ମନୁଷ୍ୟ ଜୀବନର ଏହି ଅବଧିଟିକୁ ଆମେ ମାପିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଆମ ଦାୟିତ୍ୱରୁ କମ୍ ପଡ଼ିନାହୁଁ, ଏବଂ ଆମେ ଏକ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବାକୁ ଆଶା କରୁ। ଏହି ଆଶା ଆମ ମନରେ ପୁନଃପୁନଃ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ—ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଆମ ଜୀବନର ଅବଧିକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଅନୁଭବ କରି, ଆଗକୁ ଏକ ଶତବର୍ଷ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ। ମୁଁ ଆଶା କରେ ଯେ, ମୁଁ ମୋର ମାଆଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବିନାହିଁ, ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗର ଲୋକକୁ ଅପେକ୍ଷା କରେଁ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହୁଁ। ମୋ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁଠାରେ ଶତ ଶର ମଧ୍ୟରେ ବା କିଛି ଅପୂର୍ବ ଦୁଃଖ ଆସି ମୋତେ ଆଘାତ କରିବ ନାହିଁ, ଏହି ଆଶା ରହେ। ଏଠାରେ ପ୍ରାଣ, ଶ୍ୱାସ, ଉଚ୍ଛ୍ୱାସ, ଜୀବନ ଶକ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ, ଏହି ଅବିଚଳିତ ପଥରେ ଯାଇ, ଯମଙ୍କ ଅଧିନରେ ଥିବା ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଁଚିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ପଥରେ ଯାଇଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଥିଲେ, ଦ୍ୱେଷ ଓ ନିସ୍ସନ୍ତାନତ୍ୱକୁ ଛାଡ଼ି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଥିଲେ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ଲୋକ ଅନ୍ୱେଷଣ କଲେ, ଏହି ଲୋକ ଆକାଶର ଶିରୋପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି। ଆକାଶ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମଧ୍ୟ ଲୋକ ବହୁତ ଉପଜ୍ଞ, ତୃତୀୟ ଲୋକଟି ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗ, ଯେଉଁଠାରେ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ବସିଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଆମ ପିତାଙ୍କର ପିତା, ଆମ ପ୍ରପିତାମହ, ଏହି ବିଶାଳ ମଧ୍ୟ ଆକାଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି, ସେହି ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ଆମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଦେଉ। ଏବେ ତୁମେ ଆଉ ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିବ ନାହିଁ। ଯେପରିକି ଜଣେ ମାଆ ତାଙ୍କ ଶିଶୁକୁ ମୁଡ଼ିଦିଏ, ସେହିପରି ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ଆଲିଂଗନ କରୁ। ଏବେ ତୁମେ ଆଉ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେଖିପାରିବ ନାହିଁ। ଯେପରିକି ଜଣେ ଜନାନୀ ତାଙ୍କ ପତିକୁ ଉତ୍ତରୀୟ ଦେଇ ମୁଡ଼ିଦିଏ, ସେହିପରି ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ଆଲିଂଗନ କରୁ। ମୁଁ ମାଟିର ଶୁଭ ପୋଶାକ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ମୁଡ଼ିଦେଉଛି। ଜୀବନ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭ ହେଉ, ପିତୃମାନଙ୍କ ସହ ଉପଜୀବିକା ଥାଉ, ଏବଂ ତୁମ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ଭଲ ହେଉ। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଏହି ପଥ ନିର୍ମାତା, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୂଲ୍ୟବାନ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଛନ୍ତି। ପୂଷାନଙ୍କୁ ପଠା, ଯିଏ ଶୀଘ୍ର ରଥରେ ଚଢ଼ି ଚଲିଯାଏ, ସେମାନେ ସେଠି ପହଁଚନ୍ତୁ। ପୂଷାନ, ଜୀବମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ତୁମକୁ ଆଗକୁ ନେଉନ୍ତୁ, ଯିଏ କେବେ ଗୋଧନ ହରାଏନାହିଁ। ସେ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ଦେଉଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ଦେବମାନଙ୍କୁ ଭଲ ଉପହାର ଦେଉଛନ୍ତି। ଜୀବନ ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ପୂଷାନ ଆଗକୁ ପଥରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମାତ୍ମାମାନେ ବସନ୍ତି, ସେଠାରେ ସବିତୃ ଦେବତା ତୁମକୁ ବସାନ୍ତୁ। ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଦୁଇ ଅଗ୍ନିକୁ ଯୋଜିଛି, ପ୍ରାଣକୁ ଆଗକୁ ନେବା ପାଇଁ। ଏହା ସହିତ, ଯମଙ୍କ ଆସନ ଓ ସଭାକୁ ପହଁଚ। ଏହା ତୁମର ପ୍ରଥମ ପୋଶାକ, ଏହା ଆସିଛି। ଯେଉଁଟି ତୁମେ ଏଠାରେ ପିନ୍ଧିଥିଲ, ଏହାକୁ ବିଦାୟ ଦିଅ। ଜ୍ଞାନୀ ହେଉ, ତୁମ ଦାନ ଓ କର୍ମର ଫଳ ପାଇଁ ଆଗକୁ ଯାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମ ଉପହାର ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବମାନେ ପାଆନ୍ତି। ଅଗ୍ନିଙ୍କର କବଚ ପିନ୍ଧ, ଗୋଧନରେ ଘିରିଯାଅ। ଚର୍ବି ଓ ମଜ୍ଜାରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେଉ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ସୁକ୍ତ ହେଉ, ଶୀଘ୍ର ଏହି ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନକୁ ପହଁଚ। ମୃତକଙ୍କ ହାତରୁ ଦଣ୍ଡ ନେଇ, ପ୍ରାଣ ବିଦାୟ ସହିତ, ଶ୍ରବଣ, ତେଜସ୍ଵୀ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ—ଏଠାରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ, ଶୂରବୀର ଭାବେ, ଶତ୍ରୁ ଓ ବିପକ୍ଷକୁ ଜୟ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ମୃତକଙ୍କ ହାତରୁ ଧନୁଷ ନେଇ, ଶକ୍ତି, ତେଜସ୍ଵୀ ଓ ପ୍ରଭାବ ସହିତ—ଧନ ଓ ପ୍ରଚୁର ଉପଜୀବିକା ସଂଗ୍ରହ କର, ଜୀବନ୍ତ ଲୋକରେ ପୁନଃ ଫେର। ଏହି ନାରୀ, ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କର ଲୋକ ଚୟନ କରି, ମରଣଶୀଳ ପତିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପଦକ୍ଷେପ ନେଉଛି। ପୁରାତନ ନୀତିକୁ ଅନୁସରି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ ରଖ। ଉଠ, ନାରୀ, ଜୀବନ୍ତ ଲୋକକୁ ଯାଅ। ଏହି ଯିଏ ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଯାଅ। ହାତ ଧରି, ତୁମେ ତୁମ ପତିଙ୍କର ଜନନୀ ହେଲେ; ତୁମେ ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଜଣେ ଯୁବତୀକୁ ନେଇଯାଉଥିବା, ସେ ଜୀବନ୍ତ, ମୃତଙ୍କୁ ଅଲଗା କରାଯାଇଥିଲେ; ସେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଯାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ପୁରୁଣା ପଥରେ ତାଙ୍କୁ ଫେରାଇଲି। ହେ ନିର୍ମଳା, ତୁମେ ଜୀବନ୍ତ ଲୋକକୁ ଜାଣ, ଦେବପଥ ଅନୁସର କର; ଏହି ତୁମ ରକ୍ଷକ, ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ଯାଅ। ଆକାଶକୁ ଉଠ, କୁଶ ଉପରେ ଉଠ, ନଦୀକୁ ଅବତର; ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଜଳରୁ ବିଷ ଦୂର କରୁ। ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନି ସମାନ ଭାବେ ଭସ୍ମ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନଃ ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଉନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଜଳ, କୁଶ ଓ ଉଗ୍ରାସ୍ତ ଅଙ୍କୁ ନେଇ ଏଠି ଉଠନ୍ତୁ। ଏହା ପୂର୍ବରୁ ତୁମର ଏକ ଥାଉ, ଏହା ତୁମର ଦ୍ୱିତୀୟ ଥାଉ; ତୃତୀୟ ଆଲୋକରେ ଏକାସাথে ପ୍ରବେଶ କର; ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳରେ ତୁମ ଦେହ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ଉଚ୍ଚ ଆଶ୍ରୟରେ ଦେବମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହେଉ। ଉଠ, ଆଗକୁ ଯାଅ, ଜଳରେ ତୁମ ନିବାସକୁ ପହଁଚ; ସେଠାରେ ପିତୃମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ, ସୋମ ସହ ଆନନ୍ଦ କର, ହବିରେ ଆନନ୍ଦ କର। ତୁମର ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କର, ନିଜକୁ ସଂଗ୍ରହ କର; ତୁମ ଅଙ୍ଗ ବିକିରଣ ହେଉ ନାହିଁ, ଦେହ ବିଭାଜିତ ହେଉ ନାହିଁ; ନିଜ ଧୃଢ଼ ମନ ସହିତ ପ୍ରବେଶ କର, ଯେଉଁଠାରେ ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ସ୍ୱୀକାର କରେ। ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ ପିତୃମାନେ ମୋତେ ତେଜ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦେବମାନେ ମଧୁ ଓ ଘୃତ ଦେଉନ୍ତୁ; ସେମାନେ ମୋତେ ଦୃଢ଼ତା ଦିଅନ୍ତୁ, ମୋ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ବଢ଼ାନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ମୋତେ ତେଜ ଦିଅନ୍ତୁ, ବିଷ୍ଣୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଜଳ ତାଙ୍କ ଧାରାରେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କରୁ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ମୋର କୀର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ମୋତେ ତେଜ ଦିଅନ୍ତୁ, ସବିତୃ ମୋର ହାତରୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଦୂର କରନ୍ତୁ।