ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଥିବା ତୁମ ଗନ୍ଧ, ହେ ପୃଥିବୀ, ଉଦ୍ଗତ ହୋଇଛି—ଏହି ଗନ୍ଧ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ବୋହି ନେଇଛନ୍ତି, ଜଳରେ ମିଶିଛି, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଏହି ଗନ୍ଧକୁ ଅନୁଭବ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ମଧୁର ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ କର, ଯେହେଁତୁ କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଆମକୁ କ୍ଷତି ନ ଦେଉ। ତୁମ ଗନ୍ଧ, ଯାହା ଲୋଟସ୍ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା, ଯାହା ସୂର୍ୟାଙ୍କ ବିବାହ ସମୟରେ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଥିଲା, ଏହି ଅମୃତ ଗନ୍ଧ ଆଦିକାଳରୁ ଅଛି—ଏହି ଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ମଧୁର କର, ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ଅପମାନ କିମ୍ବା କ୍ଷତି ଆସି ନ ପହଁଚେ। ମନୁଷ୍ୟ, ନାରୀ, ପୁରୁଷ, ଘୋଡ଼ା, ବୀର, ଜଙ୍ଗଳ ଜନ୍ତୁ, ହାତୀମାନେ, ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଗନ୍ଧ, ଭାଗ୍ୟ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଅଛି, ଏହି ରୂପ ଓ ତେଜ ମୋତେ ଦିଅ, ପୃଥିବୀ, ଏହା ଆମ ପାଖକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଏବଂ କୌଣସି ଅପାୟ ଆସି ନ ପାରୁ। ପ୍ରସ୍ଥର, ପାହାଡ଼, ଧୂଳି—ସବୁ ପୃଥିବୀ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅଛି, ସ୍ଥିର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସୁନା ଚେଷ୍ଟା ଧାରିଣୀ, ପୃଥିବୀ, ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ଯେଉଁଠାରେ ଗଛ, ବନର ରାଜାମାନେ ଚିରକାଳ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହନ୍ତି, ସେହି ସମସ୍ତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ଆମେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛୁ। ଉଠିବା, ବସିବା, ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିବା, ଅଗ୍ରସର ହେବା—ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ଷଣରେ ଦୟାକରି ଆମେ ତୁମ ଉପରେ ଦକ୍ଷିଣ କିମ୍ବା ବାମ ପାଦରେ ବିପଦରେ ନ ପଡ଼ିଯାଉ। ମୁଁ ବିସ୍ତୃତ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ପୃଥିବୀ ବିଷୟରେ କହୁଛି, ଯିଏ ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛି, ଯିଏ ଉପଜିବିକା ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥାଏ—ଘୃତମୟ ପୃଥିବୀ, ତୁମ ଉପରେ ଆମେ ଶାନ୍ତିରେ ବସିପାରିବା। ଶୁଦ୍ଧ ଜଳମାନେ ମୋ ଦେହ ଉପରେ ବହୁ, ଯାହା କି ଅପ୍ରିୟ କିମ୍ବା କ୍ଷତିକାରକ, ତାହାକୁ ଆମେ ଦୂରେ ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଶୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା, ହେ ପୃଥିବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପବିତ୍ର କରେ। ତୁମର ପୂର୍ବ, ଉତ୍ତର, ଅଧଃ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗ ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ଆମେ ଏହି ଭୂମଣ୍ଡଳ ଉପରେ ବସିଥିବାବେଳେ କେବେ ଅସ୍ଥିର ହେଉନାହିଁ। ପୃଥିବୀ, ପଛୁଆ, ସମ୍ନେ, ଉପର, ତଳ—କୌଣସି ଦିଗରୁ ଆମକୁ ଦୂରେ ନ ହଟାଅ, ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ଯେଉଁମାନେ ଆଗକୁ ଅଟକେ, ସେମାନେ କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ, ଅପାୟକୁ ଦୂରେ ରଖ। ଯେଉଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭୂମି ସହିତ ଦେଖିପାରିବି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର ଦୃଷ୍ଟି ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହୁ, ମୋର ଶିର୍ଷ ଓ ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ଥାନ ଅକ୍ଷତ ରହୁ। ଶୟନ କରିବା, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବା, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ନିମିତ୍ତେ ଶେଇବା, କିମ୍ବା ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଶେଇବା, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବିଶ୍ରାମ କରିବା—ଏହି ସବୁ ସ୍ଥାନରେ ପୃଥିବୀ, ଆମ ଅଙ୍ଗକୁ କ୍ଷତି ନ ଦିଅ। ମୁଁ ତୁମୁଁଠାରୁ ଯେଉଁ ମାଟି ଖନନ କରେ, ହେ ପୃଥିବୀ, ସେହି ଶୀଘ୍ର ଫେରି ଆସୁ, ବିସ୍ତୃତ ପୃଥିବୀ, ତୁମ ହୃଦୟ କିମ୍ବା ମୂଳ ଅଂଶକୁ କ୍ଷତି