ଏକ ଦିନ ଏହି ବିଶ୍ୱରେ ଏକ ଅପରାଧୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଗାଁ ନେଇ ନିଅନ୍ତି। ସେ ତାଙ୍କର ଅପରାଧରେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଭୂମିର ଆଖରା, ଯୋଡ଼, ମୂଳ ଭାଗକୁ କାଟି ଦେଇଥାଏ। ସେ ତାଙ୍କର ପିତୃପକ୍ଷ ଜନକୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରି ଦେଉଛି, ମାତୃପକ୍ଷ ଜନକୁ ଦୂର କରି ଦେଉଛି। ଏହି ଅନ୍ୟାୟରେ ଗାଁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ-ପତ୍ନୀ, ବାହା ଓ ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଗାଁ ଯଦି କ୍ଷତ୍ରିୟ ଫେରାଇ ଦେଇନାହାନ୍ତି। ଏହି ପାପ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନିଜ ଘର, ନିଜ ଜନ, ନିଜ ସନ୍ତାନ ହୀନ ହେଉଛି, ସେ ଆଶ୍ରୟ ହୀନ ଓ କ୍ଷୟ ହେଉଛି। ଯେଉଁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଗାଁ ନେଇ ନିଅନ୍ତି, ସେ ଏହି ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରେ। ଗାଁ ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ସମୟରେ ଶୀଘ୍ର ଶାରୀ ଶବ ଖାଇବାକୁ ଆସିଯାନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଜଳାଇବା ସମୟରେ ଲୋମଶା ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ହାତରେ ଖରାପ ଶବକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ତାଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ନାଚିବାକୁ ଲାଗିଯାନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଘରେ ଓଲ୍ଫ୍ମାନେ ଶବ ଖାଇବାକୁ ଆସନ୍ତି। ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଚର୍ଚ୍ଚା କରନ୍ତି—ଏହି ଅପରାଧ କଣ ଥିଲା, କଣ ହେଲା। ଏଠି ଅନ୍ୟାୟକୁ କାଟି ଦେବା, ନଷ୍ଟ କରିବା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ ଦିଆଯାଏ। ଅଙ୍ଗିରସ, ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାକୁ ଉଠାଇ ନେବାକୁ ଓ ନିବେଦନ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ତୁମେ ବୈଶ୍ୱଦେବୀ, ବିଧି ଦୌର ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧି ଯାଇଛ। ତୁମେ ଦହିବା ଓ ସଂଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ଦହିବା—ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦିଅଁ। ରେଜର ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ହେଇ ଦୂତି ହେବାକୁ ଓ ଦୃତ ଗତିରେ ଯିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ତୁମେ ଜୟ, ଉଜ୍ୱଳତା, ଆବଶ୍ୟକ ଅନ୍ନ, ପୂରଣ ଇଚ୍ଛା ଦେଉଛ। ଜୟ ନେଇ ଏହି ଜଗତରେ ବିଜୟୀକୁ ଦିଅ। ଏହି ଅପରାଧୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶାପ ରୁ ଦୂର ହେଇ ପଥ ହେଉ। ତୁମେ ତୀର ଲକ୍ଷ୍ୟ, ଧ୍ୱଂସକାରୀକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବା ହେଉ। ପାପ ହୀନ ଦେବୀ, ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା, ଅନ୍ୟାୟୀ, ଦେବ-ଘୃଣିତ, ଦୁଷ୍ଟର ମୁଣ୍ଡ କାଟି ଦିଅ। ଅଗ୍ନି ତୁମେ ଦ୍ୱାରା ଚିଅଁ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜଳାଇ ଦିଅ। ଏଠି ପୁନି କାଟିବା, ସଂଯୁକ୍ତ କାଟିବା, ଜଳାଇବା, ସଂଯୁକ୍ତ ଜଳାଇବାକୁ ଆହ୍ୱାନ ଦିଆଯାଏ। ଦେବୀ, ମୂଳରୁ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାକୁ ଜଳାଇ ଦିଅ। ଯମ ଲୋକରୁ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକକୁ ଦୂର କରି ଦିଅ। ଦେବୀ, ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା, ଅନ୍ୟାୟୀ, ଦେବ-ଘୃଣିତ, ଦୁଷ୍ଟ ପାଇଁ ଏହି କରିବାକୁ ଚାହାଁ। ଶତ ଯୋଡ଼ ଦିଅଁ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ରେଜର ଦିଅଁ। ତାଙ୍କର କାନ୍ଧ କାଟି ଦିଅଁ, ମୁଣ୍ଡ କାଟି ଦିଅଁ। ଚୁଲ କାଟି ଦିଅଁ, ଚମଡ଼ ଖସାଇ ଦିଅଁ। ମାଂସ କାଟି ଦିଅଁ, ନାଡ଼ି ଫାଟି ଦିଅଁ। ହାଡ଼ ଭଙ୍ଗ କରି ଦିଅଁ, ମଜ୍ଜା ଉଠାଇ ଦିଅଁ। ତାଙ୍କର ଅଂଗ-ଯୋଡ଼ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରି ଦିଅଁ। ଅଗ୍ନି ଏହି ମାଂସ ଭୋଜକୁ ଭୂମିରୁ ଦୂର କରି ଦିଅଁ। ବାୟୁ ତାଙ୍କୁ ବିଶାଳ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରୁ ଦୂର କରି ଦିଅଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଆକାଶରୁ ଦୂର କରି ଦିଅଁ, ତାଙ୍କୁ ତଳେ ଫେଙ୍ଗି ଦିଅଁ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟର ଦୁଃଖ ଦେଖି, ଜଳରେ ବସିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲାଲ ଦେବତା ଉଠିବାକୁ, ଏହି ମୂଖ୍ୟ ଭୂମିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ଲାଲ ଦେବତା ତୁମକୁ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ସମର୍ଥନ କରିବାକୁ ଚାହାଁ। ଏହି ଜଳରେ ବସିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ପ୍ରକଟ ହେଇ, ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅବାସଗୁଡିକୁ ଉପରେ ଆସିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ସୋମ ଧରି ଏଠି ଜଳ, ଉଦ୍ଭିଦ, ଗାଁ, ଚଉପାୟି, ଦୁଇପାୟି ପ୍ରାଣୀମାନେ ବସିବାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ଉତ୍ତେଜିତ ମାରୁତମାନେ, ପୃଶ୍ନିର ସନ୍ତାନ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି। ଲାଲ ଦେବତା, ଦାନରେ ପ୍ରଚୁର, ତୁମକୁ ଶୁଣନ୍ତି; ତିନି ଗୁଣା ସାତ ମାରୁତମାନେ ମିଶି ମଧୁର ହୋଇ ରହନ୍ତି। ଲାଲ ଦେବତା ଉଠିବା, ଉପରେ ଯିବା, ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବା; ଗର୍ଭ ଏହି ପ୍ରାଣୀମାନେର ଗର୍ଭକୁ ପହଞ୍ଚିଲା। ତାଙ୍କ ସହିତ, ଉତ୍ତେଜିତ ଜଣକୁ ଦେଖିଲେ; ଦୃଶ୍ୟ ପଥ ଦେଖି, ଛଅ ଚଉଡ଼ ଏଠି ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିଲେ। ଏଠି ଲାଲ ଦେବତା ତୁମର ରାଜ୍ୟ ଆଣିଲେ; ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର କରିଲେ, ତୁମେ ଅକ୍ଷତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦିନି ଓ ପୃଥିବୀ ପ୍ରଚୁର ଧନରେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି। ଲାଲ ଦେବତା ଦିନି ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଲେ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଣେ ତାଙ୍କର ତନ୍ତୁ ବିସ୍ତାର କଲେ। ଅଜନ୍ମା, ଏକପାଦ, ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କଲେ; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦିନି ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କଲେ। ଲାଲ ଦେବତା ଦିନି ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କଲେ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଆଧାର ଦୃଢ଼ ହେଉଛି, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟମ ଲୋକ, ମାପିଥିବା ଦିଗ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଲେ। ଲାଲ ଦେବତା ସମସ୍ତ ଆକାରରେ ବ୍ୟାପି, ବୃଦ୍ଧି ଓ ବୃଦ୍ଧି କରିବାକୁ ଦେଉଛନ୍ତି। ମହା ଶ୍ରୀରେ ଆକାଶକୁ ଉପରେ ଉଠି, ତୁମର ରାଜ୍ୟ ଦୁଧ ଓ ଘୀରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।