନଙ୍କୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କର। ଶତବର୍ଷ ଜୀବନ୍ତ ରୁହ, ବିଶ୍ୱମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତି ପାଅ, ବହୁ ଧନ ଉପରେ ଆବୃତ ହୁଅ। ତୁମେ ଏହି ଉତ୍ତରୀୟ ପିନ୍ଧି ସୁସ୍ଥ ହେଲ, ଜଳମାନଙ୍କୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କର। ଶତବର୍ଷ ଜୀବନ୍ତ ରୁହ, ଖ୍ୟାତି ପାଅ, ଓ ଧନ ଉପଭୋଗ କର। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗଳତାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶକ୍ତି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ଡାକୁଛୁ। ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ, ଅଜର, ଭଲ ସନ୍ତାନ ଥିବା, ସନ୍ତାନ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କର। ଏହିପରି ଅଗ୍ନି, ସୋମ, ବୃହସ୍ପତି, ସବିତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ର କହନ୍ତି। ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଋଷି କହିଲେ—ମୁଁ ଅକ୍ଳାନ୍ତ ମନସ୍କୁ ଯୋଜନ କରୁଛି, ସେଇ ସର୍ବୋତ୍ତମକୁ, ଯିଏ ଉପରକୁ ବହନ କରେ, ଦୁଧ ଦେବାକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉ। ଅନ୍ୟ ଏକ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ ଅମୃତ ଭାବେ ବସିଥାଏ, ଯିଏ ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣେ, ସେ ଏହାର ଯୋଗ୍ୟ। ଯିଏ ଏହି ସୁବର୍ଣ୍ଣକୁ ଧାରଣ କରେ, ସେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।