ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛନ୍ତି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଶକ୍ତି ବିଦ୍ୟମାନ। ସେଠି, ତାଙ୍କର ସପ୍ତମ ପାଦ ହେଉଛି ଦାନ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ କୃପା ବିକୀର୍ଣ୍ଣ କରେ। ସେ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଶ୍ୱାସ ଏହି ପୃଥିବୀ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଶ୍ୱାସ ମଧ୍ୟଲୋକ, ତୃତୀୟ ଶ୍ୱାସ ଆକାଶ, ଚତୁର୍ଥ ଶ୍ୱାସ ତାରାମଣ୍ଡଳ, ପଞ୍ଚମ ଶ୍ୱାସ ଋତୁଗୁଡ଼ିକ, ଷଷ୍ଠ ଶ୍ୱାସ କାଳଖଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକ ଏବଂ ସପ୍ତମ ଶ୍ୱାସ ବର୍ଷ। ଦେବତାମାନେ ଏକାଠି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଋତୁଗୁଡ଼ିକ ବର୍ଷକୁ ଏବଂ ବ୍ରାତ୍ୟକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ନୂତନଚନ୍ଦ୍ର ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରରେ, ସେହି ଅର୍ପଣ ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କର ଅମରତ୍ୱ। ସେହି ବ୍ରାତ୍ୟଙ୍କର ଦାହିଣ ଆଖି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବାମ ଆଖି ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଦାହିଣ କାନ ଅଗ୍ନି, ବାମ କାନ ପବମାନ। ଦିନ ଓ ରାତି ତାଙ୍କର ନାସା, ଦିତି ଓ ଅଦିତି ତାଙ୍କର କପାଳ, ବର୍ଷ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ। ଦିନେ ବ୍ରାତ୍ୟ ପଶ୍ଚିମଦିଗକୁ ମୁହଁ କରନ୍ତି, ରାତିରେ ପୂର୍ବଦିଗକୁ—ବ୍ରାତ୍ୟଙ୍କୁ ନମନ। ଏହି ସମୟରେ, ଜଳର ବୃଷଭ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି, ଦିବ୍ୟ ଅଗ୍ନିମାନେ ମୁକ୍ତ। ଏହି ଶକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କରେ, ଘେରିଏ, ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରେ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଧ୍ୱଂସ କରେ। ସେ ହେଉଛି ଧ୍ୱଂସକାରୀ, ମନ ଚୋର, ଖୋଦକ, ଦାହକ, ନିଜକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା, ଶରୀରକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା। ଏହି ଅନ୍ଧକାରକୁ ମୁଁ ପ୍ରେରଣ କରୁଛି, ଏହା ମୋତେ ଢାକି ନ ଦେଉ। ଏହି ଅନ୍ଧକାରକୁ ଆମ ଶତ୍ରୁଠାରେ ପ୍ରେରଣ କରୁଛି, ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁଛୁ। ମୁଁ ଜଳର ସୀମାରେ ଅଛି, ତୁମକୁ ସାଗରକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଛି। ଯେଉଁଠାରେ ଜଳରେ ଅଗ୍ନି ଅଛି, ସେଠି ଧ୍ୱଂସକାରୀ, ଖୋଦକ, ଶରୀର-ନଷ୍ଟକାରୀକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଛି। ଯିଏ ଅଗ୍ନି ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ସେ ଏହି; ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ଭୟଙ୍କରତା ଅଛି, ସେ ଏହି। ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିରେ ଛିଟିଯାଉ। ଜଳମାନେ, ଆମ ପାଖରୁ ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂରେଇଦିଅ। ଆମ ଦୋଷ, ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଦୂରେଇଦିଅ। ଦୟାଳୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆମକୁ ଦେଖ, ଦୟାଳୁ ଶରୀରରେ ଆମ ଚର୍ମକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର। ଜଳରେ ବସୁଥିବା ଦୟାଳୁ ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଦେବୀମାନେ ଆମକୁ ବଳ ଓ ତେଜ ଦିଅନ୍ତୁ। ମୋର ବାଣୀ ଅପଯାନ ହେଉନାହିଁ, ଶକ୍ତି ଓ ମାଧୁର୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମେ ମାଧୁର୍ୟମୟ ହେଉ, ମୁଁ ମଧୁର ବାଣୀ କହିପାରିବି। ରକ୍ଷକ ଓ ପାଳକ ମୋ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନିତ। ମୋର କାନ ଭଲ ଶୁଣୁ, ଶୁଭ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିପାରୁ, ଶୁଭ ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣିପାରୁ। ଭଲ ଶ୍ରବଣ ଓ ଧ୍ୟାନଶୀଳ ଶ୍ରବଣ ମୋତେ ଛାଡ଼ିନଯାଉ, ଗରୁଡ଼ଙ୍କର ଚମକୁଥିବା ଦୃଷ୍ଟି ରହୁ। ତୁମେ ଋଷିମାନଙ୍କର ବେଦି, ଦିବ୍ୟ ବେଦିକୁ ନମନ। ମୁଁ ଧନର ମୁଣ୍ଡ, ସମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଣ୍ଡ ହେଉ। ଆଘାତ ମୋତେ ନ ଲାଗୁ, କ୍ଷତି ମୋତେ ନ ଲାଗୁ; ମୋର ମୁଣ୍ଡ ଓ ଧର୍ମ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରହୁ। ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ଚମଚ ମୋତେ ଚୁକିନଯାଉ, ସମର୍ଥକ ଓ ସମର୍ଥନ ଚୁକିନଯାଉ। ମୁକ୍ତି ଓ ଆର୍ଦ୍ର ପାଥର ଚୁକିନଯାଉ, ଆର୍ଦ୍ର ଦାତା ଓ ମାତରିଶ୍ୱାନ ଚୁକିନଯାଉ ନାହିଁ। ବୃହସ୍ପତି ମୋର ଆତ୍ମା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା।