ମାରୁତଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ ସାତଜଣ ପୁଅ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି—ସେହି ପୁଅମାନେ ସତ୍ୟକୁ ଉଦ୍ଘାଟନ କରିଛନ୍ତି। ଦୁଇଜଣ, ଦୁଇଝିଅ, ସେମାନେ ଉଭୟେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି। ଏହିବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି—ଏହି ସୁସ୍ତୁତ, ମଦକର ସୋମରସ ପାନ କରନ୍ତୁ, ଓ ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ଦେବତାମାନେ। ତାଙ୍କର ରଥ ଯଜ୍ଞରେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଥିବା ଅର୍ପଣ ସ୍ଥଳକୁ ଆସୁ, ନିଜ ଝରଣାରେ ଏହି ରସ ପାନ କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଏହି ମଧୁର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମର ଲାଭ କରନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ଚିତାଯାଇଥିବା ଏହି ସୋମର ପାନ କରି, ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଏଉଁପରି, ଯେଉଁଠି ଆମକୁ ଶାପ ଦେଉଛି କିମ୍ବା ଦେଉନାହାଁନ୍ତି କିମ୍ବା ଯେଭଳି ଭାବରେ ଶାପ ଦେଉଛି, ସେମାନେ ଶିଖାପ୍ରହାରିତ ବୃକ୍ଷ ଭଳି ମୂଳରୁ ଶୁଖିଯାଉନ୍ତୁ। ମୁଁ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ଧନ ଦେଇଥିବା, ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧିର ଅଧିକାରୀ ଏବଂ ଅହିଂସା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହୀତ, ଶୁଭଚିନ୍ତା ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ—ଘରମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ମୋତେ ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଏହି ଘରମାନେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବାମପାର୍ଶ୍ୱରେ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ଭରିଛି; ଆମେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରବେଶ କରୁ, ସେମାନେ ଆମକୁ ଜାଣନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠି ଯାତ୍ରୀ ରହନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଉତ୍ତମ ଭଲଭାବନା ରହିଛି, ସେମାନେ ଆମକୁ ଜାଣନ୍ତୁ। ଧନୀ ମିତ୍ରମାନେ ଆହ୍ୱାନିତ, ମିଳନରେ ମଧୁର; ଘରମାନେ ଅନ୍ନବସ୍ତ୍ର ଓ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୁହନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଗାଈ, ଛାଗ, ମେଷ ଏଠାରେ ଆହ୍ୱାନିତ, ଖାଦ୍ୟର ଗୁଣ ଏହି ଘରକୁ ଆସୁ। ଶୁଭବାଣୀ, ଶ୍ରୀମୟ, ଆନନ୍ଦ ଓ ହସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘରମାନେ ତୃଷ୍ଣା ଓ ଭୁଖରୁ ମୁକ୍ତ ରୁହନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଏଠାରେ ରୁହ, ଯିଅନ୍ତୁ ନ ଚାଲ, ସମସ୍ତ ରୂପରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ, ମୁଁ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ନେଇ ଆସିବି—ତୁମେ ମୋ ସହିତ ଏକାଠି ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ। ଅଗ୍ନି, ତୁମ ତାପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତାପସ୍ୟା କରୁଛୁ; ଆମେ ପଣ୍ଡିତଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ହେଉ। ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତାପସ୍ୟାରେ ଲିନ୍ନ, ଶିକ୍ଷା ଶୁଣି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ହେଉ। ଏହି ଅଗ୍ନି ଏକ ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ସଦା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଶ୍ୱାରୋହୀ ଭଳି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରେ, ପୂର୍ବରୁ ପୂରୋହିତ ଭାବେ ଅଛି; ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ ବସି, ମେଘ ଛଡା ଇଜ୍ଜତ୍ରା ଦେଇଥାଏ—ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୃଢ଼ ଭିତି ତିଆରି କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ଉଚ୍ଚ ଆସନରୁ ସ୍ତୁତି କରି ଆହ୍ୱାନ କରୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ, ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ; ସେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଅସୁବିଧାରୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁନ୍ତୁ, ଦେବତା ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ। ଯଦି କଳା ପକ୍ଷୀ ବାହାରିଯାଏ କିମ୍ବା ପଡ଼ିଯାଏ, ସେଠାରୁ ସମସ୍ତ ଅପମୃତ୍ୟୁ ଓ ଅପମାଙ୍ଗଳ୍ୟରୁ ଜଳ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଯଦି କଳା ପକ୍ଷୀ ଚିତ୍କାର