ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ମନୁଷ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀରୁ ପାର ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ରଥ, ସେବାମୂଳକ ବ୍ୟବସ୍ଥା, କିମ୍ବା ନୂତନ ପଥ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ଜଗତକୁ ଯାନ୍ତି। ଯିଏ ଆଘାତ କରିଛି, ଯିଏ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇବ, ସେ ତାହାର ଭାଗ୍ୟ ପାଉ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାଗ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମିଳୁନାହିଁ। ଏଠାରେ ଯମ ଦୂରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଭିବସ୍ୱତ୍ ନିକଟରେ। ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଆଉ କିଛି ଦେଖିପାରୁନି। ଯମଙ୍କ ପୂଜାରେ ଏହି ମୃତଦେହକୁ ରଖାଯାଇଛି, ଭିବସ୍ୱତ୍ ଏହାକୁ ପୃଥିବୀରେ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି। ଅମରତ୍ୱକୁ ମରଣଶୀଳ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଠାରୁ ବିଭକ୍ତ କରାଗଲା, ଏହି ବିଭେଦ ଭିବସ୍ୱତ୍ ପାଇଁ। ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ ଏହି ଦାନକୁ ନେଇଗଲେ, ଏବଂ ସରଞ୍ୟୁ ଦୁଇ ଜୁମଳିକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀରେ ପତିତ, ଉପରେ ରଖାଯାଇଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ, କିମ୍ବା ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ରହିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଆଣ, ଯେଉଁମାନେ ନିବେଦିତ ଅନ୍ନ ପାନ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ନୁହଁନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦଗ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୁମେ ଜାଣ, ଜାତବେଦସ୍, ତୁମେ ଜାଣିଥିଲେ, ସେମାନେ ନିବେଦିତ ଅନ୍ନକୁ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଏହି ଦେହକୁ ଅତି ଦଗ୍ଧ କରନିଅ, ତାଙ୍କର ଶରୀରକୁ ଅତି ଜଳାଇ ଦିଅନାହିଁ। ତୁମର ଶକ୍ତି କାଠରେ ରହୁ, ଉଜ୍ୱଳତା ପୃଥିବୀରେ ରହୁ। ଏହି ଅନ୍ତିମ ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳ ମୁଁ ଦେଉଛି, ଯିଏ ଏଠାରେ ଆସିଛି, ସେ ମୋର ହେଉ। ଯମ ଜାଣିଛନ୍ତି ଏବଂ କହିଛନ୍ତି—ଏହି ଜନ ଏଠାରେ ମୋର ସମ୍ପତି ସହିତ ରହୁ। ଆସ, ଆମେ ଏହି ଆୟୁର ମାପ କରିବା, ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି କ୍ଷୟ ନ ହୁଏ, ଏବଂ ଆମେ ଶତବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ପୂରଣ କରିପାରିବା। ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ପୁନଃପୁନଃ କରାଯାଉଛି—ଆମେ ଶତବସନ୍ତ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଆୟୁର ମାପ କରି ପୂରଣ କରିପାରିବା। ମୁଁ ମୋ ମାଁଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉନାହିଁ, ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବି, ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଇଁ ମୁଁ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ। ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ଚାଲିଯିବିନାହିଁ, ଶତବାଣରେ ବିଧ୍ୱଂସ ହେଉନାହିଁ, ନାହିଁ କିଛି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଶ୍ୱାସ, ପ୍ରଶ୍ୱାସ, ବିକିରିତ ପ୍ରାଣ, ଜୀବନ ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟି—ଏହି ନିର୍ବିକଳ୍ପ ପଥରେ ଯାଅ, ଯମଙ୍କ ଆଧିନତାରେ ପିତୃମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବେ, ପ୍ରଥମେ ଅଗ୍ରଗାମୀ ହେଇଥିଲେ, ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ, ଦ୍ୱେଷ ଓ ନିସନ୍ତାନତା ତ୍ୟାଗ କରି ଅତୀତ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ଉନ୍ମୋଚନ କରିଥିଲେ, ଆକାଶର ଶିଖରରେ ଉଜ୍ୱଳ ହେଇଥିଲେ। ଆକାଶ ପାଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମଧ୍ୟଲୋକ ଉପଜାଉ, ତୃତୀୟ ଲୋକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗ, ଯେଉଁଠାରେ ପିତୃମାନେ ବସନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଆମର ପିତାଙ୍କର ପିତା, ପିତାମହ, ମହାନ ମଧ୍ୟଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି—ସେମାନେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଆମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଦେଉଛୁ। ଏବେ ତୁମେ ଆଉ ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିବେନି। ଯେପରି ଜଣେ ମା ତାଙ୍କ ପିଲାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି, ସେପରି ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ବଢ଼ି ଦେଉ। ଏବେ ତୁମେ ପୁନି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେଖିବେନାହିଁ। ଯେପରି ଜଣେ ଜୀବନସାଥୀ ତାଙ୍କ ସ୍୵ାମୀକୁ ଉତ୍ତରୀୟ ଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ କରନ୍ତି, ସେପରି ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରୁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ମା ଧରଣୀଙ୍କର ଶୁଭ ପୋଶାକରେ ବଢ଼ି ଦେଉଛି। ଜୀବନ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ରହୁ, ପିତୃମାନେ ସହ ଉପଜୀବିକା ରହୁ, ଏବଂ ତୁମ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶୁଭତା ରହୁ। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ପଥର ନିର୍ମାତା, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୂଲ୍ୟବାନ ନିବାସ ରଖିଛନ୍ତି। ପୂଷଣଙ୍କୁ ପଠାଅ, ଯିଏ ଚଳାଣ କରନ୍ତି, ଶୀଘ୍ର ରଥରେ ମୃତକଙ୍କୁ ନେଇଯାନ୍ତି; ସେମାନେ ଏଠାରେ ଯାଆନ୍ତୁ। ପୂଷଣ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଜନମାନଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ତୁମକୁ ଚଳାଣ କରୁନ୍ତୁ, ଯିଏ କେବେ ନ ହାରାଏ। ସେ ପିତୃମାନେକୁ ଦେଉଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ଦେବତାମାନେକୁ ଶୁଭ ଉପହାର ଦେଉଛନ୍ତି। ଜୀବନଶକ୍ତି, ସାର୍ବଭୌମ ପ୍ରାଣ, ତୁମକୁ ଚାରିପାଖରୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ପୂଷଣ ଆଗର ପଥରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମାତ୍ମାମାନେ ବସନ୍ତି, ସେଠାକୁ ସବିତା ଦେବତା ତୁମକୁ ରଖନ୍ତୁ। ମୁଁ ଏହି ଦୁଇ ଅଗ୍ନିକୁ ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଜାଇଛି, ପ୍ରାଣ ଚଳାଣ ପାଇଁ। ସେମାନେ ସହିତ, ତୁମେ ଯମଙ୍କର ଆସନ ଓ ସଭାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। ଏହା ତୁମର ପ୍ରଥମ ପୋଶାକ, ଏହା ଆସିଛି। ଯେଉଁଟି ତୁମେ ପୂର୍ବେ ପିନ୍ଧିଥିଲ, ସେଠାରୁ ବିଦାୟ ନିଅ। ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ, ନିବେଦିତ ଦାନ ଓ କର୍ମର ଫଳକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କର, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମର ଉପହାର ଅନେକ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟିତ ହୁଏ। ଅଗ୍ନିର ଅଭୟ ବର୍ଚ୍ଛ ଧର, ଗାଈମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା ଅବୟବ ପିନ୍ଧ, ଚର୍ବି ଓ ମଜ୍ଜାରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେଉ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ସାହୀ ହୋଇ, ଶୀଘ୍ର ଏହି ଦେଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। ମୃତକଙ୍କର ହାତରୁ ଦଣ୍ଡ ନିଅ, ପ୍ରାଣ ବିଦାୟ ସହିତ, ଶ୍ରବଣ, ତେଜସ୍ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ—ଏଠାରେ, ଆମେ ସମସ୍ତେ, ବୀରପୁରୁଷ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ବିପକ୍ଷ ଓ ଶତ୍ରୁକୁ ଜୟ କରିବା। ମୃତକଙ୍କର ହାତରୁ ଧନୁଷ ନିଅ, ଶକ୍ତି, ତେଜସ୍ ଓ ବଳ ସହିତ—ଧନ ଓ ପୁଷ୍ଟି ସଂଗ୍ରହ କର, ନିକଟକୁ ଆସ, ଜୀବନ୍ତମାନେଙ୍କ ଲୋକକୁ ପୁନଃ ଫେର। ଏଠି ଏକ ନାରୀ, ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଲୋକକୁ ଚୟନ କରି, ମୃତ ସ୍ୱାମୀ ପାଖକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଆସିଛନ୍ତି। ପୁରାତନ ନୀତି ଅନୁସାରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ ଏଠାରେ ରଖ। ଉଠ, ନାରୀ, ଜୀବନ୍ତମାନେଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଅ। ଏଠାରେ ଯିଏ ଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ଦେଉ। ହାତ ଧରି, ତୁମେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ମାତୃତ୍ୱ ଅନୁଭବ କର, ତାଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ୱ ହେଉ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଏକ ଯୁବତୀଙ୍କୁ ନେଇଯାଉଥିବା, ଜୀବନ୍ତ, ମୃତଙ୍କଠାରୁ ଅଲଗା, ଅନ୍ଧକାରରେ ବଢ଼ିଯାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପୂର୍ବ ପଥରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଫେରାଇଲି।