ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ମନ, ଭିନ୍ନ ନିଶ୍ଚୟ ଏବଂ ଭିନ୍ନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ ବସିଥିଲେ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ନମସ୍କାର କରିଲି। ଯେଉଁମାନେ ଦୂରେ ଅଛନ୍ତି, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିଲି। ମୋର ମନ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ମନକୁ ଧରିଲି, ମୋର ଚିନ୍ତା ସେମାନଙ୍କର ଚିନ୍ତାକୁ ଅନୁସରଣ କଲା। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ମୋର ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆଣିଲି, ଯେପରିକି ସେମାନଙ୍କର ପଥ ମୋ ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରିବ। ଏହି ସମୟରେ, ହେବନ୍ ଅର୍ଥାତ୍ ସ୍ୱର୍ଗ ହେଉଛନ୍ତି ହଳ ଓ ତାହାର ଫାଳର ପିତା, ଏବଂ ପୃଥିବୀ ହେଉଛନ୍ତି ମାତା। ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଏହି ଦୁଇକୁ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି, ଏହିପରି ମୁଁ ଜଳମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରେଁ ଯେ, ସେମାନେ ଏହି ଦୁଇକୁ ପୁନିଃ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଧାରଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ମନୁ ତାଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କଲେ। ମୁଁ ବଞ୍ଚିତ ଶାଖାକୁ ଦୁଧାର ଗାଈର ତନ୍ତୁର ପରି ଫଳଦାୟକ କରେ। କ୍ଷୀର ରଙ୍ଗର ଡୋରା ଦ୍ୱାରା ଖୃଗଳକୁ ବାନ୍ଧାଯାଏ; ଦକ୍ଷ ଲୋକମାନେ ଶ୍ରବସ୍ୟୁ, ଶୁଷ୍ମ, କାବବ ଓ ବଧ୍ରିକୁ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ଶ୍ରବସ୍ୟୁ ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଅସୁରମାନଙ୍କର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଚଳନ୍ତି, ବନ୍ଧୁରା ଓ କାବବ ଏକ ମକାଡ଼ି, ଅପବିତ୍ର କରିଥିବା ପରି। ଦୁଷ୍ଟତା ପାଇଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନିନ୍ଦା କରିବି, କାବବକୁ ଅପବିତ୍ର କରିବି; ଘୋଡ଼ା ବିହୀନ ରଥ ପରି, ତୁମେ ଶାପ ସହ କୁହୁଡ଼ିଯିବ। ଶତ ଟି ବିଷ୍କନ୍ଧ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବିସ୍ତାରିତ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ସମ୍ମୁଖରେ ଉଠାଇଛନ୍ତି, ତୁମେ ମଣି, ବିଷ୍କନ୍ଧର ଅପବିତ୍ରକାରୀ। ଏହି ସମୟରେ, ସେ ପ୍ରଥମେ ଜାଗିଲେ, ସେ ଯମଙ୍କର ଗାଈ ହେଲେ; ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର, ସେ ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଧନ ଓ ଅଧିକ ଉପଜ ଦିଅନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ରାତି ଗାଈ ଭାବେ ଆସେ; ସେ ବର୍ଷର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ସେ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉନ୍ତୁ। ତୁମେ, ଯାହାକୁ ଆମେ ବର୍ଷର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଭାବେ ଉପାସନା କରୁଛୁ, ରାତି ସ୍ୱରୂପେ; ଦୀର୍ଘାୟୁ ଔଲାଦ ଦିଅ, ଧନ ଓ ପୋଷଣରେ ଆମକୁ ଏକତ୍ର କର। ଏହି ସେ, ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଭାତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି; ବଡ଼ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କ ଭିତରେ ବସିଛି, ଏହି ବଧୂ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ନଅଟି ସନ୍ତାନର ମାଆ। ଜଙ୍ଗଲର ପଥରମାନେ ଧ୍ୱନି କରି, ବର୍ଷ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି; ଅଷ୍ଟମୀ ରାତିରେ ଆମେ ଧନର ମାଲିକ ହେଉଁ, ଭଲ ସନ୍ତାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ସହିତ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଉଁ। ଇଡାଙ୍କ ଘୃତମୟ ଗୃହକୁ, ଜାତବେଦସ୍, ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର; ସପ୍ତ ପ୍ରକାର ଗୃହପାଳିତ ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସେମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ମୋରେ ହେଉ। ଓ ରାତି, ପୋଷଣ ଓ ବୃଦ୍ଧିରେ, ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର କୃପା ଲାଭ କରିଉ; ପୂର୍ଣ୍ଣ ହାଣ୍ଡିରୁ ଉଛଳ, ଭଲ ଭରିଥିବା ହାଣ୍ଡିରୁ ପୁଣି ଉଛଳ; ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଉପଭୋଗ କରି ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଏହି ବର୍ଷ ଆସିଛି, ତୁମ ପାଇଁ ଅଷ୍ଟମୀ ରାତିରେ ପ୍ରଭୁ; ଦୀର୍ଘାୟୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ, ଧନ ଓ ପୋଷଣରେ ଏକତ୍ର କର। ମୁଁ ଋତୁ, ତାଙ୍କର ନାୟକ, ଋତୁକାଳ, ବର୍ଷ ଓ ମାସମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେଁ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପାଇଁ। ଋତୁ, ଋତୁକାଳ, ମାସ, ବର୍ଷ, ପୋଷକ, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ଧନ୍ୟ, ଏମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେଁ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପାଇଁ। ଘୃତାର୍ପଣ ସହିତ ଇଡାଙ୍କୁ, ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ଉପାସନା କରୁଛୁ; ଲୋଭ ଛାଡ଼ି, ଗୋଧନ ସମୃଦ୍ଧ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ଅଷ୍ଟମୀ ରାତି, ତପସ୍ୟାରେ ତାପିତ, ବଡ଼ ଗର୍ଭ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା; ତାଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାମାନେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜୟ କଲେ, ସେ ଦାସ୍ୟୁଙ୍କ ହନ୍ତା, ଶକ୍ତିର ମାଲିକ ହେଲେ। ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଝିଅ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମଙ୍କ ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ, ଆମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ଆମ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର। ଏଠାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ ସହିତ ଜୀବନ ପାଇଁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଚିହ୍ନିତ ଓ ରାଜରୋଗରୁ; ଯଦି ଏହି ଅଟକା ତାଙ୍କୁ ଧରିଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ତାଙ୍କର ଜୀବନ ପୃଥିବୀରେ ଗଢ଼ିଥିଲେ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ଜୀବନ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ, କିମ୍ବା ସେ ମୃତ୍ୟୁ ସମୀପରେ ଦଢ଼ିଥିଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବିନା କ୍ଷତି ଶତ ବର୍ଷ ପାଇଁ ନାଶର କୋଳରୁ ଦୂର କରେଁ। ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଶତ ଶକ୍ତି, ଶତ ଆୟୁ ଅର୍ପଣ ସହିତ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଆଣିଛି; ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଶରତ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନେଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଅପମଙ୍ଗଳ ଉପରେ। ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅ; ଶତ ଶୀତ, ଶତ ବସନ୍ତ ଦେଖ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସବିତୃ, ବୃହସ୍ପତି ଏହି ଶତ ଆୟୁ ଅର୍ପଣ ସହିତ ତୁମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ। ଓ ପ୍ରାଣ, ଗୋବଳଦେଖି ପଶୁମାନେ ଯେପରି ଗୋଶାଳାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ପ୍ରବେଶ କର; ଅନ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁମାନେ ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତୁ, ଯାହାକୁ ଶତ ଅନ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ବୋଲି ଡାକନ୍ତି। ଏଠାରେ ରୁହ, ପ୍ରାଣ; ଏଠାରୁ ଯାଅ ନାହିଁ, ଦୁଇଁଜଣେ; ଏହି ଶରୀର ଓ ଅଙ୍ଗକୁ ପୁଣି ଯୌବନରେ ଆଣ। ମୁଁ ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ରଖିଲି, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ବସାଇଲି। ଶୁଭ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ତୁମକୁ ନେଇଯାଉ; ଅନ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂରେ ଯାଉ, ଯାହାକୁ ଶତ ଅନ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ତୁମକୁ ବାନ୍ଧିଛି, ଗାଈକୁ ଡୋରା ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିବା ପରି। ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଯେଉଁ ମୃତ୍ୟୁ ତୁମକୁ ଘେରିଥିଲା, ବୃହସ୍ପତି ତୁମକୁ ସତ୍ୟର ହାତରେ ମୁକ୍ତ କଲେ। ଏଠାରେ ମୁଁ ଏକ ଦୃଢ଼ ଗୃହ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି, ନିରାପଦ ଭାବେ ଦଢ଼ିଆ, ଘୃତ ଝରେ। ଏହି ଗୃହରେ, ବୀର, ଉତ୍ତମ, ଅକ୍ଷତ ଲୋକମାନେ ତୁମ ସହିତ ବସନ୍ତୁ। ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, ମଧୁର କଥା, ଶକ୍ତି, ଦୁଧ ଓ ଘୃତ ସହିତ ଏଠାରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ, ଗୃହ; ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଉଠ। ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଧାନ ସହିତ ତୁମେ ସ୍ଥାପିତ ହେଉଛ; ବଛଡ଼ା ଓ ପୁଅ ତୁମେଠାରେ ଆସୁନ୍ତୁ, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଗାଈମାନେ ଘରକୁ ଫେରନ୍ତୁ। ସବିତୃ, ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି ଏହି ଗୃହକୁ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ; ମାରୁତମାନେ ଏହିଠାରେ ଘୃତ ଛିଟାନ୍ତୁ; ଭଗ କିଂବା ରାଜା ଆମର କୃଷିକୁ ବଡ଼ କରନ୍ତୁ।