ଏକ ପବିତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଯେତେବେଳେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଞ୍ଚୁରୀରେ କେହି କେଶ ଓ ଦାଢ଼ି କାଟୁଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମୁହଁ ଅଧିକ ଶୋଭା ପାଉ, ଏହି କ୍ରିୟା କାଳେ କେହିଁ ଆମର ଜୀବନ ନେଇ ନଯାଉ। ଧାନ ଓ ଯବ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉର୍ଜାରେ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଏହି ଦୁଇ ଧାନ୍ୟ ରୋଗ ଦୂର କରିଥାଏ, ଅପମାଦ ରୁ ମୁକ୍ତ କରେ। ତୁମେ ଯାହା ଖାଅଛ, ଯାହା ପିଉଛ, ଧାନ୍ୟ, ଗାଈର ଦୁଧ, ଯାହା ଖାଯାଏ କିମ୍ବା ନଖାଯାଏ—ମୁଁ ସମସ୍ତ ଆହାରକୁ ବିଷମୁକ୍ତ କରେଉଛି। ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛୁ। ଶତ୍ରୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାଧାରା ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତୁମଠାରୁ ଦୂର ରଖ। ଏକ ଶତବର୍ଷ, ଦଶହଜାର ବର୍ଷ, ଦୁଇ ଯୁଗ, ତିନି, ଚାରି—ଏହି ସମସ୍ତ ଆୟୁଷ୍ୟ ଆମେ ତୁମକୁ ଦେଉଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦରେ ସମ୍ମତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଶରତ, ଶୀତ, ବସନ୍ତ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ—ଏହି ସମସ୍ତ ଋତୁରେ ଆମେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛୁ। ଯେଉଁ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକୁ ଉଦ୍ଭିଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ମୃତ୍ୟୁ ଦୁଇପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦର ସ୍ୱାମୀ। ଏହି ମୃତ୍ୟୁ ରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଉଠାଇ ନେଉଛି, ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଅକ୍ଷତ ଅବସ୍ଥାରେ ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ ନାହିଁ, ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଏଠି କେହି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଅନ୍ଧକାରରେ ଯାଉ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ, ସେଠି ଶ୍ୱେତ, ଘୋଡ଼ା, ମଣିଷ, ପଶୁ—ସମସ୍ତେ ବଞ୍ଚିଥାନ୍ତି। ତୁମ ସମବୟସୀ, ମାୟା, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କର କୁ-ଅଭିଚାର ରୁ ତୁମେ ସୁରକ୍ଷିତ ରୁହ, ଅମର ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଅ, ତୁମ ପ୍ରାଣ ଶରୀର ଛାଡ଼ି ନଯାଉ। ମୃତ୍ୟୁର ଶତ ରୂପ, ବିପଦ ସମସ୍ତ ଦୂରେ ଯାଉ, ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଏଠାରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିର ଆପଦ ରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ତୁମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଶରୀର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାନବ ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ରୋଗ ଦୂର କର, ତୁମ ନାମ ପୂତୁ-ଦ୍ରୁ, ଔଷଧ ସ୍ୱରୂପ। ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାନବ ନାଶକ, ଦ୍ରୁତ ମିତ୍ର, ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ଆହୁତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି, ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଆମକୁ ଅପମାଦ ରୁ ରକ୍ଷା କର। ଜାତବେଦା, ତୁମ ଦନ୍ତ ନଥିବା ଅଗ୍ନିଶିଖାରେ ମାୟାବୀମାନଙ୍କୁ ଛୁଅ, ତୁମ ଜିଭାରେ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନେ ଧର, ମାଂସ ଭୋଜୀଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କର, ଏବଂ ସେମାନେ ବର୍ଷାହୀନ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଉ। ତୁମ ଦୁଇ ଦାଢ଼ି, ତୀବ୍ର ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଉପର ଓ ତଳେ ରଖ, ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଗର୍ଜନା କର, ମାୟାବୀମାନେ ଉପରେ ଆଘାତ କର। ଅଗ୍ନି, ମାୟାବୀଙ୍କ ଚର୍ମ ଭଙ୍ଗ କର, ତୁମ ତୀବ୍ର ଶିଖାରେ ସେମାନେ ନଶ୍ୱ କର, ଜାତବେଦା, ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଛେଦ କର, ମାଂସ ଭୋଜୀଙ୍କୁ ବିଖଣ୍ଡ କର। ଯେଉଁଠାରେ ଏବେ ତୁମେ ମାୟାବୀକୁ ଦେଖ, ଯେ ଚାଲିଛି, ଉଡ଼ୁଛି, ସେଠାରେ ତୁମ ଅସ୍ତ୍ରରେ ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କର। ଅଗ୍ନି, ତୁମ ବାଣ ଓ ପାଷାଣ ମାନେ ଦ୍ୱାରା ମାୟାବୀମାନଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ଆଘାତ କର, ତାଙ୍କ ଦୁଇ ହାତ ଭଙ୍ଗ କର। ଯେ ଉଠିଛି, ଯେ ଉଠିବାକୁ ଯାଉଛି, ତାଙ୍କୁ ତୁମ ଶିଖାରେ ଦୂର କର, ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଥମେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଉପରେ ଆଘାତ କର, ମାଂସ ଭୋଜୀ ମାଂସ ଭୋଜୀଙ୍କୁ ଭକ୍ଷଣ କରୁ। ଏଠି କେଉଁ ମାୟାବୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି, ଅଗ୍ନି, ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କର, ତୁମ ଶିଖାରେ ଧର, ତାଙ୍କୁ ଲୋକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅନ୍ଧ କର। ଅଗ୍ନି, ତୁମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କର, ଶୁଭ ପଥରେ ଆଗେଇ ନେଉ, ତୀବ୍ର ଦୀପ୍ତିରେ ଦାନବ ନଶ୍ୱ କର, ମାୟାବୀମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ନଦିଅନ୍ତୁ। ଲୋକମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦାନବକୁ ଚିହ୍ନି, ତାଙ୍କ ତିନି ପ୍ରଧାନ ଅଙ୍ଗ କାଟ, ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କ ପୃଷ୍ଠ ଭଙ୍ଗ କର, ମାୟାବୀଙ୍କ ମୂଳ ତିନି ଭାଗରେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କର। ମାୟାବୀ ତିନିଥର ପଥ ଆସେ, ଯେ ଅସତ୍ୟରେ କ୍ଷତି କରେ, ଜାତବେଦା ଶିଖାରେ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଧି ଦିଅ। ଆଜି ଯେଉଁ ଶାପ, ଦୁଇଜଣ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଏ, ଯେଉଁ ଶବ୍ଦ ବିଦ୍ରୋହୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଯେଉଁ କ୍ରୋଧ ଓ ମନସିକ ଅସ୍ତ୍ର ଉପଜାଏ, ସେଉଁଠି ହୃଦୟରେ ମାୟାବୀଙ୍କୁ ଆଘାତ କର। ତୁମ ଉଷ୍ଣତାରେ ମାୟାବୀମାନେ ଦୂରେଯାଉ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଦାନବ ଦୂରେଯାଉ, ତୁମ ଶିଖାରେ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମା ଦୂରେଯାଉ, ଲୋଭୀ ଦୀପ୍ତିମାନମାନେ ଦୂରେଯାଉ। ଦେବତାମାନେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୂରେଯାଉ, ଶାପ ତାଙ୍କୁ ଫେରିଯାଉ, ଶବ୍ଦ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣରେ ଆଘାତ କର, ମାୟାବୀ ସମସ୍ତ ପଥରୁ ବିଲୀନ ହେଉ। ଯେ ମଣିଷ ମାଂସ, ଘୋଡ଼ା କିମ୍ବା ଗାଈର ମାଂସ ଖାଏ, ମାୟାବୀ, ଯେ ଗାଈର ଦୁଧ ଆଣେ, ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟ। ମାୟାବୀମାନେ ଗାଈଁର ବିଷ ନେଉ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଅଦିତି ପାଇଁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉ, ଦେବତା ସବିତା ତାଙ୍କୁ ଦୂରେଯାଉ, ଔଷଧର ଅଂଶ ଅନ୍ୟଠାରେ ବିଜୟୀ ହେଉ। ବର୍ଷେ ବର୍ଷେ ହଳଦିଆ ଗାଈଁର ଦୁଧ ମାଂସ ଭୋଜୀ ଦୂଷ୍ଟ ଭୋଜନ କରିନପାରୁ, ଅଗ୍ନି, ଯେ ମଧୁର ରସ ଲୋଭୀ ଚାହେ, ତୁମ ପ୍ରତିଚ୍ଛାୟା ଶିଖାରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣରେ ଆଘାତ କର। ଅଗ୍ନି, ସର୍ବଦା ଦୂଷ୍ଟମାନେ ନଶ୍ୱ କର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାନବ କେବେ ବିଜୟୀ ହେଉନାହାନ୍ତି। ମାଂସ ଭୋଜୀ ଓ ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ ଏକାସାଥି ଜଳିଯାଉ, ଦେବ ଅସ୍ତ୍ର ତୁମକୁ ଛୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ତଳରୁ ଉଠି, ପଛ ଓ ସାମ୍ନାରୁ ରକ୍ଷା କର, ତୁମ ଅଜର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଖା ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାଧାରା ଉପରେ ଆଘାତ କର। ଅଗ୍ନି, ପଛ, ସାମ୍ନା, ତଳ, ଉପରୁ ଆମକୁ ତୁମ ପ୍ରଜ୍ଞାରେ ରକ୍ଷା କର, ମିତ୍ର ଭାବେ ବଢ଼ିବା ଓ ବୟସ୍କ ହେଉଥିବା ମଣିଷଙ୍କୁ ଅଜର ଭାବେ ରକ୍ଷା କର, ମରଣଶୀଳ ମଧ୍ୟରେ ଅମର ହୁଅ। ଅଗ୍ନି, ଉନ୍ମୁକ୍ତ ବୃଷଣ୍ଡ, ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଦୂଷ୍ଟ ଅଛି, ସେମାନେ ଯାହା ଦେଖ, ଏହି ଦେବ ଦୀପ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ନିମ୍ନ କର। ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ, ତୁମ ଚାରିପାଖ ଆମେ ସୁରକ୍ଷା ବିନ୍ୟାସ କରୁଛୁ। ପ୍ରତିଦିନ ଦୃଢ଼ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ନାଶକ ଓ ଭଙ୍ଗକାରୀ ଅଟୁଟ ଅଛ।