ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ମହାନ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ଅନୁଷ୍ଠାନର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଡାକାଯାଉଥିଲା । ସେ ତାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସମସ୍ତ ଆହୁତିକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିଲେ, ଏବଂ ନିଜ ଜ୍ଞାନ ଓ ତୀବ୍ର ଜ୍ୱାଳାରେ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବମାନେ, ମାୟାବୀ ଓ ଅଭିଚାରକମାନେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ । ଅଗ୍ନି, ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ, ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରି, ମାୟାବୀଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାରୁ ବଞ୍ଚାଇଥିଲେ । ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଅଗ୍ନି ଚାରିପାଖରେ ଦେଖି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦାନବ ସ୍ୱରୂପକୁ ଚିହ୍ନଟ କରି, ତାଙ୍କର ତିନିଟି ମୁଖ୍ୟ ଅଙ୍ଗକୁ କାଟି ଦେଲେ । ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେର ପୃଷ୍ଠଭାଗ କାଟି ଦେଲେ, ଏବଂ ମାୟାବୀଙ୍କର ମୂଳକୁ ତିନି ଭାଗରେ ଭାଙ୍ଗି ଦେଲେ । ମାୟାବୀ ତିନିଥର ବାଟକୁ ଆସିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଅସତ୍ୟରେ ହାନି କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଜାତବେଦାସ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସକଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବନ୍ଧି ଦେଲେ । ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା: ଯେଉଁ ଶାପ ଆଜି ଦିଆଯାଇଛି, ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ କଥା କହିଛନ୍ତି, ଯେଉଁ କ୍ରୋଧ ଓ ମନସିକ ଅସୁବିଧା ତିରି ଆସିଛି—ସେହି ସମସ୍ତ ଅସୁବିଧାକୁ ମାୟାବୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଘୁସି ଦିଅ । ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଉଷ୍ମାରେ ମାୟାବୀଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଦାନବମାନେକୁ, ତାଙ୍କର ଜ୍ୱାଳାରେ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନେକୁ ଏବଂ ଲୋଭୀ ଦେବତାମାନେକୁ ଦୂର କରି ଦିଅ । ଦେବତାମାନେ ଆଜି ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ତାଙ୍କର ଶାପ ତାଙ୍କୁ ଫେରି ଯାଉ, ତାଙ୍କର କଥା ଓ ତୀର ତାଙ୍କର ଜୀବନରେ ଲାଗିଯାଉ, ଏବଂ ମାୟାବୀ ସମସ୍ତ ବାଟରୁ ଅଲଗା ହେଉ । ଯେଉଁମାନେ ମାନବ, ଘୋଡ଼ା କିମ୍ବା ଗାଈର ମାଂସ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ଦୁଷିତ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଗାଈର ଦୁଧ ନେଇ ଅଭିଚାର କରନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟି ଦିଅ । ମାୟାବୀମାନେ ଗାଈର ଦୁଧରେ ବିଷ ନେଇଯିଉ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଅଦିତି ପାଇଁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉ, ସବିତା ଦେବ ତାଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଔଷଧିର ଅଂଶ ଅନ୍ୟଠାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉ । ସେହି ବର୍ଷିକ ଗାଈର ଦୁଧ, ମାଂସଭୋଜୀ ଦାନବ କିମ୍ବା ମାନବ ଦୃଷ୍ଟି ତାହା ଉପରେ ନ ପଡ଼ୁ, ଅଗ୍ନି, ସେହି ମଧୁର ରସ ଯାହା ଲୋଭୀ ଚାହେ, ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ତୁମର ଫେରୁଥିବା ଜ୍ୱାଳାରେ ତାଙ୍କର ଜୀବନରେ ଘାତ କର । ଅଗ୍ନି ସଦା ଦାନବମାନେକୁ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାନବମାନେ କେବେ ଅଗ୍ନିକୁ ଜୟ କରିପାରିନାହାନ୍ତି । ମାଂସଭୋଜୀ ଓ ତାଙ୍କର ସହଚରମାନେକୁ ଜଳାଇ ଦିଅ, ଦେବତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର କେବେ ଅଗ୍ନିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିନାହିଁ । ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ତଳୁଠାରୁ ଉଠି ଆସ, ପଛେ ଓ ସାମ୍ନାରେ ରକ୍ଷା କର । ତୁମର ଅଜର, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜ୍ୱାଳା ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତା ଧାରଣ କରୁଥିବାକୁ ଦହି ଦିଅ । ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତୁମର ପ୍ରଜ୍ଞା ଓ ମୂଳ୍ୟବାନ ମିତ୍ରତାରେ ରକ୍ଷା କର । ତୁମେ ମରଣଶୀଳ ମଧ୍ୟରେ ଅମର, ବୟସ୍କଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜର ମିତ୍ର । ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଗର୍ଜନା କରୁଥିବା ଏହି ଜନ୍ତୁମାନେ ଓ ଦୁଇ ଭାଗ ଉଠିଥିବା ଚରଣଧାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ଦାନବମାନେକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ । ଅଥର୍ବଣଙ୍କର ଆଲୋକ ଓ ଦିବ୍ୟ ତେଜସ୍ୱିତାରେ ଅସତ୍ୟ ଓ ଅଜ୍ଞାନକୁ ତଳେ ପକାଇ ଦିଅ । ଅମେଘ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରେ ଆମେ ନିଜ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉଛୁ । ଦିନେ ଦିନେ ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ଭଙ୍ଗକାରୀଙ୍କୁ ବିନାଶ କର । ଭଙ୍ଗକାରୀ ପାଇଁ ବିଷ ଦ୍ୱାରା ଘାତ କର, ତୁମର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜ୍ୱାଳା ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଜିହ୍ୱା ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେକୁ ଦହି ଦିଅ । ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ଆଲୋକରେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କ ଚାଳକୁ ରୋକି ଦିଅନ୍ତି, ତାଙ୍କର ସିଂହଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେକୁ ତଳେ ପକାଇ ଦିଅନ୍ତି । ଏହି ଅଜର ଶିଂଗ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଯାହା ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପବିତ୍ର, ତାହା ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁ, ଭକ୍ଷକ, ଦାନବମାନେକୁ ଘାତ କର, ତୁମର ଫେରୁଥିବା ଜ୍ୱାଳାରେ ତଳେ ପକାଇ ଦିଅ । ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦାନବମାନେକୁ ଦୂର କର, ତୁମର ଦୀପ୍ତି ଅମର ଏବଂ ପବିତ୍ର । ଏହି ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ ମିଶି, ଦାନବଙ୍କୁ ଦହି ଦେବାକୁ, ଦୂର କରିବାକୁ, ଦମନ କରିବାକୁ ବିନୟ କରାଯାଇଲା । ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ବଢ଼ାଇ ଦେଉଥିଲେ, ମିଥ୍ୟାବାଦୀଙ୍କୁ ଶୁଣି, ତାଙ୍କୁ ତଳେ ପକାଇ, ଭକ୍ଷକଙ୍କୁ ମାରି ଦିଅନ୍ତୁ । ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆସି, ଯଥା ନିଆଁ ପାଖକୁ ବଘ୍ର ଆସିଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ଦହି ଦିଅ, ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ମାଂସଭୋଜୀ, ପ୍ରାର୍ଥନାର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ତୁମେ ଘୃଣା ଦିଅ । ଇନ୍ଦ୍ର-ସୋମା, ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଅନ୍ଧକାର ଗଢ଼ରେ ଫିଙ୍କି ଦିଅ, ସେମାନେ ପୁନି ଉଠିନ ପାରନ୍ତୁ । ତୁମର କ୍ରୋଧ ତାଙ୍କ ଉପରେ ବିଜୟୀ ହେଉ । ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତା ଧାରଣ କରୁଥିବା ଉପରେ ଦିବ୍ୟ ଅଘାତ ଓ ପୃଥିବୀର ବିନାଶ ଆଣ, ପାହାଡ଼ରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ଉଠାଇ ଦାନବଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କର । ଅଗ୍ନିରେ ଉତ୍ତାପିତ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟ ଅଘାତ ପଠାଅ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷକଙ୍କୁ ଘାତ କର, ସେମାନେ ନିରବରେ ବିନାଶକୁ ଯାଉ । ଏହି ପୂଜା ଏବଂ ପ୍ରାର୍ଥନା ତୁମେ ଚାରିପାଖରେ ଗ୍ରହଣ କର, ଯେପରି ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଚାଲିଥାଏ । ମୁଁ ଯେଉଁ ଆହୁତି ଦେଉଛି, ତୁମେ ରାଜାମାନେ ପରି ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ବିଜୟୀ ହେଉ । ବିଜୟୀ ସହଯୋଗୀଙ୍କ ସହ ସ୍ମରଣ କର, ଚାଳକ, ଦାନବ, ଭଙ୍ଗକାରୀଙ୍କୁ ଘାତ କରିବାକୁ । ଦୁଷ୍ଟ ଆସୁବିଧାକୁ ସହଜ ବାଟ ନ ମିଳୁ, ଶତ୍ରୁ ଆମକୁ କେବେ ଆକ୍ରମଣ କରିନପାରୁ । ଯେଉଁ ମନେ ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତା ଧାରଣ କରି, ମିଥ୍ୟା କଥା କହି ମୋତେ ଦେଖୁଛି, ସେ ତୀବ୍ର ଜଳରେ ଭାସିଯାଉ, ମିଥ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ହରାଯାଉ । ଯେଉଁମାନେ ଫଳନକୁ ଧ୍ୱଂସ କରୁଥିବା ସହ ମିଶିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ନିଜ ଆହୁତିରେ ଭଲକୁ ଖରାପ କରୁଛନ୍ତି, ସୋମା ତାଙ୍କୁ ସର୍ପକୁ ଦିଅନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ବିନାଶର କୋଳରେ ରଖନ୍ତୁ । ଯେଉଁମାନେ ଆମ ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, କିମ୍ବା ଦେହ ରସକୁ ଚାହେ, ଅଗ୍ନି, ଶତ୍ରୁ, ଚୋର, ଚୁରାଇବାଳା, ସେମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଉ, ତାଙ୍କର ଦେହ ଓ ସନ୍ତାନ କ୍ଷୟ ପାଉ ।