ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଦଶଜଣ ଦେବତା ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ନିଜ ସନ୍ତାନମାନେଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ, ଏବଂ ପଛରେ ସେମାନେ କେଉଁଠି ବାସ କରୁଛନ୍ତି, ଏହା ଅଜଣା ରହିଗଲା। ଏହି ଦେବତାମାନେ କେବଳ ପୃଥିବୀ ଦେଇ ନ ରହିଲେ, ସେମାନେ ଏକ ଶରୀର ତିଆରି କଲେ—କେହି ଚୁଲ, ହାଡ଼, ନସା, ମାଂସ, ମଜ୍ଜା ଏବଂ ପାଦ ଯୋଗାଇ ଏହି ଦେହ ତିଆରି କଲେ। ଏହି ଦେହରେ ସେମାନେ କେଉଁଠି ପ୍ରବେଶ କଲେ, କିମ୍ବା କେଉଁଠୁ ଏହି ଅଙ୍ଗ ଆଣିଥିଲେ, ଏହା ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ରହିଗଲା। ଏହି ସମସ୍ତ ଉପାଦାନ—ଚୁଲ, ନସା, ହାଡ଼, ମଜ୍ଜା, ମାଂସ, ଅଂଗ, ଯୋଡ଼, ପୃଷ୍ଠ, ପାର୍ଶ୍ୱ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ, ହାତ, ମୁଁହ, ଜିଭ, ଗଳା, ଜବଡ଼ି—ଏସବୁକୁ ସଞ୍ଚୟ କରି, ସଂଚିକା ନାମକ ଦେବତାମାନେ ଏକ ମର୍ତ୍ୟ ଦେହ ଗଠନ କଲେ। ଏହି ଦେହ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଏକଠା ହୋଇ, ଚର୍ମରେ ଢାକାଯାଇ, ପୃଥିବୀ ଏହାକୁ ଏକତ୍ରିତ କଲା। ଏହି ଦେହ ଯେଉଁଠାରେ ଥିଲା, ସେଠି କିଏ ରୂପ ଆଣିଲା? ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହାକୁ ଚାହିଁଲେ, ବୁଦ୍ଧିମତୀ ବଧୁ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପତିଙ୍କ ଜନାନୀ ଏହି ଦେହକୁ ରୂପ ଦେଲେ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ଏବଂ ତାଙ୍କ ପିତା ଏହି ଦେହକୁ ବିଭକ୍ତ କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରେ ଆସିଥିବା ଦେବତାମାନେ ଏହି ଦେହକୁ ନିଜ ନିବାସ କଲେ। ଏହି ଦେହରେ ନିଦ୍ରା, ଉନ୍ମାଦ, ଅଶୁଭତା, ଦୁଃଖ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଖାଲି ମୁଣ୍ଡ, ପକଳା ଚୁଲ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ଦେହରେ ଚୋରି, ଅନ୍ୟାୟ, ପାପ, ସତ୍ୟ, ଯଜ୍ଞ, ମହାତ୍ମା, ଶକ୍ତି, ଶାସନ, ପ୍ରଭାବ ପ୍ରବେଶ କଲା। ଏଠିରେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ, ଦାନ ଓ ଅସ୍ୱୀକୃତି, ଭୁକ୍ ଓ ତୃଷ୍ଣା ଆସିଗଲା। ନିନ୍ଦା ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷତା, ମାରିବା ଓ ନ ମାରିବା, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଦାନଶୀଳତା, ଅଶ୍ରଦ୍ଧା—ଏହି ସମସ୍ତ ଦେହକୁ ଭରିଦେଲେ। ଏଠିରେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଅଜ୍ଞାନ, ଶିକ୍ଷା, ଵେଦ, ଋଚ୍, ସାମ, ଯଜୁସ୍ ପ୍ରବେଶ କଲା। ଆନନ୍ଦ, ସୁଖ, ହସ, ଅହିଂସା, ନୃତ୍ୟ ଏହି ଦେହରେ ବସିଗଲା। କଥା, ଅନର୍ଥ, ଇଚ୍ଛା, ଅନାବଶ୍ୟକ ଆଳୋଚନା ଏହି ଦେହକୁ ଭରିଦେଲେ। ଶ୍ୱାସ-ପ୍ରଶ୍ୱାସ, ଦୃଷ୍ଟି, ଶ୍ରବଣ, ଦୁଇ ପୃଥିବୀ, ଦୃଢ଼ତା, ପୃଥିବୀର ସ୍ଥିରତା, ପ୍ରାଣ, ଉଦାନ, ବାକ୍, ମନ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦେହ ସହିତ ଗତି କରେ। ଆଶୀର୍ବାଦ, ଆଦେଶ, ଅନୁମତି, ଭିନ୍ନତା, ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ ସଙ୍କଳ୍ପ ଦେହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଚୋରିବା ଓ ରହିବାର ଇଚ୍ଛା, ଦ୍ରୁତତା, ଦୁଃଖ, ଗୁପ୍ତତା, ପବିତ୍ରତା, ଦ୍ରବ୍ୟ, ତ୍ୟାଗ, ଘୃଣା—ଏହି ସମସ୍ତ ଦେହରେ ବସିଲେ। ହାଡ଼କୁ ଅରଣି କରି, ଏଠିରେ ଏଠି ଆଠଟି ଜଳ ବସିଗଲା; ଶୁକ୍ରକୁ ଘୃତ କରି, ଦେବତାମାନେ ପୁରୁଷ ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଜଳ, ଦେବତା, ରାଜାଧିକାର ସହିତ ବ୍ରହ୍ମା ଦେହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ପ୍ରଜାପତି ଏହି ଦେହର ଅଧିପତି ହେଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ ହେଲେ, ବାୟୁ ପ୍ରାଣ ହେଲେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଆତ୍ମାକୁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଏହିପରି, ଯିଏ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଜାଣେ, ସେ ପୁରୁଷକୁ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବେ ଦେଖେ; କାରଣ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠି ଥାନ୍ତି, ଯେପରି ଗୋଅଳାରେ ଗାଈ ରହେ। ଏହି ଶରୀର ତିନି ଭିନ୍ନ ମାପରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଗତି କରେ—ଏକ ଦିଗରେ ଯାଏ, ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ ଯାଏ, ଏକ ଦିଗରେ ରହିଯାଏ। ଜଳରେ ରଖାଯାଇ, ମାତାମାନେ ଗର୍ଭରେ ବଢ଼ି, ଏହି ଦେହ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ହୁଏ; ଏହାର ଭିତରେ ଛାୟା ଥାଏ, ଏହି ଦେହକୁ ଏହିକାରଣରୁ ‘ଛାୟା’ କୁହାଯାଏ। ଏହିପରି ଦେବତାମାନେ ଏହି ଦେହର ଗଠନ କଲେ ଓ ଏହି ଦେହକୁ ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଓ ଦୋଷର ଆଶ୍ରୟ କଲେ। ଏହି ବିଶ୍ୱରେ, ଅର୍ବୁଦ ନାମକ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି, ଶସ୍ତ୍ର, ଧନୁର୍ବାଣ, ତଳୱାର, କୁଠାର, ଅସ୍ତ୍ର ଓ ହୃଦୟର ସଙ୍କଳ୍ପ ରହିଛି। ହେ ଅର୍ବୁଦ, ଆମ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଆମେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଦେବତାମାନେ, ଆମ ସମସ୍ତ ସ୍ନେହୀ ଏବଂ ଅଦୃଶ୍ୟ ରକ୍ଷକମାନେ, ଅର୍ବୁଦରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉନ୍ତୁ। ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଅର୍ବୁଦରେ ପରାଜିତ କରିବା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ଉଠନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯିତିବାକୁ ସାଥି ଦିଅନ୍ତୁ। ଅର୍ବୁଦ ଦେବତା ଓ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ନିୟର୍ବୁଦି, ଏହି ମଧ୍ୟଲୋକ ଏବଂ ବିଶାଳ ପୃଥିବୀକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ଦୁଇ ଦେବତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ଜୟ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ। ଅର୍ବୁଦରେ ଉଠ, ଦେବତାମାନେ, ଆମ ସେନା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଇ, ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦିଅ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ବେରି ଦିଅ। ନିୟର୍ବୁଦରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସାତ ମହାନ ଦେବତା ତ୍ରାଣ ଦେଖନ୍ତୁ, ଅର୍ପଣ ସମୟରେ ସେମାନେ ସେନା ସହିତ ଉଠନ୍ତୁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଘରବାଳି ଦୁଃଖୀ, ଚିତ୍କାର କରୁ, ବିକ୍ଷିପ୍ତ ଚୁଲ ଓ ଅଶ୍ରୁ ଭରା ଚକ୍ଷୁ ନେଇ, ମୃତଦେହକୁ ଉଠାଇ ନେଉ। ମା, ପତି, ଭାଇ କିମ୍ବା ଆତ୍ମୀୟ ପାଇଁ ଦୁଃଖ କରୁଥିବା ନାରୀ ଅର୍ବୁଦରେ ବିକଳ ହୋଇ କାନ୍ଦନ୍ତି। ଶତ୍ରୁଙ୍କ ମୃତଦେହ ଉପରେ ଗୃଧ୍ର, କାଉ, ଗରୁଡ଼, ଶ୍ୟାଳ ଓ ଅନ୍ୟ ମাংସଭୋଜୀ ପକ୍ଷୀମାନେ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ, ମକ୍କି, କୀଟ ମୃତଦେହ, ମଳ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଓ ଅର୍ବୁଦର ବୃଦ୍ଧିରେ ତୃପ୍ତି ଲାଗନ୍ତୁ। ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଶ୍ୱାସ-ପ୍ରଶ୍ୱାସ ଅର୍ବୁଦରେ ଧରି ଏକତ୍ରିତ କର, ତାଙ୍କ ଘର ଓ ବସ୍ତିକୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କର। ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟରେ ଉପଥାପିତ ହେଉନ୍ତୁ, ତୁମ ବିଶାଳ ଜବଡ଼ି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତରେ ତାଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କର। ତାଙ୍କର ହାତ ଓ ହୃଦୟର ଚତୁରତା ଅସ୍ପଷ୍ଟ ହେଉ, କିଛି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିନପାରୁ। ବିନାଶକମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା, ହତ୍ୟା କରୁଥିବା ଏବଂ ଦୁଃଖୀ, ବିକ୍ଷିପ୍ତ ନାରୀମାନେ ଅର୍ବୁଦରେ ମୃତଦେହ ଉପରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉନ୍ତୁ। କୁକୁର ସଦୃଶ ଅପ୍ସରାମାନେ, ରୂପ, ଅର୍ବୁଦର ବୃଦ୍ଧି, ପାତ୍ର ଭିତରେ ନଢ଼ୁଥିବା, କଟୁ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟତା ଚାହୁଁଥିବା ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅର୍ବୁଦର ବୃଦ୍ଧିରେ ଦେଖାଇ ଦିଅ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦେଖାଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଉନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ବିଶ୍ୱର ଗଢ଼ନ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାଙ୍କ ଲୀଳା ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ଗୁଭୀର।