ପୃଥିବୀ ଉପରେ ମୁଁ ଯେତେ ଦୂର ଦେଖିପାରିବି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭୂମି ସହିତ, ସେତେ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର ଦୃଷ୍ଟି ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ମୋର ଦୃଷ୍ଟି କ୍ଷୟ ହେବା ଦିଅନାହିଁ, ମୋର ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ଥାନ ବି ଅଟୁଟ ରହୁ। ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଶୋଇଥାଏ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିଥାଏ, କିମ୍ବା ମିତ୍ରତା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବିଶ୍ରାମ କରିଥାଏ—ଏହି ସମୟରେ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଆମେଠାରେ କୌଣସି ଅଙ୍ଗକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମେଠାରୁ ଯେ କିଛି ଖୋଡିଏ, ପୃଥିବୀ, ସେହି ଦ୍ରବ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଫେରି ବୃଦ୍ଧି ପାଉ। ବିସ୍ତୃତ ପୃଥିବୀ, ତୁମର ମୂଳ ଅଙ୍ଗ ଓ ହୃଦୟକୁ ମୁଁ କ୍ଷତି କରିବି ଦିଅନାହିଁ। ପୃଥିବୀର ଋତୁଗୁଡିକ—ଗ୍ରୀଷ୍ମ, ବର୍ଷା, ଶରତ, ଶୀତ, ଶୀତଳ, ଓ ବସନ୍ତ—ସ୍ଥିର ଅଛି; ତୁମର ବର୍ଷ, ଦିନ ଓ ରାତି—ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ତାଙ୍କର ଦୁଧ ଦିଅନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ, ଯିଏ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ନାଗକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଯେଠାରେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଯାଏ, ଜଳ ରହିଛି; ଜେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂର କରିଥାଆନ୍ତି, ଦେବୀୟ କୃପା ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ବାଛି, ଭୃତ୍ର ନାଶକ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିଥାଆନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ବଳିଦାନ ପାଇଁ ଯଜ୍ନ ଦଣ୍ଡ ରଖାଯାଏ, ଅଲ୍ତାର ତିଆରି ହୁଏ; ଯେଉଁଠାରେ ପୁରୋହିତମାନେ ଷ୍ଟୋତ୍ର, ଗୀତ, ଏବଂ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ପ୍ରସ୍ତୁତି ହୁଏ। ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାମାନେ, ଗାଉ ଦ୍ୱାରା ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ; ସାତ ଜଣ ତାଙ୍କର କ୍ରମ, ଯଜ୍ନ ଓ ତପସ୍ୟା ସହିତ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସହିତ। ସେହି ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଆମ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଭଗ ତାହା ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକମାନେ ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ମର୍ତ୍ୟମାନେ ବସନ୍ତି; ଯେଉଁଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ, ଚିତ୍କାର, ଢୋଲ ଶବ୍ଦ ହୁଏ—ସେହି ପୃଥିବୀ ଆମର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ଖାଦ୍ୟ, ଚାଉଳ, ଜଉ ଉଗୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ପାଞ୍ଚ ଜନପଦ ବସନ୍ତି—ବର୍ଷାଦେବଙ୍କର ପତ୍ନୀ ପୃଥିବୀକୁ ନମନ। ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଦେବତାମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା ନଗର ଏବଂ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲିଥାଏ; ପ୍ରଜାପତି ଆମ ପାଇଁ ପୃଥିବୀ, ସମସ୍ତର ଗର୍ଭ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଫଳବତୀ କରନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ଅନେକ ରୂପରେ ଧନ ଓ ଗୁପ୍ତ ଧନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ମଣି ଓ ସୁନା ଦିଅନ୍ତୁ; ଦାୟିନୀ ଦେବୀ ଆମକୁ ଧନ ଓ କୃପା ଦିଅନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଲୋକ, ଅନେକ ଭାଷା, ଭିନ୍ନ ଆଚାର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ଘର ଭଳି, ଆମକୁ ଏକ ହଜାର ଧନର ଧାରା ଦିଅନ୍ତୁ, ଏକ ଅଟୁଟ ଗାଉ ଭଳି। ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଯେଉଁଠାରେ ସାପ, ବିଛା, କାଟିବା ପୋକ, ଶୀତରେ ଜନ୍ମ ନେବା କିମ୍ବା ଲୁଚିଥିବା ପୋକ ଥାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ବର୍ଷା କାଳରେ ଚାଲିଥିବା କିମ୍ବା ଗୋଡ଼ ଦିଅଉଥିବା ପୋକ ଅଛି—ସାପ ଆମକୁ ନଜିକ ଆସନାହିଁ; ଶୁଭ ଦ୍ୱାରା ଆମପ୍ରତି କୃପା କର। ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଅନେକ ପଥ, ରଥର ଚାଲିବା ପଥ, ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ରାସ୍ତା—ଯେଉଁଠାରେ ଭଲ ଓ ମନ୍ଦ ଦୁଇଟି ଚାଲିଥାଏ—ଆମେ ଏହି ପଥରେ ଶତ୍ରୁ ଓ ଚୋର ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଜୟ କରିବାକୁ ପାରିବା; ଏହି ପଥ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ। ମୃଦା ଧାରଣ କରି, ଭାର ସହି, ଭଲ ଓ ମନ୍ଦର ଶେଷ ସହି, ପୃଥିବୀ ବରାହ ସହିତ ଏକତା ହୋଇ, ବରାହକୁ ନିଜକୁ ଦିଅନ୍ତି। ଜଙ୍ଗଲର ଜନ୍ତୁ, ବନ୍ୟ ପଶୁ, ସିଂହ, ବାଘ, ମାନବ ମାଂସ ଭୋଜିବା ଜନ୍ତୁ—ପୃଥିବୀ, ଓଉଲ, ଖରା, ଭାଲୁ, ଦୂଷ୍ଟ ଦେବତା, ଆମଠାରେ ଦୂର କର। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଗୁପ୍ତଚର, କିମିଦିନ, ଭୂତ ଓ ଦୂଷ୍ଟ ଦେବତା—ପୃଥିବୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆମଠାରେ ଦୂର କର। ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଇ ପାଉଁ ଚିଢ଼ା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପକ୍ଷୀ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ—ହଂସ, ଗୃଧ୍ର, ଚିଢ଼ା, ଉଡ଼ିବା ପଶୁ; ଯେଉଁଠାରେ ପବନ, ମାତରିଶ୍ୱାନ, ଧୂଳି ଉଡ଼ାଏ ଏବଂ ଗଛକୁ ହଲାଇ ଦିଏ; ପବନର ଶକ୍ତି, ତାଙ୍କର ଗତି, ତାଙ୍କର ତେଜ। ଯେଉଁଠାରେ କଳା ଓ ଲାଲ ଏକତ୍ରିତ, ଦିନ ଓ ରାତି ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥିତ; ବର୍ଷରେ ପୃଥିବୀ ଘେରାଯାଇଛି; ତିନି ଆମକୁ ନିଜ ଶୁଭ ଗୃହରେ ରହିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଉପରି ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ଓ ମଧ୍ୟମ ଆକାଶ ମୋତେ ତାଙ୍କର ବିସ୍ତାର ଦେଇଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜଳ, ବୁଦ୍ଧି, ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହି ଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି। ମୁଁ ଅଟୁଟ, ଉଚ୍ଚତମ, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ନାମିତ; ମୁଁ ଜୟୀ, ସର୍ବବିଜୟୀ, ଇଚ୍ଛାର ନାୟକ, ଆଶାର ନାଶକ। ଦେବତାମାନେ ଆଗରେ ଯେ ମହାତ୍ମା ବର୍ଣ୍ଣିତ କରିଥିଲେ, ଦେବୀ, ଯେ ସେ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଥିଲା—ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଚାରି ଦିଗକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିଥିଲା। ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଗ୍ରାମ, ଜଙ୍ଗଲ, ସଭା; ଯୁଦ୍ଧ, ଏକତ୍ରିତ ସମାବେଶ—ସେଠି ଆମେ ଭଲ କଥା କହିପାରିବା। ଘୋଡ଼ା ଭଳି ଧୂଳି ଉଡ଼ିଯାଏ; ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ମାପିଥିଲେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଜଗତର ରକ୍ଷକ, ଗଛ ଓ ଉଦ୍ଭିଦର ଧରଣ। ମୁଁ ଯାହା କହିବି, ମଧୁମୟ; ମୁଁ ଯାହା କହିବି, ଜୟୀ; ମୁଁ ଯାହା ଦେଖିବି, ସେ ମୋ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରେ; ମୁଁ ଉଜ୍ୱଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିରୋଧୀଙ୍କୁ ନାଶ କରେ। ସନ୍ତୋଷଦାୟକ, ସୁଗନ୍ଧିତ, ରମ୍ୟ, ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର, ପୃଥିବୀ ଆମ ପାଇଁ କଥା କହୁନ୍ତୁ, ଦୁଧ ସହିତ ଆମ ସହିତ ରହୁନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ପୃଥିବୀକୁ ବିଶ୍ଵକର୍ମା ବଳିଦାନ ଦେଇ ଖୋଜିଥିଲେ, ଆଭ୍ୟନ୍ତର ଶାଗର ଓ ଧୂଳିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ; ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ପାତ୍ର, ଗୁପ୍ତଭାବରେ ରଖାଯାଇଥିଲା, ମାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖୋଲା ହୋଇ ଦେଖାଗଲା। ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଆଧାର, ଅଦିତି, ଇଚ୍ଛାପୂରଣ, ବିସ୍ତାରିତ; ଯାହା ଅଭାବ, ତୁମେ ପୂରଣ କର; ପ୍ରଜାପତି, ସତ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ। ପୃଥିବୀ, ତୁମର ଆଙ୍କ ଆମ ପାଇଁ ରୋଗମୁକ୍ତ, ନିରୋଗ ହେଉ; ତୁମର ସନ୍ତାନ ଏଭଳି ହେଉ; ଆମେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ପାଇଁ ଜାଗି ତୁମକୁ ବଳିଦାନ ଦେବା।