ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ Vrātya ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଅଁତାଁ ଦିଘିରେ ସିଧା ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ । ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "Vrātya, ତୁମେ ଏଭଳି କାହିଁକି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ରହିଛ?" ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୋ ପାଇଁ ଏକ ଆସନ ଆଣିଦିଅ ।" ଦେବତାମାନେ Vrātya ପାଇଁ ଏକ ଆସନ ତିଆରି କଲେ । ସେହି ଆସନର ଦୁଇଟି ପାଦ ଥିଲା ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଓ ବସନ୍ତ, ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟି ପାଦ ଥିଲା ଶରତ୍ ଓ ବର୍ଷା । ଆଗରେ ବିହତ୍ ଓ ରଥନ୍ତର ରଖାଯାଇଥିଲା, ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଯଜ୍ଞାୟଜ୍ଞିୟ ଓ ବାମଦେବ ରଖାଯାଇଥିଲା । ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା ଧାଗା ହେଉଛି ଋକ୍ ମନ୍ତ୍ର, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନୁଲମ୍ବ ଧାଗା ହେଉଛି ଯଜୁର୍ ମନ୍ତ୍ର । ଏହି ଆସନକୁ ଆବୃତ କରୁଥିଲା ୱେଦ, ତାହାର ଉପରେ ଥିଲା ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ଚିହ୍ନ ଗଦି । ସାମ ଥିଲା ଆସନ ଏବଂ ଉଦ୍ଗୀଥ ଥିଲା ଏହି ଆସନର ଆଧାର । Vrātya ସେହି ଦିବ୍ୟ ଆସନରେ ବସିଲେ । ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ହେଲେ ତାଙ୍କର ଗତି ଶକ୍ତି, ଭାବନା, ଇଚ୍ଛା ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ହେଲେ ତାଙ୍କର ସେବକ । ଏହି ଭାବେ ଯିଏ ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ କୁ ଜାଣେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତାଙ୍କର ସେବକ ହୁଏ । Vrātya ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିଗକୁ ଗଲେ । ପୃଥିବୀ, ଅଗ୍ନି, ଔଷଧି, ଗଛ, ଅରଣ୍ୟ ଓ ଘାସ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ । ଯିଏ ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣେ, ସେ ପୃଥିବୀ, ଅଗ୍ନି, ଔଷଧି, ଗଛ, ଅରଣ୍ୟ ଓ ଘାସଙ୍କର ପ୍ରିୟ ନିବାସ ହୁଏ । Vrātya ପରେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଦିଗକୁ ଗଲେ । ସତ୍ୟ, ଋତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ । ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ସତ୍ୟ, ଋତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନିବାସ ହୁଏ । ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିଗକୁ ଗଲେ । ଋକ୍, ସାମ, ଯଜୁର୍ ଓ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ । ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନିବାସ ହୁଏ । ସେ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଗଛ ହୋଇ ପୃଥିବୀର ସୀମାକୁ ଛୁଇଁଲେ ଏବଂ ସମୁଦ୍ର ହେଲେ । ପ୍ରଜାପତି, ପରମେଷ୍ଠିନ୍, ପିତା, ପରମ ପିତା, ଜଳ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ବର୍ଷା ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ । ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ପାଖକୁ ଜଳ, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ବର୍ଷା ଆସିଥାଏ । ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଯଜ୍ଞ, ଲୋକ, ଅନ୍ନ ଓ ଅନ୍ନଭୋଜୀ ହୋଇ ଏହି ସମସ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ । ସେ ଶାସନ କଲେ; ତାଙ୍କୁ ଠାରୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ସେ ଲୋକ, ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ଅନ୍ନ ଓ ଭୋଜ୍ୟ ଉପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଲେ । ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ଲୋକ, ବନ୍ଧୁ, ଅନ୍ନ ଓ ଭୋଜ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନିବାସ ହୁଏ । Vrātya ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ସଭା, ପରିଷଦ୍, ସେନା ଓ ସୁରା ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ । ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ସଭା, ପରିଷଦ୍, ସେନା ଓ ସୁରାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନିବାସ ହୁଏ । ଯଦି ଏକ Vrātya, ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣି, ରାଜାଙ୍କ ଘରକୁ ଅତିଥି ଭାବେ ଆସନ୍ତି, ତେବେ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ନିଜଠାରୁ ବେଶି ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ୍; ଏହାର ଫଳରେ କ୍ଷତ୍ରିୟର ଶକ୍ତି କମିଯାଏ ନାହିଁ, ରାଜ୍ୟ କମିଯାଏ ନାହିଁ । ଏହିଭଳି ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ଓ କ୍ଷତ୍ର ଉତ୍ଥାନ କଲେ; ସେମାନେ କହିଲେ, "କିଏ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ?" "ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ବୃହସ୍ପତି ଭାବେ, କ୍ଷତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍ତୁ," ଏହିପରି କହାଯାଇଥିଲା । ତେଣୁ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ବୃହସ୍ପତି ଭାବେ, କ୍ଷତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କଲେ । ଏହି ପୃଥିବୀ ବୃହସ୍ପତି, ଆକାଶ ଇନ୍ଦ୍ର; ଏହି ଅଗ୍ନି ବ୍ରହ୍ମାନ୍, ସୂର୍ଯ୍ୟ କ୍ଷତ୍ର । ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ତାଙ୍କୁ ଯାଏ; ସେ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୁଏ । ଯିଏ ପୃଥିବୀକୁ ବୃହସ୍ପତି ଭାବେ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ଭାବେ ଜାଣେ, ତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ଦୀପ୍ତି ଦେଇଥାଏ । ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ କ୍ଷତ୍ର ଓ ଆକାଶକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ଜାଣେ, ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ । ଏକ Vrātya, ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣି, ଅତିଥି ଭାବେ ଘରକୁ ଆସିଲେ, ଘରମାଳିକ ନିଜେ ଯାଇ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବେ: "Vrātya, କେଉଁଠାରୁ ଆସିଛ? Vrātya ପାଇଁ ପାଣି ଦିଅ, Vrātya ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ । Vrātya, ତୁମେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କର, ସେପରି ହେଉ; Vrātya, ତୁମେ ଯେପରି ଚାହାଅ, ସେପରି ହେଉ; Vrātya, ତୁମେ ଯେପରି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କର, ସେପରି ହେଉ ।" ଯଦି କେହି କହିଥାଏ, "Vrātya, କେଉଁଠି ଥିଲେ?" ତେବେ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପଥକୁ ବାଧା ଦିଏ । ଯଦି କେହି କହିଥାଏ, "Vrātya, ପାଣି!" ତେବେ ସେ ଜଳକୁ ବାଧା ଦିଏ । ଯଦି କହିଥାଏ, "Vrātya, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ!" ତେବେ ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣକୁ ବଢ଼ାଇଦିଏ । ଯଦି କହିଥାଏ, "Vrātya, ତୁମେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କର, ସେପରି ହେଉ!" ତେବେ ସେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଦେଇଥାଏ । ଏହି ଭାବେ ଯିଏ ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣେ, ସେ ପ୍ରିୟକୁ ଲାଭ କରେ, ପ୍ରିୟଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଏ । ଯଦି କହିଥାଏ, "Vrātya, ତୁମେ ଯେପରି ଚାହାଅ, ସେପରି ହେଉ!" ତେବେ ସେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଦେଇଥାଏ । ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ Vrātya ର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ତାଙ୍କର ମହିମା ଏହିପରି ଦେଖାଯାଏ ।