ଯିଏ ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେ ନିଜେ ଏକ ମହାନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଅନ୍ତି। ଯଦି କେହି ତାଙ୍କୁ କହେ, "ବ୍ରାତ୍ୟ, ତୁମେ ଯେମିତି ଚାହଁ, ସେମିତି ହେଉ," ତେବେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଜ୍ଞାନ ଥିଲେ, ସେ ନିଜେ ଇଚ୍ଛାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଇଚ୍ଛାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଅତି ଆକାଂକ୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିକାରଣରୁ, ଯଦି କୌଣସି ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇଯାଇଛି ଓ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ନିଷ୍ଠାପିତ, ସେଠାରେ ବ୍ରାତ୍ୟଙ୍କୁ ଅତିଥି ଭାବେ ଗୃହେ ଆଣନ୍ତି—ତେବେ ସେ ନିଜେ ଯାଇ ବ୍ରାତ୍ୟଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ, "ବ୍ରାତ୍ୟ, ଅନୁମତି ଦିଅ, ମୁଁ ଅର୍ପଣ କରିବି।" ଯଦି ବ୍ରାତ୍ୟ ଅନୁମତି ଦେଇଥିବେ, ତେବେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ଯଦି ଅନୁମତି ନାହିଁ, ତେବେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯିଏ ଏଭଳି ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାତ୍ୟଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେ ପିତୃମାନ୍ୟଙ୍କର ଓ ଦେବତାମାନ୍ୟଙ୍କର ପଥ ଜାଣନ୍ତି। ଦେବତାମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଅର୍ପଣ କେବେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହି ଜଗତରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଦୃଢ଼ ଆଧାର ରହିଯାଏ। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ବ୍ରାତ୍ୟଙ୍କର ଅନୁମତି ଛାଡ଼ି ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେ ପିତୃମାନ୍ୟଙ୍କର ପଥ ଓ ଦେବତାମାନ୍ୟଙ୍କର ପଥ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଅନର୍ପିତମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ପୁରୁଷ ହୁଅନ୍ତି। ଏଠି ଜଗତରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ନିଶ୍ଚିତ ଆଶ୍ରୟ ରହେ ନାହିଁ, ଯିଏ ଏଭଳି ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାତ୍ୟଙ୍କ ଠାରୁ ବିମୁକ୍ତି ନ ନେଇ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ଏବେ, ଯଦି କୌଣସି ଏହି ଜ୍ଞାନ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରାତ୍ୟଙ୍କୁ ଅତିଥି ଭାବେ ନେଇ ଏକ ରାତି ତାଙ୍କ ଘରେ ରହିବାକୁ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଦ୍ୱିତୀୟ ରାତି ରହିବାକୁ ଦେଇଲେ, ମଧ୍ୟୟମ ଲୋକର ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ତୃତୀୟ ରାତି ଦେଇଲେ, ସ୍ୱର୍ଗର ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲୋକ ତାଙ୍କର ହୁଏ। ଚତୁର୍ଥ ରାତି ଦେଇଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଭ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଅସଂଖ୍ୟ ରାତି ଦେଇଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ଅସଂଖ୍ୟ ଶୁଭ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯଦି କୌଣସି ଅବ୍ରାତ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି, ଯାହାର ନାମ "ବ୍ରାତ୍ୟବ୍ରୁ" ଅଛି, ଅତିଥି ଭାବେ ଆସନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଏକପଟେ ଆଣିବା ଉଚିତ ଓ ଏକପଟେ ଆଣିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। "ଏହି ଦେବତା ପାଇଁ ମୁଁ ପାଣି ଚାହେଁ; ଏହି ଦେବତା ଏଠାରେ ବସୁନ୍ତୁ; ମୁଁ ଘେରିବି, ଘେରିବାକୁ ଯାଉଛି"—ଏହିପରି କହିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଏହିପରି ଜାଣନ୍ତି, ସେଠି ଏହି ଦେବତା ମଧ୍ୟରେ ଅର୍ପଣ ହୁଏ। ଏହି ବ୍ରାତ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଗଲେ, ସେ ବାୟୁର ଦଳ ହେଲେ, ମନସ୍କୁ ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଉପାୟ କଲେ; ଏହି ଜ୍ଞାନ ଥିଲେ, ମନ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରାଯାଏ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଇ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ହେଲେ, ଶକ୍ତିକୁ ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଉପାୟ କଲେ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଯାଇ, ସେ ରାଜା ବରୁଣ ହେଲେ, ଜଳକୁ ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରିବା ଉପାୟ କଲେ। ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଯାଇ, ସେ ରାଜା ସୋମ ହେଲେ, ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ସହିତ ଯାଇ, ହବିକୁ ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରିବା ଉପାୟ କଲେ। ନିଶ୍ଚଳ ଦିଗକୁ ଯାଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ହେଲେ, ବିରାଟ୍କୁ ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରିବା ଉପାୟ କଲେ। ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାଇ, ସେ ରୁଦ୍ର ହେଲେ, ଉଦ୍ଭିଦ୍ମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରିବା ଉପାୟ କଲେ। ପିତୃମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାଇ, ସେ ଯମ ହେଲେ, ସ୍ୱଧାର ରୂପକୁ ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରିବା ଉପାୟ କଲେ। ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ହୋଇ, "ସ୍ୱାହା" ଧ୍ୱନି କରି, ଅନ୍ନର ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କଲେ। ବୃହସ୍ପତି ହୋଇ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଦିଗକୁ ଯାଇ, "ବଷଟ୍" ଧ୍ୱନି କଲେ, ଏହି ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କଲେ। ଇଶାନ ହୋଇ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ "ମନ୍ୟୁ" ଧ୍ୱନି କଲେ, ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କଲେ। ପ୍ରଜାପତି ହୋଇ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ୱାସ ଧ୍ୱନି କଲେ, ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କଲେ। ପରମେଷ୍ଠିନ୍ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଧ୍ୱନି କଲେ, ଏହି ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କଲେ। ଏହି ବ୍ରାତ୍ୟଙ୍କ ସତ୍ତାର ସପ୍ତ ନିଶ୍ୱାସ (ପ୍ରାଣ), ସପ୍ତ ଅପାନ, ସପ୍ତ ବ୍ୟାନ ଅଛି। ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପ୍ରାଣ, ଯାହାକୁ "ଊର୍ଧ୍ୱ" କୁହାଯାଏ, ସେ ଅଗ୍ନି; ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରାଣ "ପ୍ରୌଢ଼", ସେ ଆଦିତ୍ୟ; ତୃତୀୟ ପ୍ରାଣ "ଅଭ୍ୟୁଢ଼", ସେ ଚନ୍ଦ୍ର।