ଏକ ଦିନ ଏକ ଗୃହ ପରିବାରରେ ବିବାହ ଉତ୍ସବ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ବର ଏବଂ କନ୍ୟାର ପାଇଁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆଗ୍ନିକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯିବାରେ, ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। କନ୍ୟାକୁ ଗୃହ ଆଗ୍ନି ଉପରେ ବସିବାକୁ ଡାକାଯାଇଲା, ତାଙ୍କୁ କୁହାଯିଲା – ତୁମେ ନିଜ ଭାଇଁ-ଝିଅଙ୍କ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା ବିନା, ଗୋପାଳ ପାଇଁ ଶୁଭ, ଏହି ଗୃହ ଆଗ୍ନିରେ ଆସ, ଫଳଦାୟି, ପୁତ୍ରବତୀ ହେବା ପାଇଁ ଆଶା କର, ଏବଂ ଏଠାରେ ବସ। ଏହି ମହୁର୍ତ୍ତରେ, ଏକ ଅଶୁଭ ଶକ୍ତି ନିରୃତିକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଲା – “ତୁମେ ଏଠାରେ କାହିଁକି ଉଠିଛ, କଣ ଆଶା କରୁଛ? ମୁଁ ତୁମକୁ ଏଠାରେ ପରାଜିତ କରିଛି, ଏଠା ଖାଲି, ତୁମେ ଏଠିକୁ ବାନ୍ଧିଛ, ଏଠାରୁ ଚାଲିଯାଅ, ଏଠାରେ ରୁହିବା ନୁହେଁ।” ଯଦି କନ୍ୟା ପୂର୍ବରୁ ଗୃହ ଆଗ୍ନିକୁ ପୂଜା କରିନାହାନ୍ତି, ତେବେ ସେ ପ୍ରଥମେ ସରସ୍ୱତୀ ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେବା ଉଚିତ। ବରଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସୁରକ୍ଷା କବଚ ବିଛାଯାଇଲା – “ଏହି ମହିଳା ପାଇଁ ଏହି ସୁରକ୍ଷା, ଏହି କବଚ ମୁଁ ବିଛାଇଛି; ସିନିବାଳୀ ଭାଗର ଅନୁଗ୍ରହରେ ଜନ୍ମ ନିଅ।” ଏହି ବିବାହ ଶୟନ ବିଛାଯିବାବେଳେ, ଗୋବାଲି ଓ ଚମଡ଼ ଉପରେ କନ୍ୟା ବସିବାକୁ କୁହାଯାଇଲା – “ଏଠି ବସି, ଶୁଭ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଆଶା କର, ଏହି ଆଗ୍ନିକୁ ପୂଜିବା। ଚମଡ଼ ଉପରେ ବସି, ଆଗ୍ନି ପାଖରେ ବସ; ଏହି ଦେବତା ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ଶକ୍ତିକୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ଏଠି ତୁମେ ଏହି ପତି ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ କର; ଉଚ୍ଚ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପାଉ, ଏହି ପୁତ୍ର ତୁମର ହେଉ।” ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉପଜାତ ଗୋପାଳ ମା ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ। ସୁଭାଗ୍ୟ ବିନା କନ୍ୟା ଏଠି ବସି, ଆଗ୍ନିକୁ ପୂଜିବା, ଦେବତାଙ୍କୁ ଭୂଷିତ କର, ଏହି ସହପତ୍ନୀ। ଶୁଭ ହୋଇ, ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କର; ପତିପ୍ରତି ଉତ୍ସାହୀ ହେଉ, ଶ୍ରୀମତୀ ହେଉ, ସ୍ନେହିଳ ଶ୍ୱଶୁର ଶ୍ୱଶ୍ୱା ଆଦି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କର। ଶ୍ୱଶୁର, ପତି, ଗୃହ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ମୃଦୁ ଭାବ ରଖ; ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ମୃଦୁ ହେଉ। ଏହି କନ୍ୟା ଶୁଭ; ସମସ୍ତେ ଏଠି ଆସି ତାଙ୍କୁ ଦେଖ; ତାଙ୍କୁ ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ, ଅଶୁଭ ଦୂର କର। ଯେଉଁ ଯୁବତୀ ଏଠି କଠିନ ହୋଇଥିବେ, କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧା ହୋଇଥିବେ, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଏହି କନ୍ୟାକୁ ଦିଅ, ତାଙ୍କର ଅଶୁଭ ଦୂର କର। ସୁନା ଅବରଣ ଆଣ, ସମସ୍ତ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି; ସୂର୍ୟା, ସବିତୃର ଝିଅ, ବଡ଼ ଶୁଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଉପରେ ଉଠନ୍ତୁ। ଏବେ ଶୁଭ ମନ ନେଇ ବିବାହ ଶୟନ ଉପରେ ଉଠ; ଏଠି ଏହି ପତି ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ କର; ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ପରି ସଚେତନ ଭାବରେ ପ୍ରଭା ଧାରଣ କର, ଉଷା ଆସିବା ସମୟରେ ଜାଗି ଉଠ। ପ୍ରଥମେ ଦେବତାମାନେ ଦୂରେ ଥିଲେ; ନାରୀମାନେ ଏକାପର ଶରୀର ଛୁଇଁଲେ। ଏ ନାରୀ, ସୂର୍ୟ ପରି ବହୁ ଆକୃତି ଧାରଣ କର, ବଡ଼ ମହିମାରେ ଫଳଦାୟି ହେଉ, ଏଠି ପତି ସହ ଏକତା ହେଉ। ବିଶ୍ୱାବସୁ ଉଠ, ଆମେ ତୁମକୁ ନମ୍ରତା ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଉ। ତୁମର ଆତ୍ମୀୟ ଆଗ୍ରଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ତୁମ ଅଂଶ ଜାଣ; ତୁମର ଜନ୍ମ ଅଂଶ ତାଙ୍କ ସହ – ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖ। ଅପ୍ସରାମାନେ ଅନ୍ନ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ସବରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ତୁମ ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କର, ଗନ୍ଧର୍ବର ଅନୁମତିରେ ତୁମେ ଆଗେ ବଢ଼। ଗନ୍ଧର୍ବକୁ, ତୁମକୁ, ଭାମା ଓ ଚକ୍ଷୁକୁ ନମସ୍କାର; ବିଶ୍ୱାବସୁ, ପବିତ୍ର ବାଣୀରେ ନମସ୍କାର; କନ୍ୟା, ଅପ୍ସରାମାନେ ସହ ଆଗେ ବଢ଼। ଆମେ ଶୁଭ ମନ ଓ ଧନ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ; ଗନ୍ଧର୍ବକୁ ଡାକୁ; ଦେବତା ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ଆମେ ଜୀବନ ନବୀନ କରିବା ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଛୁ। ମା ଓ ବାପା, ବୀଜ ଦେବା ଦାତା ଭାବରେ, କନ୍ୟାକୁ ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତି; ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ପରି, ତାଙ୍କୁ ବିବାହ ଶୟନ ଉପରେ ବସାନ୍ତି; ଏଠି ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ କର, ଧନରେ ଫଳିବା। ପୁଷଣ, ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ ସ୍ଥାନକୁ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଯାଅ, ଯେଉଁଠି ପୁରୁଷମାନେ ବୀଜ ରୋପଣ କରନ୍ତି; ଯାହାର ଉରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶିଥିଳ ନୁହେଁ – ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାରୀରୁ ଆମେ ବନ୍ଧନ ଦୂର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ। ପତି ନିଜ ପତ୍ନୀର ହାତ ନେଇ ନିଜ ଉରୁ ଉପରେ ରଖନ୍ତି; ଆନନ୍ଦ ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି; ଦୁଇଜଣେ ଏଠି ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ କରି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ସବିତୃ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦିଅ। ପ୍ରଜାପତି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ; ଦିନ ଓ ରାତି ଆର୍ୟମାନ ସହ ଏକତା କର; ପତିର ଜଗତକୁ ଅଶୁଭ ବିନା ଆମେ ପ୍ରବେଶ କରୁ; ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ମଙ୍ଗଳ ଆଣ। ଏହି ବିବାହ ବସ୍ତ୍ର ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ମନୁ ସହିତ ଦେଇଛନ୍ତି; ଏହି କନ୍ୟାର ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ବରର ବସ୍ତ୍ର; ଏହା ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେଇଲେ, ବିବାହ ଶୟନରୁ ଅଶୁଭ ଦୂର କରିବା ସମ୍ଭବ। ବ୍ରାହ୍ମଣର ଅଂଶ ମୋତେ ଦିଅ; ବିବାହ ବସ୍ତ୍ର, କନ୍ୟାର ବସ୍ତ୍ର; ଦୁଇଜଣେ ସମ୍ମତି ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦିଅ, ବୃହସ୍ପତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ। ସୁଖଦ ବିବାହ ଶୟନରେ ବନ୍ଧି, ହସି, ଏକତାରେ ଆନନ୍ଦ କର; ଦୁଇଜଣେ ସୁରକ୍ଷିତ, ଭଲ ସନ୍ତାନ, ଭଲ ଗୃହସ୍ଥ ହେଉ; ଉଷା ଦେଖି ପ୍ରତିଦିନ ଜୀବନ ରଖ। ନୂତନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ସୁଗନ୍ଧିତ, ଭଲ ଭାବରେ ଉଠି, ଉଷା ଦେଖିବାକୁ ଜୀବନ ରଖ; ଡିଂଗାରୁ ପକ୍ଷୀ ପରି, ସମସ୍ତ ଦୋଷ ରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ। ସଜିତ ଦିବା-ରାତି, ଦୟାଳୁ ଚିନ୍ତା, ଉଚ୍ଚ ବ୍ରତ; ସାତ ଦେବୀୟ ଜଳ ବହିଛି – ଏହା ଆମକୁ ଦୁଷ୍ଟତା ରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ସୂର୍ୟା, ଦେବତା, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ; ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନର ଜ୍ଞାନୀ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମନ କରିଛି। ଯିଏ ଅନୁଷ୍ଠାନ ବିନା ମଧ୍ୟ ଦେହ ଉପକରଣକୁ ସମର୍ଥନ କଲେ – ସେ ଯୋଡ଼ିବା ଓ ବନ୍ଧିବା, ମଘବନ ଅନେକ ଦାନୀ, ହାରାଇଥିବାକୁ ଫେରାଇ ଦିଅ। ଆମରୁ କଳା, ପିତ, ଲାଲ ଅନ୍ଧାର ଦୂର କର; ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଏଠି ଅଛି, ମୁଁ ଏହାକୁ ଦଣ୍ଡ ଉପରେ ଲଗାଇଛି। ବିବାହ ଶୟନରେ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟାୟ ଅଛି, ଭାରୁଣର ଯେଉଁ ଫାଦ, ଅସଫଳତା ଓ ବିଫଳତା – ସମସ୍ତକୁ ମୁଁ ଦଣ୍ଡ ଉପରେ ଲଗାଇଛି। ମୋର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଦେହ, ବସ୍ତ୍ରରେ ଭୂଷିତ ହେଉ; ବୃକ୍ଷ, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ତଳ ବସ୍ତ୍ର ତିଆରି କର, ଯେଉଁଠି ଆମେ କଷ୍ଟ ଭୋଗିବା ନୁହେଁ।