କରେ, ହେ ନିରୃତି ଦେବୀ, ତୁମ ମୁଖ ଦ୍ୱାରା—ଘରର ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ସେ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କରୁ। ଏପାମାର୍ଗ ତୁମେ ପଛକୁ ଫଳ ଧରିଥିବା, ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛ; ସମସ୍ତ ଅନର୍ଥ ପଥର ଚାଳକମାନେଠାରୁ ଏଠାରୁ ଦୂରେଇଦିଅ। ଯେଉଁ ଦୋଷ, ଅଶୁଦ୍ଧି ଓ ପାପ ଆମେ କରିଛୁ, ଏପାମାର୍ଗ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂରେଇଦିଅ। ଯେଉଁ ଅନ୍ଧକ ଦାନ୍ତ, ଖରାପ ନଖ, କିମ୍ବା ଅସ୍ପୃଶ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ଯାହା ଅଂଶୀଦାର ହେଇଛୁ, ଏପାମାର୍ଗ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଦୂରେଇଦିଅ। ମଧ୍ୟାକାଶ, ବାୟୁ, ବୃକ୍ଷ, କିମ୍ବା ଗହ୍ୱରରେ ଯେଉଁଠି ଗୋଉଁ ଉଠିଯିବା ସୁନିଥିଲେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆମ ପାଖକୁ ପୁଣି ଫେରି ଆସୁ। ମୋର ଶକ୍ତି, ଆତ୍ମା, ଧନ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଫେରି ଆସୁ; ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ପୁଣି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଉ। ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ତୁମ ଦିବ୍ୟ ବ୍ରତ ଓ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ନିବାସରେ, ଦେବୀ, ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର; ଦେବୀ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ। ଏହି ତୁମ ଅର୍ପଣ, ସରସ୍ୱତୀ, ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଏହି ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ, ସେମାନଙ୍କର ମୁଖ ପାଇଁ ଭୋଜନ। ଏହି ତୁମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ—ଏହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ମଧୁରତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ବାୟୁ ଆମ ପାଇଁ ଭଲଭାବରେ ବହୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମକୁ ମୃଦୁ ଉଷ୍ମା ଦିଅ; ଆମର ଦିନ ଓ ରାତି ଶୁଭ ହେଉ, ଉଷା ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ଅଭିଭାଷଣ କରୁ। ଯେଉଁଠି କୌଣସି ଲୋକ ମନ, କଥା, ଯଜ୍ଞ, ହୋମ କିମ୍ବା ଯଜୁସ୍ରେ ଅର୍ପଣ କରେ, ନିରୃତି ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ଏହି ଅର୍ପଣକୁ ସତ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ପୂର୍ବରୁ ଧ୍ୱଂସ କରୁ। ଯାତୁଧାନ ଓ ନିରୃତି, ତାଙ୍କୁ ଅସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତୁ, ସେମାନଙ୍କର ସତ୍ୟକୁ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ, ତାଙ୍କର ଯଜ୍ଞକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ—ତାଙ୍କ ଅର୍ପଣ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି କରୁ ନାହିଁ। ଦୁଇ ରାଜା ଭଳି, ଦୁଇ ଗୃଧ୍ର ଭଳି, ଘୃତ ଭାଣ୍ଡରୁ ପ୍ରହାରିତ ହୋଇ, ଯିଏ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିଛି, ସେଉଁଠି ଧ୍ୱଂସ କରୁ। ମୁଁ ତୁମ ଦୁଇ ହାତକୁ ପଛକୁ ବାନ୍ଧିଲି, ମୁଁ ତୁମ ମୁଁହ ବାନ୍ଧିଲି; ଦେବତା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ରୋଷ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମ ଅର୍ପଣକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଛି। ମୁଁ ତୁମ ହାତ ଓ ମୁଁହ ବାନ୍ଧିଲି; ଅଗ୍ନିଙ୍କ ତୀବ୍ର ରୋଷ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମ ଅର୍ପଣକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଛି। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଆମେ ଦିନକୁ ଦିନ ଚଳିଛୁ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୃଢ଼ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଭଙ୍ଗକାରୀଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା। ଉଠ, ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଂଶ ଦେଖିବାକୁ ଦେଅ; ତୁମେ ଯଦି ପକା ହୋମ ଅର୍ପଣ କରିଛ, କିମ୍ବା ନାହିଁ, ସେଥି ପ୍ରକାଶ କର। ଯଦି ଅର୍ପଣ ପକା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଗଲା। ତୁମ ସହଚରମାନେ ଧନରେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖନ୍ତି, ଘରମାଳିକାମାନେ ବଂଶପତିଙ୍କୁ ଯେପରି ଘେରି ରଖନ୍ତି। ମୁଁ ଭାବୁଛି ଯେ, ଭାଣ୍ଡରେ ପକାଯାଇଥିବା, ଅଗ୍ନିରେ ପକାଯାଇଥିବା, ସୁପକ୍ୱ ଅର୍ପଣ ଏହି ନୂତନ ସତ୍ୟ; ମଧ୍ୟାନ୍ହ ସୋମ ଚାପରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନେକ ଦାନରେ ଆନନ୍ଦ କରି ପାନ କର।