ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଉନ୍ମୁଚିତ ହୁଏ—ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରାଯାଇଥିବା, ପାପରେ ଲିପ୍ତ ମାନବମାନେ ବଞ୍ଚି ରହନ୍ତି। ଏହି ମାଂସଭୋଜୀମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହରାହରି ଅନୁସରିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଏକ ଘୋଡ଼ା ଖଡ଼ ଚାଲିଥାଏ। ଏମାନେ ଅଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ, ଲୋଭୀ ଏବଂ ପରର ଧନ ନେଇ ତାଲି ମାରନ୍ତି—ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଭାଣ୍ଡା ଭରନ୍ତି। ମନ ତଳକୁ ପଡ଼ିଯାଏ, କିନ୍ତୁ ପୁଣିପୁଣି ଫେରି ଆସେ; ଜ୍ଞାନୀ, ଏହି ମାଂସଭୋଜୀମାନେ କିଏ ଜାଣି, ସେମାନେଠାରୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତି। ପଶୁମାନଙ୍କ ଅଂଶ କଳା ଭେଡ଼ା, ମାଂସଭୋଜୀଙ୍କ ଅଂଶ ସୀସା, ଚନ୍ଦ୍ରମା ସେମାନଙ୍କ, ଏହିପରି କୁହାଯାଏ। ତୁମ ଅଂଶ ହେଉଛି ଚକଟି ଡାଲି, ଏହିଠି ଅର୍ପଣ କର, ଏବଂ ଅରଣ୍ୟ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ଇନ୍ଦ୍ର ତୀନି ଗଛ, ତିଳଛାଡ଼, ଏକ ଲଠି ଓ ଏକ ଖଡ଼ ବାଣ୍ଡି ନେଇ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ଏହିଠି ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇଥିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ପଶ୍ଚିମକୁ ଫେରାଇ, ଜ୍ଞାନୀ ନିଜେ ପଥରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ଶ୍ୱାସକୁ ଅନ୍ୟଠାରେ ଦେଇ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେଇ, ଏଠି ଥିବାମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ଏଠି ମାନବ ମାନବଙ୍କ ଉପରେ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଦାଉଁଥାଏ; ଏଠି ତୁମ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ଡାକ। ଯେଉଁ ସମୟରେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ପ୍ରଥମେ ମିଶିଥିଲ, ସେଇ ଆୟୁଷ୍ୟ ଯମଲୋକରେ ମିଳୁ। ତୁମ ଦୃଷ୍ଟି, ଶକ୍ତି, ତେଜ, ଉତ୍ସାହ ସେଇପରି ହେଉ; ଅଗ୍ନି ଦେହ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ, ଖାଦ୍ୟ ପକା ହେଲେ ଦୁଇଜଣ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ। ଏହି ଲୋକରେ, ଦେବପଥରେ, ଯମଲୋକରେ ଏକାଠି ରୁହ; ଶୁଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଯଦି ମଧ୍ୟରେ ବୀଜ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛି, ତାହାକୁ ଡାକ। ଓ ଜଳପୁତ୍ରମାନେ, ଏଠି ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ, ଜୀବନ ଦେଇଥିବା ଏହି ଜୀବନ୍ତକୁ ଘେରିବା; ଏକାଠି ହୋଇ, ଅମୃତ ଖାଦ୍ୟ ଭାଗ କର, ଯାହା ତୁମ ମାଆ ପକାନ୍ତି। ତୁମ ବାପା ଓ ମାଆ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଶତ୍ରୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ବାଣୀରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ପକାନ୍ତି, ସେଠି ଶତଧାରା ଖାଦ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଏବଂ ଦୁଇ ଆକାଶ ଆଚ୍ଛାଦିତ। ଦୁଇ ଆକାଶ ଓ ଦୁଇ ଲୋକ, ଯେଉଁ ସ୍ୱର୍ଗ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ, ସେଠି ଅଗ୍ରଭାଗରେ ରହିଥିବା ମଧୁର ତେଜସ୍ୱୀ ଏକ ଅଂଶ ଅଛି—ସେଠି ବୟସ୍କ ହେଲେ ସନ୍ତାନ ସହ ଶରଣ ନିଅ। ପୂର୍ବ ଦିଗ ଧର, ଏଗିଯାଅ; ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁମାନେ ଏହି ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନିରେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟରେ ଦମ୍ପତି ଶରଣ ନିଅ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ ଦେଇ ଘୂର୍ଣ୍ଣ, ଏହି ପାତ୍ରକୁ ଅଭିମୁଖୀନ୍ ହେଅ। ଏଠି ଯମ ଓ ପିତୃମାନେ ତୁମକୁ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ବହୁତ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଯାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ସୋମ ନାୟକ ଏବଂ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଏଠି ଦମ୍ପତି ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ। ଉତ୍ତର ଦିଗ ସନ୍ତାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଉତ୍ତର ଦିଗ ଆମ ଆରମ୍ଭ କରୁ। ପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦ ପୁରୁଷ ହେଲା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସହିତ; ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ଏହି ବିରାଜ ଅଟୁଟ ଓ ସମ୍ମାନିତ ହେଉ, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଓ ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଦେବୀ ଅଦିତି, ସମସ୍ତ ଚୟନକାରିଣୀ, ଯେପରି ଗୋଅଳା ଗୋବୃନ୍ଦ ରକ୍ଷା କରେ, ଏହି ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କର। ବାପା ଯେପରି ପୁଅକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ, ତେଣୁ ତୁମକୁ ଭୂମି ଉପରେ ବସାଏଁ; ମୃଦୁ ବାୟୁ ବହୁଅ। ଦେବୀ, ତୁମେ ଯମଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ପକାଉଛ, ସେଇ ତାପ ଓ ସତ୍ୟ ଏଠି ଆମର ହେଉ। ଯେଉଁ କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷୀ ଏଠି ଆସିଛି, ଗୁହାରେ କିଛି ମିଳିଛି; କିମ୍ବା ଜଳ ହାତ ଥିବା ଦାସୀ ଛୁଇଁଛି, କିମ୍ବା ଖଳ ଓ ମୁସଳ ପରିଷ୍କାର କରିଛି—ଏହି ପାଥର, ପ୍ରସ୍ତର, ପ୍ରାଣ ଦେଇଥିବା, ଶୁଦ୍ଧିକରଣ କରାଯାଇ, ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କରୁ। ଚର୍ମ ଉପରେ ଚଢ଼, ବଡ଼ ରକ୍ଷା ଦେଅ; ଦମ୍ପତିର ନାତି ଦୁଃଖ ନ ହେଉ। ବନର ନାୟକ ଦେବତାମାନେ ସହ ଆସିଛନ୍ତି, ଭୂତପିଶାଚକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି। ସେ ଉଠି ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜୟ କରିପାରିବା। ପଶୁମାନେ ସାତଟି ବେଦୀକୁ ଘେରିଛନ୍ତି, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଟାଣି ନେଇଥିବା; ତେତିସ ଦେବତା ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ଦେଉଛନ୍ତି। ସେ ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଉନ୍ତୁ। ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଉ, ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ/ପତି ସହ ଏକାଠି ରୁହୁ। ଏଠି ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ତୁମ ହାତ ଧରୁଛି; ଅପଶକୁନ, ବିନାଶ, ଶତ୍ରୁତା ଆସୁ ନାହିଁ। ଆମେ ଲୋଭୀ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କରୁ, ଅନ୍ଧକାର ହଟାଉ, ତୁମେ ମଧୁର କଥା କହ। ଉପକରଣ ଉଠାଇଛ, କ୍ଷତି କରନିଅ; ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ଚାଉଳ ଚିତ୍ରୁ ଚିଁତରେଇ ଦିଅନି। ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତାରିତ, ପୃଷ୍ଠ ଘୃତର, ପୁନଃଜନ୍ମୀ—ଏହି ଲୋକକୁ ଯାଅ, ବର୍ଷା ପାଇଁ ପୁରୁଣା ମୁଞ୍ଜା ଝାଲି ନିଅ, ଚାଉଳ ଓ ଚାଉଳଛାଡ଼ ଅଲଗା କର। ବ୍ରାହ୍ମଣ ତିନି ଲୋକକୁ ମାପିଛନ୍ତି: ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ, ଓ ମଧ୍ୟାକାଶ। ସେମାନଙ୍କ ରଶ୍ମି ଏକଠି କରି, ପୁଣି ଝାଲିକୁ ଫେରେ। ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ ଏକ ରୂପ ହୁଅ। ଏହି ଲାଲ ଚର୍ମକୁ ଦୂର କର; ପାଥର ଏହାକୁ ପରିଷ୍କାର କରେ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଭୂମି ଉପରେ ବସାଉଛି; ଏହି ଶରୀର ଏକ, ଯଦିଓ ବଦଳିଛି। ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଉପରେ ଲିଖାଯାଇଥିବା କିଛି ମୋଠାରୁ ଦୂର ହେଉ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ହଟାଉଛି। ମାଆ ଯେପରି ପୁଅକୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଭୂମି ଉପରେ ରଖୁଛି। ଚୁଲ୍ହା, ହାଣ୍ଡି, ବେଦୀ—ଭୟ କରନିଅ, ଯଜ୍ଞ ଉପକରଣ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ମଜବୁତ ହେଉ। ଅଗ୍ନି ଆଗରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତ ଦକ୍ଷିଣରୁ, ବରୁଣ ପଶ୍ଚିମରେ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ, ସୋମ ଉତ୍ତରରୁ ଏକତ୍ରିତ କରନ୍ତୁ। ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ଦ୍ୱାରା ପାନୀୟ ଝରେ; ମେଘରୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ, ପୃଥିବୀରେ ଯାଆନ୍ତି। ଜୀବନ୍ତ, ଜୀବନଦାୟିନୀ, ନିଶ୍ଚିତ—ପାତ୍ରରେ ପୁରାଯାଇଛି—ମୁଁ ଚାରିପଟେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଉଛି। ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସିଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀକୁ ଯୋଗ ଦେଉଛନ୍ତି; ମଧ୍ୟାକାଶ ଉପରେ ଯୋଗ ଦେଉଛନ୍ତି। ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସେମାନେ ତେଜମୟ; ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନେଉନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମାପିତ, ଉଜ୍ୱଳ, ଶୁଦ୍ଧ, ଅମର। ଏହି ଜଳ, ଦୁଇ ଗୃହସ୍ଥପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ, ଖାଦ୍ୟ ପକାନ୍ତି।