ଏହି ଦିବ୍ୟ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ବର୍ଷାବାନ୍ଛିତ ମନ ନେଇ, ସୁସ୍ଥିର ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଜୀବନର ଆଶା କରି, ନୂତନ ବଧୂ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ସହ ଅମରତାର ସଂଯୋଗ ପାଇଁ ପରିବାରରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଛନ୍ତି। ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ ଯେପରି ଅନ୍ୟ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାମୀତ୍ୱ ଦେଖାଇଥିଲେ, ଏହି ବଧୂ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେଠାରେ ସ୍ୱାମୀତ୍ୱ ଅଧିକାରୀ ହେଉ। ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପିତୃମାନେ, ଭାଇମାନେ, ଭଉଜମାନେ ଓ ଶ୍ୱଶୁରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାମୀତ୍ୱ ଅଧିକାରୀ ହେଉ। ଏଠାରେ ଏକ ବିଶେଷ ଅଂଶ ଅଛି—ଯେଉଁମାନେ ବିଭାଗ କରିନାହାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଚିରଞ୍ଜୀବୀତ୍ୱ ପାଇଁ ପୋଷାକ ବୁନିଛନ୍ତି, ସେଉଁମାନେ ଏହି ବଧୂଙ୍କୁ ବୟସ୍କ ହେଉଅବଧି ଜୀବନରେ ଏକତ୍ରିତ ରଖନ୍ତୁ। ଏହି ଜୀବନ୍ତ ବଧୂକୁ ବିଧିମତ ଆଚାରରେ ନେଇଯିବାବେଳେ ଅନେକ ଲୋକ କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ ବରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ, ମୁଁ ବଧୂଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ। ଏହି ବିବାହର ପବିତ୍ର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଦେବୀ ଭୂମିର ଆଞ୍ଚଳରେ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ମୁଁ ଏକ ଦୃଢ ଶିଳା ରଖିଦେଉଛି। ସେଉଁଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଉ, ଉଜ୍ୱଳ ହେଉ, ସବିତା ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଗ୍ନି ଭୂମିକୁ ଡାହାଣ ହାତରେ ନେଇଥିଲେ, ସେଇ ଶକ୍ତି ସହିତ ମୁଁ ତୁମର ହାତ ଧରିଛି। ଭୟ କରନି, ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ ସହ ମୋ ସହିତ ରୁହ। ସବିତା ଦେବ ତୁମ ହାତ ଧରନ୍ତୁ, ସୋମ ରାଜା ତୁମକୁ ସନ୍ତାନବତୀ କରନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ତୁମ ହାତ ଧରୁଛି ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ତୁମ ସହିତ ବୟସ୍କ ହେବି। ଭଗ, ଅର୍ୟମାନ, ସବିତା, ପୁରନ୍ଧି, ଏହି ଦେବତାମାନେ ଘରର ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ତୁମକୁ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ। ଭଗ ତୁମର ହାତ ଧରିଛନ୍ତି, ସବିତା ଧରିଛନ୍ତି, ତୁମେ ଧର୍ମପତ୍ନୀ, ମୁଁ ଘରସ୍ୱାମୀ। ବୃହସ୍ପତି ମୋ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏହି ବଧୂ ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ତୁମେ ମୋ ସହିତ ସନ୍ତାନ ସହ ଶତବର୍ଷ ରୁହ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପରାମର୍ଶରେ ଶୁଭ ପୋଷାକ ବୁନିଛନ୍ତି, ସବିତା ଓ ଭଗ ଏହି ବଧୂକୁ ସନ୍ତାନ ଦେଉନ୍ତୁ, ସୂର୍ୟା ଭଳି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ଦ୍ୟାଉଃପୃଥିବୀ, ମାତରିଶ୍ୱାନ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଭଗ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ବୃହସ୍ପତି, ମାରୁତ, ବ୍ରହ୍ମା, ସୋମ—ସେମାନେ ଏହି ବଧୂଙ୍କୁ ସନ୍ତାନରେ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ। ବୃହସ୍ପତି ପ୍ରଥମେ ସୂର୍ୟାଙ୍କ ଚୁଲି ଶୃଙ୍ଗାର କରିଥିଲେ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଆମେ ଏହି ବଧୂଙ୍କୁ ସେଇଭଳି ଶୃଙ୍ଗାର କରୁଛୁ। ଏହି ହେଉଛି ନାରୀର ସ୍ୱଭାବ—ସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଁ, ଚିନ୍ତାରେ ଚଳିଥାଏ। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନୂତନ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ ଅନୁସରଣ କରିବି—ଏହି ବନ୍ଧନ କିଏ ଖୋଲିଛି? ମୁଁ ଏହି ବନ୍ଧନ ଖୋଲିଦେଉଛି, ତାଙ୍କର ରୂପ ମୋତେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ, ମୁଁ ଜାଣିଛି, ମନର ନିଡ ଦେଖିଛି, ମୁଁ ଚୋରି କରିନାହିଁ, ମୁଁ ମନରେ ମୁକ୍ତ ନୁହେଁ, ମୁଁ ନିଜେ ବରୁଣଙ୍କ ବନ୍ଧନ ଖୋଲିଅଛି। ମୁଁ ତୁମକୁ ବରୁଣଙ୍କ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଯେଉଁଥିରେ ସବିତା ମୂଳରେ ବନ୍ଧିଥିଲେ। ଏ ବଧୂ, ତୁମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଜଗତ, ଏକ ସହଜ ପଥ ତିଆରି କରୁଛି, ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଏକତାରେ। ଉଠ, ଅଶୁଭ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର, ଏହି ବଧୂକୁ ଭଲମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଦେଇଛନ୍ତି, ଭଗ ଏଠିକୁ ଆସି ନବ ସନ୍ତାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଭଗ ଚାରିଟିଏ ପାଦ ଏବଂ ଚାରିଟିଏ ଚକା ବନ୍ଧିଛନ୍ତି, ତ୍ୱଷ୍ଟା ମଧ୍ୟଭାଗ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ସବୁ ଶୁଭ ହେଉ। ବହୁ ଆକୃତିର ସୁନ୍ଦର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧ, ଭଲ ଚକା ସହିତ ବିବାହ ରଥରେ ଆରୋହଣ କର, ଅମର ସୂର୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଅ, ଏହି ପଥ ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁର କର। ସବିତା, ଏମିତି ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ ଆଣ, ଯିଏ ଭାଇକୁ ହନ୍ତିନାହିଁ, ସ୍ୱାମୀକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତିନାହିଁ, ବରୁଣଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରାପ୍ତ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତାନବତୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱାମୀକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତିନାହିଁ। ଦେବତାମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା ପଥରେ, ଏ ବଧୂଙ୍କୁ କ୍ଷତି ନ କର, ଦେବ ଗୃହ ଦ୍ୱାରରେ ତାଙ୍କର ପଥ ସୁଖମୟ କରିଦିଅ। ମନ୍ତ୍ର ଆରମ୍ଭରେ, ଶେଷରେ, ମଧ୍ୟରେ, ସବୁଠାରେ ବିନ୍ୟସିତ ହେଉ। ଦେବତାମାନେ ଥିବା ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଲୋକରେ ଶୁଭ ଓ ମଧୁର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେଖାଅ। ଏଠି, ବିବାହ ରଥରେ ସୂର୍ୟାଙ୍କୁ ଯୋଗାଯୋଗ କରାଯାଇଛି। ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ସନ୍ତାନସହିତ ଘରର ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସ୍ତ୍ରୀ ଦିଅ। ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଉଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଫେରାଇଦେଇଛନ୍ତି, ସ୍ୱାମୀ ଶତବର୍ଷ ଜୀବନ କରନ୍ତୁ। ସୋମ ଥିଲେ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱାମୀ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଦ୍ୱିତୀୟ, ଅଗ୍ନି ତୃତୀୟ, ଚତୁର୍ଥ ହେଉଛନ୍ତି ମନୁଷ୍ୟ। ସୋମ ତାଙ୍କୁ ଗନ୍ଧର୍ବକୁ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଅଗ୍ନିକୁ, ଅଗ୍ନି ମୋତେ ଧନ, ସନ୍ତାନ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ଦେଇଛନ୍ତି। ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଭଲ ଚିନ୍ତା ସହିତ ଆସ, ଅନେକ ଘୋଡ଼ାର ଧନ କର, ଆଶା ହୃଦୟରେ ରୁହ, ରୂପର ରକ୍ଷକ ହେଉ, ଅର୍ୟମାନଙ୍କ କୃପା ପାଉ। ସୁଖୀ ମନ, ଶୁଭ ଚିନ୍ତା ସହ ଧନ ଦିଅ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଶଂସିତ। ଶୁଭ ଯାତ୍ରା, ସୁମଧୁର ପାନ, ଭଲ ଦୃଷ୍ଟି, ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଦୂର କର। ଔଷଧ, ନଦୀ, କ୍ଷେତ୍ର, ଅରଣ୍ୟ, ଏହି ବଧୂଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ସନ୍ତାନବତୀ କରନ୍ତୁ, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଆମେ ଏହି ସହଜ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ପଥ ବାଛିଛୁ, ଯେଉଁଠାରେ ବୀର କ୍ଷୟ ହୁଏନାହିଁ, ଅନ୍ୟଙ୍କ ଧନ ଲାଭ କରିପାରିବି। ଏହି ଶୁଭ ଶୁଭାଷୀର୍ବାଦ ଶୁଣ, ଯେଉଁଥିରେ ଦୁହେଁ ଦମ୍ପତି ଏକାଠି ଶୁଭ ଜୀବନ ଅନୁଭବ କରିପାରିବେ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଓ ବୃକ୍ଷରେ ବସିଥିବା ଦେବତାମାନେ ଏହି ବଧୂଙ୍କୁ ଶୁଭ କରନ୍ତୁ, ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଲୋକଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲି ବିବାହିତାକୁ ରୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତି, ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସେମାନେଠାରେ ଫେରାଇଦିଅନ୍ତୁ। ଘାତକ ଚୋରମାନେ ଦମ୍ପତିକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁନାହିଁ, ଶତୃମାନେ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଆନ୍ତୁ, ଦୁର୍ଗମ ପଥ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଉ।