ଏକ ସମୟର କଥା, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ବିନୟର ସହିତ ଦେବମନ୍ଦଳୀ ଏକ ଅନୁରୋଧ କଲେ—“ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ହେ ସୋମ! ଅସୁର, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ପାପୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଜଗତକୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଡୁବାଇବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେମାନେ ଅସାର ଅନ୍ଧକାର ଗହ୍ୱରକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ କେବେ ଉଠିପାରିବେ ନାହିଁ। ତୁମେ ତୁମ ଦେବୀୟ କ୍ରୋଧରେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅପରାଜେୟ ଶକ୍ତି ବର୍ଷା କର।" ପୁଣି ସେମାନେ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର-ସୋମ! ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିଙ୍କ ଉପରେ ଦିଗ୍ବିଜୟୀ ଆଘାତ ପଠାଅ, ଭୂମି ଓ ଆକାଶରୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ନଶ୍ୱରତା ଆଣ। ପାହାଡ଼ରୁ ଉଦିତ ହେଉଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଶ୍ମି ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରୁର ଅସୁରକୁ ଧ୍ୱଂସ କର।" ତାପରେ ଏହି ଦେବମନ୍ଦଳୀ ଅପେକ୍ଷା କଲେ, "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର-ସୋମ! ଅଗ୍ନିରେ ତାପିତ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିଙ୍କ ଉପରେ ଦିବ୍ୟ ଆଘାତ ପଠାଅ। ତୁମର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ଅଜର ଅସ୍ତ୍ରରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ନଶ୍ୱ କର।" ଏହି ପୂଜାର ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା, ଦେବମନ୍ଦଳୀ ଏହିପରି ଅର୍ଥ କଲେ, "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର-ସୋମ! ଆମର ପ୍ରାର୍ଥନା ତୁମକୁ ଚାରିପଟେ ଆବୃତ କରୁ, ଯେପରି ଏକ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦୌଡ଼େ। ଆମେ ଯେଉଁ ଅର୍ପଣ ଦେଉଛୁ, ତାହା ପ୍ରଜ୍ଞା ପାଇଁ ରାଜାମାନେ ଯେପରି ଜିତିଥାନ୍ତି, ସେପରି ତୁମେ ଜିତିବା।" ସେମାନେ ପୁଣି ସ୍ମରଣ କରି କହିଲେ, "ବିଜୟୀ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ଦୁଷ୍ଟ, ଭ୍ରମକାରୀ ଓ ଅସୁରମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଧୋଖା ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ନଶ୍ୱ ହେଉ। ମୃଦୁଭାବି ଦୁଷ୍ଟମାନେ କେବେ ସହଜ ମାର୍ଗ ନ ପାଉନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁମାନେ କେବେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।" "ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ ମୋତେ ଦେଖି ପଛରେ ଅସତ୍ୟ କଥା କହିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଝରିବା ଜଳରେ ଭାସିଯିବା ମନୁଷ୍ୟ ପରି ଅସତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହରାଇଯିବେ, ଏବଂ ସେମାନେ କଦାପି ସତ୍ୟ କଥା କହିପାରିବେ ନାହିଁ।" ଯେଉଁମାନେ ଫଳଦାୟକତାକୁ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ନିଜ ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭକୁ ଦୂଷିତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୋମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସର୍ପକୁ ଦିଆଯାଉ କିମ୍ବା ନଶ୍ୱତାର କୋଳରେ ପକାଯାଉ।" ଏହିପରି ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ଯେଉଁମାନେ ଆମ ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ କିମ୍ବା ଦେହର ଏସେନ୍ସ ଉପରେ ଲୋଭ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁ, ଚୋର, ଚୋରାଇବାରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ, ସେମାନେ ଭ୍ରମିତ ହେଉ, ତାଙ୍କ ଦେହ ଓ ସନ୍ତାନ କ୍ଷୀଣ ହେଉ।" ଏହିପରି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦେହ ଓ ଓଫ୍ସ୍ପ୍ରିଙ୍ଗରୁ ଦୂରେ ପଡ଼ନ୍ତୁ, ତାଙ୍କୁ ତିନି ଭୂମିର ନିମ୍ନତମ ସ୍ଥାନକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ, ତାଙ୍କର ସମ୍ମାନ ଶୁଷ୍କ ହେଉ, ଯେଉଁମାନେ ଦିନ କିମ୍ବା ରାତିରେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି।" ସତ୍ୟବୁଧି ତାହାକୁ ମିଳେ ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନ ଚାହାନ୍ତି; ଉଚ୍ଚାରଣରେ ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଏହି ମଧ୍ୟରୁ ସତ୍ୟ ଏବଂ ଧର୍ମିକ ଯାହା, ସୋମ ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଅସତ୍ୟକୁ ସେ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି।" ସୋମ କେବେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ କିମ୍ବା ନ୍ୟାୟପାଳକ ରାଜାକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତିନାହିଁ; ସେ ଅସୁର ଓ ମିଥ୍ୟାବାଦୀକୁ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ତଳେ ପରାଜିତ।" ଯଦି ମୁଁ ଅସତ୍ୟ ଦେବତା, କିମ୍ବା ମୁଁ ନିରର୍ଥକ ଭାବେ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଛି, ତେବେ ଅଗ୍ନି, ମୋତେ କି ଦେଖି କ୍ଷୁଦ୍ରତା ଧର? ଯେଉଁମାନେ ଧୋଖା ଦେଇ କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ନଶ୍ୱତା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।" ଏହି ଦିନ ମୁଁ ନଶ୍ୱ ହେଉ, ଯଦି ମୁଁ ମନ୍ତ୍ରିକ କିମ୍ବା କାହାରୋ ଆତ୍ମାକୁ କ୍ଷତି କରିଛି; ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ମିଥ୍ୟା ମନ୍ତ୍ରିକ କହିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦଶ ନାୟକଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉ।" ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ମନ୍ତ୍ରିକ କହିଛନ୍ତି କିମ୍ବା କହିଛନ୍ତି, “ମୁଁ ଅସୁର," ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଘାତରେ ଚୁର୍ମ୍ମାର୍ଦ୍ଦିତ ହେଉ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମଧ୍ୟରେ ନିମ୍ନତମ ସ୍ଥାନକୁ ପଡ଼ିଯାଉ।" ଯେଉଁ ରାତିରେ ନକୁଳ ପରି ଛୁପି ନିଜ ହାନିକାରୀ ରୂପ ରଖିଥାଏ, ସେ ଅସାର ଗହ୍ୱରରେ ପଡ଼ିଯାଉ; ପାଥରର ଆଘାତରେ ଅସୁର ଚୁର୍ମ୍ମାର୍ଦ୍ଦିତ ହେଉ।" "ମାରୁତମାନେ, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦାଡ଼ିଅ, ଅସୁରମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କର, ସେମାନେ ଉଡ଼ୁଥିବା ପକ୍ଷୀରେ ପରି ରାତିରେ ଯିଏ ଚଳାଯାନ୍ତି କିମ୍ବା ଯିଏ ବଳିଦାନରେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁ ଭାବେ ଆସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଧ୍ୱଂସ ହେଉ।" "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଆକାଶରୁ ପାଥର ଗଡ଼ାଇଦିଅ, ଦକ୍ଷିଣ, ପଶ୍ଚିମ, ତଳ, ଉପରୁ—ପାହାଡ଼ର ଭାରରେ ଅସୁରମାନେ ଦଳିଯାଉ।" "ଏହି ମାଂସ ଭୋଜୀମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି; ଏବେ ଶକ୍ର, ଅପବାଦକୁ ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଦିଅ, ମନ୍ତ୍ରିକ ଉପରେ ଅଘ୍ରାତ ଦଣ୍ଡ ପଡ଼ିଯାଉ।" "ଇନ୍ଦ୍ର ମନ୍ତ୍ରିକଙ୍କ ନାଶକ ହେଲେ, ଅର୍ପଣ ଚୋରମାନେଙ୍କୁ ଚୁର୍ମ୍ମାର୍ଦ୍ଦିତ କଲେ; ଶକ୍ର, ଜଙ୍ଗଲରେ କୁଟାର ପରି, ଅସୁରମାନେ ଉପରେ ଆସି ସେମାନେ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।" "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଉଲୁକ-ପିଶାଚ, କୁକୁମ୍ବା-ପିଶାଚ, ମାଂସ ଭୋଜୀ, କୋକିଳ-ପିଶାଚ, ଗୃଧ୍ର-ପିଶାଚ, ଶ୍ୟେନ-ପିଶାଚ ଉପରେ ତୁମେ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଚୁର୍ମ୍ମାର୍ଦ୍ଦିତ କର।" "ଅସୁର, କାଶ୍ଥ-ପିଶାଚ, ଦ୍ୱିତୀୟ-ପିଶାଚ, ଅସ୍ପଷ୍ଟମାନେ ଆମକୁ ନ ଛୁଁଆନ୍ତୁ; ପୃଥିବୀ ଭୂମିୟ, ମଧ୍ୟାକାଶ ଆକାଶୀୟ, ଦ୍ୟୁଲୋକ ଦିବ୍ୟ କ୍ଷତିରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।" "ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରୁଷ ମନ୍ତ୍ରିକ ଓ ମାୟାବିନୀ ମହିଳା ଉପରେ ଆଘାତ କର; ତେଢ଼ା ଗଳା ମୂଳଦେବତାମାନେ ନଶ୍ୱ ହେଉ, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ।" "ଇନ୍ଦ୍ର-ସୋମ! ଚାରିଦିଗ୍ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ସଚେତନ ରୁହ; ଅସୁରମାନେ ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଦିଅ, ମନ୍ତ୍ରିକ ଉପରେ ଦଣ୍ଡ ପଡ଼ିଯାଉ।" ଏହି ସମୟରେ ଏକ ପବିତ୍ର ରକ୍ଷା କବଚ ବନ୍ଧାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ପ୍ରଭାଶାଳୀ, ଶୂରବୀର, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଶୂର ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଥିଲା। ଏହି ମାଣିକ୍ୟ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଶୂରତାର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଜୟ, ସାହସୀ ଓ ଦୃଢ଼। ଏହି ମାଣିକ୍ୟ ଧାରଣ କରି ନାୟକ ଶତ୍ରୁମାନେ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ୍କାର କରି ଜିତିଯାଉଥିଲେ।