ଏକ ଦିନ, ବୃତ୍ୟ ନାମକ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ତାଙ୍କ ପଛରେ ସଭା, ପରିଷଦ, ସେନା ଏବଂ ମଦ୍ୟ ଚାଲିଆସୁଥିଲା। ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣିଥାନ୍ତି, ସେ ସଭା, ପରିଷଦ, ସେନା ଓ ମଦ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ହୁଏ। ଏପରି ଏକ ବୃତ୍ୟ ଯଦି ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣି, ରାଜାଙ୍କ ଘରକୁ ଅତିଥି ଭାବେ ଆସନ୍ତି, ତେବେ ରାଜାଙ୍କୁ ଚାହିଁଁ ତାଙ୍କୁ ନିଜଠାରୁ ଅଧିକ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଏପରି କଲେ କ୍ଷତ୍ରିୟର ଶକ୍ତି କମିଯିବ ନାହିଁ, ରାଜ୍ୟ କମିଯିବ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଦୃଢ଼ ଅବସ୍ଥାରେ ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷତ୍ର, ଉଭୟ ଉଠି କହିଲେ, “କିଏ ଜନମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ?” ସେମାନେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କଲେ, “ବ୍ରହ୍ମ ବୃହସ୍ପତି ଭାବେ, କ୍ଷତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍ତୁ।” ଏପରି ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମ ବୃହସ୍ପତି ଭାବେ, କ୍ଷତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ପୃଥିବୀ ବୃହସ୍ପତି, ଆକାଶ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ବ୍ରହ୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ କ୍ଷତ୍ର। ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରହ୍ମ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମ ତେଜସ୍ୱୀ ହୁଏ। ଯେଉଁଠାରେ ପୃଥିବୀକୁ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବେ ଜାଣେ, ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମ ତାଙ୍କୁ ଲାଭ କରାନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ କ୍ଷତ୍ର ଓ ଆକାଶକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ଜାଣେ, ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତି। ଏପରି ଏକ ବୃତ୍ୟ ଯଦି ଜ୍ଞାନସହ ଅତିଥି ଭାବେ ଘରକୁ ଆସନ୍ତି, ଘରମାଳିକ ନିଜେ ଯାଇ, ନମ୍ରତାରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଉଚିତ, “ବୃତ୍ୟ, କେଉଁଠୁ ଆସିଛ?” ବୃତ୍ୟଙ୍କୁ ଜଳ ଦେବା, ତାଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିବା, ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ସବୁ କାମ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି କେହି ପଚାରେ, “ବୃତ୍ୟ, କେଉଁଠି ଥିଲ?” ତେବେ ସେ ଦେବମାର୍ଗ ଅଟକାଇଦିଅନ୍ତି। ଯଦି କେହି କହିଦିଅନ୍ତି, “ବୃତ୍ୟ, ଜଳ!” ତେବେ ସେ ଜଳମାର୍ଗ ଅଟକାଇଦିଅନ୍ତି। ଯଦି କହିଦିଅନ୍ତି, “ବୃତ୍ୟ, ତୁମକୁ ତୃପ୍ତ କରନ୍ତୁ!” ତେବେ ସେ ଶ୍ୱାସକୁ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି। ଯଦି କହିଦିଅନ୍ତି, “ବୃତ୍ୟ, ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ହେଉ!” ତେବେ ସେ ପ୍ରିୟବସ୍ତୁ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ପ୍ରିୟବସ୍ତୁ ଲାଭ କରେ, ପ୍ରିୟ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ଯଦି କହିଦିଅନ୍ତି, “ବୃତ୍ୟ, ଯେପରି ଚାହଁଁ ତେପରି ହେଉ!” ତେବେ ସେ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଲାଭ କରେ, ସ୍ୱାମୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାମୀ ହୁଏ। ଯଦି କହିଦିଅନ୍ତି, “ବୃତ୍ୟ, ତୁମ ଅଭିଳାଷା ଅନୁଯାୟୀ ହେଉ!” ତେବେ ସେ ଅଭିଲାଷା ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ଅଭିଲାଷା ଲାଭ କରେ, ଅଭିଲାଷୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଭିଲାଷୀ ହୁଏ। ଏହିପରି ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନି ଜଳିଅଛି, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ସ୍ଥାପିତ, ସେ ବୃତ୍ୟଙ୍କୁ ଅତିଥି ଭାବେ ଘରକୁ ନେଉଛନ୍ତି, ତେବେ ସେ ନିଜେ ଯାଇ କହିବା ଉଚିତ, “ବୃତ୍ୟ, ଅନୁମତି ଦିଅ, ମୁଁ ହୋମ କରିବି।” ବୃତ୍ୟ ଅନୁମତି ଦେଲେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ, ଦେଇନଥିଲେ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯେଉଁଠାରେ ଜ୍ଞାନୀ ବୃତ୍ୟଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ହୋମ କରାଯାଏ, ସେ ପିତୃମାର୍ଗ ଓ ଦେବମାର୍ଗ ଜାଣେ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ହୋମ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହି ଲୋକରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ଆଧାର ରହେ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠାରେ ବୃତ୍ୟଙ୍କ ଅନୁମତି ଛଡ଼ା ହୋମ କରାଯାଏ, ସେ ପିତୃମାର୍ଗ ଓ ଦେବମାର୍ଗ ଜାଣିନଥାନ୍ତି, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅତିଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଲୋକରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ କେହି ନିବାସ ରହେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ବୃତ୍ୟଙ୍କୁ ଅତିଥି ଭାବେ ଘରେ ରଖି, ଏକ ରାତି ରଖିଲେ, ସେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲୋକ ଲାଭ କରେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ରାତି ରଖିଲେ, ମଧ୍ୟମ ଲୋକ ଲାଭ କରେ। ତୃତୀୟ ରାତି ରଖିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକ ଲାଭ କରେ। ଚତୁର୍ଥ ରାତି ରଖିଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ ଲାଭ କରେ। ଅଗଣିତ ରାତି ରଖିଲେ, ସମସ୍ତ ଅଗଣିତ ଶୁଭ ଲୋକ ଲାଭ କରେ। ଏହିପରି, ଯଦି ବୃତ୍ୟ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ବୃତ୍ୟବ୍ରୁ ନାମଧାରୀ କେହି ଅତିଥି ଭାବେ ଘରକୁ ଆସନ୍ତି...