ଏକ ପବିତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନର ସମୟରେ, ବିବସ୍ୱତ୍—ଯିଏ ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣନ୍ତି, ଦାନଶୀଳ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ—ତାଙ୍କ ଦୟା ଓ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଇଲା। ଏଠାରେ ଅନେକ ବୀର, ଗୋବନ୍ଧ ଓ ଘୋଡ଼ାର ଧନୀ ହେଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧି ଆମ ସହିତ ରଉ। ବିବସ୍ୱତ୍ ଆମକୁ ଅମରତ୍ୱରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରୁନ୍ତୁ; ମୃତ୍ୟୁ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉ, ଅମରତ୍ୱ ଅବିଚ୍ୟୁତ ରହୁ; ସେ ଏହି ମଣିଷମାନେଠାରୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ—ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣବାୟୁ ଯେନା ଯମଙ୍କ ପାଖକୁ ନ ଯାଉ। ଯିଏ ତାଙ୍କର ମହତ୍ୱରେ ମଧ୍ୟଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ସେ ଯମଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ବଂଶଜମାନେ ନିବେଦନ ଓ ହବି ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ; ସେ ଯମ ଆମକୁ ଜୀବନର ସୁରକ୍ଷିତ ପାରାପାର ଦିଅନ୍ତୁ। ଋଷିମାନେ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କରନ୍ତୁ, ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ; ସୋମପାୟୀମାନେ, ଏହି ଅର୍ପଣ ଆପଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ—ଆମେ ଉଚ୍ଚତମ ପ୍ରକାଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲୁ। ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କ ଦୀପ୍ତିରେ ଚିହ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରକାଶିତ; ସେ ଦୂର୍ଦ୍ଦମ୍ୟ ବୃଷଭ ମାନେ ଶବ୍ଦ କରନ୍ତି ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ରେ; ସେ ଆକାଶର ସୀମାନ୍ତରେ ଉତ୍ତିର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି, ମହାମହିମା ବଢ଼ି ଯାଉଛନ୍ତି ଜଳର ଗୋଦିରେ। ଆକାଶରେ, ଯେଉଁ ସୁନ୍ଦର-ପଙ୍ଖୀ ଉଡ଼େ, ହୃଦୟରେ ଖୋଜୁଥିବାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛନ୍ତି; ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ପଙ୍ଖୀ, ଭଗବାନ ବରୁଣଙ୍କ ଦୂତ, ଏହି ପକ୍ଷୀ, ଯମଙ୍କ ନିବାସରେ ବିହାର କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ପିତା ଯେପରି ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତି, ତେଣୁ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ଆମକୁ ଏହି ପଥରେ ଶିଖାଇବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କର, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଜୀବନ୍ତ ପ୍ରକାଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବା। ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଘଟମାନେ ଧାକି ରଖିଛନ୍ତି, ଯାହା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତୃପ୍ତିକର, ମଧୁର ଓ ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ମୁଁ ଯେଉଁ ଧାନ ବିକିରଣ କରୁଛି, ତିଳ ସହିତ ମିଶ୍ରିତ, ତାହା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ; ରାଜା ଯମ ଏହା ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ। ହେ ବୃକ୍ଷ, ତୁମ ଭିତରେ ଯାହା ରଖାଯାଇଛି, ପୁନଃ ଦେଅ; ଯମଙ୍କ ସଭାରେ ଯେପରି ସେ ବସନ୍ତି, ସେପରି ବସୁନ୍ତୁ, ସଭାରେ କଥା କହନ୍ତୁ। ଓ ଜାତବେଦାସ୍, ଧରିନିଅ, ତୁମ ତେଜ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ; ତାଙ୍କ ଦେହକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭସ୍ମ କର, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଲୋକ ଦିଅ। ତୁମ ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବେ ଗଲେ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପରେ ଯିବେ—ସେମାନଙ୍କୁ ଶତଧାରା ଘୃତ ଧାରା ପ୍ରବାହିତ ହେଉ। ଏହି ପବିତ୍ର ପବନକୁ ଆରୋହଣ କର, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୋଇ ତୁମ ନିଜ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚ; ମଧ୍ୟରେ ଯାଅ, ପଛକୁ ଫେରିବେ ନାହିଁ, ପିତୃମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ପହଞ୍ଚ। ଓ ଜାତବେଦାସ୍, ପିତୃମାନଙ୍କ ମାର୍ଗରେ ମାତୃକୁ ଆରୋହଣ କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ସଙ୍ଗେ ନେଉଛି; ହବି ବହନ କରୁଥିବା ବାହକ, ହବି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ, ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମିକମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ନେଇଯାଅ। ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବଳି ଦ୍ୱାରା ଅମର ହେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ହବି, ପିଣ୍ଡ, ଚମଚ ଓ ଉପକରଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି। ଏହି ଦେବମାର୍ଗରେ ଯାଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞକାରୀମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଓ ଅଙ୍ଗିରାସ୍, ସତ୍ୟର ମାର୍ଗକୁ ଦେଖ; ଧର୍ମମୟ ଏହି ପଥରେ ଚାଲି, ଯେଉଁଠାରେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି; ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କରି, ସେଠି ଅବସ୍ଥାନ କର। ତିନିଟି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀ, ଉପର ଲୋକର ରକ୍ଷକ, ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଖରରେ ବସିଛନ୍ତି। ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକଗୁଡ଼ିକ ଅମରତ୍ୱରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ସେମାନେ ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ପୋଷଣ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ନଦୀମାନେ ଏକଠି ବହୁନ୍ତୁ, ପବନ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ପକ୍ଷୀମାନେ ଏକଠି ହୋଇଯାଉ। ଏହି ଯଜ୍ଞ ବଢ଼ୁ, ଅବିରତ ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ହବି ଦେଉଛି। ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କରିବା, ପ୍ରବାହିତ କରିବା ଓ ବଢ଼ାଇବା ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଉଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆକାର ଓ ବୟସରେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ; ଚାରି ଦିଗରୁ ଏହି ଯଜ୍ଞ ବଢ଼ୁ; ଅବିରତ ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ହବି ଦେଉଛି। ହିମାଳୟର ଜଳମାନେ, ହ୍ରଦର ଜଳମାନେ, ଅବସାନ ଜଳ, ବର୍ଷା ଜଳ—ସମସ୍ତେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ। ମାରୁଭୂମି, ଦଳଦଳ, ଖନନ କରାଯାଇଥିବା ଓ ଘଟରେ ଆଣାଯାଇଥିବା ଜଳମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ। ମେଘହୀନ ଗଭୀର ଜଳମାନେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିକିତ୍ସାକାରୀ; ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ଆମେ ଦେବତାମୟ ଜଳ ଓ ଝରଣା ଜଳ ପିଇଛୁ; ଏହି ସମାବେଶରେ ଆମେ ପିଇଛୁ; ଆପଣମାନେ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ହେଉନ୍ତୁ। ଏହି ଜଳ ଶୁଭ, ରୋଗ ହରଣ କରୁଥିବା; ଯେପରି ତୃପ୍ତି ଆସେ, ସେପରି ଆମକୁ ଔଷଧ ଦିଅନ୍ତୁ। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ, ମଧ୍ୟାକାଶ, ବୃକ୍ଷ ଓ ଔଷଧ, ଯେଉଁଠି ଏହି ଅଗ୍ନି ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ସ୍ୱୀକୃତ, ସେଠାରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ତୁମର ମହତ୍ୱ ଜଳରେ, ଅରଣ୍ୟରେ, ଔଷଧରେ, ପଶୁମାନେ ଓ ଜଳରେ ଅଛି—ଏହି ସମସ୍ତ ରୂପ ଏକତ୍ର କର, ଧନଦାତା ଅଗ୍ନି, ସେଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଆସ। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ମହତ୍ୱ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ; ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ରୂପ ପ୍ରବେଶ କରିଛି। ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଯେ ପ୍ରସାର କର, ସେଇ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ। ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶ୍ରୁତିମାନ୍, ଧ୍ୟାନଦାନ୍ତ, ଏମାନେ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ମୁଁ ଶବ୍ଦ ଓ ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଉପସ୍ଥିତ। ଯେଉଁଠାରେ ଭୟ ଅଛି, ସେଠି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ; ଦେବତାମାନେଙ୍କ ପୂଜା କର, ଅଗ୍ନି, ଓ ଅପମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କର। ଅଥର୍ବଣ ପ୍ରଥମ ଯେଉଁ ହବି ଦେଲେ, ଯେଉଁ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ତିଆରି କରିଥିଲେ—ସେଇ ପ୍ରଥମ ହବିକୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି; ଅଗ୍ନି, ଏମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଏହି ହବିକୁ ଅପ୍ରେଷଣ କର। ମୁଁ ନିଜ ସାମ୍ନାରେ ଦେବୀ ପ୍ରେରଣାକୁ ରଖିଛି, ଶୁଭ ଓ କୃପାମୟୀ, ଚିନ୍ତାର ମାତା; ସେ ଆମ ପାଇଁ କୃପାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ। ଯେ ପ୍ରେରଣାକୁ ମୁଁ ଆକାଂକ୍ଷା କରେ, ସେ ମୋର ହେଉ; ମୋ ଚିତ୍ତରେ ଯେପରି ଚାହେଁ, ସେପରି ପ୍ରବେଶ କରୁ। ବୃହସ୍ପତି, ପ୍ରେରଣା ଦ୍ୱାରା, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ଆମକୁ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ, କୃପା କର।