ଏକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ପ୍ରାର୍ଥନାର ଅନୁଭୂତିରେ, ଋଷିମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ—"ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ, ତୁମ ତେଜରେ ଆମ ଶତ୍ରୁ ବା ଯେଉଁଠାରେ ଆମର ଦ୍ୱେଷ ଅଛି, ସେମାନଙ୍କର ତେଜକୁ ନିର୍ବଳ କର।" ପରେ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କୁ ସମ୍ମୋଧନ କରି କହିଲେ, "ହେ ଚନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ତାପରେ ଆମ ଶତ୍ରୁ ବା ଯେଉଁଠାରେ ଆମ ଦ୍ୱେଷ ଅଛି, ସେମାନଙ୍କୁ ତାପିତ କର। ତୁମ ଗ୍ରହଣରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରସିବାକୁ, ତୁମ ଅଗ୍ନିରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କର। ତୁମ ଦୀପ୍ତିରେ ସେମାନଙ୍କର ଦୀପ୍ତିକୁ ନିର୍ବଳ କର।" ଏହିପରି ଉପାସନା ପାଣିକୁ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଛି—"ହେ ଜଳଦେବୀ, ତୁମ ତାପ, ତୁମ ଗ୍ରହଣ, ତୁମ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଦୀପ୍ତିରେ ଆମର ଶତ୍ରୁ ବା ଯେଉଁଠାରେ ଆମ ଦ୍ୱେଷ ଅଛି, ସେମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କର। ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ନିର୍ବଳ କର।" ଏହି ପରେ, ଅନେକ ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନ ନାମର ଦେବତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଛି—"ହେ ଶେରଭକ, ଶେରଭ, ଶେବୃଧକ, ଶେବୃଧ, ମ୍ରୋକ, ଅନୁମ୍ରୋକ, ସର୍ପ, ଅନୁସର୍ପ, ଜୂର୍ଣ୍ଣି, ଉପବଦେ, ଅର୍ଜୁନୀ, ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ବସୁଛ, ଯାହାକୁ ତୁମ ପ୍ରେରକ ପଠାଇଛନ୍ତି, ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ମାଂସ ଭିତରେ ଦଗ୍ଧ କର। ଏହି ଶକ୍ତିମାନ ଅସ୍ତ୍ର ଆମ ଉପରେ ନ ଆସି, ତାଙ୍କ ନିଜ ମାଳିକଙ୍କୁ ଫେରିଯାଉ।" ଏହିପରି ଅନୁରୋଧ ଭାରୁଜୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କରାଯାଇଛି—"ଫେରି ଆସୁଥିବା ଶକ୍ତିମାନମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଉ, ଦୁଷ୍ଟ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଫେରିଯାଉ। ଯାହାକୁ ତୁମେ ଆକ୍ରମଣ କରିଛ, ସେ ତୁମର ହେଉ, ତୁମ ନିଜ ମାଂସ ନିଅ, ମୋର ନୁହେଁ।" ଏହାପରେ ପୃଶ୍ନିପର୍ଣୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯାଇଛି—"ହେ ପୃଶ୍ନିପର୍ଣୀ ଦେବୀ, ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ, ଦୁଃଖ ଓ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କର। କଣ୍ବମାନଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଦାରୁଣ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ଦଗ୍ଧ କରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ପୃଶ୍ନିପର୍ଣୀ, ଶକ୍ତି ସହିତ ଉତ୍ପନ୍ନ, ତାଙ୍କ ସହ ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟ ନାମଧାରୀମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଉଛି, ଯେପରି ଏକ ପକ୍ଷୀର ମୁଣ୍ଡ କାଟାଯାଏ। ଶତ୍ରୁ, ରକ୍ତପାତ କରୁଥିବା, ଫୋଲା ହେବାକୁ କାରଣ ହେଉଥିବା ଏବଂ ଗର୍ଭରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଣ୍ବକୁ ଧ୍ୱଂସ କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଅ। ସେମାନଙ୍କୁ ପାହାଡ଼ରେ ଫିଙ୍କିଦେ, ଯେଉଁ କଣ୍ବମାନେ ଜୀବନ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି; ତୁମେ ଅଗ୍ନି ପରି ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ଦହିଯାଅ। ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ଚାଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କର, ଯେଉଁଠାରେ ଅନ୍ଧକାର ଯାଏ, ସେଠାକୁ ମାଂସଭୋଜୀ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।" ଏହିପରେ ଋଷି ଗୋମାତା ଓ ଗୋଧନ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି—"ଯେଉଁ ବୃଷ୍ଟି ହୋଇଯାଇଥିଲେ ସେମାନେ ଏଠାକୁ ଫେରିଆସନ୍ତୁ, ବାୟୁ ତାଙ୍କ ସହଚର ଖୁସି ହେଉନ୍ତୁ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ତାଙ୍କର ରୂପ ଓ ଚିହ୍ନ ଜାଣନ୍ତି, ସବିତା ଏଠି ଏହି ଗୋଧନକୁ ଏକଠା କରନ୍ତୁ। ବୃହସ୍ପତି ଝାଣି ଏଠି ଏହି ଗୋଧନକୁ ନେଇଆସନ୍ତୁ, ସିନୀବାଳୀ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଆଣନ୍ତୁ, ଅନୁମତି ଆସିଥିବାମାନେକୁ ରୋକନ୍ତୁ। ଗୋଧନ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଲୋକମାନେ ଏକଠା ହେଉନ୍ତୁ, ଧାନ୍ୟର ସମୃଦ୍ଧି ଏଠି ଏକଠା କରି ଆଉଛି। ଗୋମାତାଙ୍କର ଦୁଧ, ଘୃତ ସହ ଶକ୍ତି ଓ ରସ ଏଠି ଏକଠା କରୁଛି। ଆମର ବୀରମାନେ ଏପରି ଛିଟାଯାଇ ଦୃଢ଼ ଅଛନ୍ତି; ଗୋମାତାମାନେ ମୋର ରକ୍ଷାରେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ। ମୁଁ ଗୋମାତାଙ୍କର ଦୁଧ ଏଣିକି ଆଣୁଛି, ଧାନ୍ୟର ରସ ଆଣୁଛି, ବୀରମାନେ ଏଠି ଏସାରିଛନ୍ତି, ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏହି ଗୃହର ମୁଣ୍ଡରେ ଅଛନ୍ତି।" ଏପରି ଶତ୍ରୁ ନିବାରଣ ପାଇଁ ଔଷଧୀକୁ ଉପାସନା କରାଯାଏ—"ଶତ୍ରୁ ମୋର୍ସଲ୍ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ, ତୁମେ ବିଜୟୀ, ଦୃଢ଼ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ହେ ଔଷଧୀ, ପ୍ରତିମୋର୍ସଲ୍ ଦ୍ୱାରା ମୋର୍ସଲ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କର, ରସକୁ ହଟା। ଗୃଧ୍ର ତୁମକୁ ଖୋଜିଥିଲେ, ବନ୍ଦର ତୁମକୁ ଖୋଦିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ଆସୁରମାନେ ଉପରେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ, ପାଟା ଉପଖ୍ୟାନ ଖାଇ ଆସୁରମାନେକୁ ଜିତିଥିଲେ। ଏହି ଔଷଧୀ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ପ୍ରହାର କରୁଛି। ରୁଦ୍ର, ଜଳରେ ଚିକିତ୍ସକ, ନୀଳକେଶ, କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, ଆମକୁ ଶତ୍ରୁଠାରୁ ରକ୍ଷା କର। ଯେଉଁ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ତାଙ୍କର ମୋର୍ସଲ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କର, ଇନ୍ଦ୍ର ନୁହଁ। ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଆମ ସହ କଥାହେବା, ମୋର୍ସଲ୍ ଆମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର।" ଏହିପରେ ଆୟୁ ଓ ରୋଗ ନିବାରଣ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା—"ତୁମ ପାଇଁ କେବଳ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ବଢ଼ୁ, ଏହି ରୋଗ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ପୀଡ଼ାଦେଉ, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁଦାତା, ଶତମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଜଣେ ମାଆ ଜେପରି ଏକ ଶିଶୁକୁ କୋଳରେ ରକ୍ଷା କରେ, ସେପରି ବନ୍ଧୁ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଶତ୍ରୁ ନୁହଁ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ ବା ରିଷଦା ଦେବତାମାନେ, ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ପୂଜାରୀ ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମୂଳ ଜାଣନ୍ତି। ତୁମେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉପରେ ଶାସନ କର, ଜନ୍ମ ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଉପରେ। ମୋର ପ୍ରାଣ ରହୁ, ମୋର ଆୟୁ ଦୂରେ ଯାଉ ନାହିଁ, ବନ୍ଧୁ ମୋତେ ହତ୍ୟା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଶତ୍ରୁ ମଧ୍ୟ ନୁହଁ। ଦିଗ୍ଗଜ ତୁମେ ଆକାଶର ପିତା, ପୃଥିବୀ ମାଆ, ଦୁହେଁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଅଦିତିଙ୍କର କୋଳରେ ଯେପରି ଜୀବନ ରହେ, ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁର ରକ୍ଷାରେ, ସେପରି ଶତ ଶୀତ ଜୀବନ ରହୁ।" ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଭକ୍ତି ଓ ରକ୍ଷାର ଉନ୍ମୁକ୍ତ ପ୍ରାର୍ଥନା ମଧ୍ୟରେ ଋଷିମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ।