ଏକ ପବିତ୍ର ବେଦି ଉପରେ, ଋଷିମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ବଂଶଜମାନେ ଏକ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ଆୟୋଜନ କରୁଛନ୍ତି । ସେଠାରେ ଏକ ମେଷକୁ ଡାକି, ସେମାନେ ବିନୟର ସହିତ କହିଲେ, "ହେ ମେଷ, ଏହି ଯଜ୍ଞର ନିମନ୍ତେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଆସି ଅପମାନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁନାହାନ୍ତୁ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ଚାଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କର। ହେ ଶୁଭବାଦୀ, ଆମ ଉପରେ ଅନୁଗ୍ରହ କର। ପ୍ରଥମ, ପୁରାତନ ପିତୃମାନେ ଓ ଋଷିବଂଶଜମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହୁନ୍ତୁ, ସେମାନେ କେବେ ଅପମାନ ନହେଉନ୍ତୁ।" ଏହି ଯଜ୍ଞ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ପୟସ ଅର୍ପିତ ହେଉଛି ଏବଂ ଏହାକୁ ଋଷିବଂଶଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଉଛି। ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଋଷିବଂଶଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଏଠି ଆମର ରକ୍ଷକ ଓ ସମସ୍ତ ମାରୁତଗଣ ଓ ଦେବତାମାନେ ଏହି ପକାଯାଇଥିବା ଭୋଜନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି ଯଜ୍ଞ ନିତ୍ୟ ଫଳଦାୟି, ସମ୍ପଦର ଆସନ, ବୃଷଭ ଓ ଗାଈ ଭଳି ସମୃଦ୍ଧି ଦେଉଥିବା ହେଉଛି। ଏହା ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତାନ, ଅମରତ୍ୱ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଅପାର ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଏକାସାଥିରେ ଆସୁନ୍ତୁ। "ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ବୃଷଭ, ଋଷିମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ବଂଶଜମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ। ଧର୍ମିକ ଲୋକମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ଆମ ଏହି ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ଅର୍ପଣକୁ ବସାଇଦିଅ।" ଏହିଠାରେ, ସମସ୍ତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ: "ପଥକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ମାର୍ଗରେ ଯିବେ, ସେଥିରେ ଆମେ ଏହି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ସେ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାକୁ ଚାହାଁ।" ଯେଉଁ ମାର୍ଗରେ ଦେବତାମାନେ ଆଲୋକ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍କ୍ରମଣ କରିଥିଲେ, ସେହି ପକାଯାଇଥିବା ପୟସ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମିକ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ, ସେହି ମାର୍ଗରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହୁଁ। ଏହି ସମୟରେ, ଭବ ଓ ଶର୍ବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଏ: "ଦୟା କର, କୌଣସି କ୍ଷତି ନେଇ ଆସନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଭୂତମାନଙ୍କ ଓ ପଶୁମାନଙ୍କ ନାଥ, ତୁମକୁ ନମନ। ତୁମ ଅସ୍ତ୍ର ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଯାଉ, ଆମେ ଦୁଇପଦୀ କିମ୍ବା ଚତୁଷ୍ପଦୀ ହେଉ, କୌଣସି ଅପମାନ ହେଉନାହିଁ।" "କୁକୁର, ଶିଆଳ, ଚଣ୍ଡାଳ, ଗୃଧ୍ର, କଳା ମାଂସାହାରୀ ପକ୍ଷୀମାନେ ଓ ମକି ତୁମର ପକ୍ଷୀ, ସେମାନେ କୌଣସି କ୍ଷତି ଦେଇନାହାନ୍ତୁ।" ତାଙ୍କର ଚିତ୍କାର, ଶ୍ୱାସ ଓ ମୂଳକୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଏ। "ହେ ଶହସ୍ରନୟନୀ, ଅମର ରୁଦ୍ର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" ପୂର୍ବ, ଉତ୍ତର, ତଳ, ଉପର, ସମସ୍ତ ଦିଗ, ଆକାଶ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଭବଙ୍କ ମୁଖ, ଚକ୍ଷୁ, ଚର୍ମ, ଆକୃତି, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମ ଅଙ୍ଗ, ଉଦର, ଜିଭା, ଦାନ୍ତ, ଗନ୍ଧକୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର। "ଶ୍ୟାମ ଚୂଡ଼ାଧାରୀ, ଶହସ୍ରନୟନୀ, ତୀବ୍ର ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ଆମେ ବିରୋଧ କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ।" "ଭବ ଚାରିପଟେ ଜଳ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ପରି ଆମକୁ ଘେରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେ କୌଣସି କ୍ଷତି ନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମେ ସେଠି ନମସ୍କାର କରୁ।" "ଚାରିଥର, ଆଠଥର, ଦଶଥର ଭବ ଓ ପଶୁନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତୁମ ପଞ୍ଚ ପ୍ରାଣୀ—ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ମଣିଷ, ଛାଗା—ବିଭକ୍ତ।" "ତୁମର ଦିଗ, ଦ୍ଵୀପ, ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ଏହି ଭୟାନକ ମଧ୍ୟାକାଶ—ସବୁ ତୁମର। ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ୱାସ ନେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।" "ପୃଥିବୀ ତୁମର ବିଶାଳ ପାତ୍ର, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି। ଦୟା କର, ଭୂତନାଥ, ଦୂରରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା, ଭୟାନକ, ଦୂର ଚାଲିଯାଉଥିବା, ଖରାପ-ଚୁଲିଆ, ସେମାନେ ଦୂରେ ରହନ୍ତୁ।" "ତୁମର ହରିତ ଧନୁ, ସୁନାର ଧନୁ, ଶହସ୍ର ଘାତକ, ଶତ ହନ୍ତା, ଚୂଡ଼ାଧାରୀ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ତୀର, ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର—ସେଠି ଓ ତାହା ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିଗକୁ ନମସ୍କାର।" "ଯେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ଦେବାକୁ ଚାହେ, ଯେ ଆଘାତ କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେ ଆଘାତ ପଛୁଆ ଦିଗରୁ ଲାଗୁ।" "ଭବ ଓ ରୁଦ୍ର, ଏକତ୍ରିତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ଯେଉଁ ଦିଗକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେଠି ନମସ୍କାର।" "ଯେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି, ଯେ ଫେରିଯାନ୍ତି, ରୁଦ୍ର, ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ବସିଥିବା, ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଦିଗରେ ଅଛ, ସେଠି ନମସ୍କାର।" "ସାଂଧ୍ୟା, ପ୍ରଭାତ, ରାତି, ଦିନ—ସମୟ ସମୟରେ ଭବ ଓ ଶର୍ବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ଶହସ୍ରନୟନୀ, ସବୁଦିନ ଦେଖୁଥିବା, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ରୁଦ୍ର ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ିଆଛନ୍ତି। ମୋ ଜିଭା ତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିନାହିଁ।" "କଳା ଘୋଡ଼ା, ଅଧମ, ଭୟାନକ ରଥ, ଲମ୍ବା ଚୁଲିଆ, ଚରଣଦ୍ୱାରା ଚାପିଦେଉଥିବା—ପୁରୁଣା ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ନମସ୍କାର।" "ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଆମକୁ ଆଘାତ ନ କରୁ, ଭୂତନାଥଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଆମ ଉପରେ ନ ପଡ଼ୁ। ତୁମର ଦିବ୍ୟ ଶାଖା ଅନ୍ୟ ଦିଗକୁ ଆଣ।" "ସେ ଆମକୁ କ୍ଷତି ଦେଉନାହାନ୍ତୁ, ମିଠା କଥା କହନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଘେରି ରହନ୍ତୁ, କ୍ରୋଧ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଆମେ ତୁମ ସହ ବିରୋଧ କରିବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ।" "ଗାଈ, ମଣିଷ, ଛାଗା, ମେଷ—ଏହି ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଚାହିଁବେ ନାହିଁ। ତୀବ୍ର, ଅନ୍ୟ ଦିଗକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ତୁମ ପ୍ରିୟମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ନଶ୍ୱନ କର।" "ଯେଉଁ ତୁମର ଜ୍ୱର, କାଶ, ଅସ୍ତ୍ର, ଘୋଡ଼ାର ହିହିନାଟି ପରି ଚିତ୍କାର କରେ, ସେ ଆଘାତକୁ ଦୂରେ ଚାଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କର। ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ଯେ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଦଢ଼ିଆଛନ୍ତି, ଅଯଜ୍ଞୀୟଙ୍କ ଅର୍ପଣ ନଶ୍ୱନ କରନ୍ତି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାନୀୟ ପିଉଛନ୍ତି—ସେଉଁଠି ଦଶ ନମସ୍କାର ସହିତ ନମନ।" "ବନ୍ୟପଶୁ, ଜଙ୍ଗଲରେ ରହୁଥିବା ପଶୁ, ହଂସ, ଗରୁଡ଼, ପକ୍ଷୀ, ଉଡୁଥିବା ପ୍ରାଣୀ—ସବୁ ତୁମର। ତୁମର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଶକ୍ତି, ପଶୁନାଥ, ଦିବ୍ୟ ଜଳ ତୁମ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଜଳରେ ଝରିଯାଏ।" "ଶିଶୁମାଛ, ଅଜଗର, ବଳିଷ୍ଠ ଶରୀରବାନ୍, ମାଛ ଓ ଧୂଳିରେ ଲୁଚିଥିବା ପ୍ରାଣୀ—କୌଣସି ସ୍ଥାନ ଦୂର ନୁହେଁ, ପୃଥିବୀର ପୂର୍ବୀୟ ସାଗରରୁ ପଶ୍ଚିମୀୟ ସାଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ ଦୃଷ୍ଟି।" "ରୁଦ୍ର, ଜ୍ୱର, ବିଷ କିମ୍ବା ଦିବ୍ୟ ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ଆମକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନାହାନ୍ତୁ। ତୁମ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଅନ୍ୟ ଦିଗକୁ ଛାଡ଼।" "ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ଭବ, ପୃଥିବୀର ନାଥ, ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ଭରିଛ। ଯେଉଁଠି ତୁମର ଶକ୍ତି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସେଠି ନମସ୍କାର।