ଏକ ଦିନ, ବିଧିବତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ—"ଯେଉଁ ଅସୁଭ ଗତିକୁ ଉଠାଇ ନେଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଏବଂ ଅପମାନ ସଦା ସାଥି ହୋଇ ରହିଛି, ସେମାନେ ଦୟାକରି ଏଠାରୁ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଆନ୍ତୁ। କୁମ୍ଭିକା, ଦୁଷିକା, ପିୟକା ଏହି ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ଶକ୍ତିମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତୁ। ସ୍ୱପ୍ନରେ ଯେ ଅପମାନ ଆସେ, ଜାଗିଥିବା ବେଳେ ଯେ ଅଶୁଭ ଚିନ୍ତା ଆସେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଅପସାରିତ ହେଉ। ଧୂର୍ତ୍ତତାର ବନ୍ଧନ, ଅବିବେକୀ ମନୋଭାବ, ଦରିଦ୍ର ଆଶା ଏଠିକୁ ପୁଣି ଫେରି ନ ଆସୁ। ହେ ଅଗ୍ନିଦେବ, ଦେବମାନେ ଏହି ଅସୁଭକୁ ଏପରି ଉଠାଇ ନେଉ, ଯେପରି ଏକ ନିର୍ବଳକୁ ନିଅଁ ଦାଳି ନେଇଯାଏ, ଦୟାକରି ସେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ—"ଏହି ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅସୁଭ, ବିନାଶ, ନାଶ, ପରାଜୟ, ବନ୍ଧନ ଏବଂ ଅନ୍ଧକାରରେ ଆଘାତ କରୁଛି। ଦେବତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଦୂତମାନେ ଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠି ପଠାଉଛି। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବୈଶ୍ୱାନର ଜଉଡ଼ି ମଧ୍ୟରେ ରଖୁଛି, ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ ଖାଇଯିବେ। ଯିଏ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ସେ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ନିଜକୁ ଘୃଣା କରୁ, ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ସେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଘୃଣା କରୁ। ଆମେ ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଏବଂ ମଧ୍ୟମ ଲୋକରୁ ଶାନ୍ତି ଓ ଶୁଭ କର୍ମ ବଣ୍ଟନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଆମେ ସଦା ନେତୃତ୍ୱ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ପାଇଁ ମୁଁ ଦୂର କରୁଛି। ଯେ କିଛି ଅପକାର ମୁଁ ନିକଟିଲି, ସାନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ କିମ୍ବା ଗତ ରାତିରେ କିଛି ହେଲା, ଜାଗିଥିଲେ କିମ୍ବା ସୁଇଥିଲେ, ଦିନ କିମ୍ବା ରାତିରେ ଯାହା ହେଲା, ଦିନ ପରେ ଦିନ ମୁଁ ଯାହାକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରୁଛି, ସେଠାରୁ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବି, ଦୟା କରିବି। ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କର, ଏହାରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କର, ତାଙ୍କର ପଛ ଦିଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ। ତାଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ବିଦାୟ ହେଉ। ଏହିପରି ପ୍ରାର୍ଥନା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଘୋଷଣା କରିଲେ—"ବିଜୟ ଆମର, ବିକାଶ ଆମର, ମୃତ୍ୟୁ ଆମର, ଶକ୍ତି ଆମର, ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଆମର, ସ୍ୱର୍ଗ ଆମର, ଯଜ୍ଞ୍ୟ ଆମର, ଗୋଧନ ଆମର, ସନ୍ତାନ ଆମର, ନାୟକ ଆମର। ଏହିପରି, ଆମେ ସେଉଁଠି, ସେ ପରମ୍ପରାଜନ୍ମା, ସେ ପୁଅକୁ ବଣ୍ଟନ କରୁଛୁ। ସେ ବିନାଶର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ ନାହିଁ।" ତାପରେ, ସେମାନେ ପୁନଃ ପୁନଃ ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ—"ବିଜୟ ଆମର, ବିକାଶ ଆମର, ମୃତ୍ୟୁ ଆମର, ଶକ୍ତି ଆମର, ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଆମର, ସ୍ୱର୍ଗ ଆମର, ଯଜ୍ଞ୍ୟ ଆମର, ଗୋଧନ ଆମର, ସନ୍ତାନ ଆମର, ନାୟକ ଆମର। ଏହିପରି, ଆମେ ସେଉଁଠି, ସେ ପରମ୍ପରାଜନ୍ମା, ସେ ପୁଅକୁ ବଣ୍ଟନ କରୁଛୁ। ସେ ଅସୁଭ, ଅପସମୃଦ୍ଧି, ପରାଜୟ, ଦେବସନ୍ତାନଙ୍କ ବନ୍ଧନ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ବନ୍ଧନ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ବନ୍ଧନ, ଋଷିଙ୍କ ବନ୍ଧନ, ଋଷିସନ୍ତାନଙ୍କ ବନ୍ଧନ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ବନ୍ଧନ, ଅଙ୍ଗିରସ ସନ୍ତାନଙ୍କ ବନ୍ଧନ, ଅଥର୍ବାଙ୍କ ବନ୍ଧନ, ଅଥର୍ବା ସନ୍ତାନଙ୍କ ବନ୍ଧନ, ବନରାଜଙ୍କ ବନ୍ଧନ, ବନବାସୀଙ୍କ ବନ୍ଧନ, ଋତୁଙ୍କ ବନ୍ଧନ, ଋତୁକାଳର ବନ୍ଧନ, ମାସର ବନ୍ଧନ, ପକ୍ଷର ବନ୍ଧନ, ଦିନ ଓ ରାତିର ବନ୍ଧନ, ସଂଯୁକ୍ତ ଦିନର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ ନାହିଁ।" ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତି, ଜ୍ଞାନ, ପ୍ରଭା, ସ୍ୱର୍ଗ, ଯଜ୍ଞ୍ୟ, ଗୋଧନ, ସନ୍ତାନ, ନାୟକତ୍ୱ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ସ୍ଥିରତା ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, ଏବଂ ଏହି ବନ୍ଧନ ଦୂରେ ରୁହୁ, ସେ ଅପମାନର ବନ୍ଧନରୁ କଦାଚିତ୍ ମୁକ୍ତ ହେଉ ନାହିଁ, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।