ଏକ ସମୟର କଥା, ଜବରଦସ୍ତ ଏକ ମୃଗ ଚାରିଟି ଚରଣରେ ତୁମ ପଛରେ ଦୌଡ଼ିଲା। ଏହାର ଶିଙ୍ଗରେ ଥିଲା ଏମିତି ଏକ ଔଷଧ, ଯାହା ହୃଦୟରେ ବସିଥିବା କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗକୁ ନଶ୍ୱନ କରିପାରେ। ଏହି ଅଂଶ ଉଦ୍ଘାଟିତ ହେଲା, ଚାରିଟି କୋଣ ଥିବା ଆବରଣ ପରି। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମ ଶରୀରରୁ ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରିୟକୁ ଦୂର କରିଦେଲୁ। ଆକାଶରେ ଥିବା ତାରାମଣ୍ଡଳ ଯେଉଁମାନେ ନାମରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ ଉପରେ ଓ ତଳେ ବନ୍ଧିଥିବା କ୍ଷେତ୍ରିୟ ବନ୍ଧନକୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ। ଜଳ ଏଠି ଚିକିତ୍ସାକାରୀ, ରୋଗ ହରାଇବାର ଶକ୍ତି; ସମସ୍ତ ରୋଗ ପାଇଁ ଏହି ଜଳ ହେଉଛି ଔଷଧ। ଏହି ଜଳ ତୁମକୁ କ୍ଷେତ୍ରିୟରୁ ମୁକ୍ତ କରୁ। ଯେଉଁ କ୍ଷେତ୍ରିୟ ଆଘାତରୁ ତୁମ ଭିତରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ତାହାର ଔଷଧ ମୁଁ ଜାଣେ। ମୁଁ ତୁମ ଭିତରୁ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରିୟକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ। ତାରାମଣ୍ଡଳ ଓ ଉଷାର ପଛ ହଟିବା ସହିତ, ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ଆମଠାରୁ ଦୂର ହେଉ, କ୍ଷେତ୍ରିୟ ଅପସାରିତ ହେଉ। ଏହିବେଳେ, ମିତ୍ର ଋତୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ପୃଥିବୀକୁ କିରଣରେ ଶୋଭିତ କରନ୍ତୁ। ପରେ ବରୁଣ, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼, ନିରାପଦ ଅଞ୍ଚଳ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ। ଧାତୃ, ରତି ଓ ସବିତୃ ଏହି ବଳିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତ୍ୱଷ୍ଟୃ ମୋର କଥାକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ଦେବୀ ଅଦିତିଙ୍କୁ, ଶୂରବିରଙ୍କ ମାତାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କ ପରିବାରମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ମୁଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସୋମ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗର ସମସ୍ତ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ଏହି ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ଜ୍ୱଳିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବିରୋଧ କରନ୍ତିନାହିଁ। ଏଠି ତୁମେ ରୁହ, ଅନ୍ୟଠାରେ ଯାଅ ନାହିଁ; ଯିଏ ଚରାଇବାର ମାଲିକ, ପୋଷଣର ଅଧିପତି, ସେ ଆସିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ, ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଏଠି ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ତୁମ ମନ, ବ୍ରତ, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ହେଉ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ। ଯେଉଁମାନେ ବିଭାଜିତ, ମୁଁ ସେମାନେକୁ ଏକତ୍ର କରେ। ମୋ ମନ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମ ମନକୁ ଧରେ; ମୋ ଚିନ୍ତା ତୁମ ଚିନ୍ତାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ। ତୁମ ହୃଦୟକୁ ମୋ ଅଧୀନ କରେ, ତୁମ ପଥ ମୋ ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରୁ। ଆକାଶ ହେଉଛନ୍ତି ହାଳ ଓ ତାହାର ଫାଳର ପିତା, ପୃଥିବୀ ମାତା। ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଏହାକୁ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି, ତେଣୁ ଜଳମାନେ ଏହାକୁ ପୁଣି ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଧରିପାରିଲେନି, ସେମାନେ ଆଶ୍ରୟ ପାଇଲେ; ଏହିପରି ମନୁ କରିଥିଲେ। ମୁଁ ଅଫଳ ଶାଖାକୁ ଦୁଧାଳ ଗାଈର ଥଣ୍ଡା ପରି ଫଳଦାୟି କରେ। ବାଦାମି ଧାଗା ଦ୍ୱାରା ଖୃଗଳକୁ ବାନ୍ଧାଯାଏ; ଦକ୍ଷମାନେ ଶ୍ରବସ୍ୟୁ, ଶୁଷ୍ମ, କାବବା ଓ ବଧ୍ରିକୁ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରବସ୍ୟୁ ଚଳେ, ଦେବମାନେ ଅସୁରମାୟା ଦ୍ୱାରା; ବନ୍ଧୁରା ଓ କାବବା ମାଙ୍କଡ଼ ଓ ଦୂଷକ ପରି। କ୍ଷତି ପାଇଁ, ମୁଁ କାବବାକୁ ନିନ୍ଦା କରିବି, ଦୂଷିତ କରିବି; ଘୋଡ଼ା ନଥିବା ରଥ ପରି, ତୁମେ ଶାପରେ ଚାଲିଯିବ। ଶତାଧିକ ବିଷ୍କନ୍ଧ ପୃଥିବୀରେ ବିସ୍ତୃତ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତୁମକୁ ଆଗରେ ଉଠାଯାଇଛି, ମଣି, ବିଷ୍କନ୍ଧଙ୍କ ଦୂଷକ। ଏହି ରାତି ପ୍ରଥମେ ଜାଗିଥିଲେ, ସେ ଯମର ଗାଈ ହେଲେ; ସେ ଦୁଧରେ ପୁଷ୍ଟ, ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ରାତି ଗାଈ ପରି ଆସୁଛି; ସେ ବର୍ଷର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ତୁମେ, ଯାହାକୁ ଆମେ ବର୍ଷର ସମାନ ରାତି ଭାବେ ପୂଜିବା, ଦୀର୍ଘାୟୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ, ଧନ ଓ ପୋଷଣରେ ଏକତ୍ର କର। ଏହି ସେ, ଯିଏ ଉଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ ଚଳିଥିଲେ, ତାହାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ; ବଡ଼ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କ ଭିତରେ ବସିଛି, ବଧୂ ଜୟିନୀ, ନବ ସନ୍ତାନର ମାତା। ଅରଣ୍ୟର ପାଥର ଧ୍ୱନି କରି, ବର୍ଷ ପାଇଁ ହବି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି; ଅଷ୍ଟମୀ ରାତିରେ ଆମେ ଧନର ମାଲିକ ହେଉ, ସୁସନ୍ତାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଥିଉ। ଇଡ଼ାଙ୍କ ଘୃତସମୃଦ୍ଧ ଗୃହକୁ, ଜାତବେଦା, ହବି ଗ୍ରହଣ କର; ସପ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ମୋରେ ହେଉ। ପୋଷଣ ଓ ବୃଦ୍ଧିରେ, ଓ ରାତି, ଆମେ ଦେବତାଙ୍କ କୃପାରେ ରୁହୁ; ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖପରୁ ଝାପିପଡ଼, ପୁଣି ଭରିଥିବାରୁ ଝାପିପଡ଼; ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଉପଭୋଗ କରି, ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଏହି ବର୍ଷ ଆସିଛି, ତୁମ ପାଇଁ ଅଷ୍ଟମୀ ରାତିରେ ପ୍ରଭୁ; ଦୀର୍ଘାୟୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ, ଧନ ଓ ପୋଷଣରେ ଏକତ୍ର କର। ମୁଁ ଋତୁ, ତାଙ୍କର ଅଧିପତି, ଋତୁପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ବର୍ଷକୁ ପୂଜିବି; ମାସ, ବର୍ଷ, ଭୂତମାତାଙ୍କ ପାଇଁ ପୂଜିବି। ଋତୁ, ଋତୁପରିବର୍ତ୍ତନ, ମାସ ଓ ବର୍ଷ; ଧାରକ, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ସମୃଦ୍ଧିବାନ୍କୁ ପୂଜିବି। ଇଡ଼ା ସହିତ, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା, ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରୁ; ଲୋଭ ଛାଡ଼ି, ଗୋଧନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଚାହେଁ। ତପସ୍ୟାରେ ତାପିତ ଅଷ୍ଟମୀ ରାତି ମହାବ୍ୟାନ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ; ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥିଲେ, ସେ ଦାସ୍ୟୁମାନେଙ୍କ ସଂହାରକ, ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି ହେଲେ। ପ୍ରଜାପତିର କନ୍ୟା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମର ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ, ଆମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ଆମ ନିବେଦନ ଗ୍ରହଣ କର। ମୁଁ ତୁମକୁ ବଳି ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ପାଇଁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଜଣାଶୁଣା ଓ ରାଜ ରୋଗରୁ। ଯଦି ଏହି ଗ୍ରାହିକା ତାଙ୍କୁ ଧରିଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ। ତାଙ୍କ ଜୀବନ ପୃଥିବୀରେ ଗଢ଼ିଛି କି, ବା ଚାଲିଯାଇଛି କି, କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁର ନିକଟରେ ଦଢ଼ିଆଛି କି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବିନା ଛୁଆଁନ୍ତା, ଶତ ବସନ୍ତ ପାଇଁ ବିନା କ୍ଷତି ଉଠାଇ ନେଉଛି। ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଶତ ଶକ୍ତି, ଶତାୟୁ ବଳି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇଛି; ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ବସନ୍ତ ମାଧ୍ୟମରେ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଅପମଙ୍ଗଳ ଉପରେ। ଶତ ବସନ୍ତ ଜୀବନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ; ଶତ ଶୀତ, ଶତ ବସନ୍ତ ଓ ଶତ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଦେଖନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସବିତୃ ଓ ବୃହସ୍ପତି, ଶତାୟୁ ବଳି ସହିତ ତୁମକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ଓଶ୍ୱାସମାନେ ଗୋଉଁ ଘରକୁ ଯିଏ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେପରି ତୁମେ ପ୍ରବେଶ କର; ଅନ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂରେ ଯାଉ, ଯାହାକୁ ଶତ ଅନ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ବୋଲନ୍ତି।