ଏକ ପବିତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଦକ୍ଷିଣ ଗୋଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ବସି, ଉପସ୍ଥିତ ଦେବତାମାନେ ଆମ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରିଲୁ। ଆମ ମାନବୀୟ ଅପରାଧ କିଛି ହେଇଥିଲେ, ପିତୃଗଣ ଆମକୁ କୌଣସି ଅପକାର ନ କରନ୍ତୁ। ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ତାଙ୍କ ଜୀଅର ପାଇଁ ବର ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଏହି ମାଧ୍ୟମରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏକତ୍ରିତ ହେଇଛି। ଯମଙ୍କର ମାତା, ବିବସ୍ୱତଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଭାବରେ ସମ୍ମିଳିତ ହେଇ, ମହାନତାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ଏହି ପରମ୍ପରା ମାର୍ଗରେ ଆଗେ ବଢ଼, ଯେଉଁ ମାର୍ଗରେ ଆମ ପୂର୍ବଜଗଣ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ତୁମେ ଯମ ଓ ଭରୁଣ—ଉଭୟ ରାଜା—କୁ ତାଙ୍କ ଆପଣଙ୍କ ଦେଶରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା ଦେଖିବା। ଏଠାରୁ ବିଦାୟ ନିଅ, ଦିଗବିଦିଗରେ ବିକିରଣ ହେଉ; ପିତୃଗଣ ଏହି ଜଗତ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ଦିନ, ଜଳ, ରାତି ମାଧ୍ୟମରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ, ଯମ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଆମେ ଉଜ୍ୱଳତାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଛୁ, ଉଜ୍ୱଳତାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଦହିଛୁ। ଓ ଉଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଅର୍ପଣ ଓ ହୋମକୁ ଆଣ। ଆମେ ତେଜରେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଛୁ, ତେଜରେ ଦହିଛୁ। ଓ ତେଜସ୍ବୀ ଅଗ୍ନି, ତେଜସ୍ବୀ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଅର୍ପଣ ଓ ହୋମକୁ ଆଣ। ଅଙ୍ଗିରସ, ଆମ ପିତୃଗଣ, ନବଗ୍ୱ, ଅଥର୍ବଣ, ଭୃଗୁ, ଓ ସୋମ-ସମୃଦ୍ଧ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପିତୃଗଣଙ୍କର ଦୟା ଓ ଉତ୍ତମ ମନ ଆମେ ପାଇପାରିବା। ଯମ, ତୁମେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ସହ ଏଠାରେ ଆସ; ଅନେକ ଆକୃତି ଥିବା ପିତୃଗଣଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କର। ଆମେ ବିବସ୍ୱତ, ତୁମ ପିତା, କୁ ଡାକୁଛୁ; ଏହି ପବିତ୍ର ଦୁବ ଉପରେ ବସ। ଯମ, ଏହି ପବିତ୍ର ଦୁବ ଉପରେ ଉଠନି, ଅଙ୍ଗିରସ ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ଓ ରାଜା, ଋଷିମାନେ ରଚିଥିବା ଷ୍ଟୋତ୍ରଗୁଡିକ ତୁମକୁ ଆଣନ୍ତୁ; ଏହି ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ କର। ଏଠାରୁ ସେମାନେ ଉଠି ଆକାଶର ଉଚ୍ଚତାକୁ ଗଲେ; ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ଆକାଶକୁ ଗଲେ। ଯମ ପାଇଁ ସୋମ ପବିତ୍ର କରାଯାଇଛି; ଯମ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ ହେଉଛି। ଯମଙ୍କୁ ଏହି ବିଧିପୂର୍ବକ ଯଜ୍ଞ ଅଗ୍ନି ଦୂତ ହୋଇ ପଠାଯାଉଛି। ଯମଙ୍କୁ ସ୍ବାଦିଷ୍ଟ ମଧୁ ଅର୍ପଣ କର, ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ। ଏହା ପୂର୍ବଜ ଋଷି, ପିତୃଗଣ, ଏବଂ ଆଗୁଆ ମାର୍ଗ ତିଆରି କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି। ଯମ ରାଜାଙ୍କୁ ଘୃତ ଓ ଦୁଧ ଅର୍ପଣ କର। ସେ ଆମକୁ ଜୀବନ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଉ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଦହନ କରନି, ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଦହନ କରନି; ତାଙ୍କ ଚର୍ମ ଓ ଶରୀର ଦହନ କରନି। ଜାତବେଦସ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପାକାଇଦେଲେ ପରେ, ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ପଠା। ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପାକାଇଦେଲେ ପରେ, ତାଙ୍କୁ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଦେଇଦେଉ। ଯଦି ସେ ଅଧର୍ମ ମାର୍ଗକୁ ଯାଉଛି, ତେବେ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ନିୟତ ହେଉଛି। ତିନି କଦ୍ରୁ ସହ ସୋମ ପବିତ୍ର କରାଯାଉଛି; ଛଅ ପାତ୍ରରେ ଏହି ମହାନ ଅର୍ପଣ ହେଉଛି। ତିରିଷ୍ଟୁଭ, ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଛନ୍ଦ ଯମଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ ହେଉଛି। ତୁମ ଚକ୍ଷୁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ, ଶ୍ୱାସ ବାୟୁକୁ ଯାଉ; ଧର୍ମରେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଯାଉ। ଚାହୁଁଥିଲେ ଜଳକୁ ଯାଉ; ଶରୀର ସହ ଉଦ୍ଭିଦ ମଧ୍ୟରେ ରୁହ। ଅଜନ୍ମ ଅଂଶ ତପସ୍ଵିର; ତାହା ପାଇଁ ତପସ୍ଵା କର। ତୁମ ଶିଖା ତାହା ପାଇଁ ଦହୁ, ତୁମ ଆଲୋକ ତାହା ପାଇଁ ଚମକୁ। ଓ ଜାତବେଦସ, ତୁମ ଶୁଭ ଆକୃତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମିକ ଜଗତକୁ ଆଣ। ଜାତବେଦସ, ତୁମ ଦ୍ରୁତ ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଶିଖା ଯେଉଁ ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ପୂରଣ କରେ, ସେମାନେ ଏହି ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ପ୍ରାଣକୁ ଅନୁସରି, ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଶିଖା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଶୁଧ୍ଧ କର। ଅଗ୍ନି, ଅର୍ପଣ ହୋଇଥିବା ଏହି ପ୍ରାଣକୁ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଫେରାଇଦେ; ଅଂଶ ରୂପେ ଜୀବନ୍ତ ଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ ଆସୁନ୍ତୁ, ଦୱିପ୍ତ ଶରୀରରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉନ୍ତୁ। ଯମଙ୍କର ଦୁଇଟି କୁକୁର, ସାରମେୟ, ଚାରି ଆଖି, ଚିତ୍ରାଙ୍ଗ, ଉତ୍ତମ ମାର୍ଗରେ ଯାଇ, ସେମାନେ ଦେଖୁ; ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ, ଯମ ସହ ଉତ୍ସବରେ ଆନନ୍ଦ କର। ଯମ, ତୁମର ଦୁଇଟି କୁକୁର, ସୁରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ଚାରି ଆଖି, ଚର୍ପଥରେ ବସି ମଣିଷମାନେ ଦେଖୁଛନ୍ତି—ଓ ରାଜା, ଏହି ପ୍ରାଣକୁ ତାଙ୍କ ଭାରସାରେ ଦିଅ; ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଓ ନିରାପତ୍ତି ଦିଅ। ଉଦାର-ନାସିକା, ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ଅଞ୍ଜିର କାଠର ରଙ୍ଗର, ଯମଙ୍କ ଦୂତମାନେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି; ସେମାନେ ଆମକୁ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ, ଏଠାରେ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ। କିଛି ପାଇଁ ସୋମ ବହୁଛି, ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଘୃତ ଅର୍ପଣ; ଯେଉଁମାନେ ପାଇଁ ମଧୁ ବହୁଛି—ସେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଯାଉ, ଓ ଦେବତାମାନେ। ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସତ୍ୟର ଅନୁସରୀ, ସତ୍ୟର ଉତ୍ପନ୍ନ, ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି—ସେ ତପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ, ଯମ, ତପସ୍ଵାର ଉତ୍ପନ୍ନ—ସେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଯାଉ। ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ଵାରେ ଅଜୟ, ତପସ୍ଵାରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ମହାତପସ୍ଵା କରିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ପାଖକୁ ଯାଉ, ଓ ଦେବତାମାନେ। ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଧା, ନିଜ ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ଶରୀର ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ଏବଂ ହଜାର ଦାନ କରିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ପାଖକୁ ଯାଉ, ଓ ଦେବତାମାନେ। ହଜାର-ନେତୃତ୍ୱ ରହିଥିବା ଋଷିମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି—ସେ ତପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ, ଯମ, ତପସ୍ଵାର ଉତ୍ପନ୍ନ—ସେମାନେ ପାଖକୁ ଯାଉ। ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନିଗ୍ଧ, ଅଚଳ, ନିରାପତ୍ତି ସ୍ଥାନ ଦିଅ; ଉଦାର ଓ ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ। ପୃଥିବୀର ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନରେ ତାଙ୍କୁ ଶୋଇଦିଅ; ତୁମେ କରିଥିବା ଅର୍ପଣ ସେ ପାଇଁ ମଧୁର ହେଉ। ମନ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି—ଏଠାରେ ଆସ, ଏହି ଘରରେ ବାସ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ; ପିତୃଗଣ ଓ ଯମଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ; ସୁମଧୁର ପବନ ତୁମକୁ ଉପକୃତ ଭାବରେ ଆଣିଦିଅ। ମାରୁତମାନେ ତୁମକୁ ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତୁ, ଉପରକୁ ଉଠାଇବା ଶକ୍ତି ଉଠାନ୍ତୁ; ମେଁଦା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଶୀତଳ କରନ୍ତୁ, ବର୍ଷା ତୁମକୁ ଆର୍ଦ୍ର କରନ୍ତୁ, ଓ ଶିଶୁ। ଉଠି, ତୁମ ଜୀବନ ଜୀବନ ପାଇଁ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ, ଜୀବନ ପାଇଁ ହେଉ; ତୁମ ମନ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉ, ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଦୌଡ଼ି ଯାଉ।