ବୃହସ୍ପତି ଯେଉଁ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନଟିକୁ ବାତ, ଅଶ୍ୱ, ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ସେହି ରତ୍ନଟି ଜଳରେ ଅବିରତ ଭାବେ ବହୁଥିଲା। ଏହି ଜଳରୁ ଅମୃତତ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ, ପ୍ରତିଦିନ ଏବଂ ଆସନ୍ତା କାଲି ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦଳନ କର। ପୁନର୍ବାର ବୃହସ୍ପତି ବାତ ଓ ଅଶ୍ୱ ପାଇଁ ବାନ୍ଧିଥିବା ଏହି ରତ୍ନଟିକୁ, ରାଜା ବରୁଣ ମୁକ୍ତ କଲେ। ଏଥିରୁ ସତ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦଳନ କର। ଏହି ରତ୍ନଟିକୁ ଦେବତାମାନେ ବୋହି ନେଇଥିଲେ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ କରିଥିଲେ। ଏଠାରୁ ବିଜୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ ତୁମେ ପ୍ରତିଦିନ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କର। ଦେବତାମାନେ ଏହି ଶୁଭ ରତ୍ନକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଏଠାରୁ ସମସ୍ତ ଉପଲବ୍ଧି ହେଲା। ଋତୁମାନେ ଏହାକୁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ଋତୁପତିମାନେ ବାନ୍ଧିଥିଲେ। ବର୍ଷ ବାନ୍ଧି ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ରକ୍ଷା କରେ। ମଧ୍ୟଭାଗ ଓ ଦିଗମାନେ ଏହି ରତ୍ନକୁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ପ୍ରଜାପତି ତିଆରି କରିଥିବା ଏହି ରତ୍ନ ମୋର ଶତ୍ରୁନାଶକ ଓ ସମୃଦ୍ଧିକାରୀ। ଅଥର୍ବଣମାନେ ଏହାକୁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଦାସ୍ୟୁମାନଙ୍କ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏହାକୁ ମୁକ୍ତ କରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କଲେ। ବୃହସ୍ପତି ଯେଉଁ ରତ୍ନକୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ସେହି ମାୟାମୟ ରତ୍ନ ଶକ୍ତି ଓ ତେଜସ୍ୱିତା ସହିତ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲା। ଏହି ରତ୍ନ ଗଓ, ଛାଗ, ଖାଦ୍ୟ, ସନ୍ତାନ ସହିତ ଆସିଲା। ଏହି ରତ୍ନ ଚାଉଳ, ଯବ, ବଡ଼ପଣ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ଆସିଲା। ମଧୁ, ଘୃତ ଧାରା, ସାର୍, ଏବଂ ରତ୍ନ ସହିତ ଏହା ଆସିଲା। ଦହି, ଦୁଧ, ଧନ, ଶୋଭା ସହିତ ଏହି ରତ୍ନ ଆସିଲା। ତେଜ, ପ୍ରଭା, କୀର୍ତ୍ତି, ଖ୍ୟାତି ସହିତ ଏହି ରତ୍ନ ଆସିଲା। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏହି ରତ୍ନ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲା। ଦେବତାମାନେ ଏହି ରତ୍ନ ମୋତେ ପୋଷଣ ପାଇଁ ଦିଉନ୍ତୁ—ଏହି ରତ୍ନ ବିଜୟ ଆଣେ, ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ବଢ଼ାଏ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରେ। ବ୍ରହ୍ମ ଶକ୍ତି ଓ ତେଜ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଶୁଭ ଉଦ୍ଧାର କରୁଛି। ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ନ ଥାଉ, ମୋ ଶତ୍ରୁମାନେ ନିମ୍ନସ୍ଥ ହେଉନ୍ତୁ। ଦେବତାଜନିତ ଏହି ରତ୍ନ ମୋତେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ କରୁ, ତିନି ଲୋକ ଯାହାର ଦୁଧ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେ ଏହାକୁ ସେବନ କରନ୍ତି। ଏହି ରତ୍ନ ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଉତ୍କର୍ଷ ପାଇଁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଯେଉଁ ରତ୍ନ ଦେବତା, ପିତୃ, ମାନବମାନେ ସଦା ନିର୍ଭର କରନ୍ତି, ସେ ରତ୍ନ ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଉତ୍କର୍ଷ ପାଇଁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଯେପରି ଉତ୍ତମ ମାଟିରେ ବିଆପାତିଲେ ଚାଷ କରିଲେ ଗଛ ବଢ଼େ, ସେପରି ସନ୍ତାନ, ପଶୁ, ଓ ଖାଦ୍ୟ ମୋରେ ବଢ଼ୁ। ଯାହାକୁ ତୁମେ, ବଳିବଢ଼ାଇବା ରତ୍ନ, ଶୁଭ ଦେଉଛ, ସେଉଁଠି ଶତଦାନ ରତ୍ନ, ତୁମେ ସେଉଁଠି ସ୍ରେଷ୍ଠତା ଦିଅ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ପ୍ରସ୍ତୁତ କାଷ୍ଠରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର, ଅର୍ପଣ ସହିତ ଗ୍ରହଣ କର। ଜାତବେଦସ୍, ପୂଜାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ତୁମେ, ଆମେ ତୁମରେ ଭାଗ୍ୟ, ସନ୍ତାନ, ଦୃଷ୍ଟି, ଓ ବୃଦ୍ଧି ସ୍ଥାପିତ କରୁ। ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ—କେଉଁ ଅଂଶରେ ତପସ୍ୟାଗ୍ନି ଅବସ୍ଥିତ? କେଉଁଠି ସତ୍ୟ ନିର୍ମିତ? କେଉଁଠି ଉପବାସ, କେଉଁଠି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦଣ୍ଡାୟମାନ, କେଉଁଠି ତାଙ୍କର ସତ୍ୟତା ଭିତି? କେଉଁଅଂଶରୁ ଅଗ୍ନି ଚମକେ? କେଉଁଅଂଶରୁ ମାତରିଶ୍ୱାନ୍ ବହେ? କେଉଁଅଂଶରୁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ମାପାଯାଏ, ଯେପରି ଏକ ବଡ଼ ଅଙ୍ଗ ପରି ଅଂଶ ବିଭାଜିତ ହୁଏ? କେଉଁଅଂଶରେ ପୃଥିବୀ ଅବସ୍ଥିତ? କେଉଁଅଂଶରେ ମଧ୍ୟମ ଆକାଶ ଦଣ୍ଡାୟମାନ? କେଉଁଅଂଶରେ ଦିଗନ୍ତ ଅବସ୍ଥିତ? କେଉଁଅଂଶରେ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ବର୍ଗ ରହିଛି? କେଉଁଠି ଆଶାକ୍ତି ନେଇ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱାଗ୍ନି ଜ୍ୱଳନ କରେ? କେଉଁଠି ଆଶାକ୍ତି ନେଇ ମାତରିଶ୍ୱାନ୍ ବହେ? କେଉଁଠି ଆଶାକ୍ତି ନେଇ ନଦୀମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି? ମୋତେ କୁହ, ସ୍କମ୍ଭ କିଏ? ଅର୍ଧମାସ, ମାସ, ବର୍ଷ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇ କେଉଁଠି ଯାଆନ୍ତି? ଋତୁ ଓ ଋତୁକାଳ କେଉଁଠି ଯାଆନ୍ତି? କୁହ, ସ୍କମ୍ଭ କିଏ? ଦୁଇ ଯୁବ ଭିନ୍ନ ଆକୃତି—ଦିନ ଓ ରାତି—କେଉଁଠି ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି? ଜଳ ଧାରା କେଉଁଠି ଏକତ୍ରିତ? ସ୍କମ୍ଭ କିଏ? ଯାହାରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇ ପ୍ରଜାପତି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କଲେ, ସେ ସ୍କମ୍ଭ କିଏ? ପ୍ରଜାପତି ଉଚ୍ଚ, ନିମ୍ନ, ମଧ୍ୟମ ସମସ୍ତ ଆକୃତିରେ ତିଆରି କଲେ, ସେଠାରେ କେତେ ଅଂଶ ସ୍କମ୍ଭ ପ୍ରବେଶ କଲେ, କେତେ ବାହାରେ ରହିଗଲା? ସ୍କମ୍ଭର କେତେ ଅଂଶ ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତରେ ପ୍ରବେଶ କଲା? ଯେତେବେଳେ ସେ ଏକ ଅଙ୍ଗକୁ ହଜାର ଅଂଶ କଲେ, ସେଠାରେ କେତେ ସ୍କମ୍ଭ ଲିନ ହେଲା? ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଜଗତ, ଅବରଣ, ଜଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଜାଣନ୍ତି; ଯେଉଁଠି ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ ମିଶିଯାଏ—ସେଠି ସ୍କମ୍ଭ କିଏ? ଯେଉଁଠି ତପସ୍ୟା ଶିଖରକୁ ପହଁଚି ଉପବାସକୁ ଧାରଣ କରେ; ଯେଉଁଠି ସତ୍ୟ, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଜଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମ ଏକତ୍ରିତ—ସେଠି ସ୍କମ୍ଭ କିଏ? ଯେଉଁଠି ପୃଥିବୀ, ମଧ୍ୟାକାଶ, ଦିଗନ୍ତ ଅବସ୍ଥିତ; ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବାୟୁ ରହିଛି—ସେଠି ସ୍କମ୍ଭ କିଏ? ଯାହାର ଅଙ୍ଗରେ ସମସ୍ତ ତିରିଶି ତିନି ଦେବତା ଏକତ୍ରିତ, ସେ ସ୍କମ୍ଭ କିଏ? ଯେଉଁଠି ପ୍ରଥମ ଋଷି, ଋକ୍, ସାମ, ଯଜୁର୍, ବଡ଼ ପୃଥିବୀ ଏବଂ ଏକ ଋଷି ଅବସ୍ଥିତ—ସେଠି ସ୍କମ୍ଭ କିଏ? ଯେଉଁ ଦେହରେ ଅମୃତତ୍ୱ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦୁହିଁ ଅବସ୍ଥିତ, ଯାହାର ନାଳୀମାନେ ସମୁଦ୍ର ପରି ଏକତ୍ରିତ—ସେଠି ସ୍କମ୍ଭ କିଏ? ଯେଉଁଠି ଚାରି ଦିଗ ପ୍ରଧାନ ନାଳୀ ଭାବେ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ବଳି ଅଗ୍ରସର—ସେଠି ସ୍କମ୍ଭ କିଏ? ଯେଉଁମାନେ ଦେହରେ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ପରମେଶ୍ୱର ଓ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେମାନେ ସ୍କମ୍ଭକୁ ଜାଣନ୍ତି। ଯାହାର ମୁଣ୍ଡ ହେଲା ବୈଶ୍ୱାନର, ଯାହାର ଚକ୍ଷୁ ଅଙ୍ଗିରସ, ଯାହାର ଅଙ୍ଗ ଯାତବ—ସେ ସ୍କମ୍ଭ କିଏ?