ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନେ ଏକ ଶାନ୍ତି ଓ ମଙ୍ଗଳ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ବସି, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ପ୍ରକୃତି ଓ ଦିଗ୍ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ଅନୁଗ୍ରହ ଅର୍ଥନା କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଦିଗ୍ଦେବତା ଦୁଇଜଣ—ଦ୍ୟୌଃ ଓ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି କହିଲେ, “ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଥିବା ଦ୍ୟୌଃ ଓ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଆକାଶ ଆମ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ଅରଣ୍ୟ ଆମ ଉପରେ ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଏହି ଦିଗ୍ପତି ଯିଏ ବିଜୟୀ, ସେ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।” ଏହା ପରେ ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, “ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ସହ ବସୁମାନେ ଦୟା କରନ୍ତୁ। ବଡ଼ ଆଦିତ୍ୟ ବରୁଣ ଓ ତାଙ୍କ ସହ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଆମ ଉପରେ ଭଲ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅନ୍ତୁ। ରୁଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ସହ ରୁଦ୍ରମାନେ ଏବଂ ଜଳ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ଓ ଦେବୀମାନେ ଏଠି ଆମ ସ୍ବରକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।” ତାପରେ ସେମାନେ କହିଲେ, “ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ ଭାବେ ସୋମ ଦୟା କରନ୍ତୁ, ପୀଡ଼ା ପାଷାଣ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଯଜ୍ଞ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଦେବମିତ୍ରମାନେ ଦୟା କରନ୍ତୁ, ବେଦି ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।” ସେମାନେ ଅନୁରୋଧ କଲେ, “ବିଶାଳ ଦୃଷ୍ଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ନେଇ ଉଦୟିତ ହେଉ। ଚାରିଓ ଦିଗ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଅଚଳ ପର୍ବତମାନେ ଓ ନଦୀ ଓ ଜଳ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।” ପୁନି ସେମାନେ ଆଦିତିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି କହିଲେ, “ବ୍ରତବତୀ ଆଦିତି ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଆଲୋକମୟ ମାରୁତମାନେ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ବିଷ୍ଣୁ ଓ ପୂଷଣ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ପବିତ୍ରକର୍ତ୍ତା ଓ ବାୟୁ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।” ସେମାନେ ପୁନି କହିଲେ, “ସବିତା, ରକ୍ଷକ ଦେବତା, ଆମ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ନେଇ ଆସନ୍ତୁ। ଉଷାମାନେ ଆଲୋକ ଛଡ଼ାଇ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ପର୍ଜନ୍ୟ ଆମ ସନ୍ତତି ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। କ୍ଷେତ୍ରପତି, ଶୁଭକର୍ତ୍ତା, ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।” ଏହି ଭାବେ ଋଷିମାନେ ସତ୍ୟର ଇଶ୍ୱରମାନେ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ତିବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, କୁଶଳ ଓ ଚତୁର ରିଭୁମାନେ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ପୂର୍ବଜମାନେ ଆମ ନିବେଦନ ଗ୍ରହଣ କରି ଦୟା କରନ୍ତୁ ବୋଲି ଅର୍ଥନା କରିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଲେ। ଚିକିତ୍ସକ ଓ ଦାତାମାନେ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଦେବ, ଭୂତଳ ଓ ଜଳଚର ପ୍ରାଣୀମାନେ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ତେବେ ସେମାନେ ଅଜ ଏକପାଦ, ଅହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ୟ ଓ ସାଗରଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଡାକିଲେ। ଜଳସନ୍ତାନମାନେ ଆମକୁ ଦୟା କରନ୍ତୁ, ପ୍ରିଶ୍ନି ଦେବୀ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି ନୂତନ ପ୍ରାର୍ଥନା ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ବସୁମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଦେବ ଓ ଭୂତଳ ଦେବତା, ଗୋସନ୍ତାନ ଓ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟମାନେ ଆମ ସ୍ବରକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଦେବପୁରୋହିତ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ଅମୃତ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ ଓ ମନୁର ପୂଜ୍ୟମାନେ ଆଜି ଆମକୁ ବିଶାଳ କୀର୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଆପଣମାନେ ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମିତ୍ର-ବରୁଣ, ଅଗ୍ନି, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ସତ୍ୟ ହେଉ। ଆମେ ଗଭୀର ଓ ଦୃଢ଼ ଆଧାର ପାଉ। ବିଶାଳ ଦ୍ୟୌଃ, ନିବାସ ସ୍ଥାନକୁ ନମନ। ଉଷା, ସବୁ ଭଉଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଲୋକର ଦିଗକୁ ଆମ ପଥ ଦେଖାଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଦିତ ଧନ ଆମେ ପାଉ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ପାଉ। ଏବେ ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ବିଷୟରେ କହିଲେ, “ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଇ ବଳିଷ୍ଠ ବାହୁ, ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସୁରମାନେ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ବିପଦ ଉପରେ ଉଠେଇ ନେବାରେ ସକ୍ଷମ। ପ୍ରଥମ ଡାକରେ ଏହି ବାହୁକୁ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯୋଜନ୍ତୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେ ଦଳିତ ହେଲେ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ ହେଲା।” ଇନ୍ଦ୍ର ତୀବ୍ର, ବୃଷଭ ସଦୃଶ, ଭୟଙ୍କର, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ଲୋକମାନେ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରୁଥିବା, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ନାୟକ—ଶତସେନା ସହିତ ବିଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଅଦମ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଅବିଚଳ ଶୌର୍ୟ, ବିଜୟୀ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଅନ୍ୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତୁ, ଏହି ଧନୁର୍ଧର ଶୂରବୀରଙ୍କ ସହ ଦଢ଼ ହୁଅନ୍ତୁ। ଧନୁ ଧରିଥିବା, କୁଏଉର ବୋହିଥିବା, ଆଜ୍ଞାକାରୀ ସେନା ସହ, ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି। ସୋମପାନୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୀବ୍ର ଧନୁଧର, ଅସମର୍ଥ ଶତ୍ରୁମାନେ ସହିତ ତିନି ଦଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି। ଶକ୍ତିରେ ଜ୍ଞାନୀ, ଅବିଚଳ, ଅତିଶୟ ଶୂର, ବିଜୟୀ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ଭୟଙ୍କର—ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋଧନ ସମ୍ପନ୍ନ ରଥରେ ରହି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ୍ତୁ। ମିତ୍ରମାନେ, ଏହି ଭୟାନକ ଇନ୍ଦ୍ରରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତୁ। ଗ୍ରାମରେ, ଗୋଧନରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ, ଦୃଢ଼ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ବଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦୁର୍ଗ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଜୟ କରି, ଏହି ଶତକ୍ରୋଧୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି। ଅଦମ୍ୟ, ଦଳନ୍ତା, ଅପରାଜିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ସେନାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଏକ ରଥରେ ବଳୟ କରି, ରକ୍ଷସମାନେ ନିବୃତ୍ତ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଗଲା। ଶତ୍ରୁମାନେ ଭଙ୍ଗ କର, ଅପକାରୀମାନେ ଦଳନ୍ତୁ, ଆମ ଜନତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତୁ, ବୃହସ୍ପତି ଡାହାଣ ହସ୍ତ ହେଉ, ଯଜ୍ଞ ଆଗ୍ରଭାଗ ହେଉ, ସୋମ ଅଗ୍ରଗାମୀ ହେଉ। ଦେବସେନା ମଧ୍ୟରେ ମାରୁତମାନେ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉନ୍ତୁ। ଜୟର ଦେବସ୍ୱର ଉଠିଯାଉ—ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ରାଜା ବରୁଣ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଭୟାନକ ମାରୁତଗଣ, ମହାମନା, ଜଗତ ଚଳାୟକ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପତାକାରେ ରହୁନ୍ତୁ, ଆମ ଅସ୍ତ୍ରବାଣୀ ବିଜୟୀ ହେଉ। ଆମ ନାୟକମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉ, ଦେବମାନେ ଆମ ନିବେଦନରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି ଶେଷ ମୂହୂର୍ତ୍ତ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ, ଦ୍ୟୌଃ ପୃଥିବୀ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦିଗ ଆମ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତାହୀନ ହେଉ, ଆମେ କାହାକୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁନାହୁଁ—ଆମ ପାଇଁ ସୁରକ୍ଷା ହେଉ। ଏବେ ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁନି ଡାକି, “ଯେଉଁ କିଛିରୁ ଆମେ ଭୟ କରୁଛୁ, ତାହାରୁ ଆମକୁ ନିର୍ଭୟ କର। ମଘବନ୍, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର କର, ଦ୍ୱେଷୀମାନେ ଚିତ୍ତି ଭାଙ୍ଗ।