ଏକ ଦିନ, ଏକ ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ଏକ ବିଶେଷ ଦିନରେ କିମ୍ବା ଦୁଇ ଦିନରେ ଏହି ବେଙ୍ଗ ନିକଟକୁ ଆସିଥିଲେ, ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି କୌଣସି ନିୟମ ନାହିଁ, ସେଠିକୁ ନିୟମ ନ ରଖିଥିବା ଲୋକ ଆସିପାରନ୍ତୁ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଲା—ତୁମ ଶୋଭାମୟ ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ, ମୟୂରପିଛ ଶୋଭିତ, ସିଧା ସର ଭଳି ଆସ; କେହି ତୁମକୁ ବାନ୍ଧି ରଖୁନ୍ତୁ ନାହିଁ, ବିଳମ୍ବ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଏଠି ଏକ ମହାମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା—ତୁମର ଜୀବନ ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକୁ ଆମ୍ବର ପରି ଆବୃତ କରୁଛି; ସୋମ ରାଜା ତୁମକୁ ଅମୃତତ୍ୱରେ ଅଭିଷିକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ; ବରୁଣ ତୁମକୁ ଉଦାର ଛାତି ଦିଅନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ବିଜୟୀ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ହେଉ। ଏଠିଏ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି—ଏ ଅନ୍ତକର୍ତ୍ତା, ତୁମର ଶ୍ୱାସ ଓ ପ୍ରଶ୍ୱାସ ଏଠି ରୁହୁ; ଏ ଜନ ଏଠି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଂଶରେ, ଅମୃତତ୍ୱ ଲୋକରେ ଜୀବନ ସହିତ ରୁହନ୍ତୁ। ଭଗ ତାଙ୍କୁ ଉଠାନ୍ତୁ, ସୋମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତାଙ୍କୁ ଉଠାନ୍ତୁ, ମାରୁତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଉଠାନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କ ସୁସ୍ଥତା ପାଇଁ ଉଠାନ୍ତୁ। ଏଠି ତୁମର ଶ୍ୱାସ, ଏଠି ତୁମର ଜୀବନ, ଏଠି ତୁମର ମନ; ନିରୃତିଙ୍କ ଫାଦରୁ ଦେବମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଆମେ ବାହାର କରୁଛୁ। ଉଠ, ଏ ମନୁଷ୍ୟ, ମୃତ୍ୟୁର ପଥ ଚାଲିନିଅ; ବିଶାଳ ଗୃହକୁ ଯାଅନିଅ, ଏହି ଲୋକରୁ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦୂରେ ଯାଅନିଅ। ମାତରିଶ୍ୱାନ ପାଇଁ ବାୟୁ ବହୁଅ, ଅମୃତ ଜଳ ବର୍ଷା କରୁଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ଦେହରେ ଶୁଭ ଆଲୋକ ବିକ୍ଷେପ କରୁଅ, ମୃତ୍ୟୁ ତୁମପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉ—ତୁମେ ଯାଅନିଅ। ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଫେରିବା ପଥ, ଜୀବନ ନୌକା, ଶକ୍ତିର ଦକ୍ଷତା ତିଆରି କରୁଛି; ଏହି ଅମୃତ, ଆନନ୍ଦମୟ ରଥରେ ଚଢ଼, ସ୍ପଷ୍ଟ କଣ୍ଠରେ କହ। ତୁମର ମନ ସେଠାକୁ ଯାଉନିଅ, ହରାଇଯାଉନିଅ; ଜୀବନ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଚାଲିଯାଅନିଅ, ପିତୃମାନେ ନିକଟକୁ ଯାଉନିଅ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଚାଲିଗଲେ, ଦୂର ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଯାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷା କରନିଅ; ଅନ୍ଧକାରରୁ ଆଲୋକକୁ ଆସ—ଆସ, ଆମେ ତୁମ ହାତ ଧରିଛୁ। ଯମଙ୍କ ଦୁଇ ଦୂତ—କଳା ଓ ଚିତ୍ରିତ, ଏହି ରାସ୍ତାକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା କୁକୁରମାନେ—ଏଠିକୁ ଆସ, ଅଲଗା ହେଉନିଅ, ମନ ଘୁଞ୍ଚି ଦୂରେ ଦଢ଼ିଉନିଅ। ସେଇ ପଥକୁ ଚାଲିଯାଅନିଅ, ସେହି ଭୟଙ୍କର, ଯାହା ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଚାଲିଥିଲେ—ମୁଁ କହୁଛି; ଏ ମନୁଷ୍ୟ, ସେଇ ରାସ୍ତା ଚାଲିଅନିଅ; ସେଠି ଭୟ ଅଛି, ସୁରକ୍ଷା ଏଠି ଅଛି। ପାଣିରେ ଥିବା ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଜଳାଇଥିବା ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ବୈଶ୍ୱାନର ଜାତବେଦସ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଦିବ୍ୟ ଅଗ୍ନି ବିଜୁଳି ସହ ତୁମକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉନିଅ। ମାଂସ ଭୋଜୀ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରୁନିଅ; ଦୁଃଖଦାୟକ ଠାରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା ମିଳୁ; ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ମଧ୍ୟଲୋକ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଠାରୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଜାଗୃତି ଓ ସଚେତନତା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ସ୍ୱପ୍ନହୀନ ନିଦ୍ରା ଓ ନିର୍ବିଘ୍ନ ବିଶ୍ରାମ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ପାଳକ ଓ ରକ୍ଷକ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ସେମାନେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ରଖନ୍ତୁ—ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ। ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଧାତୃ, ସବିତା ପ୍ରଜାପାଳକ ତୁମକୁ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ; ତୁମର ଶ୍ୱାସ, ଶକ୍ତି ଯାଉନିଅ; ଆମେ ତୁମର ପ୍ରାଣକୁ ଡାକୁଛୁ। ଜମ୍ଭ ଦାନବ, ଚୁର୍ଣ୍ଣକାରୀ ଶକ୍ତି, ଅନ୍ଧକାର ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରୁନିଅ; ତୁମର ଜିଭ ହବିଷ୍ୟ ଦରବାରରେ ଭ୍ରମଣ କରୁନିଅ; ଆଦିତ୍ୟ ଓ ବସୁ ତୁମକୁ ବୁଢ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ତୁମର କୁଶଳ କରନ୍ତୁ। ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ପ୍ରଜାପତି ତୁମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ; ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ସୋମ ରାଣୀ ତୁମକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଠାରୁ ଦୂରେ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ମନୁଷ୍ୟ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରୁହନ୍ତୁ; ସେ ଅନ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଅନିଅ; ଆମେ ତାଙ୍କୁ ହଜାରଗୁଣ ଶକ୍ତିରେ ମୃତ୍ୟୁ ଠାରୁ ଉଠାଉଛୁ। ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ ଠାରୁ ଭରିଯାଅ, ପ୍ରାଣବାୟୁ ଓ ପୋଷଣ ତୁମେ ନିଅ; ଜଟାଧାରୀ ବା କ୍ରନ୍ଦନକାରୀ ଅପଶକୁ ତୁମକୁ ଧରିନପାରନ୍ତୁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଫେରାଇ ଆଣିଛି, ମୁଁ ତୁମକୁ ମିଳିଛି; ତୁମେ ଫେରି ଆସିଛ; ତୁମର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ, ଦୃଷ୍ଟି, ଜୀବନ—ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁନଃ ଦେଇଛି। ଆଲୋକ ଉଦିତ ହୋଇଛି, ଅନ୍ଧକାର ତୁମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଇଛି; ଆମେ ତୁମଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁ, ନାଶ ଓ ରୋଗକୁ ଦୂରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଉଛୁ। ଏଉଁବେଳେ ଅମୃତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଧର; ବୟସ ଦନ୍ତରେ ଦଢ଼ିଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ କାଟି ଦେଉନିଅ; ମୁଁ ତୁମର ଶ୍ୱାସ ଓ ଜୀବନ ଫେରାଇ ଦେଉଛି; ଅନ୍ଧକାର ଲୋକକୁ ଯାଅନିଅ, ହରାଇଯାଅନିଅ। ଜୀବନ୍ତମାନେ ଆଲୋକରେ ଆସ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫେରାଇ ନେଉଛି; ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଅପମୃତ୍ୟୁର ଫାଦ ଖୋଲି ଦେଉଛି, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଉଛି। ବାୟୁରୁ ମୁଁ ତୁମର ଶ୍ୱାସ ଫେରାଇଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି; ତୁମର ମନକୁ ତୁମ ଭିତରେ ଧରିଛି; ଅଙ୍ଗସମୂହ ସହ ଜାଣ, ଜିଭରେ କଥା କର। ତୁମର ଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରୁଛି, ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ପରି; ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନମସ୍କାର; ତୁମର ଶ୍ୱାସକୁ ଅର୍ପଣ କରିଛି। ଏହି ଜନ ଜୀବନ୍ତ ରୁହନ୍ତୁ, ମୃତ୍ୟୁ ହେଉନିଅ; ଶ୍ୱାସ ସହ ତାଙ୍କୁ ପଠାଉଛୁ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଔଷଧ ତିଆରି କରୁଛି—ଏ ମୃତ୍ୟୁ, ଏହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ହତ୍ୟା କରନିଅ। ମୁଁ ଜୀବନ୍ତ, ଅମୃତ, ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉଦ୍ଭିଦମାନେଙ୍କୁ ଡାକୁଛି—ଏଠି ଏହି ମନୁଷ୍ୟର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ। ତାଙ୍କ ଉପରେ କଥା କର, ଧରନିଅନି, ଛାଡ଼ିଦିଅ, ସେ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ରୁହନ୍ତୁ; ଭବ ଓ ଶର୍ବ, ଦୟାକର, ରକ୍ଷାଦାନ କର, ଅପମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କର, ଦୀର୍ଘାୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ।