ପିତା ଓ ମାତା ତୁମ ପାଇଁ ଯେ ଖାଦ୍ୟ ରନ୍ଧନ କରନ୍ତି, ଏହା ଶତଧାରା ହୋଇ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଓ କୁଅପବାଦରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଉଥାଏ। ଏହି ଖାଦ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ, ଆକାଶର ମହା ବିସ୍ତାରକୁ ଆବୃତ କରିଥାଏ। ଦୁଇ ଆକାଶ ଓ ଦୁଇ ଲୋକ—ଯେଉଁ ଦେବଲୋକ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାମାନେ ଅଧିକାର କରିଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଏକ ଶୁଭ୍ର, ମଧୁର ଲୋକ ଅଛି; ଏହି ଲୋକରେ ତୁମେ ତୁମ ସନ୍ତାନମାନେ ସହିତ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଆଶ୍ରୟ ନିଅ। ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଧରି ତୁମେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅ; ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍, ସେମାନେ ଏହି ଲୋକକୁ ଅଧିକାର କରନ୍ତି। ଯାହା କି ଅଗ୍ନିରେ ଦମ୍ପତି ମିଶି ରନ୍ଧି ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ତାହାର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏହାରେ ଆଶ୍ରୟ ନିଅ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଘୁରି, ଏହି ପାତ୍ରକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅ; ସେଠାରେ ଯମ ଓ ପିତୃମାନେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ବିପୁଳ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗ, ଯାହା ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସେଠାରେ ସୋମ ଦେବତା ପ୍ରଭୁ ଓ କୃପାଦାତା; ସେଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ନିଅ, ନିଷ୍ଠାବାନ୍ମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ; ଦମ୍ପତି ଭାବେ ଏଠାରେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟରେ ଏକତା ଆଣ। ଉତ୍ତର ଦିଗ ସନ୍ତାନରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଉତ୍ତର ଦିଗ ଆମ ଆରମ୍ଭ ହେଉ। ପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦ ପୁରୁଷ ଓ ସମସ୍ତ ଜୀବସାହିତ ଏକତା ହେଲା; ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଙ୍ଗସମୂହ ସହିତ ଏକତା ହେଉ। ଏହି ବିରାଜ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ ପୂଜିତ ହେଉ, ସନ୍ତାନ ଓ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଦେବୀ ଅଦିତି, ସମସ୍ତ ଚୟନକାରିଣୀ, ଗୋପାଳକ ଯେପରି ଗାଈକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ସେପରି ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କର। ବାପା ଯେପରି ପୁଅମାନେକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି, ତୁମେ ଆମ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ; ମୃଦୁ ପବନ ଏଠାରେ ବହୁ; ଦେବୀ, ଯମଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ତୁମେ ଯେପରି ରନ୍ଧୁଛ, ତାହାର ତାପ ଓ ସତ୍ୟତା ଆମ ପାଖରେ ହେଉ। ଯେ କଳା ପକ୍ଷୀ ଏଠାକୁ ଆସିଛି, ଗହ୍ୱରରେ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିଛି, କିମ୍ବା ଯେ ଦାସୀ ତରଳ ହାତରେ ମୁସଳ ଓ ଉଲୁନି ପରିଷ୍କାର କରିଛି, ସେମାନଙ୍କ ଛୁଆଁ ହେଉଛି। ଏହି ପ୍ରଶସ୍ତ ଆଧାର ଥିବା ପାଥର, ଯେ ଜୀବନ ଦେଇଥାଏ, ଛାଣି ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଦୃତକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ। ଚର୍ମ ଉପରେ ବସ, ବଡ଼ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ; ଦମ୍ପତି ନାହିଁ ଯେ ନାତି-ନାତୁନୀର ଅଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ବନର ପ୍ରଭୁ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆସିଛନ୍ତି, ଦୃତ ଓ ପିଶାଚମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଛନ୍ତି। ସେ ବିଦ୍ରୋହ କରି ଉପରେ ଉଠି କଥା କହିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅଧିକାର କରିପାରିବା। ପଶୁମାନେ ସାତଟି ବେଦୀକୁ ଘେରିଛନ୍ତି, କିଛି ଉଜ୍ୱଳ, କିଛି ଟାଣି ନେଉଥିବା; ତେତିସ ଦେବତା ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ସେ ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଉନ୍ତୁ। ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଉ; ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ-ପୁରୁଷ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ଏଠି ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ହାତ ଧରୁଛି; ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ, ନାଶ, ବିରୋଧ ଆମକୁ ଛୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଆମେ ଲୋଭୀ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କରୁଛୁ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ହଟାଉଛୁ, ତୁମେ ମୃଦୁଭାବେ କଥା କହ; ଦାରୁ ଉପକରଣ, ଉପରକୁ ଉଠି ଅପକାର କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ଚାଉଳ ଛିଟାଅ ନାହିଁ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ତୁମ ପିଠି ଘୃତରେ ଆବୃତ; ପୁନଃଜନ୍ମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ—ଏହି ଲୋକକୁ ଯାଅ, ବର୍ଷାରେ ପୁରୁଣା ହୋଇଥିବା କୁଳିଆ କୁ ନିଅ, ତାହା ଧାନରୁ ଚୋଉଳ ଅଲଗା କରୁ। ତିନୋଟି ଲୋକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ମାପାଯାଇଛି: ଏହି ହେଉଛି ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶ। ସେମାନଙ୍କ ରଶ୍ମି ସଂଗ୍ରହ କରି, ପୁଣି କୁଳିଆକୁ ଫେରେ। ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ବିଭିନ୍ନ ଆକାର ଓ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛ, କିନ୍ତୁ ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ ଏକ ରୂପ ହେଉଛ। ଏହି ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଚର୍ମକୁ ଦୂର କର; ପାଥର ଏହାକୁ ପାକ କରେ, ଧୋବୀ ଯେପରି ବସ୍ତ୍ର ଧୋଏ। ମୁଁ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରୁଛି; ଏହି ଦେହ ସମାନ, ଯଦିଓ ରୂପାନ୍ତରିତ। ଉପରେ ଯେଉଁ ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଲିଖାଯାଇଛି, ତାହା ମୋଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ ନାହିଁ; ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ହଟାଉଛି। ମାଆ ଯେପରି ପୁଅକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ରଖୁଛି। ଚୁଲି, ମାଟିକୁଁଡ଼ା, ବେଦୀ—ପୂଜା ଉପକରଣ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ତୁମେ କମ୍ପିତ ହୁଅ ନାହିଁ। ଅଗ୍ନି, ରନ୍ଧନକାରୀ, ସାମ୍ନାରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତ ଦକ୍ଷିଣରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ବରୁଣ ପଶ୍ଚିମରେ ତୁମକୁ ଦୃଢ କରନ୍ତୁ; ସୋମ ଉତ୍ତରରୁ ଏକତା କରନ୍ତୁ। ଛାଣି ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇ ସେମାନେ ବହୁଛନ୍ତି; ମେଘରୁ ତଳକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଓ ପୃଥିବୀ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ସେମାନେ ଜୀବନଦାୟିନୀ, ପତ୍ରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ପାତ୍ରରେ ଢାଳାଯାଇଛନ୍ତି—ମୁଁ ଚାରିପାଖରେ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱାଳାଉଛି। ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସି, ପୃଥିବୀ ସହିତ ଏକତା କରନ୍ତି; ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଉନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମାପିତ, ଉଜ୍ୱଳ, ପବିତ୍ର ଓ ଅମର। ଏହି ଜଳ, ଗୃହସ୍ଥ ଦମ୍ପତିଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଭଲ ଭାବରେ ଖାଦ୍ୟ ରନ୍ଧନ କରନ୍ତି। ଗଣନା ହୋଇଥିବା ବୁନ୍ଦା ଶ୍ୱାସ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ଯୋଗାଯାଏ; ଅଗଣିତ, ସୁନା ରଙ୍ଗରେ, ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛନ୍ତି, ନିଜ ପବିତ୍ରତାରେ ପବିତ୍ର। ସେମାନେ ଉପରକୁ ଉଠନ୍ତି, ଉଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି, ତାପିତ ହୋଇ ଫେନ ଓ ଅନେକ ବୁନ୍ଦା ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି। ବରକୁ ଦେଖୁଥିବା କନ୍ୟାପରି, ଏହି ଧାନଦାଣା ସହିତ ଏକତା ପାଉଛ। ଯେଉଁମାନେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଠନ୍ତୁ, ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତୁ। ଏହି ପାତ୍ରରେ ଜଳ ଅଛି; ଏହି ମାପିତ ଧାନ, ଏହି ଦିଗ। କୁଠାର ଦିଅ, ଦ୍ରୁତ କର, ଗଛକୁ କ୍ଷତି ନଦେଇ କାଟିବାକୁ ଯିବା; ସୋମ ଯେଉଁ ଗଛର ରାଜ୍ୟକୁ ଆବୃତ କରିଛି, ଅନ୍ୟ ଉତ୍ପାଦ ଆମ ପାଇଁ ହେଉ। ନୂତନ କୁଶ ଛାଡ଼ି ଦିଅ, ହୃଦୟକୁ ଭଲ ଲାଗୁଥିବା, ଚକ୍ଷୁକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା; ଏଉଠି ଦେବତାମାନେ ଦେବୀମାନେ ସହିତ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ, ଋତୁମାନେ ସହିତ ବସି ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତୁ।