ଏକ ଦିନ, ଦେବତାମାନେ ମାରୁତଙ୍କୁ ସମ୍ମୋଦନ କରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ—“ଯେଉଁଠି କେହି ଆମେଠାରୁ ଅତିଶୟ ମନେ କରେ, କିମ୍ବା ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଅବମାନ କରେ, ସେମାନେ ଦୁଃଖ ଓ ଅନର୍ଥରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ; ଦିବ୍ୟ ଆକାଶ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥନାର ଶତ୍ରୁକୁ ଦଣ୍ଡିତ କରେ।” ପ୍ରାର୍ଥନାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ସାତ ଶ୍ୱାସ ଓ ଅଠ ଚିନ୍ତାକୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରାଯାଇଥାଏ। ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ, ଯମଙ୍କ ଦୂତ ଅଗ୍ନି ମୃତ୍ୟୁର ଆସନକୁ ଅଶକ୍ତ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଏବେ, ଆଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳାରେ ଆପଣଙ୍କର ପଦକ୍ଷେପ ରଖାଯାଉଛି। ଅଗ୍ନି ଶରୀରକୁ ବେଢ଼ି ଦେଉ, ଶ୍ୱାସ ଓ ବାକ୍ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ବିଦାୟ ନିଅନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଘୃତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପଛ ଭାଗ ହେବା ସହିତ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଗାଁ ଦେଇଥିବା ମଧୁର ଘୃତ ପାନ କରି, ପିତା ଯେପରି ନିଜ ପୁଅମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ଏହି ଜଣେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି ଆଚ୍ଛାଦନ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଚାହୁଁଛୁ; ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରି, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ। ବୃହସ୍ପତି ଏହି ଆଚ୍ଛାଦନ ଦେଇଛନ୍ତି; ସୋମ ରାଜା ପାଇଁ ଏହା ପିନ୍ଧାଯାଉ। ସୁସ୍ଥତା ପାଇଁ ଆପଣ ଏହି ଆଚ୍ଛାଦନ ପିନ୍ଧନ୍ତୁ; ଆପଣ ଗୃହର ରକ୍ଷକ ଓ ଶାପ ଦୂରକର୍ତ୍ତା ହେଲେ। ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ ରଖନ୍ତୁ, ବିପୁଳ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ। ଆସନ୍ତୁ, ପାହାଡ଼ ପରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଉଁ; ଶରୀର ଶିଳା ସମ ପ୍ରବଳ ହେଉ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆପଣଙ୍କୁ ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଆଚ୍ଛାଦନ ମୁଁ ନେଉଛି; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆପଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରବଳ ଭାଇମାନେ ପରେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତୁ, ଅନେକ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉନ୍ତୁ, ଏକସାଥି ଉନ୍ନତି କରନ୍ତୁ। ଏଠାରେ, ଆମେ ମୂଳହୀନ, ଧୃଷ୍ଟ, ଏକାଗ୍ର, ଲୋଭୀ ଓ ଦୂଷ୍ଟ ଶତ୍ରୁ ଓ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଉଛୁ। ଆମେ ମଗୁଣ୍ଡ୍ୟାର ଝିଅମାନେକୁ ଗୋଠ, ମେଁଡା, ଛାଗ, ଚରଣପାଦୁକା ଓ ଘରରୁ ଦୂର କରିଦେଉଛୁ। ଘରର ତଳ ଭାଗରେ ଯେଉଁଠି ଚଞ୍ଚଳ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନ; ସେଠି ସେମାନେ ଶୟନ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ ମଧ୍ୟ। ପ୍ରଜାପତି ତାଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଜାଗୃତ ରହନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଘରର ମୂଳରେ ବସି, ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଚାଷୀମାନେ, ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା, କିମ୍ବା ଦାସ୍ୟୁ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା, ଏହି ଦୂଷ୍ଟ ଶତ୍ରୁମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ। ମୁଁ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳକୁ ଦିନ ଯେପରି ଅରଣ୍ୟକୁ ଘେରି ରଖେ, ସେପରି ଉପରେ ଘେରିଛି। ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଜୟ କରିଛି; ଏହି ଦୂଷ୍ଟ ଶତ୍ରୁମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ। ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ, ମୁଁ ନିଜ ଶ୍ୱାସକୁ ଦୂତୀୟ କରି କହୁଛି—“ଯେପରି ଦିବା ଓ ରାତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବ ଓ ପର, ରାଜଶକ୍ତି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଶକ୍ତି, ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ, ଦିବା ଓ ଭୂମି ଭୟଭିତ ନୁହଁନ୍ତି, ତେଉଁପରି ମୋର ଶ୍ୱାସ ମଧ୍ୟ ଭୟଭିତ ଓ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେଉନ୍ତୁନି।” ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଉଛି—“ଉଦ୍ଗାର ଓ ନିଶ୍ୱାସ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନ ପଡ଼ନ୍ତୁ—ସ୍ୱାହା। ଦିବା ଓ ଭୂମି, ଶୁଣି, ମୋତେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନ ପଡ଼ନ୍ତୁ—ସ୍ୱାହା। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମର ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର—ସ୍ୱାହା। ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର—ସ୍ୱାହା। ସମସ୍ତ ଆଧାରର ଆଧାର, ମୋତେ ସମସ୍ତ ଆଧାର ସହିତ ରକ୍ଷା କର—ସ୍ୱାହା।” ଏଠାରେ, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ କହାଯାଉଛି—“ତୁମେ ବଳ; ମୋତେ ବଳ ଦିଅ—ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ଶକ୍ତି; ମୋତେ ଶକ୍ତି ଦିଅ—ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ପ୍ରଭାବ; ମୋତେ ପ୍ରଭାବ ଦିଅ—ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ଜୀବନ; ମୋତେ ଜୀବନ ଦିଅ—ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ଶ୍ରବଣ; ମୋତେ ଶ୍ରବଣ ଦିଅ—ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ଦୃଷ୍ଟି; ମୋତେ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ—ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ରକ୍ଷା; ମୋତେ ରକ୍ଷା ଦିଅ—ସ୍ୱାହା।” ଏଠାରେ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀ ନାଶକ, ଦୂଷ୍ଟ ନାଶକ, ଦୂଷ୍ଟ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଉଛି—“ମୋ ପାଇଁ ଏହି ନାଶ ଓ ଦୂର କରିବା ଶକ୍ତି ଦିଅ—ସ୍ୱାହା।” ଅନ୍ତେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଉଛି—“ତୁମ ତାପ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଓ ଯେଉଁମାନେ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ତାଙ୍କୁ ଦାହ କର; ତୁମ ଆକ୍ରମଣ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କର; ତୁମ ଜ୍ୱାଳା ଓ ଦୀପ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଦାହ କର।” ଏପରି ଦେବତାମାନେ, ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁ ଦୂର କରି, ଶକ୍ତି, ଜୀବନ, ରକ୍ଷା, ଧନ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଚାହିଥିଲେ; ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଅନର୍ଥ ଓ ଦୂଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କରି ଶାନ୍ତି ଓ ସୁସ୍ଥତା ରଖିବା ପାଇଁ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ।