ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେବତାଙ୍କ ଉପରେ ଏହି କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆତ୍ମସାତ କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ସେଉଁଠି ଆମେ ସେମାନେ ଆତ୍ମସାତ କରିପାରିବା ନାହିଁ। ଏହି ଦେବତା ପାଇଁ ମୁଁ ଜଳ ଅନୁରୋଧ କରେ, ଏହି ଦେବତା ଏଠାରେ ବସିବେ, ମୁଁ ଏହି ଦେବତାକୁ ଘେରିବି, ଆଉ ଆଉ ଘେରିବି। ଯିଏ ଏହିପରି ଜାଣେ, ସେ ଏହି ଦେବତା ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରେ। ଏହି ଦେବତା ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଗଲେ, ସେ ବାୟୁର ଦଳ ହେଲେ, ମନକୁ ଖାଦ୍ୟଭୋଜୀ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ଯିଏ ଏହା ଜାଣେ, ସେ ମନ ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ। ତା’ପରେ ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଗଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ହେଲେ, ଶକ୍ତିକୁ ଖାଦ୍ୟଭୋଜୀ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଯିବାବେଳେ ସେ ବରୁଣ ରାଜା ହେଲେ, ଜଳକୁ ଖାଦ୍ୟଭୋଜୀ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ। ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ସେ ସୋମ ରାଜା ହେଲେ, ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, ହବିଷ୍ୟକୁ ଖାଦ୍ୟଭୋଜୀ କରିଲେ, ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ। ନିଶ୍ଚଳ ଦିଗକୁ ସେ ବିଷ୍ଣୁ ହେଲେ, ବିରାଜ୍କୁ ଖାଦ୍ୟଭୋଜୀ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ବିରାଜ୍ ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ। ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ରୁଦ୍ର ହେଲେ, ଉଦ୍ଭିଦ୍ମାନଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟଭୋଜୀ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ଉଦ୍ଭିଦ୍ ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ। ପିତୃମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଯମ ରାଜା ହେଲେ, ସ୍ୱଧାର ରୂପକୁ ଖାଦ୍ୟଭୋଜୀ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ସ୍ୱଧା ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଅଗ୍ନି ହେଲେ, "ସ୍ୱାହା" ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଖାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନି କରିଲେ, ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ "ସ୍ୱାହା" ଓ ଖାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନି ଦ୍ୱାରା ଭୋଜନ କରେ। ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଦିଗକୁ ସେ ବୃହସ୍ପତି ହେଲେ, "ବଷଟ୍" ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଖାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନି କରିଲେ, ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ "ବଷଟ୍" ଓ ଖାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନି ଦ୍ୱାରା ଭୋଜନ କରେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଈଶାନ ହେଲେ, "ମନ୍ୟୁ" ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଖାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନି କରିଲେ, ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ "ମନ୍ୟୁ" ଓ ଖାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନି ଦ୍ୱାରା ଭୋଜନ କରେ। ସେ ପ୍ରଜାପତି ହେଇ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ୱାସ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଖାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନି କରିଲେ, ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ଶ୍ୱାସ ଓ ଖାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନି ଦ୍ୱାରା ଭୋଜନ କରେ। ସେ ପରମେଷ୍ଠିନ୍ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ରହ୍ମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଖାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନି କରିଲେ, ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ବ୍ରହ୍ମ ଓ ଖାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନି ଦ୍ୱାରା ଭୋଜନ କରେ। ଏହି ଭ୍ରାତ୍ୟର ସପ୍ତ ପ୍ରାଣ, ସପ୍ତ ଅପାନ, ଓ ସପ୍ତ ବ୍ୟାନ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପ୍ରାଣ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ସେ ଅଗ୍ନି; ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରାଣ ପ୍ରଉଢ଼ା, ସେ ଆଦିତ୍ୟ; ତୃତୀୟ ପ୍ରାଣ ଅଭ୍ୟୂଢ଼ା, ସେ ଚନ୍ଦ୍ରମା; ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରାଣ ବିଭୂ, ସେ ପବମାନ; ପଞ୍ଚମ ପ୍ରାଣ ଯୋନି, ସେ ଜଳମାନେ; ଷଷ୍ଠ ପ୍ରାଣ ପ୍ରିୟ, ସେ ଚରାଚର ପଶୁମାନେ; ସପ୍ତମ ପ୍ରାଣ ଅପରିମିତ, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ। ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଅପାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଦ୍ୱିତୀୟ ଅପାନ ଅଷ୍ଟକା, ତୃତୀୟ ଅପାନ ସାମାବାସ୍ୟା, ଚତୁର୍ଥ ଅପାନ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ପଞ୍ଚମ ପଦ କ୍ରତୁ, ଷଷ୍ଠ ପଦ ଯଜ୍ଞ, ସପ୍ତମ ପଦ ଦାନ। ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ବ୍ୟାନ ଏହି ପୃଥିବୀ, ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ୟାନ ମଧ୍ୟମ ଲୋକ, ତୃତୀୟ ବ୍ୟାନ ଦିବ, ଚତୁର୍ଥ ବ୍ୟାନ ତାରାମାନେ, ପଞ୍ଚମ ବ୍ୟାନ ଋତୁମାନେ, ଷଷ୍ଠ ବ୍ୟାନ କାଳ, ସପ୍ତମ ବ୍ୟାନ ବର୍ଷ। ଦେବତାମାନେ ସଦା ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଚଳନ୍ତି; ଋତୁମାନେ ବର୍ଷକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ବର୍ଷ ଏବଂ ଭ୍ରାତ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ। ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବାବେଳେ, ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରେ... (ଏହିଭଳି ଏହି ଦିବ୍ୟ ରହସ୍ୟ ଚାଲିଥାଏ)।