ଏକ ଦିନ ଏକ ମହାନ ଋଷି ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଓ ଶ୍ରାକ୍ତ୍ୟ ମଣିର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ବିପକ୍ଷୀ ସେନାମାନେକୁ ଜୟ କରିଲେ। ସେ ଦାନବମାନେକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରି, ନିହତ କଲେ। ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ, ଅସୁରମାନେ, ନିଜ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏ ଋଷି ନବ୍ବେ ଜାହାଜ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ତା’ପରେ ଋଷି ଚାହିଲେ ଦେବତାମାନେ ଏହି ମଣିକୁ ଏକ ଅଭେଦ୍ୟ କବଚ ଭାବେ ବନ୍ଧିଦିଅନ୍ତୁ—ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ସବିତୃ, ରୁଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଜାପତି, ପରମେଷ୍ଠୀ, ବିରାଟ୍, ବୈଶ୍ୱାନର ଓ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ। ଏହି ମଣି ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଅଦମ୍ୟ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ଭଳି, ଅନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ୟଜନ୍ତୁ ଭଳି ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ। ଏହି ମଣିକୁ ଧାରଣ କରି ଋଷି ଉତ୍ତମ ରକ୍ଷକ ପାଇଲେ। ଯେଉଁ ମଣିଷ ଏହି ମଣିକୁ ଧାରଣ କରେ, ସେ ବାଘ, ସିଂହ, ବଳିଷ୍ଠ ବୃଷ୍ଭ ଓ ଶତ୍ରୁଦଳକୁ ଭୟଭୀତ କରିବାର ଶକ୍ତି ଅଧିକାର କରେ। ଏହି ମଣି ଧାରଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ନ ଅପ୍ସରା, ନ ଗନ୍ଧର୍ବ, ନ ମାନବ କେହି କ୍ଷତି କରିପାରେନି; ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ। କଶ୍ୟପ ଏହି ମଣିକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ସ୍ଥାପିତ କଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ମଣିକୁ ଧାରଣ କରି ଅଜୟ ହେଲେ। ଦେବତାମାନେ ଏହି ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଣିକୁ କବଚ ଭାବରେ ତିଆରି କଲେ। ଯେଉଁଠିଏ ତୁମକୁ କେହି ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ, ଅଭିଚାର, କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶତପାର୍ଶ୍ୱୀ ବଜ୍ରଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠିଏକୁ ପ୍ରତିହତ କର। ଏହି ମଣି ଏକ ଅପୂର୍ବ, ବିଜୟୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରତ୍ନ; ଏହା ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ସବୁ ଦିଗରେ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ। ଏହି ମଣି ଧାରଣ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ତଳରୁ, ଉପରୁ କିଛି ଶତ୍ରୁ ନ ହେଉ; ପଛଠାରୁ କିଛି ନ ଆସୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ସାମ୍ନାରେ ଆଲୋକ ସ୍ଥାପନ କର। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ମୋର କବଚ; ଧାତୃ ମୋ ପାଇଁ ଏହି କବଚ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର-ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦ୍ରଢ଼, ଭୟାନକ କବଚ, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଭେଦିପାରନ୍ତିନି, ସେହି କବଚ ସର୍ବଦା ମୋ ଦେହକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଦେବମଣି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ଏହି ନାରୀଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେବା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ସମେତ ଆସନ୍ତୁ, ତିନିପ୍ରକାର ଶରୀର ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ନାରୀରେ ପୁରୁଷତ୍ୱ ସ୍ଥାପନ କର; ଦେବତାମାନେ, ଏହା ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତୁ; ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଶତବର୍ଷ ଜୀବନ, ଦନ୍ତ ସହିତ ବୃଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତୁ। ଏହିପରେ ଜନ୍ମନିଆ ଶିଶୁକୁ ନେଇ ମାଆଁ ଯେଉଁ ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ, ଅମ୍ବୁ, ତ୍ୱକ୍, ଚିକ୍କଣ ତତ୍ତ୍ୱ, ଝିଲି, ଅଂଶୁ, ଛିଲିକା, ଅମ୍ବୁକଣ୍ଡ, ତାଳୁ ଓ ଆଖି ଚାପିଥିବା ଯାହାକୁ ପଖାଲିଦେଇଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦୁରେଇଯାଉ, ଏବଂ କୌଣସି ଅପମାନ ନ ଲାଗୁ। ଏହି ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ତତ୍ତ୍ୱ ଏହି ନାରୀଙ୍କୁ ଆସି ଚୁଆନ୍ତୁନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଜଂଘାକୁ ଛୁଅନ୍ତୁନାହିଁ, ମଧ୍ୟରେ ଆସନ୍ତୁନାହିଁ। ମୁଁ ଏହି ନାରୀ ପାଇଁ ଅପମାନ ଦୂର କରିବା ମନ୍ତ୍ର ଓ ଔଷଧ ଦେଉଛି। ଖରାପ ଓ ଭଲ ନାମ ଯାହା ଲଗାଇବାକୁ ଚାହେ, ଆମେ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଦୂର କରିଦେଉଛୁ; ଭଲ ନାମ ଯେଉଁଠିଏ ବରକୁ ଚାହେ, ସେଉଁଠିଏ ପାଇଁ ରହୁ। ଯେଉଁମାନେ କଳା, ମେଘା, ଦାନବ, ମୂଳରେ ବସୁଥିବା, କିମ୍ବା ଚୁଞ୍ଚ ଥିବା, ସେମାନେ ଏହି ନାରୀଙ୍କୁ ଦୂରୁ ପାଳାଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଘ୍ରାଣ କରନ୍ତି, ଛୁଅନ୍ତି, ମାଂସ ଖାଆନ୍ତି, ଚାଟନ୍ତି, ତାଳି ମାରନ୍ତି, ହଳଦିଆ, ଦନ୍ତ ନଥିବା, ସେମାନେ ଦୂରେଇଯାଉନ୍ତୁ। ସ୍ୱପ୍ନରେ ଭାଇ କିମ୍ବା ବାପା ଭଳି ଏହି ନାରୀଙ୍କ ସହିତ ଥିବା, ନିର୍ବଳ, ଚୂଡ଼ା ଥିବା, ସେମାନେ ଦୂରୁ ହଟିଯାଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଘୁମରେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଜାଗ୍ରତରେ ଚାହାନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସେମାନେକୁ ଛାୟା ଭଳି ଦୂରେଇଦେଉ। ଯେଉଁଠିଏ ଏହି ନାରୀକୁ ନିର୍ଜନ୍ମା କିମ୍ବା ବିଧବା ଭଳି କରେ, ଔଷଧ, ସେଇ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଶୁଷ୍କତାକୁ ଦୂର କର। ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଘର ଚାରିପାଖରେ ନାଚୁଥିବା, ଗଧା ଭଳି ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା, କୁଞ୍ଚିତ, ଭୃକୁଟି ଧାରଣ କରୁଥିବା, କୁବଡ଼, କୁକୁଭ, କ୍ରୂର ଲୋକମାନେ, ଔଷଧ, ତୁମ ଗନ୍ଧରେ ସେମାନେ ଦୂରେଇଯାଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଧୂସର, ନିକୃଷ୍ଟ, ଫାଟିଯାଇଥିବା ବସ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଅପୁରୁଷ, ଅରଣ୍ୟରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏଠାରୁ ଦୂରେଇଯାଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସହିପାରନ୍ତିନି, ଛାଗଚର୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦୁର୍ଗନ୍ଧିତ, ରକ୍ତମୁଖ, ମକ୍ଷି ସଦୃଶ, ସେମାନେ ଦୂରେଇଯାଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଅତିରିକ୍ତ ମାଂସ ଧାରଣ କରିଥିବା, ନାରୀଙ୍କ ନିତମ୍ଭକୁ ଆଘାତ କରୁଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଇ ଦାନବମାନେକୁ ନଶ୍ୱନ୍ନ କର। ଯେଉଁମାନେ ଶିଙ୍ଗ ଧାରଣ କରି, ମଳାଶ୍ରୟୀ, ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ ହସୁଥିବା, ଗଛ ମୂଳରେ ଆଲୋକ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏଠାରୁ ଦୂରେଇଯାଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ପଛରେ ପାଦ, ପୂର୍ବରୁ ଔଠ, ମୁଣ୍ଡ ନଥିବା, ଧୂମ୍ର, ଫୁଲିଥିବା, ଗୁଟୁକୁଣ୍ଡା, ଲୋହା ଶିଶ୍ନ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଲୋଭୀ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ତାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ୱନ୍ନ କର। ଯେଉଁମାନେ ଶିଥିଲା, ଖୁଞ୍ଚ, ନିର୍ବଳ, ଏହି ନାରୀଙ୍କୁ ପତିଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହେ, ଔଷଧ, ସେମାନେକୁ ଅସହାୟ କର। ଯେଉଁଠିଏ ଉଠିଯାଏ, ମୁଣ୍ଡ ଖୋଲିଥିବା, ଉବାଉଁଥିବା, ଅପବିତ୍ରତାକୁ ଛୁଅନ୍ତି, ଉଡ଼ୁଥିବା ପକ୍ଷୀ, ଖୋପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଦୁଧ ବାଟିକୁ ଗାଏ ଭଳି ଲାତି ମାର, ସେମାନେ ଦୂରେଇଯାଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠିଏ ତୁମର ଗର୍ଭକୁ କ୍ଷତି କରେ, ଯେଉଁ ଗର୍ଭ ଗଠିତ କିମ୍ବା ନିର୍ମିତ ହେଉଛି, ତାଳିଆ ଧନୁର୍ଧର ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ଆଘାତ କରୁ। ଯେଉଁମାନେ ଅଜନ୍ମା କୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ଜନ୍ମଦାନ କରୁଥିବା ନାରୀଙ୍କୁ ଘେରି ରହନ୍ତି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ, ବାୟୁ ସେମାନେକୁ ମେଘ ଭଳି ଦୂରେଇଦେଉ।