ପୃଥିବୀ ଉଠି ଦୃଢ଼ ହେଉ, ଏହାର ଉପରେ ହଜାର ମାପ ଭାର ରହୁ। ତୁମ ଘରଗୁଡ଼ିକ ଘୃତ ଭରି ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରୟ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ମୁଁ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ତୁମ ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ କରିଛି, ଏହି ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛି; ମୋ ପକ୍ଷରୁ କୌଣସି କ୍ଷତି ନ ହେଉ। ପିତୃଗଣ ଏହି ସ୍ତମ୍ଭକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଯମ ତାଙ୍କ ଶୟନସ୍ଥଳକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଏହି ପାତ୍ରକୁ ଚୁଷିବା ନକର; ଏହା ଦେବତାମାନେ ଓ ସୋମପାନୀୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ। ଏହି ପାତ୍ର ଦେବତାମାନେ ପାନ କରିବାକୁ, ଏହିଥିରେ ଅମୃତ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଅଥର୍ବା ଏହି ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରକୁ ବୀର ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବହନ କଲେ, ଏହିପାତ୍ରରେ ସୁକର୍ମୀଙ୍କ ପାଇଁ ଭାଗ ନିର୍ମାଣ କରିଲେ, ଏହିପାତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଦାନ ଦେଇଥିବା ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି। ଯେଉଁ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷୀ, ପିପିଳି, ସର୍ପ ବା ପଶୁ ତୁମକୁ ଛୁଇଁଛି, ଅଗ୍ନି ସେସବୁକୁ ଅହିତକର କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭୋଜନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ସୋମ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ କରନ୍ତୁ। ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର ଉଦ୍ଭିଦ, ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର ମୋର ଦୁଧ, ଓ ଜଳର ଦୁଧ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁଧ ଆମକୁ ଏକାସାଥିରେ ପବିତ୍ର କରୁ। ଏହି ନାରୀମାନେ, ବିଧବା ନୁହେଁ, ଭଲ ଗୃହଣୀ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଘୃତ ଲଗାଇଁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତୁ; ଅଶ୍ରୁହୀନ, ରୋଗହୀନ, ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପ୍ରଚୁର, ସେମାନେ ଜନ୍ମ ସଭାର ଆଗରେ ଏଗିଯାଉନ୍ତୁ। ପିତୃମାନେ, ଯମଙ୍କ ସହିତ, ତୁମ ପୂଜା ଓ ସଦ୍କର୍ମ ସହିତ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆ; ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଛାଡ଼ି, ପୁନଃ ଅସ୍ତମାନକୁ ଫେର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକୃତି ଥିବା ସେମାନେ ତୁମ ଦେହ ସହିତ ଯାଆନ୍ତୁ। ଆମ ପିତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ, ସେଇ ପ୍ରପିତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବିଶାଳ ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ମାର୍ଗ ଆଜି ଆମ ଦେହକୁ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଢାଳୁ। କୁହୁଡ଼ି ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ତୁମ ଉପରେ ଶିଶିର ନମ୍ରତାରେ ପଡ଼ୁ; ଶୀତ, ଶିତଳତା, ଉଲ୍ଲାସରେ, ଖେଳରେ; ବାଙ୍କ ପାଣିରେ ତୁମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ—ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ଶାନ୍ତ କର। ବିବସ୍ୱତ୍, ଜ୍ଞାନୀ, ଦାତା, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଦାନଶୀଳ, ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ; ଏଠାରେ ଅନେକ ବୀର, ଗୋ-ଅଶ୍ୱରେ ପ୍ରଚୁର, ଆମ ସମୃଦ୍ଧି ହେଉ। ବିବସ୍ୱତ୍ ଆମକୁ ଅମୃତତ୍ୱରେ ସ୍ଥାପିତ କରୁନ୍ତୁ; ମୃତ୍ୟୁ ଦୂରେ ଯାଉ, ଅମୃତ ଦୂରେ ନଯାଉ; ସେ ଏହି ମନୁଷ୍ୟମାନେକୁ ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ—ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଯମଙ୍କ ପାଖକୁ ନଯାଉ। ଯିଏ ତାଙ୍କର ବିଶାଳତା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେ ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନୀ, ଧୀର—ହେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ସନ୍ତାନମାନେ, ସେଉଁଠି ପୂଜା କର; ସେ ଯମ ଆମକୁ ଜୀବନର ସୁରକ୍ଷିତ ପାରାପାର କରାନ୍ତୁ। ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଅ, ହେ ଋଷିମାନେ, ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ସୋମପାନୀୟମାନେ, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ହୋମ—ଆମେ ଉଚ୍ଚ ଜ୍ୟୋତିରେ ପହଞ୍ଚିଛୁ। ବିଶାଳ ତେଜରେ ଅଗ୍ନି ଚିହ୍ନ ଭାବେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବୃଷଭ ଦିଗନ୍ତରେ ଗର୍ଜନ କରେ; ଆକାଶର ସୀମା ଧରି ସେ ଉଦୟମାନ, ମହା ମହିଷ ଜଳର କୋଳେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ଆକାଶରେ, ଯେତେବେଳେ ସୁନ୍ଦର ପର ଥିବା ପକ୍ଷୀ ଉଡ଼େ, ହୃଦୟରେ ଖୋଜୁଥିବାମାନେ ତୁମକୁ ଦେଖିଛନ୍ତି; ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପର ଥିବା ବରୁଣଙ୍କ ଦୂତ, ପକ୍ଷୀ, ଯମଙ୍କ ଗୃହରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଯାଉଛି। ଇନ୍ଦ୍ର, ବାପା ଯେପରି ଝିଅ ପୁଅଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତି, ସେପରି ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ଏହି ପଥରେ ଆମକୁ ଶିଖାଅ, ଯେଉଁଠି ଆମେ ଜୀବନ ଜ୍ୟୋତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବା। ପିଠା ଓ ଘୃତ ଭରିଥିବା ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ରଖିଛନ୍ତି—ସେଗୁଡ଼ିକ ଅର୍ପଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମଧୁର, ଓ ଘୃତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ହେଉ। ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଯେଉଁ ଧାନ ତିଳ ସହିତ ଛିଟିଏ, ଅର୍ପଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ—ସେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଚୁର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ; ରାଜା ଯମ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଏ ଗଛ, ତୁମ ଭିତରେ ଯାହା ରଖାଯାଇଛି, ପୁନି ଫେରାଇଦିଅ; ଯମଙ୍କ ଆସନରେ, ସେଉଁଠି ସେ ବସି, ସଭାରେ କଥା କହୁନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଜାତବେଦସ୍, ଧର, ତୁମ ତେଜ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ; ତାଙ୍କ ଦେହକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦହିଦିଅ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମମୟ ଲୋକ ଦିଅ। ତୁମ ପୂର୍ବଜମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଗଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆସିବେ—ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶତଧାରା ଘୃତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ। ଏହି ବାୟୁକୁ ଆରୋହଣ କର, ପବିତ୍ର, ଏଠି ତୁମ ଗୃହରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉ; ମଧ୍ୟ ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଯାଉ, ପଛକୁ ନ ଫେର, ପିତୃମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଥମ ଥିଲେ, ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କର। ମାତୃଭୂମିକୁ ଆରୋହଣ କର, ଜାତବେଦସ୍, ପିତୃମାନଙ୍କ ପଥରେ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକାସାଥିରେ ଉପରେ ଉଠାଏ; ହୋମ ଗ୍ରାହକ, ହବି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ, ଯଜମାନଙ୍କୁ ଧର୍ମ ଲୋକକୁ ନେଇଯାଅ। ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଅମୃତ ହେଲେ, ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି ନୈବେଦ୍ୟ, ପିଠା, ଚମଚ ଓ ଯଜ୍ଞ ସାମଗ୍ରୀ। ଏହି ସମଗ୍ରୀ ସହିତ ଦେବପଥରେ ଯାଅ, ଯେଉଁପଥରେ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ଅଙ୍ଗିରସ୍, ତୁମେ ନ୍ୟାୟ ପଥକୁ ଦେଖ, ଯେଉଁପଥ ଧାର୍ମିକମାନେ ଚାଲନ୍ତି। ଏହି ପଥରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଅ, ଯେଉଁଠି ଆଦିତ୍ୟମାନେ ମଧୁରତା ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି; ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କରି ସେଠାରେ ଅବସ୍ଥାନ କର। ତିନି ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀ, ଉପର ଲୋକର ରକ୍ଷକ, ସ୍ୱର୍ଗ ଶୃଙ୍ଗରେ ବିରାଜିତ; ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକଗୁଡ଼ିକ ଅମୃତତ୍ୱରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ଯଜମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଉଛନ୍ତି। ନଦୀଗୁଡ଼ିକ ଏକତ୍ର ଚଳିଯାଉ, ପବନ ଏକତ୍ର ହେଉ, ପକ୍ଷୀମାନେ ଏକଠି ହେଉ। ତୁମେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ବୃଦ୍ଧି କର, ପ୍ରବାହମୟ ଅର୍ପଣରେ, ମୁଁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରୁଛି। ଆମେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବାକୁ, ଏହାକୁ ପ୍ରବାହିତ କରିବାକୁ; ତୁମେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ବୃଦ୍ଧି କର, ପ୍ରବାହମୟ ଅର୍ପଣରେ, ମୁଁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରୁଛି। ଆକୃତି ପରେ ଆକୃତି, ଯୁଗ ପରେ ଯୁଗ, ସେମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତୁ। ଚାରି ଦିଗ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ବୃଦ୍ଧି କର, ପ୍ରବାହମୟ ଅର୍ପଣରେ, ମୁଁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରୁଛି।