ଏଠାରେ ଏକ ପବିତ୍ର କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଏକ ଯୁବକ ମେଉଁ ପଶୁ—ଏକ ଛୋଟ ମେଉଁ ଛାଉଁ—କୁ ଏଠାରେ ଦେଦିଆଯାଉଛି। ସେ ଏଠାରେ ଆମ ସହିତ ଖେଳିବେ, ଆମ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାଲିବେ, ଆମକୁ ଛାଡିବେ ନାହିଁ। ଆମ ଭାଗ୍ୟ, ଆମ ଜନ୍ମ, ଆମ ଧନ-ଏଶ୍ବର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ସେ ଆମ ସହିତ ରହିବେ। ଏହାପରେ, ଏହି ମେଉଁକୁ ଆଗେ ନେଇଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଉଛି, ସେଉଁକୁ ଧରିବା, ଏବଂ ଅଧିକ ସଜ୍ଜନ ଲୋକଙ୍କର ଜଗତକୁ ପଠାଯିବା। ଏହି ମେଉଁ ଅନେକ ଅନ୍ଧକାର ଅତିକ୍ରମ କରି, ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍କ୍ରମ କରିବେ। ଏହି ବଳି ମେଉଁକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ବଳିଦାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ଦେଯାଉଛି। ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଉଛି, କିନ୍ତୁ ବଳିଦାନକାରୀ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ରହିବେ। ମେଉଁର ପାଦ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୂଷିତ ହେଉ ନାହିଁ; ସେ ପବିତ୍ର ଖୁର ସହିତ ଆଗେ ବଢିବେ। ଅନେକ ଅନ୍ଧକାର ଅତିକ୍ରମ କରି, ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ, ମେଉଁ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍କ୍ରମ କରିବେ। ଏହି ଚମ୍ପା ଚମରା କୁ ଅପସାରଣ କରିବା, ଯେପରିକି ଏକ ଚିରା କଟିବା, ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବେ ନାହିଁ। ଦୁଷ୍ଟତା ବା ଦ୍ରୁଷ୍ଟି ସହିତ ଏହି ବଳିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ ନାହିଁ; ସେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବିଶ୍ରାମ କରିବେ। ଏକ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏହି ବଳିକୁ ଅଗ୍ନିର ମଧ୍ୟରେ ପାତ୍ରରେ ରଖାଯାଉଛି, ଏବଂ ଉପରେ ଜଳ ଢାଳାଯାଉଛି। ଅଗ୍ନି ସହିତ ଶାନ୍ତ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ବଳିକୁ ଘେରିବେ; ପକାଯାଇଥିବା ମେଉଁ ସଜ୍ଜନ ଲୋକଙ୍କର ଜଗତକୁ ଯିବେ। ଅପକା ହେଉ ବା ପକା, ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍କ୍ରମ କରିବାକୁ ଆଗେ ବଢ଼ିବେ। ଅଗ୍ନିରୁ ଅଗ୍ନି ହେଇଛି; ଜ୍ୟୋତିର ଭରା ଜଗତକୁ ଜିତିବା। ମେଉଁ ଅଗ୍ନି, ମେଉଁ ଜ୍ୟୋତି, ଏହି ଜୀବନ୍ତ ମେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ମେଉଁ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂରେ ଦୂରେ ଦୂର କରିଦିଏ, ଏହି ଜଗତରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦିଆଯାଉଛି। ପଞ୍ଚ ଚାଉଳ ଅର୍ପଣ ପଞ୍ଚ ପଥରେ, ତୃତୀୟ ଜ୍ୟୋତିକୁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇ, ଆଗେ ବଢ଼ିବା। ସଜ୍ଜନ ଲୋକଙ୍କ ଜଗତକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ମଧ୍ୟରେ ଯିବା, ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବିଶ୍ରାମ କରିବା। ମେଉଁ, ଅବାଧ ଭାବରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଅପ୍ରତିରୋଧୀ ବନ୍ଧୁ ମେଉଁପରି, ସଜ୍ଜନ ଲୋକଙ୍କ ଜଗତକୁ ଉତ୍କ୍ରମ କରିବା। ପଞ୍ଚ ଚାଉଳ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା, ଦାତାକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା। ମେଉଁ ତିନି ସ୍ୱର୍ଗ, ତିନି ଆକାଶ, ଆକାଶର ପୃଷ୍ଠରେ ବଳି ରଖିବା। ପଞ୍ଚ ଚାଉଳ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା, ସମସ୍ତ ଆକାରର ଗାଁ, କାମଧେନୁ, ଏକମାତ୍ର। ଏହି ଜ୍ୟୋତି, ବାପାମାନେ, ତୃତୀୟ; ପଞ୍ଚ ଚାଉଳ ମେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା। ମେଉଁ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂରେ ଦୂରେ ଦୂର କରିଦିଏ, ଏହି ଜଗତରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦିଆଯାଉଛି। ସଜ୍ଜନ ଲୋକଙ୍କ ଜଗତ ଇଚ୍ଛା କରି, ପଞ୍ଚ ଚାଉଳ ମେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା। ସେ ବିଶ୍ୱକୁ ବିସ୍ତାର କରି ଜିତିବେ; ଗୃହୀତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉ। ମେଉଁ ଅଗ୍ନିର ଉଷ୍ମାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ପ୍ରେରିତ ଅନ୍ତରାତ୍ମାରୁ ପ୍ରେରିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଦେବମାନେ ଇଚ୍ଛିତ, ସଫଳ, ଭଲ ନିର୍ବାହିତ, ଏବଂ ବଳି ଦେବାକୁ ଉଚିତ ସମୟରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତୁ। ଅକାଟି ଜାମା ଏବଂ ସୁନା ବଳି ଦେବା ଉଚିତ; ଏହିପରି, ଦାତା ସମସ୍ତ ଜଗତ—ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀ—ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ଦିବ୍ୟ ପାଥର ତୁମକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଓ ସୋମ, ଦେବତା, ଘୃତ ଭରା, ମଧୁର ବହିବା; ସେମାନେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଆକାଶର ଶିର୍ଷରେ, ସାତ ରେ ଆଧାରିତ। ତୁମେ ଅଜନ୍ମା, ତୁମେ ଅଜନ୍ମା; ତୁମେ ଆକାଶ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗିରସ ଜଗତ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ; ମୁଁ ସେ ଶୁଭ ଜଗତକୁ ଜାଣିପାରିବି। ତୁମି, ଅଗ୍ନି, ହଜାର ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଛ; ସମସ୍ତ ବେଦ ତୁମି ଉଠାଇଛ; ତୁମ ସହିତ ଏହି ବଳିକୁ ଉଠାଇ ଦିବ୍ୟ ଜଗତକୁ ପହଁଚିବା। ପକାଯାଇଥିବା ମେଉଁ ଦିବ୍ୟ ଜଗତରେ ବସିଛି, ପଞ୍ଚ ଚାଉଳ ଅର୍ପଣ କରି, ନାଶକୁ ଦୂର କରି; ଏହିପରି, ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଜଗତକୁ ଜିତିପାରିବା। ବ୍ରାହ୍ମଣରେ ରଖାଯାଇଥିବା, ଗାଁରେ ଥିବା, ମେଉଁର ଚାଉଳ ଅର୍ପଣର ଆର୍ଦ୍ରତା—ଏହି ସବୁ, ଅଗ୍ନି, ସଜ୍ଜନ ଲୋକଙ୍କର ଜଗତରେ, ପଥର ମିଳନରେ, ଆମ ପାଇଁ ଜାଣ। ଏହି ମେଉଁ, ଅଗ୍ନି, ଆଗେ ବଢ଼ିଛି; ତାଙ୍କର ଉପରି ଅଂଶ ଆକାଶ ହେଇଛି; ମଧ୍ୟଭାଗ ମଧ୍ୟକୁ, ଦିଗ ତାଙ୍କର ପାର୍ଶ୍ୱ, ଏବଂ ସାଗର ତାଙ୍କର ଗର୍ଭ। ସତ୍ୟ ଏବଂ ନିୟମ ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ; ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ; ଶ୍ରଦ୍ଧା ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ; ଦ୍ରୁତି ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ; ଏହି ଅସୀମ ବଳି, ପଞ୍ଚ ଚାଉଳ ମେଉଁ। ଯିଏ ପଞ୍ଚ ଚାଉଳ ସହିତ ମେଉଁ କୁ ଜ୍ୟୋତିର ବଳି ଦେଇଥାଏ, ସେ ଅସୀମ ବଳି ଏବଂ ଅସୀମ ଜଗତ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ତାଙ୍କର ହାଡ଼ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ମଜ୍ଜା ତୁଳିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନେଇ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ତାଙ୍କର ଆକାର ହେଉଛି; ଏହି ସହିତ ନେଇଯାଉଛି; ଦାତା ପାଇଁ ପୋଷଣ ଏବଂ ଶକ୍ତି ଦୁହିବା। ପଞ୍ଚ ସୁନା ଖଣ୍ଡ, ପଞ୍ଚ ନୂତନ ବସ୍ତ୍ର, ପଞ୍ଚ କାମଧେନୁ ଦିଆଯାଉଛି, ଯିଏ ପଞ୍ଚ ଚାଉଳ ସହିତ ମେଉଁ କୁ ଜ୍ୟୋତିର ବଳି ଦେଇଥାଏ। ପଞ୍ଚ ସୁନା ଖଣ୍ଡ ତାଙ୍କର ଜ୍ୟୋତି ହୁଏ; କବଚ ଏବଂ ବସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା; ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯିଏ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ପତି ହରାଇ, ନୂତନ ପତି ପାଇଥାଏ, ଏବଂ ଯିଏ ପଞ୍ଚ ଚାଉଳ ମେଉଁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ପତିଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବେ ନାହିଁ। ଯିଏ ନୂତନ ପତି ସହିତ ସମାନ ଜଗତ, ପୁନଃଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଏହି ବଳି ଦେଇଥାଏ। ଏକ ଦୁହିଁ ଗାଁ, ଏକ ତାଣିବା ବଳଦ, ଏକ ଆସନ, ଏକ ବସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ସୁନା ଦେଇ, ସେମାନେ ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ। ମୁଁ ଏହି ଆତ୍ମୀୟମାନେ, ପିତା, ପୁଅ, ପିଉଁ, ପ୍ରପିତାମା, ଜନନୀ, ଜନ୍ମଦାତା, ଜନ୍ମଦାତାକୁ ଡାକୁଛି। ଯିଏ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ବା ଶୀତ ଜାଣିନାହିଁ; ଏହି ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଓ ଶୀତ—ପଞ୍ଚ ଚାଉଳ ମେଉଁ; ଏହା ଅମିତ୍ରଙ୍କର ଧନକୁ ଜଳାଇ ଦିଏ ଏବଂ ଦାତାର ହୁଏ; ଏହି ବଳି ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।