ମା ଭୂମି ଉପରେ ମୋତେ ଭଲ ଭାବରେ ରଖ, ମୋତେ ଶୁଭତାରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ସ୍ଥାପିତ କର; ଆକାଶ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଚତୁର୍ୟି ମା, ମୋତେ ଶ୍ରୀ, ସମୃଦ୍ଧି ଦେ। ଏଠାରେ ଏକ ନଳ ଉଗିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଛି—ତାହାର ସ୍ଥାନ ଏଠାରେ ନୁହେଁ; ଏହି ସିସା ତାହାର ଅଂଶ, ଏହାକୁ ନେଉ। ଗୋ-ଧନ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ କୌଣସି ରୋଗ ଅଛି, ଏହି ରୋଗକୁ ନିମ୍ନତମ ତଳକୁ ପଠାଯାଉ। ଶାପ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଶାପର ଦୁଇ ହାତ, ଅନୁକୂଳ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ରୋଗ ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରୁ। ଆମେ ମୃତ୍ୟୁ, ବିନାଶ ଓ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କରୁ; ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଅଗ୍ନି, ସେମାନେ ମୃତ ମାଂସ ଭୋଜନ କରନ୍ତୁ—ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ତାକୁ ତୁମକୁ ଦେଇ ଦିଅ। ଯଦି ମାଂସଭୋଜୀ ଅଗ୍ନି, ବା ଏକ ବାଘ, ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ଏହି ଗୋଖାଟିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଆମେ ମସୁର ଓ ଘିର ଅର୍ପଣ କରି, ତାକୁ ଦୂରେ ପଠାଉ; ତାକୁ ଜଳକୁ ବା ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିକୁ ଯିବା ଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୋଧରେ ତୁମପାଇଁ କିଛି କରିଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି, ଏକ ମୃତ ଲୋକପାଇଁ, ତୁମ ଦୟାରେ ଆମେ ତୁମକୁ ପୁନଃ ସ୍ଥାପିତ କରିଛୁ, ପୁନଃ ଜ୍ୱଳନ କରୁ। ପୁନଃ ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଧନଦାନ କରୁଥିବା ଦେବମାନେ, ଅଗ୍ନି, ଏବଂ ବୃହସ୍ପତି ତୁମକୁ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯଦି ମାଂସଭୋଜୀ ଅଗ୍ନି ଆମ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଅନ୍ୟ ଜାତବେଦସ୍ ଦେଖି, ଆମେ ତାକୁ ପିତୃଯ଼ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଦୂରେ ପଠାଉ; ସେ ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ଥାନରେ ପୂଜା ଅଗ୍ନିକୁ ଜ୍ୱଳନ କରୁ। ଆମେ ମାଂସଭୋଜୀ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୂରେ ପଠାଉ; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଧାରା ଯମ, ମୃତ୍ୟୁର ରାଜା, ପାଖକୁ ଯାଉ। ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ ଜାତବେଦସ୍ ଦେବତା ଜାଣିବା ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ନେଉ। ଆମେ ମାଂସଭୋଜୀ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୂରେ ପଠାଉ, ତାହା ମୃତ୍ୟୁର ଦମ୍ବଳ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେକୁ ମାରିଥାଏ; ଘର ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତାକୁ ନିୟମ କରୁ, ତାହାର ଅଂଶ ପିତୃଲୋକରେ ରହୁ। ଆମେ ମାଂସଭୋଜୀ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୂରେ ପଠାଉ, ଶାନ୍ତ ଓ ସ୍ତୁତିତ, ପିତୃମାନଙ୍କର ପଥରେ; ସେ ଦେବମାନଙ୍କର ପଥରେ ପୁନଃ ଫେରିବା ନୁହେଁ। ଏଠାରେ ରୁହ, ପିତୃମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗୃତ ହୁ। ସମସ୍ତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପବିତ୍ର, ଚମକୁଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ଶୁଭ ନିମିତ୍ତରେ; ପବିତ୍ର, ଚମକୁଥିବା, ପରିଶୁଧ୍ଧ କରୁଥିବା। ଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି ଶତ୍ରୁକୁ ପଛରେ ଫେଲି, ଆଗକୁ ବଢ଼ି, ତାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ପୁନଃ ପରିଶୁଧ୍ଧ କରେ। ଦେବତା ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସ୍ୱର୍ଗର ଉଚ୍ଚତାକୁ ଉଠିଗଲା; ଅପବିତ୍ରତାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଆମେ ଅପମୃତ୍ୟୁ ଓ ଅସୁଭ ରୁ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ। ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିରେ ଆମେ ଶତ୍ରୁତାକୁ ପରିଶୁଧ୍ଧ କରୁ; ଆମେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ପବିତ୍ର ହେଇଛୁ; ସେ ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ପାଇଁ ଆଗକୁ ନେଉ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚମକୁଥିବା, ବିନାଶକାରୀ ଓ ନି:ଶବ୍ଦ—ଏମାନେ ଜାଣି, ରୋଗକୁ ଦୂରେ, ଦୂର ଦୂର, ପଠାନ୍ତି। ଆମର ଘୋଡା, ବୀର, ଗୋ, ବକ୍ରାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯଦି ମାଂସଭୋଜୀ ଅଗ୍ନି ଏକ ଲୋକରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଆମେ ତାକୁ ଦୂରେ ପଠାଉ। ଅନ୍ୟ ଲୋକ, ଗୋ, ଘୋଡାମାନଙ୍କୁ ମାଂସଭୋଜୀ ଅଗ୍ନି ଯେ ଜୀବନ ପାଇଁ ଜନ୍ମିଛି, ଆମେ ତାକୁ ଦୂରେ ପଠାଉ। ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିରେ ଦେବମାନେ ନିଜେ ପରିଶୁଧ୍ଧ ହେଲେ, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହାରେ ପରିଶୁଧ୍ଧ ହେଲେ—ଘି ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଅନୁଲିପ୍ତ କରି, ଅଗ୍ନି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଛୁ। ଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି, ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇ, ଆମ ପାଖରୁ ଯିବା ନୁହେଁ; ଏଠାରେ ଚମକୁ, ଯେପରି ଦିନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିପାରିବା। ସିସା, ନଳ, ଅଗ୍ନି ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିରେ ଦୟା କର; ଅକାଟି ଶାଖା, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଭିତ୍ତିରେ ମଧ୍ୟ ଦୟା କର। ମୁଣ୍ଡରୁ ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର କରି, ମୁଣ୍ଡମାଳାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରି, ଅଜଣା ନଦୀରେ ପରିଶୁଧ୍ଧ କରି, ତୁମେ ପବିତ୍ର, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ। ମୃତ୍ୟୁ, ତୁମେ ପାର କର, ଦେବମାନଙ୍କ ପଥ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ପଥ ଅନୁସରଣ କର; ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶ୍ରବଣ ଥିବା ତୁମକୁ କହୁଛି—ଅନେକ ବୀରମାନେ ତୁମ ସହ ରହନ୍ତୁ। ଏଠି ଜୀବନ୍ତମାନେ ମୃତମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି; ଆଜି ଦେବମାନଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହୋଇଛି। ଆମେ ନୃତ୍ୟ ଓ ହାସ୍ୟ ପାଇଁ ଆଗକୁ ଆସିଛୁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ସଭାରେ କଥା କହିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଆମେ ଜୀବନ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଏହି ସୀମା ନିର୍ମାଣ କରୁ; ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଅଟିକି ନ ଯାଉ। ସେମାନେ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ କରନ୍ତୁ, ଅନେକ ହୋଇ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ନିଜେ ମଧ୍ୟରେ ପାହାଡ଼ ରଖନ୍ତୁ। ଉଠି, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ଅଂଶ ଭାବେ ଚୟନ କର; କ୍ରମରେ ପ୍ରୟାସ କରି, ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦଣ୍ଡି ରହ। ନିର୍ମାତା, ଭଲ ସନ୍ତାନ ଓ ସମ୍ମତିରେ, ତୁମ ଜୀବନକୁ ଦୀର୍ଘ କରି ନେଉ। ଦିନ ଯେପରି କ୍ରମରେ ଚାଲିଥାଏ, ଋତୁମାନେ ତାଙ୍କର ସମୟ ସହିତ ଯାଉ, ତେଣୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଆଗୁଆ ଛାଡ଼ି ନ ଯାଉ; ଏପରି, ବ୍ରହ୍ମା, ତାଙ୍କର ଆୟୁ କ୍ରମ ଅନୁସାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କର। ପଥର ନଦୀକୁ ପାର କରିବାକୁ—ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁ, ପାର କର, ବନ୍ଧୁମାନେ। ଏଠାରେ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଛାଡ଼ି ଦିଅ; ରୋଗ ନ ଥିବା, ଉପଲବ୍ଧି ସହିତ ଆମେ ପାର କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଉଠ, ପାର କର, ବନ୍ଧୁମାନେ; ଏହି ପଥର ନଦୀ ବହୁଛି। ଏଠାରେ ଅସୁଭମାନେ ଛାଡ଼ି ଦିଅ; ଶୁଭମାନେ ସହିତ ଉପଲବ୍ଧି ସହିତ ଆମେ ପାର କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କର, ପବିତ୍ର, ଚମକୁଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁ। ଅପବିତ୍ରର ପଦଚିହ୍ନ ପାର କରି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଜୟୀ ହୋଇ ଏକ ଶତ ଶୀତ ଋତୁ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଉତ୍ତର ପଥରେ ପାର କରି, ବାୟୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ନିମ୍ନତମ ପଥକୁ ଛାଡ଼ି—ସାଧୁମାନେ ତିନି ସପ୍ତ ବାର ପାର କରି, ପଦ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି। ଯେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ପାର କରି, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି—ସମସ୍ତେ ବସି, ସଭାରୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରନ୍ତି; ଏପରି ଜୀବନ୍ତ ହୋଇ, ସଭାରେ କଥା କହିବାକୁ ଚାହୁଁ।