ଏକ ଦିନ ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ—ଏହି ମନୁଷ୍ୟର ମୁଣ୍ଡ, ଭୂକୁଣ୍ଡ, ମୁଣ୍ଡଫାଟି, ଏବଂ ମୁହଁର ଜବା ଏହି ସବୁକୁ କିଏ ତିଆରି କରିଛି? କିଏ ଏହି ଦେହର ଜବା ତିଆରି କରି, ଆକାଶକୁ ଉଠିଗଲା? ମନୁଷ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଓ ବେଦନା, ଅନେକ ସ୍ବପ୍ନ, ଘନ ନିଦ୍ରା ଓ କ୍ଲାନ୍ତି—ଏ ସବୁକୁ କିଏ ଦେଇଛି? କିଏ ମନୁଷ୍ୟକୁ ତୀବ୍ର ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସ ଭୋଗ କରାଇଛି? ବେଦନା ଓ ଶାନ୍ତି, ନାଶ ଓ ମୂଢତା କେଉଁଠୁ ଆସେ? ସଫଳତା, ସମୃଦ୍ଧି, ପତନ, ବୁଦ୍ଧି, ଓ ରୋଦନ କେଉଁଠୁ ଜନ୍ମିଥାଏ? କିଏ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହରେ ଅନେକ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ଜଳ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଆବୃତ, ରକ୍ତ ଭଳି ତୀବ୍ର ଲାଲ, ଧୂସର, ତାମ୍ରୀୟ, ଉପର, ତଳ, ଏବଂ ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରବାହିତ କରିଛି? କିଏ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଆକୃତି, ମହାନତା, ଏବଂ ନାମ ଦେଇଛି? କିଏ ତାଙ୍କର ଚଳାଚଳ, ଚିହ୍ନ, ଓ ଆଚରଣ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛି? କିଏ ଶ୍ୱାସ, ବାହାର ଓ ବିସ୍ତୃତ ବାୟୁ ଦେଇଛି? କିଏ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହରେ ସମତା ଶ୍ୱାସ ରଖିଛି? କିଏ ତାଙ୍କର ଦେହରେ ଯଜ୍ଞ ରଖିଛି? କିଏ ଦେହରେ ବସିଛି? ସତ୍ୟ କ'ଣ, ଅସତ୍ୟ କ'ଣ, ମୃତ୍ୟୁ କେଉଁଠୁ ଆସେ, ଅମୃତତା କେଉଁଠୁ ଆସେ? କିଏ ମନୁଷ୍ୟକୁ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇଛି, କିଏ ଆୟୁ ଭାଗ କରିଛି? କିଏ ଶକ୍ତି ଦେଇଛି, କିଏ ତାଙ୍କୁ ତ୍ରୁତି ଦେଇଛି? କିଏ ଜଳ ବିସ୍ତାର କରିଛି, କିଏ ଉଷାକୁ ଆଲୋକିତ କରିଛି, କିଏ ପ୍ରଭାତକୁ ଜ୍ୱାଳାଇଛି, କିଏ ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ଦେଇଛି? କିଏ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହରେ ବୀଜ ରଖି, “ସୂତ୍ର ଟାଣିଯାଉ” ଭାବରେ କହିଛି? କିଏ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଛି, କିଏ ତୀର ଓ ନୃତ୍ତକାରୀ ଦେଇଛି? କିଏ ଏହି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଧାରଣ କରିଛି, କିଏ ଆକାଶକୁ ଆବୃତ କରିଛି? କିଏ ପର୍ବତ ମହାନତା ଦେଇଛି, କିଏ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହର କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛି? କିଏ ମେଘକୁ ଚଳାଇଛି, କିଏ ସୋମକୁ ବୁଝିଛି? କିଏ ଯଜ୍ଞ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଇଛି, କିଏ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହରେ ମନ ରଖିଛି? କିଏ ବେଦ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଛି, କିଏ ଉଚ୍ଚତମ ପଦ ଦେଇଛି? କିଏ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହରେ ଅଗ୍ନି ଦେଇଛି, କିଏ ବର୍ଷ ମାପିବା ଶକ୍ତି ଦେଇଛି? ଏହି ସବୁ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ହେଉଛି—ବ୍ରହ୍ମା। ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ବେଦ ଜ୍ଞାନ, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚ ପଦ, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ବର୍ଷ ମାପିବା ଶକ୍ତି ମିଳେ। ଦିବ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ବସିଛି, ଦିବ୍ୟ ଜନ ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ୟମାନ, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ତାରାମଣ୍ଡଳ ରହିଛି, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ତାତ୍ତ୍ୱିକ କ୍ଷତ୍ର ଘୋଷିତ। ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଧାରଣ, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଉପର ଆକାଶ ରଖା, ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଉପର, ତଳ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ବିନ୍ୟାସ ହୋଇଛି। ଅଥର୍ବନ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଓ ହୃଦୟକୁ ସିଉଥିଲେ; ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଶୁଧ୍ଧିକାରୀ ଶକ୍ତି ପ୍ରବାହିତ ହେଲା। ଏହା ଅଥର୍ବନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ, ଦିବ୍ୟ ପାତ୍ର, ସୁନିର୍ମିତ; ଶ୍ୱାସ ଏହି ମୁଣ୍ଡକୁ ସୁରକ୍ଷା କରେ, ଯେପରି ଅନ୍ନ ଓ ମନ କରେ। ସେଠାରେ ସିଧା, ଅଟାଳ, ଚାରିପାଖରେ ମନୁଷ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାର ନଗରକୁ ଜାଣିଛି, ସେ ଏହି ଦେହର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଯିଏ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାର ନଗର, ଅମୃତତାରେ ଆବୃତ, ଜାଣିଛି, ତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦୃଷ୍ଟି, ଶ୍ୱାସ, ଓ ସନ୍ତାନ ଦେଇଛନ୍ତି। ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାର ନଗରକୁ ଜାଣିଛି, ତାଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଚକ୍ଷୁ ଓ ଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ଯାଏନାହିଁ। ଏହି ଦେହ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନଗର, ଅଷ୍ଟ ଚକ୍ର, ନଉ ଦ୍ୱାର, ଅନ୍ତରେ ସୁନା ଖଜାନା, ସ୍ୱର୍ଗ, ଆଲୋକରେ ଆବୃତ। ସୁନା ଖଜାନାରେ, ତ୍ରିଗୁଣ, ତିନି ଆଧାର, ଯେ ଆତ୍ମା ଅଛି, ଏହାକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଜ୍ଞାନୀ ଜାଣନ୍ତି। ଚମକୁଥିବା, ପିତାମ୍ବର, ପ୍ରଭାରେ ଆବୃତ, ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ସୁନା ନଗରକୁ ଅଜୟ ଭାବରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି। ଏଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ-ଉତ୍ତରର ଶାନ୍ତି ଓ ରହସ୍ୟ ଭିତରେ, ଏକ ଦିନ ଋଷି ଏକ ରକ୍ଷା ଭାସ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି—ଏହା ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିବା ଲାଗି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଣି; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶତ୍ରୁକୁ ଧର, ନିଅ, ନଶ୍ଟ କର। ଏହି ରକ୍ଷା ଦେବତାମାନେ ଦିନକୁ ଦିନ ଅସୁରମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଅଟକାଇଥିଲେ। ଏହି ରକ୍ଷା ମଣି ସାର୍ବଜନୀନ ଔଷଧ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ହରିତ ଓ ସୁନା; ଏହା ତୁମ ଶତ୍ରୁକୁ ତଳେ ପକାଇଦେବ, ଆଗରୁ ଘୃଣା କରୁଥିବାକୁ ଅଟକାଇଦେବ। ଏହି ମଣି ତୁମେ ଉପରେ ଯେ କୌନସି ମନ୍ତ୍ର ବିପରୀତ କରାଯାଇଛି, ଭୟ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅପମାନକୁ ଅଟକାଇବ। ଏହି ରକ୍ଷା ଦେବତା, ଉଦ୍ଭିଦର ନାୟକ, ଯେ କୌନସି ରୋଗ ଆସିଛି, ଦେବତାମାନେ ତାହାକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି। ଯଦି ନିଦ୍ରା ପରେ ଖରାପ ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖ, କିମ୍ବା ପଶୁ ଅପଶକୁନ ଦିଶାରେ ଯାଏ, କିମ୍ବା ପକ୍ଷୀ କୁଅସ୍ତ ଚିତ୍କାର କରେ, ଏହି ରକ୍ଷା ମଣି ତାହାକୁ ଅଟକାଇବ। ଏହି ଭୂତିକ ମଣି ତୁମକୁ ଶତ୍ରୁ, ନାଶ, ମନ୍ତ୍ର, ଭୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୃତ୍ୟୁରୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବ; ଏହି ଦେବତା ଉଦ୍ଭିଦର ନାୟକ, ତୁମ ମା, ବାପା, ଭାଇ, ନିଜ ଦେହ, ଏବଂ ଆମେ କରିଥିବା କୌନସି ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବ। ଯେମାନେ ମୋତେ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ, ଏହି ଭୂତିକ ମଣି ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ୱସ୍ଥ ଧୂଳିରେ ତଳେ ଡୁବାଇଦେବ, ଅନ୍ଧକାରରେ ପହଞ୍ଚାଇଦେବ। ମୁଁ ଅଖଣ୍ଡ, ଅଖଣ୍ଡ ନାୟକ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱସ୍ଥ; ଏହି ଭୂତିକ ମଣି ମୋତେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁ। ଏହି ଭୂତିକ ମଣି, ଉଦ୍ଭିଦର ରାଜା ଓ ଦେବତା, ମୋର ଛାତି ଉପରେ; ଏହା ମୋର ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂର କରିବ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଦାସ୍ୟୁ ଓ ଅସୁରମାନେ ଦୂର କରିଥିଲେ। ଏହି ଭୂତିକ ମଣିକୁ ମୁଁ ଶତ ବସନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିନ୍ଧିବି; ଏହା ମୋତେ ଶକ୍ତି, ଶାସନ, ଗୋ, ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଯେପରି ବାୟୁ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଜଙ୍ଗଲର ରାଜା ଭଙ୍ଗ କରେ, ଏହି ଭୂତିକ ମଣି ମୋର ପୂର୍ବପୁରୁଷ ଓ ପରଜନ୍ମ ଶତ୍ରୁକୁ ଭଙ୍ଗ କରିବ; ମୋତେ ସୁରକ୍ଷା କର। ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି ଯେପରି ଜଙ୍ଗଲ ଓ ରାଜାକୁ ଜଳାଇଦେଇଥାଏ, ଏହି ଭୂତିକ ମଣି ମୋର ପୂର୍ବପୁରୁଷ ଓ ପରଜନ୍ମ ଶତ୍ରୁକୁ ଜଳାଇଦେଇବ; ମୋତେ ସୁରକ୍ଷା କର।