ନ ଦିଅ। ତୁମ ଋତୁମାନେ—ଗ୍ରୀଷ୍ମ, ବର୍ଷା, ଶରତ, ଶୀତ, ହେମନ୍ତ, ବସନ୍ତ—ସବୁ ସ୍ଥିର ଅଛି; ବର୍ଷ, ଦିନ ଓ ରାତି—ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ତାଙ୍କର କ୍ଷୀର ଦିଅ। ଯିଏ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ସର୍ପକୁ ଧାରଣ କରିଛି, ଯାହାର ଅନ୍ତରେ ଅଗ୍ନି ଜଳିଉଛି, ଯିଏ ଜଳକୁ ଧାରଣ କରେ; ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂରେ ଫିଙ୍ଗିଦିଏ, ଦିବ୍ୟ କୃପା ଦିଏ, ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ବିଶେଷ କରି ବୃତ୍ର ନାଶକ ପାଇଁ ପୃଥିବୀକୁ ନିୟୋଜିତ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁଠାରେ ବଳିବେଦି ରହିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ବେଦି ତିଆରି ହୋଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଋତ୍ୱିଜ୍ମାନେ ମନ୍ତ୍ର, ସଙ୍ଗୀତ, ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଉପାସନା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ତିଆରି ହୁଏ। ପୂର୍ବତନ ଋଷିମାନେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାମାନେ, ଗାୟମାନେ, ସପ୍ତ ଋଷି ଯଜ୍ଞ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଗାନ କରିଥିଲେ। ସେହି ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଆମ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ଦିଅ, ଭଗ ଆମକୁ ଏହି ଧନ ଦିଅ, ଇନ୍ଦ୍ର ଆଗରେ ଆସନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ମଣିଷ ରହନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ, ଚିତ୍କାର, ଢୋଲ ଧ୍ୱନି ହୁଏ—ସେହି ପୃଥିବୀ ଆମର ବିରୋଧୀମାନେ ଦୂରେ ରଖ, ଆମକୁ ଶତ୍ରୁମୁକ୍ତ କର। ଯେଉଁଠାରେ ଅନ୍ନ, ଧାନ, ଯବ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ପାଞ୍ଚ ଜନପଦ ରହନ୍ତି—ବର୍ଷାଧାରାର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ବର୍ଷାରେ ସମୃଦ୍ଧ ପୃଥିବୀକୁ ନମସ୍କାର। ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ନିର୍ମିତ ନଗର ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ପ୍ରଜାପତି ପୃଥିବୀକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଫଳଦାୟି କରନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ଅନେକ ଧନ, ଗୁପ୍ତ ଧନ ଧାରଣ କରେ; ସେ ମୋତେ ମଣି ଓ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦାତ୍ରୀ ଦେବୀ ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଓ କୃପା ଦିଅନ୍ତୁ। ଅନେକ ପ୍ରକାର ଲୋକ, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାଷା ଓ ଆଚାରର ଲୋକମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ରହନ୍ତି; ଏହି ପୃଥିବୀ ମୋତେ ହଜାର ଧନଧାରା ଦିଅ, ଅଚଳ ଗାୟ ଭଳି। ଯେଉଁ ସର୍ପ, ବିଛି, ଦଂଶକ କୀଟ, ଶୀତକାଳର ଜନ୍ତୁ, ଗୁପ୍ତ ଜନ୍ତୁ, ବର୍ଷାକାଳର କୀଟ, ସବୁ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଛି, ସେମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ନ ଆସନ୍ତୁ, ଶୁଭ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ କୃପା କର। ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଅନେକ ପଥ, ରଥ ଚଳାଣ ପଥ, ଯାତ୍ରା ପଥ—ଏହି ପଥରେ ଆମେ ଶତ୍ରୁ ଓ ଚୋର ମୁକ୍ତ ହୋଇ ବିଜୟୀ ହେଉ, ଶୁଭ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଦୟା କର। ପୃଥିବୀ ମାଟି, ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଦୁହିଁରେ ଧୈର୍ୟ ଧାରଣ କରେ; ଵରାହ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ନିଜକୁ ବରାହକୁ ଦେଇଥାଏ। ଜଙ୍ଗଳ ଜନ୍ତୁ, ସିଂହ, ବାଘ, ମାନବ ଖାଇବା ଜନ୍ତୁ, ଭଲୁକ, ରକ୍ଷସ—ଏମାନେ ଆମକୁ ଦୂରେ ରଖ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଗୁପ୍ତଚର, କିମିଦିନ୍, ଭୂତପିଶାଚ—ଏମାନେ ଆମ ପାଖରୁ ଦୂରେ ରଖ, ପୃଥିବୀ। ଯେଉଁଠାରେ ପକ୍ଷୀ, ହଂସ, ଗୃଧ୍ର, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚରାଇ ଉତ୍ତରେ ଉତ୍ତରେ ଅବତରଣ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ବାୟୁ, ମାତରିଶ୍ୱାନ, ଧୂଳି ଉଡ଼ାନ୍ତି, ଗଛକୁ ହଲାଇ ଦେଉଛି—ଏହି ବାୟୁର ଶକ୍ତି, ଏହାର ଗତି, ଏହାର ତେଜ। ଯେଉଁଠାରେ କଳା ଓ ଲାଲ ଏକତ୍ରିତ, ଦିନ ଓ ରାତି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ, ବର୍ଷରେ ପରିବୃତ, ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ତାଙ୍କର ଶୁଭ ନିବାସ ଦିଅନ୍ତୁ।