ଏକ ପବିତ୍ର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଯେତେବେଳେ ଗର୍ଜନ ଗର୍ଭରେ ଶୁଣାଯାଏ, ପ୍ରଜାପତି ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକଟିତ ହୁଅନ୍ତି । ଏହିଯୋଗୁଁ, ମନୁଷ୍ୟ ସଂସ୍କାର ଦୂତୀୟ ଅଂଶକୁ ଡାହାଣ କାନ୍ଧରେ ରଖି, ଏହି ଭାବନାକୁ ଧାରଣ କରିଥାଏ—“ମୁଁ ପ୍ରଜାପତି ସହ ଜାଗିବି ଏବଂ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ସହିତ ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖିଥିବା ଯେଉଁଠି ପ୍ରଜାପତି ଜାଗିଥାନ୍ତି ।” ଏହି ସମୟରେ, ମୁଁ ଏହି ବର୍ଷାର ମହାବଳଶାଳୀ ବୃଷଭଙ୍କ କୃପା ଅନ୍ୱେଷଣ କରେ, ଘୃତ ଏବଂ ହବି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ । ଏହି ବୃଷଭ ମୋ ଶତ୍ରୁମାନେ ତଳକୁ ପଡ଼ିଯିବେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୟ କରନ୍ତୁ । ଯେଉଁ କିଛି ମୋର ମନକୁ ଭଲ ଲାଗେନାହିଁ, ଯେଉଁ କିଛି ମୋର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉନାହିଁ, ଯାହା ମୋର ଜିହ୍ୱା ରସ ଉପଭୋଗ କରେନାହିଁ—ମୁଁ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଉଛି । ଏହି ସ୍ୱପ୍ନ ଏବଂ ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ନ୍ତୁ । ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ, ଅପେକ୍ଷା, ଅପନସ୍ତି, ବନ୍ଧ୍ୟତା, ଅନ୍ଧକାର ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଚେତନା—ଏହାରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁଠି ଆମର ଶତ୍ରୁ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ । ଆମର ଅପେକ୍ଷାକୁ ଦୂର କର, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ମୋଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ । ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତାଙ୍କର ଅନ୍ଧକାରମୟ ନିମ୍ନ ସ୍ଥାନକୁ ଦହି ଦିଅ । ଏହି ଅପେକ୍ଷା, ତୁମ ଝିଅ, ଗାୟ ଭାବେ ପରିଚିତ, ଯାହାକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ ବାଣୀ ଭାବେ କହନ୍ତି । ଏହି ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ଚାରିପଟେ ଘେରି ଦିଅ, ଯେଉଁଠି ପ୍ରାଣ, ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଏବଂ ଜୀବନ ମୋତେ ବାଛିନ୍ତୁ, ତାଙ୍କୁ ନୁହେଁ । କାମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ସବିତୃଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ହବି ଦ୍ୱାରା, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ଏପରି ଦୂର କର, ଯେପରି ଦକ୍ଷ ନାଉକାଚାଳକ ନାଉକାକୁ ନିୟତ ଜଳରେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତି । କାମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନିୟନ୍ତା ଏବଂ ଶୀଘ୍ରଗାମୀ, ମୋତେ ଶତ୍ରୁମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ । ସମସ୍ତ ଦେବତା ମୋର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ମୋର ଆହ୍ୱାନରେ ଆସନ୍ତୁ । ଏଠାରେ ଏହି ଘୃତରେ ଆନନ୍ଦ କର, ହେ କାମ, ଆଗ୍ରହର ପ୍ରଧାନ । ଏହାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଅ, ଏବଂ ମୋତେ ଏକାକି ଶତ୍ରୁମୁକ୍ତ କର । ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମ ସହ କାମନା ସହିତ ରୁହନ୍ତୁ, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ତଳକୁ ପକାଇ ଦିଅ । ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତାଙ୍କର ଅନ୍ଧକାର ନିମ୍ନ ସ୍ଥାନକୁ ଦହି ଦିଅ । ହେ କାମ, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଆଘାତ କର; ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଫେଙ୍କି ଦିଅ, ତାଙ୍କୁ ଅଶକ୍ତ କର, ତାଙ୍କୁ ନିର୍ବଳ କର, ଏକ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ବଞ୍ଚିବା ଦିଅନାହିଁ । କାମ ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ନାଶ କରନ୍ତୁ, ମୋ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଜ୍ଞାନର ଜଗତ ତିଆରି କରନ୍ତୁ । ଚାରି ଦିଗ ମୋତେ ଶିର ନମାନ୍ତୁ, ଛଅ ମହାନ ଘୃତ ଧାରା ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁ । ତାଙ୍କୁ, ଯେଉଁଠି ତଳକୁ ପଡ଼ିଛନ୍ତି, ନାଉକା ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଜଳରେ ଭାସି ଯିବା ପରି ଦୂର କରିଦିଅ । ଯେଉଁଠି ତୀର୍ଥର ତୀର ଆଘାତ ଲାଗିଛି, ସେଉଁଠି ପୁନର୍ବାପସ୍ଥାନ ନାହିଁ । ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ—ତିନିଏ ଯବ; ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଯବରେ ଆନନ୍ଦ ପାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଅପମାନକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ । ଯେଉଁଠି ତଳକୁ ପଡ଼ିଛି, ସେଉଁଠି ସନ୍ତାନ ବିହୀନ, ମିତ୍ର ଓ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗିତ, ପୃଥିବୀରେ ମିଶିଯିବା ପରି ଲୁଚିଯିଅ । ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ଦଳିଦିଅ । ଏହି ମହାନ ତଳକୁ ପଡ଼ିଛି, କିନ୍ତୁ ଯେ ମେଘ ତଳକୁ ନପଡ଼େ, ସେ ସମସ୍ତ ଗର୍ଜନକୁ ଧାରଣ କରିଥାଏ । ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧନ ଓ ତେଜରେ ଉଦୟ ହୁଏ, ଏପରି ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ତଳକୁ ଦଳିଦିଅ । ତୁମ ତିନି-ପରତର ରକ୍ଷା, ହେ କାମ, ବ୍ରହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖେତ୍ରିତ ଅଭେଦ୍ୟ କବଚ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ଘେରି ଦିଅ, ଯେଉଁଠି ପ୍ରାଣ, ଧନ ଓ ଜୀବନ ମୋତେ ବାଛିନ୍ତୁ । ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଦାସ୍ୟୁମାନେକୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହେ କାମ, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଏହି ଜଗତରୁ ଦୂର କରିଦିଅ । ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଦାସ୍ୟୁମାନେକୁ ଏବଂ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଜୟ କରିଥିଲେ, ସେପରି, ହେ କାମ, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ଏହି ଜଗତରୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ । କାମ ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ଦେବତା, ପିତୃମାନେ, ମାନବମାନେ କେହି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ । ଏହିଯୋଗୁଁ, ତୁମେ ସମସ୍ତଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଜୟଶାଳୀ, ମହାବଳଶାଳୀ; ତୁମକୁ, ହେ କାମ, ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ । ଯେପରି ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ବିଶାଳ, ଜଳ ଯେଉଁଠି ପ୍ରସାରିତ, ଅଗ୍ନି ଯେଉଁଠି ପହଞ୍ଚିଥାଏ, ସେପରି ତୁମେ ସମସ୍ତଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଜୟଶାଳୀ, ମହାବଳଶାଳୀ; ତୁମକୁ, ହେ କାମ, ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ । ଯେତେ ଦିଗ, ଉପଦିଗ, ଚର୍ଯ୍ୟାପଥ ଅଛି, ଯେତେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦିଗ ଆକାଶରେ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ତୁମେ ସମସ୍ତଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଜୟଶାଳୀ, ମହାବଳଶାଳୀ; ହେ କାମ, ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ । ଯେତେ ପୋକା, କୀଟ, କୁରୁରା, ଏବଂ ଯେତେ ଗଛର ସର୍ପ ଅଛି, ସେମାନଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ହେ କାମ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଶକ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ । ଯେଉଁଠି ଚକ୍ଷୁମିଛି, ଯେଉଁଠି ଅଚଳ ରହିଛି, ସମୁଦ୍ରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ହେ କାମ, କ୍ରୋଧ; ସମସ୍ତଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ତୁମେ ନାଶକ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ । ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର—କେହି କାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ଥିଲେ ନାହିଁ; ସମସ୍ତଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ତୁମେ ନାଶକ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ । ତୁମର ଶୁଭ ଦୟାଳୁ ରୂପ, ହେ କାମ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ସେହି ରୂପ ନେଇ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କର; ଅନ୍ୟଠି, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ଚିନ୍ତାକୁ ଦୂର କର । ଏବେ ଏକ ମହାନ ଶୂନ୍ୟ ଗୃହର ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁଠି ମାପାଯାଏ, ପ୍ରତିମାପାଯାଏ ଏବଂ ସୀମିତ ଅଛି, ସେଠି ଯାହା ବନ୍ଧା ଅଛି, ଆମେ ଏହାକୁ ମୁକ୍ତ କରୁ ।