ଏକ ପବିତ୍ର ବେଦିକ କ୍ରମରେ, ଋଷିମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଦେବତା, ଶକ୍ତି ଓ ମହାନ୍ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା କରି ଅଞ୍ଜଳି ଦେଉଥିଲେ। ପ୍ରଥମେ ଷଷ୍ଠଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା କରାଗଲା। ତାପରେ ସପ୍ତମ ଓ ଅଷ୍ଟମଙ୍କୁ ଏକାସাথে ସ୍ୱାହା ଦିଆଗଲା। ନୀଳ ନଖ ଥିବା ଦେବତାମାନେ, ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱାହା କରାଗଲା। ପରେ ସବୁ ହରିତ ଦେବତାଙ୍କୁ, ଛୋଟ ଦେବତାମାନେ, ଚଳିତ ଦେବତାମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତି ଅଞ୍ଜଳି ଦିଆଗଲା। ଏହି କ୍ରମରେ ପ୍ରଥମ ଶଙ୍ଖମାନେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଶଙ୍ଖମାନେ, ତୃତୀୟ ଶଙ୍ଖମାନେ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରତି ସ୍ୱାହା କରାଗଲା। ତାପରେ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଦେବତା, ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା, ଉତ୍ତର ଦିଗର ଦେବତା, ଋଷିମାନେ, ଚୂଡ଼ାଧାରୀମାନେ, ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ, ମହାଗଣମାନେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗିରସ ଓ ପ୍ରଜ୍ଞାମୟ ଗଣମାନେ—ସେମାନଙ୍କୁ ଅଞ୍ଜଳି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହାପରେ ଦୁଇ ହଜାର ସଂଖ୍ୟା ଥିବା ଦୁଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଜଳିର ଶେଷରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମୂଳ ସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଆଶ୍ରୟ, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏବଂ ଶୃଷ୍ଟିର ଆଦିକାରଣ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା କରାଗଲା। ଋଷିମାନେ କହିଲେ—ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାରେ ସଂଗୃହୀତ, ସେଇ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଥମେ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ତେଣୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କିଏ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରିପାରିବ? ଏହାପରେ ଅଞ୍ଜଳି ଦିଆଗଲା ଚାରି ଶ୍ଲୋକ ବିଶିଷ୍ଟ ଅଥର୍ବଣମାନେ, ପଞ୍ଚ ଶ୍ଲୋକ ବିଶିଷ୍ଟ ଅଥର୍ବଣମାନେ, ଛଅ, ସାତ, ଆଠ, ନଅ, ଦଶ, ଏଗାର, ବାର, ତେର, ଚୌଦ, ପନ୍ଦର, ଷୋଳ, ସତର, ଅଠର, ଏବଂ ଊଣିଶି ଶ୍ଲୋକ ବିଶିଷ୍ଟ ହ୍ୟମ୍ନମାନଙ୍କୁ। ଏହିପରି ଅଞ୍ଜଳି ଦିଆଗଲା ବିଶି ଶ୍ଲୋକ ବିଶିଷ୍ଟ ହ୍ୟମ୍ନମାନେ, ମହାଖଣ୍ଡ, ତିନି ଶ୍ଲୋକ ବିଶିଷ୍ଟ ଓ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ବିଶିଷ୍ଟ ହ୍ୟମ୍ନମାନେ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା କରାଗଲା। ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଭକ୍ତି ଓ ଅଞ୍ଜଳି ଦ୍ୱାରା ଋଷିମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଶକ୍ତି, ମହାନ୍ତା, ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ।