ଏକ ଦିନ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ। ଆମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲୁ, “ତୀବ୍ର ପାଦ ଥିବା ଶକ୍ତି ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଉପରେ ପତିତ ହେଉ, ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ଭ୍ରମ ଦେଖାଉ। ଏହି ଦିନ, ଶତ୍ରୁ ସେନାମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଭ୍ରାନ୍ତ ହେଉ। ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ନିଶ୍ଚିନ୍ନ ହେଉ, ଏହି ସେନା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପ୍ରହାରିତ ହେଉ। ଶତ୍ରୁମାନେ ବା ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ବା ନିରସ୍ତ୍ର, ବା ରଥରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ, ସେମାନେ ରଥର ମାୟା ଓ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ଫାନ୍ଦରେ ପଡ଼ି, ପରାଜିତ ହେଉ। ଯେଉଁ ଶତ୍ରୁ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଯେଉଁ ନିରସ୍ତ୍ର, ଯେଉଁ ଅଂଶିକ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ସମସ୍ତେ ଅନ୍ଧକାରରେ ପ୍ରହାରିତ ହୋଇ, ପୃଥିବୀ ଉପରେ କୁକୁରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ଷଣ କରୁନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ରଥାରୁଢ଼, ଯେଉଁ ଅରଥାରୁଢ଼, ଯେଉଁ ଅଶ୍ୱାରୋହୀ, ଯେଉଁ ନୁହେଁ—ସମସ୍ତ ହତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଗୃଧ୍ର, ଶ୍ୟେନ, ଓ ଶିକାରୀ ପକ୍ଷୀମାନେ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତୁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରହାରିତ ଶତ୍ରୁ ସେନା ଶବର ଅନେକ ଢେର ଭଳି ପଡ଼ି ରହୁ, ଶ୍ୟାଳମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଚିରି ଖାଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଆହତ, ଯେଉଁମାନେ କ୍ରନ୍ଦନ କରୁଛନ୍ତି, ପଡ଼ି ରହିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବଡ଼ ପକ୍ଷୀମାନେ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତୁ—ଯେଉଁ ଶତ୍ରୁ ଆମର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର ଅର୍ପଣକୁ ବାଧା ଦେଉଛି। ଏହି ଅର୍ପଣ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ଦେଖନ୍ତି, ଅପରାଜୟ; ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ରଘ୍ନ, ତାଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ବଜ୍ରଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରନ୍ତୁ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଅର୍ପଣ ପରେ, ଆମେ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲୁ। ତାଙ୍କୁ ଯଥାଃ—ସତ୍ୟ, ମହତ୍ୱ, ନିୟମ, ଶକ୍ତି, ଦୀକ୍ଷା, ତପସ୍ୟା, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଓ ଯଜ୍ଞ—ଏହି ସବୁ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରିଛି। ସେ ଅତି ବିସ୍ତୃତ ଓ ଦୟାମୟୀ; ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଯାହା ଆମ ସହଚରୀ, ସେ ଆମ ପାଇଁ ବିଶାଳ ସଂସାର ଦିଅନ୍ତୁ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟ ଅସୀମ, ତାଙ୍କ ଉଚ୍ଚ-ନିମ୍ନ ଭୂମି ଉପଜାଉ, ଅନେକ ଗୁଣର ଉଦ୍ଭିଦ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ପୃଥିବୀ ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ, ଆମେ ଧନ ଲଭିବା। ପୃଥିବୀ ଉପରେ ସମୁଦ୍ର, ନଦୀ, ଓ ଜଳ ଅଛି; ତାଙ୍କ ଉପରେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ; ଏହି ଜଗତ ଚଳେ, ଶ୍ୱାସ ନିଏ—ଏହି ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ପ୍ରଥମ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଚାରି ଦିଗ ତାଙ୍କର, ତାଙ୍କ ଉପରେ ଖାଦ୍ୟ, ଲୋକ, ଅନେକ ଜୀବ ଅଛନ୍ତି—ସେ ଆମକୁ ଗୋ-ଧନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପୂର୍ବଜମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଦେବମାନେ ଦାନବମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଥିଲେ; ସେ ଆମକୁ ଧନ, ଶକ୍ତି, ଗୌରବ, ଗୋ, ଅଶ୍ୱ, ସନ୍ତାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ଧନରେ ଧନୀ, ଦୃଢ଼ ନିମ୍ନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବକ୍ଷସ୍ଥଳୀ, ଜଗତର ଆସନ, ବିଶ୍ୱାଗ୍ନି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ପୃଥିବୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷ୍ଣି ସହିତ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଅଜାଗ୍ରତ ଦେବମାନେ ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ ଦାତ୍ରୀ, ଅକ୍ଷୟ ପୃଥିବୀ ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ଓ ପ୍ରିୟ ଦୁଧ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆଦିରେ ଯାହା ଉପରେ ଜଳ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଋଷିମାନେ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ଖୋଜିଥିଲେ, ଯାହାର ହୃଦୟ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସତ୍ୟ ଓ ଅମୃତତ୍ୱରେ ଆବୃତ—ସେ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଜଳ ଦିନ ରାତି ଅବିରତ ଭାବେ ବହୁଛି, ତାଙ୍କ ଉପରେ ଅନେକ ନଦୀ ଚଳିଛି—ସେ ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଓ ଶ୍ରୀ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ପୃଥିବୀକୁ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ମାପିଥିଲେ, ଯେଉଁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବିଷ୍ଣୁ ପଦ ଦେଇଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଅପରାଜୟ କରିଥିଲେ—ସେ ମାତୃପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ଦୁଧ ଆମ ପାଇଁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ର ପାହାଡ଼ ହେଉଛି ଚୂଡ଼ା, ହିମ ଶୃଙ୍ଗ, ତାଙ୍କର ଅନେକ ଅରଣ୍ୟ; ସେ ରଙ୍ଗୀନ, କଳା, ଲାଲ, ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିର, ଦୃଢ଼, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷା କରାଯାଇଛି—ଅପରାଜିତ, ଅଘାତ, ଅଖଣ୍ଡ। ଏହି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆମେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଉଛୁ। ପୃଥିବୀର ମଧ୍ୟ, ନାଭି, ତାଙ୍କ ଦେହର ଶକ୍ତିର ଯେଉଁ ଅଂଶ, ତାହା ଉପରେ ଆମକୁ ବସାନ୍ତୁ, ଆମେ ପୃଥିବୀର ପୁତ୍ର, ପୃଥିବୀ ମାଆ, ପର୍ଜନ୍ୟ ପିତା—ସେ ଆମକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବେଦୀ ତିଆରି, ଯାହା ଉପରେ କଳାକାରମାନେ ଯଜ୍ଞ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି; ଯାହା ଉପରେ ଗାୟକମାନେ ସ୍ତୋତ୍ର ମାପନ୍ତି; ସେ ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଆମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ମନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି—ପୃଥିବୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଧି ଦିଅ, ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେପରି କରିଥିଲେ। ଆମେ ପୃଥିବୀରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛୁ, ଏଠି ଆମେ ଚଳିଛୁ; ଦୁଇପଦ ଓ ଚଉପଦ ଜନ୍ତୁ ତୁମେ ଧାରଣ କରିଛ; ପଞ୍ଚ ମାନବ ଜାତି ତୁମର, ଯାହାପାଇଁ ଅମୃତ ଆଲୋକ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଚମକାଏ। ଆମ ସନ୍ତାନ ଏକତ୍ର ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ପୃଥିବୀ ମୋରେ ମଧୁର ବାଣୀ ଦିଅ। ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ତୁମେ ମାଆ, ନିୟମରେ ଦୃଢ଼; ଆମେ ତୁମ ଉପରେ ଖୁସି ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଚଳିବାକୁ ପାଉ। ତୁମେ ତୁମ ବିଶାଳ ଗୃହରେ ମହାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତିବ୍ର ଗତିରେ ଚଳିଥିବା; ଦୂର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ହେ ପୃଥିବୀ, ସୁନଳା ଭଳି ଆମ ପାଇଁ ଚମକ ଦିଅ, କେହି ଆମକୁ ଅପକାର ନ କରୁନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ପୃଥିବୀରେ, ଉଦ୍ଭିଦରେ; ଜଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଧାରଣ କରେ; କିରଣରେ ଅଗ୍ନି; ମନୁଷ୍ୟ, ଗାଈ, ଅଶ୍ୱରେ ଅଗ୍ନି—ସମସ୍ତଠାରେ ଅଗ୍ନି। ଅଗ୍ନି ଆକାଶରୁ ଜଳେ; ଦେବତା ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟଲୋକ ବିସ୍ତୃତ; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଉନ୍ମେଷ କରନ୍ତି, ଯାହା ଘୃତପ୍ରିୟ। ଅଗ୍ନିରେ ଆବୃତ ପୃଥିବୀ, କଳା ଭୂମିର ଜ୍ଞାନୀ; ତାଙ୍କର ତାପରେ ଆମେ ଦୁଃଖିତ ନ ହେଉ। ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଦେବମାନେ ହବି ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି; ଏଠି ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଖାଦ୍ୟରେ ବଞ୍ଚିଥାନ୍ତି। ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ଶ୍ୱାସ, ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମେ କ୍ଷୀଣ ନ ହେଉ। ପୃଥିବୀର ଗନ୍ଧ, ଉଦ୍ଭିଦ, ଜଳ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଯାହା ଭାଗ କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଗନ୍ଧ ଆମେ ଧାରଣ କରିବାକୁ ଦିଅ, କେହି ଆମକୁ ଅପକାର କରୁନ୍ତୁ ନାହିଁ।