ଏକ ଗଭୀର ଶାନ୍ତିମୟ ଗ୍ରାମରେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଔଷଧି ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ବଢ଼ିଥିଲେ। ଏହି ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ସ୍ତୁତିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପୂଜିତ ଥିଲେ। ଗ୍ରାମର ଗୋଉ, ଘୋଡ଼ା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ସେମାନଙ୍କର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏହି ଔଷଧିମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କର ମୂଳ ମିଠା, ଶିରା ମିଠା, ମଧ୍ୟ ଅଂଶ ମିଠା, ପତ୍ର ଓ ଫୁଲ ମଧ୍ୟ ମିଠା। ମଧୁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏମାନେ ଅମୃତର ଭୋଜନ, ଗୋଉ ଓ ବୃଷଭ ପାଇଁ ଘୃତ ଓ ପୋଷଣ ଦେଇଥିଲେ। ଜମିରେ ଯେତେ ଔଷଧି ଅଛି, ସେ ଅସଂଖ୍ୟ ପତ୍ରବିଶିଷ୍ଟ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ ମୋତେ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ପାଥର ଭଳି ଅଶୁଭ ଶାପରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ରୋଗ ଓ ବିପଦକୁ ଦୂରେ ଦୂରେ ଚାଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରନ୍ତି। ସିଂହର ଗର୍ଜନ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିର ଟିପି-ଟିପି ଶବ୍ଦ ଭଳି, ଏହି ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଗୋଉ ଓ ମନୁଷ୍ୟର ରୋଗକୁ ଦୂରକୁ ହଟାନ୍ତି, ଏବଂ ରୋଗର ପ୍ରବାହ ନଦୀକୁ ବହିଯିବ। ଏହି ଔଷଧିମାନେ ବିଶ୍ୱ ଅଗ୍ନିରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ରାଜା ହେଉଛନ୍ତି ବନର ଶ୍ୱାମୀ। ପାହାଡ଼ ଓ ସମତଳ ଭୂମିରେ ବଢ଼ୁଥିବା ଏହି ଅଙ୍ଗିରସ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶୁଭ ଓ ହୃଦୟକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଉଥିଲେ। ଯେଉଁ ଔଷଧିମାନେ ମୁଁ ଜାଣେ, ଯେଉଁ ଦେଖୁଛି, ଯେଉଁ ଅଜଣା ଓ ସମସ୍ତେ ମିଶି ଜାଣୁଛୁ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରିଛି। ମୁଁ ଚାହେଁ, ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ମୋର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ, ଯେପରି ଏହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ଅପମଙ୍ଗଳରୁ ପାର କରାଯାଏ। ପିପଳ, ଦର୍ଭା ଘାସ, ଉଦ୍ଭିଦ, ସୋମ ରାଜା, ଅମୃତ ହୋମ, ଧାନ ଓ ଜଉ, ଔଷଧିମାନେ—ଏହି ସମସ୍ତେ ଦିବ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗସନ୍ତାନ, ଅମର। ବର୍ଷାଧାରା ମାତା ମେଘ ଯେତେବେଳେ ତୀବ୍ର ଧ୍ୱନିରେ ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଉଠି ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି। ଏହି ଅମୃତତ୍ୱର ଶକ୍ତି ଏହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ଦିଅ, ଏବଂ ମୁଁ ଏହି ଔଷଧି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛି, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚିପାରିବେ। ବନ୍ଦର ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଜାଣନ୍ତି, ନେଉଲ ଔଷଧି ଚିହ୍ନନ୍ତି, ସର୍ପ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବ ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖନ୍ତି—ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଡାକୁଛି। ଉଡ଼ୁଥିବା ପକ୍ଷୀ, ଅଙ୍ଗିରସ ଉଦ୍ଭିଦ, ରଘଟା ଜଣା, ହଂସ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପକ୍ଷୀ ଓ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଯେଉଁମାନେ ଔଷଧି ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି। ଗୋଉ ଓ ଛାଗ ଯେତେ ଔଷଧି ଖାଉଛନ୍ତି, ସେତେ ଉଦ୍ଭିଦ, ଏହି ସଂଗୃହୀତ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ମନୁଷ୍ୟ ଚିକିତ୍ସକମାନେ ଯେତେ ଔଷଧି ଜାଣନ୍ତି, ସେତେ ସାର୍ବଭୌମ ଔଷଧି ମୁଁ ଆଣିଛି। ଫୁଲ, କୁଁହି, ଫଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଓ ଫଳ ନଥିବା ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ମଧ୍ୟ, ମାଆ ଭଳି ଦୁଧ ଦେଇ, ଆମକୁ ଅପମଙ୍ଗଳରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ପଞ୍ଚଗୁଣ ଓ ଦଶଗୁଣ ବନ୍ଧନ ଦୂର କରିଛି, ଏବଂ ଯମର ଫାନ୍ଦ ଓ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅପରାଧ ମଧ୍ୟ ହଟାଇଛି। ଏହିପରି ଦିନେ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବୀର ଓ ନଗର ଭଞ୍ଜକ ଶକ୍ର, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିବେ, ଯେପରି ଆମେ ଶତ୍ରୁଦଳକୁ ହଜାର ହଜାର ଭାଗରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିଲୁ। ଅପବିତ୍ର ଦୂର୍ବଳତା ଓ ସଫା ଧୂଆଁ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଅପବିତ୍ର କର, ଧୂଆଁ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରକାଶ କର—ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟରେ ଅସ୍ଥିର ହେଉନ୍ତୁ। ଅଶ୍ୱଥ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ କାଟ; ଖଦିର ଓ ଅର୍ଜୁନ, ସେମାନଙ୍କୁ ଉପଭୋଗ କର; ତାଳ ଶଉଳ ଭଳି ଭାଙ୍ଗିଦିଅ, ହନ୍ତା ତାଳବାହନରେ ସେମାନଙ୍କୁ ମାରନ୍ତୁ। କଠୋର ନାମଧାରୀମାନେ କଠୋର ହେଉନ୍ତୁ, ହନ୍ତା ଅସ୍ତ୍ରରେ ମାରନ୍ତୁ, ତୀବ୍ର ତୀର ଭଳି ଦ୍ରୁତ ଭାଙ୍ଗିଯାଆନ୍ତୁ, ବଡ଼ ଜାଲରେ ବାନ୍ଧିଦିଅ। ଆକାଶରେ ଜାଲ ପତିଥିଲା, ଦିଗ୍ବଳୟ ଏହାର ଦଣ୍ଡ, ପୃଥିବୀ ତଳ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ର ଦାସ୍ୟୁ ଦଳକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ। ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଏହି ଜାଲ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଡ଼, ଏହାରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେ ବନ୍ଧିଯାଆନ୍ତୁ, କେହି ମୁକ୍ତି ନ ପାଉନ୍ତୁ। ଏହି ଜାଲ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ଶୂରବୀର ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ, ହଜାର, ଦଶ ହଜାର, ଲକ୍ଷ ଦାସ୍ୟୁ ଦଳକୁ ମାରିଦେଇଥିଲେ। ସମଗ୍ର ଜଗତ ଏହି ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶକ୍ରଙ୍କର ଜାଲ ହୋଇଯାଇଛି; ଏହି ଜାଲ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଦେଉଛି। ତାପ, ଦୁଃଖ, ଅସ୍ୱସ୍ଥତା, ନିର୍ବାସନ, କ୍ଳାନ୍ତି, ଅଳସ୍ୟ, ମୂର୍ଛା—ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଢାକିଦେଉଛି। ମୁଁ ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ସମର୍ପିତ କରୁଛି, ମୃତ୍ୟୁର ଫାନ୍ଦରେ ବନ୍ଧିଦେଇଛି; ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ଦୂତ, ବିନାଶର ଦୂତ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେ ଦେଇଦେଉଛି। ମୃତ୍ୟୁର ଦୂତ, ଯମର ଦୂତ, ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ; ହଜାର ହଜାର ମୃତ୍ୟୁବର୍ଷା ହେଉ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ସେମାନେ ଘାସ ସଦୃଶ ହେଇଯାଉନ୍ତୁ। ସାଧ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଜାଲ ଦଣ୍ଡ ଉଠାଇଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଉପରେ ଥିବା ଦେବତାମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଜାଲ ପତିଛନ୍ତି; ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଓ ପୃଥିବୀରେ ଶତ୍ରୁ ଦଳକୁ ଆଘାତ କରନ୍ତୁ। ଅରଣ୍ୟ ଗଛ, ଅରଣ୍ୟ ଚର, ଔଷଧି ଓ ଘାସ; ଦୁଇପଦୀ, ଚତୁଷ୍ପଦୀ—ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ଦଳକୁ ଆଘାତ କରିବାକୁ ପଠାଉଛି। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ସର୍ପ, ଦେବତା, ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା, ପିତୃଗଣ; ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ଶତ୍ରୁ ଦଳକୁ ଆଘାତ କରିବାକୁ ପଠାଉଛି। ଏହି ମୃତ୍ୟୁର ଫାନ୍ଦ, ଏକଥର ବନ୍ଧିଲେ ଛାଡ଼େ ନାହିଁ; ଏହି ହଜାର ଫାନ୍ଦ ଶତ୍ରୁ ଦଳକୁ ନଶ୍ଟ କରୁ। ତାପିତ ହୋମ ଅଗ୍ନିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଏହି ହୋମ ହଜାର ଥର କରାଯାଇଛି। ଭବ, ପୃଶ୍ନିବାହୁ ଓ ଶର୍ବ, ଏହି ଶତ୍ରୁ ଦଳକୁ ଆଘାତ କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ଗ୍ରାସରେ, ଭୂଖ, ଅପଚୟ, ବଧ ଓ ଭୟରେ ପଡ଼ନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦୁଇ ବଜ୍ର ଓ ଶର୍ବ, ଏହି ଶତ୍ରୁ ଦଳକୁ ଆଘାତ କରନ୍ତୁ। ଶତ୍ରୁମାନେ ପରାଜିତ ହୋଇ ଭୟରେ ପଳାଇଯାଉନ୍ତୁ, ମନ୍ତ୍ର ଶବ୍ଦରେ ଚଳିଯାଉନ୍ତୁ। ବୃହସ୍ପତି ଯେଉଁମାନେ ରୋକିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ପାଖରୁ ମୁକ୍ତି ନପାଉନ୍ତୁ।