ପୂର୍ବକାଳରେ ଯେଉଁ ଦିଗଗୁଡ଼ିକ ଆବୃତ ଥିଲା, ଏହି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ, ଆମେ ତୁମକୁ ତୁମ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପିତ କରୁଛୁ, ଭୂମି ନିଜ ବାହୁଦ୍ୱାରା ଧରିଥିବା ପରି, ମାନେ ଆକାଶ ଉପରେ ରହିଛି ବୋଲି। ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଜଗତ୍ମାନେ ଓ ମାର୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଏଠାରେ ଦେବତାଙ୍କର ନିବେଦିତ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ବସିଛନ୍ତି। ଏହି ଭାବେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ଏବଂ ନିଶ୍ଚଳ ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ଉପର ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ, ଆମେ ତୁମକୁ ତୁମ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରୁଛୁ, ଭୂମି ତାଙ୍କର ବାହୁଦ୍ୱାରା ଧରିଛି, ଆକାଶ ଉପରେ ଥିବା ପରି। ସେହି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ମାର୍ଗ ନିର୍ମାତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆଦର ସହିତ ପୂଜା କରୁଛୁ। ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର, ତୁମେ ଏହି ଭୂମିର ନିମ୍ନ, ତୁମେ ବଂଶର ଅଂଶ। ତୁମେ ଜଳରେ, ମଧୁରେ, ବାୟୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏଠାରୁ ଓ ସେଉଁଠାରୁ, ଯେପରି ଯମ ଚେଷ୍ଟା କରି ଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ତାଙ୍କ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦେବପ୍ରିୟ, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାକାରୀ, ତୁମକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି; ତୁମେ ତୁମ ନିଜ ଲୋକରେ ବସନ୍ତୁ, ତାହା ଜାଣନ୍ତୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ତୁମ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସନ୍ତୁ; ଆମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୁରାତନ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତୁମକୁ ଯୋଗ କରୁଛୁ। ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଏକ କବି ପରି ପଥରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ; ସମସ୍ତ ଅମୃତ ଦେବତାମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ସେ ତିନି ଚରଣରେ ଅନୁସରଣ କଲେ, ପରେ ନିୟମରେ ଚତୁଷ୍ପଦ ନିକଟକୁ ଗଲେ; ଅବିନାଶୀ ସାଥିରେ ସେ ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ମାପିଲେ, ଅମୃତତ୍ୱର ନାଭିରେ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ବାଛିଲେ, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ କାହିଁକି ଅମୃତତ୍ୱକୁ ବାଛିଲେ ନାହିଁ? ବୃହସ୍ପତି, ଋଷି, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ବିସ୍ତାରିତ କଲେ, ଯମ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଆକୃତିକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମର ଜ୍ଞାତା, ପୂଜିତ, ତୁମେ ସୁଗନ୍ଧିତ ନିବେଦନ ନେଇ ପିତୃମାନେ ପାଖକୁ ଦେଲେ; ସେମାନେ ଭୋଜନ କରିଛନ୍ତି। ହେ ଦେବ, ପ୍ରସ୍ତୁତ ନିବେଦନ ଉପଭୋଗ କର। ଉଷାମାନେର କୋଳରେ ବସିଥିବା ମାନବମାନେ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି; ପିତୃମାନେ, ସେ ଧନ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ପାଇଁ ଦିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ଏଠାରେ ଶକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ପିତୃମାନେ ଯଜ୍ଞାଗ୍ନିର ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ସ୍ଥାନୀୟ ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ, ଭଲ ମାର୍ଗରେ ଚାଲନ୍ତୁ; ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନିବେଦନ ଭୋଜନ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମ ପିତୃମାନେ, ସୋମର ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ, ଆହ୍ୱାନିତ, ପ୍ରିୟ ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳରେ, କୁଶ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଆମ ଉପରେ କଥା କହନ୍ତୁ, ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଆମ ପିତୃମାନେର ପିତା, ପ୍ରପିତାମହା, ସୋମପାନୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ—ଯମ ସେମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ନିବେଦନ ଭୋଜନ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ସାହୀ, କ୍ରିୟାକୁଶଳ, ସ୍ତୋତ୍ର ରଚନାକାରୀ, ପୂଜାରେ ପ୍ରବୀଣ—ଅଗ୍ନି, ସହସ୍ର ସତ୍ୟ, ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ସହିତ ଆସ, ତେଜସ୍ବୀ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ସେମାନେ, ସତ୍ୟବାନ, ନିବେଦନ ଭୋକ୍ତା, ହବିପାନୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନେ ସହିତ ଯାଆନ୍ତି, ଅଗ୍ନି, ଦାତୃକ ଓ ପ୍ରାଚୀନ-ନବୀନ ଋଷିମାନେ ସହିତ ଆସ, ହୋତ୍ର ଉପରେ ବସିଥିବା। ଏହି ବିସ୍ତୃତ, ଦୟାଳୁ ମାଟି ପାଖକୁ ଆସ; ଉଲୁନ୍ତା ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦକ୍ଷିଣ ଭାଗ ତୁମକୁ ମଙ୍ଗଳ କରୁ; ଏ ମାଟି ତୁମ ପଥରେ ରକ୍ଷା କରୁ। ଉଠ, ମାଟି, ତଳେ ଚାପ ଦିଅନାହିଁ; ଏହା ପାଇଁ ସହଜ ହେଉ, ଯାଇପାରିବା ଉପଯୁକ୍ତ ହେଉ; ମାଆ ଶିଶୁକୁ ଢାକି ଦେଉଥିବାପରି, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଆବୃତ କର। ଉଠି, ଭୂମି ଦୃଢ଼ ହେଉ, ଏଠାରେ ହଜାର ମାପ ରହୁ; ତୁମ ଘର ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ଏଠାର ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରୟ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉ। ମୁଁ ଏହି ଭୂମିକୁ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରୁଛି, ଏହି ସୀମା ରଖୁଛି; ମୁଁ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନାହିଁ। ପିତୃମାନେ ଏହି ସ୍ତମ୍ଭକୁ ଧରିଥିବେ; ଯମ ତୁମ ଶୟନସ୍ଥଳ ସେଠାରେ କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଏହି ଥାଳିକୁ ଚୁଷିବାନାହିଁ; ଏହା ଦେବମାନେ ଓ ସୋମପାନୀଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ। ଏହି ପାତ୍ର ଦେବମାନେ ପାନ କରିବେ; ଏଠାରେ ଅମୃତ ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଅଥର୍ବଣ ଏହି ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରକୁ ବିଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ନେଇଯାଇଥିଲେ; ଏଥିରେ ସେ ସୁକର୍ମୀଙ୍କ ପାଇଁ ଭାଗ ତିଆରି କରେ, ଏଥିରେ ସୋମ ଭରିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ। ଯେଉଁ କଳା ପକ୍ଷୀ, ପିପିଲିକା, ସର୍ପ ବା ପଶୁ ତୁମକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଛି, ଅଗ୍ନି ସେସବୁକୁ ଅହାନିକର କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଯେ ସୋମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭୋଜନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ସେଉଁଥିରେ ମଧ୍ୟ। ଯେଉଁ ଉଦ୍ଭିଦ ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମୋ ଦୁଧ, ଜଳର ଦୁଧ—ସେଉଁଥିରେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ମିଶି ମୋତେ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ। ଏହି ଜଣେ ନାରୀମାନେ, ବିଧବା ନୁହଁ, ଭଲ ଗୃହଣୀ, ତେଲ ଏବଂ ଘିଅ ଲଗାଇ ଛୁଇଁନ୍ତୁ; ଅଶ୍ରୁବିହୀନ, ରୋଗମୁକ୍ତ, ଧନଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ଜନ୍ମର ଆଗରେ ସମାବେଶରେ ଯାଆନ୍ତୁ। ଯାଅ, ପିତୃମାନେ, ଯମ ସହିତ, ତୁମର ନିବେଦନ ଓ ଶୁଭ କର୍ମ ସହିତ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ; ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଛାଡ଼ି, ପୁନି ଅସ୍ତମୟରେ ଫେର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକୃତି ଥିବା ସେମାନେ ତୁମ ଦେହ ସହିତ ଯାଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଆମ ପିତାଙ୍କର ପିତା, ପ୍ରପିତାମହା, ବିସ୍ତୃତ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କର ଧର୍ମପଥ ଆଜି ଆମର ଶରୀରକୁ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଢାଳିଦେଉ। ତୁମ ପାଇଁ କୁହୁଡ଼ ଶୁଭ ହେଉ, ତୁମ ଉପରେ ଶିଶିର ପଡ଼ୁ; ଶୀତ, ଶିତଳତା, ଆନନ୍ଦ, ବେଙ୍ଗର ଜଳରେ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ—ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ଶାନ୍ତ କର। ବିବସ୍ୱାନ୍, ଜ୍ଞାନୀ, ଦାତା, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ, ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ଏଠାରେ ଅନେକ ବୀର, ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆମ ସହିତ ସମୃଦ୍ଧି ଥାଉ। ବିବସ୍ୱାନ୍ ଆମକୁ ଅମୃତତ୍ୱରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରନ୍ତୁ; ମୃତ୍ୟୁ ଦୂରେ ଯାଉ, ଅମୃତ ଦୂରେ ଯାଉନାହିଁ; ସେ ଏହି ଲୋକମାନେକୁ ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ—ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଯମ ପାଖକୁ ନଯାଉ।