ଏକ ପବିତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଋଷିମାନେ ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ—“ଏଇ ଦିନ ଓ ରାତି, ବନ୍ଧୁ ଓ ସତ୍ରୁ, ସ୍ୱଜନ ଓ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧୀ, ଆଗରୁ ଓ ପଛରୁ—ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମ ପାଇଁ ସୁରକ୍ଷା ହେଉ। ଆମ ପାଇଁ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ସୁରକ୍ଷା ରହୁ, ସମସ୍ତ ଦିଗ ଆମର ବନ୍ଧୁ ହେଉ।” ତାହାପରେ ସେମାନେ ଅନୁରୋଧ କଲେ—“ଆମକୁ ସମ୍ମୁଖରେ ଅପରାଜିତ କର, ପଛରୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ। ସବିତା ଦକ୍ଷିଣ ପ୍ରଦିଶାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ବାମ ପ୍ରଦିଶାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗବାନ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଆକାଶରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନି ଭୂମିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ସମ୍ମୁଖରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ସର୍ବଜ୍ଞ ଜାତବେଦାସ୍ ପାରପାରି ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ମୋ ପାଇଁ ଚାରିପାଖରେ କବଚ ହେଉନ୍ତୁ।” ଏହିଭଳି ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ଋଷି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖରେ ବସୁମାନେ ସହିତ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଡାକିଲେ, “ମୁଁ ତୁମେ ଅଭିମୁଖୀ, ତୁମେ ଆଶ୍ରୟ, ତୁମ ଦୂର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି। ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ମୁଁ ତୁମେ ଉପରେ ନିବେଶିତ—ସ୍ୱାହା।” ଏହିପରି ବାୟୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମଧ୍ୟାକାଶରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଡାକିଲେ, “ମୁଁ ବାୟୁଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛି, ତାଙ୍କର ଦୂର୍ଗକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି, ସେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନିବେଶିତ—ସ୍ୱାହା।” ତାପରେ ସୋମାଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ପ୍ରଦିଶାରୁ ରୁଦ୍ରମାନେ ସହିତ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ଭଳିଭଳି ଭାବରେ ବରୁଣଙ୍କୁ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସହିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଗ୍ବିଶେଷରୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ସହିତ, ଜଳଦେବତାଙ୍କୁ ଔଷଧସମୃଦ୍ଧ ଜଳ ସହିତ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମାରୁତମାନେ ସହିତ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ, ଭୃତ୍ୟ, ଦୃଢତା ସହିତ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଉପର ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଡାକିଲେ—“ମୁଁ ତୁମେ ଆଶ୍ରୟ କରେ, ତୁମ ଦୂର୍ଗକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ମୁଁ ତୁମେ ଉପରେ ନିବେଶିତ—ସ୍ୱାହା।” ଏହାପରେ ଋଷି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—“ଯେଉଁ ମାଘାୟବ ଆଗରୁ, ପଶ୍ଚିମ, ଦକ୍ଷିଣ, ଉତ୍ତର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିଗରୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ସୋମ, ବରୁଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜଳ, ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଜାପତି, ବୃହସ୍ପତି—ଏହି ଦେବତାମାନେ ସହଯୋଗୀ ହେଉନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ଦେବତାମାନେ ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ।” ଏହି ଦୂର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଋଷି ଆହ୍ୱାନ କଲେ—“ମିତ୍ର ପୃଥିବୀରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଦୂର୍ଗକୁ ନେଉଛି, ପ୍ରବେଶ କର, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କର; ଏହି ଦୂର୍ଗ ତୁମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଓ କବଚ ଦେଉ। ବାୟୁ ମଧ୍ୟାକାଶ ଦ୍ୱାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶ ଦ୍ୱାରା, ଚନ୍ଦ୍ର ତାରାମାନେ ସହିତ, ସୋମ ଔଷଧମାନେ ସହିତ, ଯଜ୍ଞ ଦାନ ସହିତ, ସାଗର ନଦୀମାନେ ସହିତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି—ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଦୂର୍ଗକୁ ନେଉଛି, ପ୍ରବେଶ କର, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କର; ଏହି ଦୂର୍ଗ ତୁମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଓ କବଚ ଦେଉ। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଦେବତାମାନେ ଅମରତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରଜାପତି ତାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ସହିତ—ଏହି ସମସ୍ତେ ଦୂର୍ଗରୁ ବାହାରିଛନ୍ତି; ମୁଁ ଏହି ଦୂର୍ଗକୁ ତୁମ ପାଇଁ ଆଣିଛି, ପ୍ରବେଶ କର, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କର; ଏହି ଦୂର୍ଗ ତୁମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଓ କବଚ ଦେଉ। ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଦେବତା—ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ଧାତା, ସବିତା, ବୃହସ୍ପତି, ସୋମ, ବରୁଣ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଯମ, ପୂଷାନ୍—ମନୁଷ୍ୟ ନିର୍ମିତ ବିନାଶକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଆମକୁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପ୍ରଜାପତି ଓ ମତରିଶ୍ୱା, ଏହି ସୃଷ୍ଟିରେ ଯେଉଁ କବଚ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ସେଇ କବଚମାନେ ମୋର ହେଉ। ହେ ଦେବତାମାନେ, ତୁମର ଦେହ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ କବଚ ଅଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ଯେଉଁ କବଚ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ସେଇ କବଚ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ, ଉଷା, ସୂର୍ଯ୍ୟ—ଏମାନେ ମୋର କବଚ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ମୋର ପାଇଁ କବଚ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି—ବିପକ୍ଷୀ ଶକ୍ତିମାନେ ମୋ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିନପାରନ୍ତୁ। ଏହି ମହାତ୍ମାୟୀ ଛନ୍ଦଗୁଡ଼ିକ—ଗାୟତ୍ରୀ, ଉଷ୍ଣିକ୍, ଅନୁଷ୍ଠୁପ୍, ବୃହତୀ, ପଙ୍କ୍ତି, ତ୍ରିଷ୍ଠୁପ୍, ଜଗତୀ—ଏବଂ ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପାଞ୍ଚ ଅଂଶ ସହିତ, ସ୍ୱାହା। ଏଭଳି ମନ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ମାଧ୍ୟମରେ ଋଷିମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ସମସ୍ତ କବଚକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ସୁରକ୍ଷା ଓ ଶାନ୍ତି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ।