ଏହି କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପତ୍ରକୁ ନମନ କରି। ଏହି ପତ୍ର ଶରୀରକୁ ସୁରକ୍ଷା କରେ, ଏକ ବୀର ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛି, ମୋ ସହ ବୀରତା ରେ ଏହି ପତ୍ର ଏକ ମଣିକ ଭଳି ଶକ୍ତି ଦେଉଛି, ବର୍ଷର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ବାନ୍ଧି ଦିଅଯାଏ। ଏଠାରୁ ଆମେ ଦେଖୁଛୁ ଏକ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ, ଯାହା ଖଦିର ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛି, ପୁରୁଷର ପୁରୁଷ ଏହି ଗଛ ମୋର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦଳି ଦିଅ, ଯେଉଁମାନେ ମୁଁ ଘୃଣା କରେ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଘୃଣା କରନ୍ତି। ଏହି ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ସହିତ ମୋର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ଫିଙ୍କି ଦିଅ, ତାଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କର। ଯେପରି ଏହି ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଭୀର ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଖସିଯାଏ, ସେପରି ମୋ ଘୃଣିତ ଲୋକମାନେ ଓ ମୋପ୍ରତି ଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଖସିଯାନ୍ତୁ। ଏହି ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ବଳିଏ ଏବଂ ଚଳାୟମାନ, ଅନ୍ୟ ସବୁ ଚଳାୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ ଭଳି ଅଛି। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଆମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେ ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବା। ଏହି ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ଓ ନାଶର ଫାନ୍ଦ ଖୁଲିଯାଉ, ଏହି ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ମୋ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦଳି ଦିଅ। ଯେପରି ତୁମେ ତୁମ ମୂଳକୁ ଉପରକୁ ବଢ଼ାଅ, ସେପରି ମୋ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଭଙ୍ଗ କରି ଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ଖସିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଖୋଲା ନୌକା ଭଳି ଦୂରକୁ ଭାସିଯାନ୍ତୁ, ଦୁଃଖରେ ଚାଲିଯାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଆଉ ଫେରିଆସନ୍ତୁ ନାହିଁ। ମୁଁ ମନ, ଚିନ୍ତା ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏମାନେ ଦୂର କରେଉଛି; ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛର ଶାଖା ଦ୍ୱାରା ଏମାନେ ଦୂରକୁ ହଟାଯାଉଛନ୍ତି। ଏଠାରୁ ଆସେ ମୃଗର କଥା। ତୀବ୍ର ଚଳିତ ମୃଗର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଔଷଧ ଅଛି; ଏହି ଶୃଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗ, ଶୋଷଣ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାକୁ ଧ୍ଵଂସ କରାଯାଇଛି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୃଗ ଚାରିଟିଏ ପାଦରେ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲା, ତାହାର ଶୃଙ୍ଗରେ ଅଛି ଏହି ରୋଗର ଅଉଷଧ। ଯାହା ଚାରି କୋଣିଆ ଚାଦର ଭଳି ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା, ତାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମ ଦେହରୁ ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରିୟ କୁ ଧ୍ଵଂସ କରୁଛୁ। ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶରେ ତାରା ଭଳି ଘୁରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ ଉପର ଓ ତଳ ବନ୍ଧନକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଜଳ ଆମ ପାଇଁ ଔଷଧ, ରୋଗ ହରଣ କରେ, ସମସ୍ତ ପାଇଁ ଉପଚାର ଅଟୁଟ ରହୁ, ଏହି ଜଳ କ୍ଷେତ୍ରିୟ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁ କ୍ଷେତ୍ରିୟ ଚୋଟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ତାହାର ଔଷଧ ମୁଁ ଜାଣେ, ଏହି ରୋଗକୁ ଧ୍ଵଂସ କରୁଛି। ତାରା ଓ ଉଷା ଅପସାରଣ ସହିତ ସମସ୍ତ ଅପମଙ୍ଗଳ ଦୂର ହେଉ, କ୍ଷେତ୍ରିୟ ଚଳିଯାଉ। ଏବେ ଦେବତାମାନେ ଆସିଥିବାର କଥା। ମିତ୍ର ଋତୁ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ପୃଥିବୀକୁ କିରଣରେ ସଜାନ୍ତୁ; ବରୁଣ, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ଏକ ମହାନ ସୁରକ୍ଷିତ କ୍ଷେତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ। ଧାତୃ, ରତି, ସବିତୃ ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତ୍ୱଷ୍ଟୃ ମୋର ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ; ନାୟକମାନଙ୍କର ମାତା ଅଦିତି ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ବସିବେ। ମୁଁ ସମ୍ଭ୍ରମରେ ସୋମ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଆଦିତ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଡାକୁଛି; ଏହି ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଜଳିଅଛି। ଏଠାରେ ରୁହ, ଅନ୍ୟଠାରେ ଯାଅ ନାହିଁ—ଯିଏ ଚରାଗୃହର ରକ୍ଷକ ଓ ପୋଷଣର ମାଲିକ, ସେ ଆସିଛି; ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ୱ ରେ ରୁହ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ; ଯେଉଁମାନେ ବିଭକ୍ତ ଅଛ, ତୁମେ ଏକତ୍ୱ ହେଉ। ମୋ ମନ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ମନକୁ ଧରିଛି; ମୋ ଚିନ୍ତା ତୁମ ଚିନ୍ତାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ; ତୁମ ହୃଦୟକୁ ମୋ ଆଧୀନ କରିଛି, ତୁମେ ମୋ ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କର। ଏବେ କୃଷିର କଥା ଆସେ। ଆକାଶ ପିତା, ପୃଥିବୀ ମାତା ଅଟୁଟ ଏବଂ ଏହି ହଳ ଓ ତାହାର ଫଳା ର; ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ସେମାନେକୁ ଏକତ୍ରିତ କରିଛନ୍ତି, ଏହି ଜଳ ତାହାକୁ ପୁନଃ ଏକତ୍ରିତ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଧାରଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ମନୁ ସେମାନେକୁ ସମର୍ଥନ କଲେ; ମୁଁ ବଞ୍ଚିତ ଶାଖାକୁ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈର ତୁଥା ଭଳି ଫଳବତୀ କରେ। କପିଲା ଧାଗା ଦ୍ୱାରା ଖୃଗଳକୁ ବାନ୍ଧାଯାଏ; ଦକ୍ଷ ଲୋକମାନେ ଶ୍ରବସ୍ୟୁ, ଶୁଷ୍ମ, କାବବ, ବଧ୍ରିକୁ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରବସ୍ୟୁମାନେ ଚଳାନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନଙ୍କ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଚଳାନ୍ତି; ବନ୍ଧୁରା ଓ କାବବ ବନର କପି ଭଳି ଅଶୁଦ୍ଧ। କ୍ଷତି ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ନିନ୍ଦା କରିବି, କାବବକୁ ଅପବିତ୍ର କରିବି; ଘୋଡ଼ା ଛଡ଼ା ରଥ ଭଳି ଶାପ ଦେଇ ତୁମେ ଚାଲିଯିବ। ଶତ ଭିଷ୍କନ୍ଧ ପୃଥିବୀରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଛି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତୁମେ ମୁଖ୍ୟ ମଣିକ, ଭିଷ୍କନ୍ଧ ଅପବିତ୍ର କରିବାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏବେ ରାତିର ଗାଥା। ସେ ପ୍ରଥମେ ଜାଗିଥିଲେ, ଯମଙ୍କର ଗାଈ ହେଲେ; ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର, ସେ ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଦେବତା ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ରାତି ଗାଈ ଭଳି ଆସୁଛି, ସେ ବର୍ଷର ପତ୍ନୀ, ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଯାହାକୁ ଆମେ ବର୍ଷର ସାଥୀ ଭାବେ ଉପାସନା କରୁଛୁ, ସେ ରାତି ଆମ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଔଲାଦ ଦିଅନ୍ତୁ, ଧନ ଓ ପୋଷଣରେ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ। ସେ ରାତି, ଉଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ ଚଳିଥିବା, ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରେ; ଅସୀମ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛି, ସେ ନବ ସନ୍ତାନର ମାତା। ବନର ପଥରମାନେ ଧ୍ୱନି କରି ବର୍ଷ ପାଇଁ ନୈବେଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି; ଅଷ୍ଟମୀ ରାତିରେ ଆମେ ଧନର ମାଲିକ ହେଉ, ଭଲ ସନ୍ତାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ପାଉ। ଘୃତରେ ପ୍ରଚୁର ଇଳା ଗୃହକୁ, ଜାତବେଦସ୍, ଏହି ନୈବେଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର; ସପ୍ତ ପ୍ରକାର ଗୃହପଶୁ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ମୋରେ ହେଉ। ପୋଷଣ ଓ ବୃଦ୍ଧିରେ, ରାତି, ଦେବମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଲୁ ହେଉ; ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛାନ୍ନା ଥାଲିରୁ ଲାଭ ହେଉ, ଉତ୍ତମ ଭୋଜନ ଓ ଶକ୍ତି ଆମକୁ ମିଳୁ। ଏହି ବର୍ଷ ଆସିଛି, ତୁମ ପାଇଁ ଅଷ୍ଟମୀ ରାତିରେ ପ୍ରଭୁ ହେଉଛି; ଆମକୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ, ଧନ ଓ ପୋଷଣରେ ଏକତ୍ର କର। ଋତୁ, ତାଙ୍କର ଅଧିପତି, ଋତୁକାଳ, ବର୍ଷ, ମାସ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ପୂଜିବି, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ।