ଏକ ପବିତ୍ର କାଳରେ, ଯେଉଁଠାରେ ହୃଦୟର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଶତ୍ରୁତା ଅବସ୍ଥିତ, ମୁଁ ଏହି ଅନ୍ଧକାରକୁ ତାଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରେରଣ କରୁଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମୋ ଦ୍ୱେଷ ଓ ତାଙ୍କର ଦ୍ୱେଷ ଅଛି। ମୁଁ ଜଳର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ସମୁଦ୍ରକୁ ପଠାଉଛି। ଯେଉଁ ଜଳରେ ଅଗ୍ନି ବିଦ୍ୟମାନ, ସେଉଁଠି ନାଶକ, ଖନନକାରୀ ଓ ଦେହ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ମୁଁ ପଠାଉଛି। ଯିଏ ଅଗ୍ନି ରୂପେ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଏହି ଶକ୍ତି; ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଭୟଙ୍କର ଅଛି, ସେଇ ଏହି ଅଗ୍ନି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସେ ଛିଟାଇଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ଜଳଦେବୀମାନେ, ଆମର ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂରେ ପଠାଅ। ତୁମେ ଆମର ପାପ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍୵ପ୍ନକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଅ। ଦୟାମୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୋତେ ଦେଖ, ହେ ଜଳ; ଦୟାମୟ ଶରୀରରେ ମୋ ଚର୍ମକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର। ଜଳରେ ବସିଥିବା କୃପାମୟ ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଦେବୀମାନେ ମୋତେ ଶକ୍ତି ଓ ତେଜ ଦିଅନ୍ତୁ। ମୋର ବାଣୀ ଅକ୍ଷତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ମଧୁର ହେଉ। ତୁମେ ମଧୁର ହେଉ, ମୁଁ ମଧୁର ବାଣୀ କହିପାରିବି। ରକ୍ଷକ ଓ ସୁରକ୍ଷକ ମୋ ପାଇଁ ଡାକାଯାଇଛନ୍ତି। ମୋ କାନ ଶୁଭ ଶବ୍ଦ ଶୁଣୁ, ଶୁଭ ଶ୍ରୁତି ଶୁଣିପାରିବି; ଶୁଭ ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣିପାରିବି। ଭଲ ଶ୍ରବଣ ଓ ଧ୍ୟାନଶୀଳ ଶ୍ରବଣ ମୋତେ ଛାଡିନଁ; ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଯେପରି ଚିରକାଳ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ରହେ, ତେଣୁ ମୋତେ ଥାଉ। ତୁମେ ଋଷିମାନଙ୍କର ବେଦି, ଦେବବେଦିକୁ ନମସ୍କାର। ମୁଁ ଧନର କେନ୍ଦ୍ର, ସମାନମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେନ୍ଦ୍ର ହେଉ। କୌଣସି କ୍ଷତି ମୋତେ ନ ଲାଗୁ, କୌଣସି ଅପମାନ ମୋତେ ନ ଲାଗୁ; ମୋର ମୁଣ୍ଡ ଓ ଧର୍ମ ଅକ୍ଷତ ରହୁ। ବିସ୍ତୃତ ଓ ତୃପ୍ତିଦାୟକ ଯଜ୍ଞପାତ୍ର ଓ ଚମସ ମୋ ପାଖରୁ ନ ହଟୁ; ସମର୍ଥକ ଓ ସମର୍ଥନ ମୋ ପାଖରୁ ନ ହଟୁ। ମୋକ୍ଷ ଓ ନମ୍ରତା ଦେଇଥିବା ଶିଳା, ନମ୍ରତା ଦେଇଥିବା ଦାତା ଓ ମାତରିଶ୍ୱାନ୍ ମୋ ପାଖରୁ ନ ହଟୁ। ବୃହସ୍ପତି ମୋର ପ୍ରାଣ, ଲୋକମାନ୍ୟ ଓ ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା। ମୋର ହୃଦୟ ଚିନ୍ତାଶୂନ୍ୟ, ମୁଁ ବିସ୍ତୃତ, ଗୋବିଷୟ ଚରାଗାହ, ଏକ ସମୁଦ୍ର, ଧର୍ମରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ମୁଁ ଧନର ନାଭି, ସମାନମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାଭି ହେଉ। ତୁମେ ଆସନ, ପାତ୍ର, ମରଣଶୀଳ ମଧ୍ୟରେ ଅମର। ମୋର ଶ୍ୱାସ ଯାଉନାହିଁ, ପ୍ରାଣବାୟୁ ମୋତେ ଛାଡି ଯାଉନାହିଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିନକୁ, ଅଗ୍ନି ପୃଥିବୀକୁ, ବାୟୁ ଆକାଶକୁ, ଯମ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସରସ୍ୱତୀ ପୃଥିବୀର ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମୋର ଶ୍ୱାସ ଓ ପ୍ରାଣବାୟୁ ଅକ୍ଷୟ ରହୁ, ମୋତେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୂରେ ପଠା ନ ଦିଅ। ସମସ୍ତ ଶୁଭ ସନ୍ଧ୍ୟା-ଉଷା, ସମସ୍ତ ଜଳ, ସମସ୍ତ ସଭାମାନେ ଆମର ଉପଭୋଗ ହେଉ। ତୁମେ ଶକ୍ୱରୀ, ତୁମେ ଗୋ; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ମୋପାଖରୁ ଦୂରେ ନ ଯାଉନ୍ତୁ; ମୋର ପ୍ରାଣବାୟୁ ଓ ପ୍ରାଣ, ଅଗ୍ନି ମୋତେ ଦକ୍ଷତା ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଆମେ ନିଦ୍ରାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ଜାଣିଛୁ—ତୁମେ ଯମଙ୍କ ପୁତ୍ର, କର୍ତ୍ତା, ତୁମେ ନାଶକ, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ; ଏହିପରି ଜାଣି, ହେ ନିଦ୍ରା, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍୵ପ୍ନରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆମେ ଜାଣିଛୁ, ତୁମେ ନିରୃତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଯମଙ୍କ କର୍ତ୍ତା, ନାଶକ, ମୃତ୍ୟୁ; ଏହିପରି ଜାଣି, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍୵ପ୍ନରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆମେ ଜାଣିଛୁ, ତୁମେ ଅଭୂତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଯମଙ୍କ କର୍ତ୍ତା, ନାଶକ, ମୃତ୍ୟୁ; ଏହିପରି ଜାଣି, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍୵ପ୍ନରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆମେ ଜାଣିଛୁ, ତୁମେ ନିର୍ଭୂତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଯମଙ୍କ କର୍ତ୍ତା, ନାଶକ, ମୃତ୍ୟୁ; ଏହିପରି ଜାଣି, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍୵ପ୍ନରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆମେ ଜାଣିଛୁ, ହେ ସ୍୵ପ୍ନ, ତୁମେ ଅପରାଜୟର ସନ୍ତାନ, ଯମଙ୍କ କର୍ତ୍ତା, ନାଶକ, ମୃତ୍ୟୁ; ଏହିପରି ଜାଣି, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍୵ପ୍ନରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆମେ ଜାଣିଛୁ, ହେ ସ୍୵ପ୍ନ, ତୁମେ ଦେବସନ୍ତାନଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଯମଙ୍କ କର୍ତ୍ତା, ନାଶକ, ମୃତ୍ୟୁ; ଏହିପରି ଜାଣି, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍୵ପ୍ନରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆଜି ଆମେ ବିଜୟୀ, ଆଜି ଆମେ ଶାନ୍ତିରେ ବସିଛୁ, ଆଜି ଆମେ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ। ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍୵ପ୍ନର କାରଣରୁ ଆମେ ଭୟଭୀତ ହେଇଥିଲୁ, ସେଉଁ ସ୍୵ପ୍ନ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଉ। ଯାହା ଆମକୁ ଅପ୍ରିୟ, ଯାହା ଶାପିତ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଅ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ ଓ ଯିଏ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ସେଉଁଠି ଏହି ଶକ୍ତି ପ୍ରେରିତ ହେଉ। ଉଷା ଦେବୀ ଓ ବାଣୀ ଦେବୀ, ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ। ଉଷାଙ୍କ ନାଥ ଓ ବାଣୀଙ୍କ ନାଥ, ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ। ଏହିପରି ଦେବଶକ୍ତି, ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ଯମ, ସରସ୍ୱତୀ, ବୃହସ୍ପତି, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଉଷା, ବାଣୀ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବୀ-ଦେବତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ସ୍ମରଣ ସହିତ ମୁଁ ଶାନ୍ତି, ଶୁଭତା ଓ ଶକ୍ତିର ଅନୁଭୂତି କରୁଛି।