ଏକ ପୁନ୍ୟ ଦିନରେ, ବେଦମୟ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ନାୟକ ନିଜ ଜୀବନ ଓ ସମୂହର ଭଲର ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ। ସେ ନିଜ ଉପକରଣକୁ ଦେଖି କହିଲେ: “ତୁମେ ଶୁଧ୍ଧିକାରୀ, ଏକ ଅସ୍ତ୍ର; ତୁମେ ଏକ ଅଗ୍ରଗାମୀ ଶକ୍ତି, ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କର, ଏକତାରେ ଆଗକୁ ବଢ଼। ତୁମେ ଏକ ଭଲା, ଏକ ପ୍ରତିସ୍ପଦନ ମନ୍ତ୍ର, ଏକ ପ୍ରତିଶାପ ନାଶକ। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କର, ଏକତାରେ ଆଗକୁ ବଢ଼। ଯେଉଁଠି ଅମାନ୍ୟ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁଛୁ, ତାହାକୁ ତୁମେ ଯାଉ। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କର, ଏକତାରେ ଆଗକୁ ବଢ଼। ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେହର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କର, ଏକତାରେ ଆଗକୁ ବଢ଼। ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚମକୁଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଆଲୋକ। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କର, ଏକତାରେ ଆଗକୁ ବଢ଼।” ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ନାୟକ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧତ କରି କହିଲେ: “ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ, ବିଶାଳ ମଧ୍ୟକାଶ, ଶେତିର ମହିଳା, ବିଶାଳ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ୟଜନକ—ଏବଂ ପବନ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ମଧ୍ୟକାଶ—ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତାହାମାନେ ଦୀପ୍ତି ଦେଉ। ବରତ୍ତମାନ, ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବଳିଦାନର ଯୋଗ୍ୟ, ମୋ ପାଇଁ ଭୃଗୁ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛନ୍ତି; ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଯାହାର ଚିତ୍ତ ଅମଙ୍ଗଳ ଆଣେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟତାର ଜାଳରେ ବନ୍ଧି ଯାଉ। ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋ ଦୁଃଖିତ ହୃଦୟର ଆହ୍ୱାନ ସୁନ, ଯାହାର ଚିତ୍ତ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଅମଙ୍ଗଳ ଆଣେ, ତାହାକୁ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗଛ କାଟିବା ପରି ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିଦିଅ। ଏଠି ଏଠି ଏଠି, ଅସୀମ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଅଠାଉଁ ଓ ତିନି ଗାୟକ, ଆଦିତ୍ୟ, ଵସୁ, ଓ ଅଙ୍ଗିରସ; ଆମ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କର ଅର୍ପଣ ଓ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ମୁଁ ଏହାକୁ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦେଇ ଦେଉଛି। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ମୋଉପରେ ଚମକୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତୁ; ଅଙ୍ଗିରସ ପୂର୍ବଜମାନେ, ସୋମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅମଙ୍ଗଳକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ମାରୁତମାନେ, ଯେଉଁଠି କିଞ୍ଚିତ୍ ଅଧିକ ଭାବିବେ, କିମ୍ବା ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଅପମାନ କରିବେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖ ଓ ଅପରାଧ ଆସୁ; ସ୍ୱର୍ଗ ନିଜେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱେଷିକୁ ଦଣ୍ଡିତ କରେ। ସାତ ଶ୍ୱାସ, ଅଠ ଚିନ୍ତା, ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା କାଟିଦେଉଛି; ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଯମର ଦୂତ, ଅଗ୍ନି, ମୃତ୍ୟୁର ଆସନକୁ ଅସ୍ତିର କରିଦେଇଛି। ମୁଁ ତୁମ ପଦକୁ ଜାତବେଦାସର ଜ୍ୱାଳାରେ ରଖୁଛି; ଅଗ୍ନି ଦେହକୁ ଆବରଣ କରୁ, ଶ୍ୱାସ ଓ ଭାଷା ଯଥାଯଥା ବିଦାୟ ହେଉ। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନାୟକ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ: “ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦିଅ, ଶକ୍ତି ବାଛି, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆଗ ଓ ପଛ; ଘୃତ ପିଇ, ମଧୁର, ଗାଉଁର ଦାନ, ପିତା ଯେପରି ଛୁଆଁକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ସେପରି ରକ୍ଷା କର। ଆମକୁ ଚମକ ଦିଅ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟୁ ଦୂର କର, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦିଅ। ବୃହସ୍ପତି ଏହି ମେଘ ଦେଇଛନ୍ତି; ଏହାକୁ ସୋମ ରାଜା ପାଇଁ ପିନ୍ଧ। ଏହି ମେଘ ଉପରେ ପିନ୍ଧ, ଆପଣ ଗୃହର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା, ଶାପ ନାଶକ ହୋଇଛନ୍ତି; ଏକ ଶତ ଶରତ ଜୀବନ କର, ବିପୁଳ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆର୍ଜନ କର। ଏଉଁ, ପଥର ପରି ଦୃଢ଼ ହୋ, ଦେହ ପଥର ପରି ଦୃଢ଼ ହୋ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ମେଘ ତୁମ ପ୍ରଥମ ବସ୍ତ୍ର, ମୁଁ ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ନେଉଛି; ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇମାନେ ପରେ ଜନ୍ମନ୍ତୁ, ବହୁ ଓ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ନେଉ, ଏକତାରେ ବଢ଼ନ୍ତୁ। ତାପରେ ନାୟକ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ: “ଆମେ ଜଡ ହୀନ, ଦ୍ୱେଷୀ, ଏକମନସ୍କ, ଲୋଭୀ, ଏବଂ ତୀବ୍ର ଶତ୍ରୁଙ୍କର ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନକୁ ନାଶ କରୁ। ଆମେ ତୁମକୁ ଗାଁ ଘର, ଛାଗ, ଶୁଅ, ଚମ୍ପା, ଘରରୁ ଦୂର କରୁ, ମଗୁନ୍ଦ୍ୟାର କନ୍ୟାମାନେ ଘରରୁ ଦୂର କରୁ। ଯେଉଁଠି ଘରର ତଳ ଅଂଶରେ ଅଛି, ଏଠି ଅସ୍ଥିର ଲୋକମାନେ ରହନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଜାପୀ ମଧ୍ୟ। ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନାୟକ ତାଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଜାଣନ୍ତୁ, ଦ୍ୱେଷୀ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଘରର ନିମ୍ନ ଭାଗରେ ବଜ୍ର ନେଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। କୃଷକ ହେଉ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା, କିମ୍ବା ଦାସ୍ୟୁରୁ ଜନ୍ମିଥିବା—ଏହି ଦ୍ୱେଷୀ ଶତ୍ରୁମାନେ ନାଶ ହେଉ। ମୁଁ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟକୁ ଦିନ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଘେରିଥିବା ପରି ଘେରି ଦେଇଛି; ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିଛି; ଏହି ଦ୍ୱେଷୀ ଶତ୍ରୁମାନେ ନାଶ ହେଉ। ଏହା ପରେ ନାୟକ ନିଜ ପ୍ରାଣକୁ ଆଶ୍ୱାସ ଦେଲେ: “ଯେପରି ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଭୟଭିତ ନୁହଁନ୍ତି, ତେପରି ମୋ ପ୍ରାଣ, ତୁମେ ଭୟଭିତ ହେଉନା। ଦିନ ଓ ରାତି ଭୟଭିତ ନୁହଁନ୍ତି, ତେପରି ମୋ ପ୍ରାଣ, ତୁମେ ଭୟଭିତ ହେଉନା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଭୟଭିତ ନୁହଁନ୍ତି, ତେପରି ମୋ ପ୍ରାଣ, ତୁମେ ଭୟଭିତ ହେଉନା। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶକ୍ତି ଓ ରାଜା ଶକ୍ତି ଭୟଭିତ ନୁହଁନ୍ତି, ତେପରି ମୋ ପ୍ରାଣ, ତୁମେ ଭୟଭିତ ହେଉନା। ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ ଭୟଭିତ ନୁହଁନ୍ତି, ତେପରି ମୋ ପ୍ରାଣ, ତୁମେ ଭୟଭିତ ହେଉନା। ଅତୀତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଭୟଭିତ ନୁହଁନ୍ତି, ତେପରି ମୋ ପ୍ରାଣ, ତୁମେ ଭୟଭିତ ହେଉନା।” ଏପରେ ନାୟକ ଶ୍ୱାସ ଓ ପ୍ରାଣର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ: “ଶ୍ୱାସ ଓ ପ୍ରଶ୍ୱାସ, ମୃତ୍ୟୁରେ ପତିତ ହେଉନା—ସ୍ୱାହା। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ, ଶୁଣ, ମୋତେ ପତିତ ହେଉନା—ସ୍ୱାହା। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର—ସ୍ୱାହା। ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱନର, ସମସ୍ତ ଦେବତା ସହିତ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର—ସ୍ୱାହା। ସମସ୍ତ ଆଧାର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଆଧାର ସହିତ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର—ସ୍ୱାହା।” ଏହି ଶକ୍ତି ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ, ନାୟକ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ: “ତୁମେ ଶକ୍ତି, ମୋତେ ଶକ୍ତି ଦିଅ—ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ବଳ, ମୋତେ ବଳ ଦିଅ—ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ଶକ୍ତି, ମୋତେ ଶକ୍ତି ଦିଅ—ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ଜୀବନ, ମୋତେ ଜୀବନ ଦିଅ—ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ଶ୍ରବଣ, ମୋତେ ଶ୍ରବଣ ଦିଅ—ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ଦୃଷ୍ଟି, ମୋତେ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ—ସ୍ୱାହା।